Nooit ziek vakantiedag erbij

Doorzetters of mazzelaars? Er zijn mensen die altijd ziek zijn, zo lijkt het, en er zijn erbij die nooit ziek zijn. En die laatste categorie verdient een beloning.


Elk jaar worden er om het een of ander reden wel mensen ziek. Natuurlijk is dit niet 'altijd' te voorkomen. Een ziektemelding kost het bedrijf geld, maar het kost de collega's ook meer energie, het 'gemis' moet toch worden opgevangen. Bij de tweede ziektemelding in een jaar, wordt er één vakantiedag afgeschreven. Als het wat langer duurt, dan krijgt de patiënt een fruitmandje, of een kaartje van de arbo arts. Alle aandacht voor de zieke mens dus.

Maar laten we niet vergeten dat er ook doorzetters zijn, of misschien zijn het wel mazzelaars hoor, die namelijk nooit ziek zijn. Die niet bij elk kuchje thuisblijven, maar altijd naar hun werk gaan. Die mensen moeten er juist een vakantiedag bij krijgen. Want waarom 'straf' je iemand bij zijn tweede ziektemelding, en waarom beloon je iemand niet omdat hij/zij er altijd is? Een hotel- of dinerbon zou ook al een goed gebaar zijn. Een goed voornemen voor werkgevers.

Berk beschadigd voor het leven

Het zal je maar gebeuren. Je bent aan het werk, en iemand zegt dat jij een moord hebt gepleegd. Het overkwam Lucia de B(erk). Ze is nu vrij, maar het wordt nooit meer zoals het leven daarvoor.


Een vrouw die jarenlang onschuldig heeft vastgezeten, en zo'n beetje alle vingers naar zich toe gewezen heeft gekregen die je maar kunt bedenken. Mensen hebben maar wat gezegd, en zij was de klos, en hoe, maar waarom? De processen om aan te tonen dat er helemaal niets was gebeurd (lees: onschuldig was) hebben dagen, weken, maanden, zelfs jaren geduurd. Het is toch geen pretje om die jaren opgesloten te zijn geweest, voor niets. Haar leven is voorgoed beschadigd.

Mensen zijn kuddedieren, gaan snel af op wat iemand anders zegt, zijn jaknikkers, meelopers, oordelen, en veroordelen voortdurend zelfs zonder te verifiëren of zeker te weten dat het ook daadwerkelijk allemaal klopt. Het verhaal van Lucia leert ons dat er maar bitter weinig mensen zijn die je werkelijk kunt vertrouwen. Je beste vrienden, collega's, kennissen of weet ik het, kunnen zo maar uit het niets de (boze)wolf in schaapskleren zijn. ‘Jij hebt het gedaan!!!’

En ondanks dat Lucia dan nu echt helemaal vrij is, komt ze nooit meer vrij van haar verleden. Ok, ze hoeft dan alleen niet meer terug naar dat hokje van een paar vierkanten meter, maar terugkeren naar haar grote passie in de verpleging is onmogelijk. Deze vrouw heeft toch eigenlijk gewoon levenslang gekregen. Het boek gaat niet verder dan de vrijspraak in 2008. En op de achterzijde van het boek staat dat ze in april 2010 officieel van al haar aanklachten is vrijgesproken. Ik ben benieuwd hoe het nu met deze vrouw vergaat?

Meer over de Zaak-Lucia de Berk - Wikipedia

Van Tanzania op de fiets naar Nederland

Al jaren een droom, en dan door omstandigheden, komt deze ineens uit. Aukje van Gerven maakte haar droom waar, en ik fietste met haar mee.



Al heel lang heb ik ook een zo’n droom, en die wil ik wel met je delen. Ik zou heel graag van Nederland naar China willen fietsen. En waarom dan? Geen idee eigenlijk. Het is al een tijdje geleden ontstaan, of eigenlijk is het op een dag gewoon in me opgekomen. China heeft een bepaalde aantrekkingskracht op me, en ik die bestemming wil ik graag met de fiets bereiken. Ik smul van de mensen die dezelfde ideeën hebben, en het ook ‘gewoon’ doen. Maar mij ontbreekt aan lef, want anders had ik het al gedaan - Ja - .

