Lieve Laura Dekker

Wat ben jij toch een gek wijfie, je houdt mij al weken, wat zeg ik? Al maanden hou je mij en de rest van de wereld bezig.



De grote vraag is en blijft toch, waar haal je zoveel durf, kracht, doorzettingsvermogen en motivatie vandaan om dit te willen doen. Er zijn zoveel mensen die hun hele leven niet weten wat ze moeten gaan doen, maar jij weet het wel: ‘Ik word zeilmeisje.’

De hele wereld komt als een tsunami over je heen als je wilt vertrekken. De overheid verbiedt je zelfs om te gaan. Onverantwoord, psychische, niet sterk genoeg, een slecht voorbeeld voor andere pubers die in een wild moment ook tot zo’n actie over zouden kunnen gaan. En één Laura Dekker in dit kikkerlandje is toch wel genoeg.

Jij kunt je vast nog heel goed herinneren toen jij ter wereld kwam. Het zou mij dan ook niet verbazen als je er al golvend uit bent gekomen. En dat prettige gevoel is nooit meer bij jou weggegaan. Ik snap dat wel hoor Laura, ik ben bijvoorbeeld gek op waterpolo geworden, maar de rest van de wereld begrijpt er echt helemaal niets van. Die staan al zo ver van dat oergevoel af en laten zich zo door alles om hun heen beïnvloeden. Maar jij niet en dat maakt jij zo bijzonder. Dat hebben niet veel mensen.

Maar jij wilt niet wachten tot je groot ben om de wereld over te zeilen. Jij wilt NU NU NU…Niks uitstel, jij hebt scheidt aan alles. Weg met die Q koorts, de winterse buien, de bevroren wissels en de Overheid, het ongeregelde verkeer, files, weg weg…jeugdzorg weg…de wereld die naar je kijkt, jou school, iedereen, iedereen…weg…Jij hebt een frisse wind laten waaien, het hier en daar behoorlijk laten sneeuwen en terwijl iedereen daar mee bezig was glibberde jij zo langs de douane.

“Hé zeilmeisje, waar gaan ‘WIJ’ heen?”
“Niks bijzonders joh, mijn bootje ligt in de haven en ik ga na de Sint naar mijn oom Maarten.”
“Oh, dan is het goed, loop maar door.”

Ik ben er van overtuigd dat iedereen nog heel veel van jou gaat horen. Ze hebben jou nu weer aan de haak geslagen, maar als jij weer water ruikt ga je opnieuw zwemmen. Verras ons daarom allemaal en ga zo door Kanjer!

Patricia Paay en ik twitteren blootgewoon

Afgelopen week stond Patricia Paay blootgewoon in de Playboy. Hoewel ik deze nog steeds niet heb gezien, heb ik wel een behoorlijke fantasie over haar gekregen. Hoe ziet ze er uit in haar blootje?

Natuurlijk is ze niet de jongste meer en verwacht ik ook niet dat alles even stevig zit, maar wat maakt het uit. Toen mijn oma 60 jaar werd, vond ik het echt al een oude vrouw en bij Patrica is dat beslist niet het geval.


Deze maand stond Linda de Mol in haar eigen blad met grijs haar. Mary van de Ven had haar 25 jaar ouder gemaakt. Dat hoeft bij mijn oude dame niet te gebeuren, zij is al grijs van haar zelf. Na een lange lange nachtrust maakte ik haar wakker en warempel, zonder te kreunen stond ze op. 'Ik ben er klaar voor, kom we gaan,' zei ze tegen mij. Wat dat betreft heb ik het wel met haar getroffen.

Patricia heeft het toch ook getroffen. Ze heeft een geweldige dochter om te zien en ze kan opgelucht Adam halen nu ze van die vent af is. Ik val echt op jou als vrouw, maar ik val al heel snel op een vrouw al is ze maar twee maanden ouder dan ik zelf ben. Ik val op jou karakter, want je hebt temperament, net als mijn oude dame. Dus het komt wel goed met jou. Voorlopig hebben we een leuk Twitter contact, want jij valt weer op jonge mannen. Wat een mazzel heb ik!

@gilbertvogt Thanks for following me! Spread the word! Groetjes, Patricia xxx


Filmpje

Help, ik ben gestrand

Een mevrouw belt ons op met de mededeling dat ze met de auto is gestrand, maar inmiddels niet bij de auto meer is. Ze vraagt aan ons of wij de auto willen ophalen. Uiteraard willen wij dat doen, maar deze service is niet gratis. Als u lid van de Wegenacht bent, dan kun u kosten besparen en zij brengen de auto gratis naar onze garage toe. Vervolgens kijken ze weer bij ons in de garage wat er aan de hand is en nemen contact met u op.
'Dat was een goed idee,' zegt mevrouw.