Wie het niet aan lef ontbreekt, is Aukje van Gerven. Zij fietste met haar vriend Jon van Tanzania naar Nederland en schreef er een boek over. Zij neemt je mee in het verhaal dat gaat van arm naar rijk. Het begint allemaal in Tanzania, en hoe meer ze naar Nederland kwamen fietsen, hoe rijker de landen om haar heen werden. De verschillen zijn groot, en tijdens zo’n reis besef je maar weer een hoe goed we het allemaal maar hier hebben.

De uitspraken die Aukje doet zijn soms humoristisch, maar ze kan ook bloed chagrijnig zijn. En ik heb wel wat bedenkingen waarom ze toch ook vaak met een ander vervoer zijn meegereden? Dus niet fietste. Verder is het verhaal ook wel eens langdradig en is het soms wat lastig om doorheen te komen. Mijn vrouw zei iets te vaak: "Heb je dat boek nou nog niet uit?" Maar goed, zij kan wel zeggen dat ze het gedaan heeft. En daar heb ik toch ook wel weer heel veel bewondering voor. Het enige fietstochtje dat ik maakte was van Huizen naar Zandvoort en terug (nou das ook niet echt indrukwekkend hè).

Music Store Huizen dicht

Huizen - De Music Store in de Kerkstraat 52 in Huizen gaat aan het eind van de week dicht. De opheffingsuitverkoop zal tot en met 15 januari 2011 duren.

Het rook er altijd een beetje vochtig, muf, zoals het vroeger bij mijn oma en opa op zolder was. Daar mocht ik altijd als kind met knoopjes en stofjes spelen. Lekker rustig op zaterdagmiddag snuffelen in een cd winkeltje Concerto op de Utrechtsenstraat in Amsterdam, met allemaal verschillende afdelingen, verhogingen en trappetjes, dan ga je pas echt helemaal terug naar de gouwe ouwe tijd van vroeger. Je mag mij er zo tussen zetten, helemaal geweldig. Een voor een zou ik de hele lounge bak gaan beluisteren.

In het centrum van Huizen heb je twee cd-zaken. En één van de twee, gaat nu dicht. En daarom was het daar de afgelopen week een drukte van jewelste. Zo heb ik afgelopen week onder andere de cd's van André Hazes en René Froger (vooral die zonder doosje, lekker goedkoop) voor bijna niks op de kop kunnen tikken. Leuk toch. Dat doet me een beetje denken aan dat winkeltje in Amsterdam.

Maar over het algemeen kun je het bijna wel over het einde van het cd tijdsperk hebben. Nu zit iedereen steeds vaker achter zijn computer en kun je nu van alles en nog wat binnen halen. Gewoon een bestandje dat naar je telefoon, iPod of MP3 kopieert. Met het downloaden is helaas de charme van de cd zo goed als helemaal verdwenen. De Freerecordshop in Huizen is in het centrum nog de enige cd-zaak, maar dat is een kwestie van tijd.

Update 11-01-2011 Laatste kans om nog goedkoop cd's en dvd's in te slaan. Tot en met aanstaande weekend zijn ze nog open. Ik verwacht aanstaande zaterdag echt de finaleklap. Alles tegen 70% korting of meer. Alles moet weg!

Oost West, thuis ook niet best

Er zijn mensen die een ander beeld geven dan ze werkelijk zijn. Als een duveltje uit een doosje ontdek je ineens dat er een heel ander verhaal achter deze persoon zit.


Allereerst wil ik even zeggen er niet op uit te zijn om iemand onderuit te halen. Tevens vind ik toch ook even belangrijk om te zeggen, dat ik niemand wil veroordelen, belachelijk wil maken of kwetsen. We zijn allemaal mensen die ons op een of andere manier inzetten in onze maatschappij. En iedereen doet zijn best op zijn of haar manier.

De vrouw die ik een tijdje geleden via het werk heb leren kennen is er wel eentje die haar mannetje staat. Ik weet nog goed dat we bij de eerste telefonische ontmoeting al in de heg lagen, en ik was geen uitzondering. Er waren er meer die niet met haar door één deur konden. Toch veranderde ze wel in de loop der tijd wel, al moest ik nog wel vaak alle zeilen bijzetten om haar te (blijven) overtuigen.