Enige tijd later belt mevrouw ons weer op: 'Het is met de Wegenacht geregeld. Wij kunnen de auto nu gaan ophalen. De sleutel ligt op de rechter achterband.'
'Maar lieve mevrouw, u had toch contact met de Wegenacht gehad, waarom brengen ze de auto dan niet naar ons toe?'
'Ik was bij de auto met de meneer van de Wegenwacht en hij heeft met u gebeld dat de sleutel op de rechter achterband ligt.'
'Mevrouw, ik heb helemaal niemand van de Wegenwacht aan de lijn gehad en mijn collega ook niet. Zou het niet zo kunnen zijn dat er een berger komt die nu de auto gaat ophalen en deze vervolgens weer bij ons gaat afleveren?'
'Nee hoor, Ik heb zelf gehoord dat de man U aan de lijn heeft had.'
'Laten we maar even afwachten, volgens mij komt de auto straks gewoon hier naar toe.'

'U heeft toch gelijk, de auto wordt inderdaad bij u gebracht.'

Gelukkig maar, dat er geen misverstanden zijn, maar als je 89 jaar bent, dan weet ik ook niet hoe ik het er vanaf zal brengen, mocht ik deze leeftijd ooit gaan bereiken.

Bon Bini uit Curacao

Het hoort bij Nederland, maar het is zo anders als bij ons in de PC. Alleen al de temperatuur in december is 34 klein nulletje warme zee, terwijl hier de buitenkranen een vastgevroren aanval uit 1963 te verwerken krijgen.


De Tocht der Tochten is uitstekend verlopen, de Knips, Boka Table, Playa Kas Abou en Jan Tiel Baai. Alleen tussen de middag kan je niet altijd wat nuttigen, dan is de kok ff bootschappen doen en weet het bedienend personeel zich geen raad.

“Sorry, maar we hebben helemaal niets in huis, willen jullie alleen wat drinken?”
“NEE, wij willen gewoon wat kunnen eten!”
Maar gelukkig, het is 34 klein nulletje warme zee, dus wat maakt het uit, toch een auto van de zaak, gaan we gewoon ff verder.

“Zeg Lief, stond daar niet een bord dat wij een verkeersdrempel op deze weg gaan naderen, waarom komt deze dan niet?” Maar als wij dan uiteindelijk rechts af slaan en een nieuwe weg te pakken, horen wij ineens halverwege boem boem onder de auto vandaan komen, toch nog de verkeersdrempel die op het bord stond aangegeven.

“Wat zit je toch op je voorganger.”
“Ja hoezo, ja inderdaad, o chips, hij heeft helemaal geen remlichten en richting aangeven, nooit van gehoord.”

BBQ is er altijd, de hele dag door…hebben ze hier geen croissantjes?

Sommige zitten de hele dag te ruften in een hokje ter kleine van een zittend toilet. Wat een schijtbaan zeg. 10 gulden op het strandje op te komen. Nou hier, hup, doe die slagboom maar gauw omhoog.

Het aller leukste is op Curacao wel een echte kerstboom in december. En ze niet allemaal onecht, zoals sommige boobies. Ze worden ook in een net verpakt voor makkelijk vervoer. Het is niet de zonnebrand of het zweet die in mijn ogen is gelopen. Ik wrijf in mijn ogen en bedenk opnieuw: Het is 34 klein nulletje warme zee, maar overal zie je kerstbomen, slingers en lichtjes hangen. Toch bijzonder.

Huiswerk nu, dromen morgen

Het voorspel is bij een vrouw is het belangrijkste mijn zoon. Ik heb geen marathon kunnen hardlopen, zonder een goede training. Ik heb geen waterpolo wedstrijd goed kunnen spelen, zonder eerst goed mijn arm- en beenspieren te strekken. Ik kan geen interview houden, zonder mij eerst te verdiepen in het onderwerp of de persoon waar ik mee ga spreken. Ik kan geen examen voor mijn makelaarsopleiding doen zonder eerst de stof te bestuderen.

Ik ben niet boos of zo, maar wel wat teleur gesteld. Ik vraag het toch ook niet voor niets of je nog iets te doen hebt of waarmee ik je kan helpen? Natuurlijk kijk ik ook het liefst wat je wel goed kunt. Het blijft vreemd dat je zegt niets te doen te hebben en twee dagen later haal je één voor je proefwerk. Ligt dat aan de manier van leren, aan de school, aan jou of aan ons?

De meeste dromen zijn bedrog mijn zoon en als je wakker wordt, dan moet nog steeds huiswerk maken. Dus doe het vandaag, doe het nu. Er zijn maar heel weinig mensen waarbij het echt komt aanwaaien. Dus ga zeilen en hups met de wind mee, pas dan kom je er wel.

(10 min gesprek 1 december 2009)