In de wandelgangen noemde we haar altijd Sirene, omdat ze altijd zo hard kon schreeuwen. Ik heb me vaak afgevraagd wat ze hiermee toch wilde bereiken. Bij mij werkte het in ieder geval altijd averechts, en soms was ik die strijd, om wie er nou gelijk had, ook helemaal zat. Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen belang, zijn winkeltje, maar je kunt er ook te ver in doordraven.

Iedereen heeft altijd ook wel iets goed in zichzelf. Alleen laat iemand zichzelf soms helemaal niet van deze kant zien, of in ieder geval veel te weinig, en dat is jammer. Maar je kunt geen gedachten lezen, en je weet dus gewoon niet altijd wat er in iemand omgaat, of waarom iemand zo naar kan doen. Daarom is het triest om nu via Internet te moeten lezen hoe haar leven er nu werkelijk voorstaat. En dat gun ik haar dus absoluut niet. Heel veel sterkte daarom!

Er verschijnen steeds meer berichten over haar in de media. Toch heb ik besloten, uit respect voor haar, geen naam te vermelden of een link naar haar te verwijzen.

Alles Wat Je Nodig Hebt

Een lekker avondje onderuit bij Robert ten Brink met ‘zijn’ All You Need Is Love, maar het programma gaat helemaal niet meer over de liefde.


Het zijn allemaal mensen die hier wonen en verliefd zijn op iemand in het buitenland. Het programma zet zich in om stellen hier samen de Kerst te kunnen laten vieren. Altijd goed voor de gebruikelijke waterlanders? Emo teevee, zoals dat zo mooi heet? Het programma All You Need Is Love is alleen daarom al een groot succes, want geef nou eens toe. Wie wil er nou niet door liefdeskoning Robert ten Brink worden geraakt?

Helemaal los van de reclameblokken, het is RTL4 format, is het programma niet meer zo puur als ze ons doen willen geloven. Het programma barst namelijk van de ‘verborgen’ reclames. Op het laatst word je er gek van. Appels (met een merkje) die worden gegeten, kopjes koffie die omhoog worden gehouden (met het logootje naar de camera toe), merksieraden, en ook een Alpenmelkchocolade ontbreekt niet. Nou ‘Good Luck’, ik heb er even genoeg van. Hiermee wordt zo’n beetje alles afgeleid. Eigenlijk vergeet je helemaal waar het nou werkelijk om gaat, namelijk: DE LIEFDE.

Ook dit jaar heb ik me laten verleiden om naar All You Need Is Love te kijken, STOM STOMMER STOMST, maar dat was echt de laatste keer. Volgend jaar moet ik beslist naar Joris' Kerstboom gaan kijken, want bij de herhaling van zaterdag zag ik waar DE LIEFDE werkelijk om gaat. Deze verhalen over mensen zijn namelijk wel echt, puur, en alles draait er wel om DE LIEFDE. Bovendien is het een verademing om niet naar al die reclames te moeten kijken.

De enige reclame die ik nu nog wil maken is, kijk volgend jaar ook mee naar: “Alles Wat Je Nodig Hebt, is Joris Kerstboom.”

Goed gedaan, maar geen kerstpakket

Muiden - Mijn schoonvader is al jaren met pensioen. En toch krijgt hij elk jaar nog een kerstpakket van het bedrijf waar hij jaren geleden heeft gewerkt. Ja, hij wel dus…

Natuurlijk zit ik al jaren in een moeilijke branche, maar dat hoor ik al jaren. “De ruimte die er is om wat te verdienen is uiterst klein, en dat zal in de toekomst ook wel zo blijven.” En ondanks de kleine verdiensten, is de inzet van het personeel altijd heel groot geweest. Zo worden er al jaren meer uren gemaakt, dan er worden uitbetaald, en hebben wij het bedrijf in 2009 nog massaal met geld ondersteund. Dat hebben we gedaan, omdat we van het bedrijf houden.

Ik heb er alle begrip voor dat we in 2009 geen kerstpakket hebben gehad. Een kerstpakket is toch een extraatje, en die zat er in 2009 gewoon niet in. In 2010 hebben we ons opnieuw uit de naad gewerkt, en de zogenaamde nullijn weer eens gehaald. In de autobranche is dat een fantastisch resultaat. En dat resultaat, dat hebben we niet met stilzitten gehaald. Een kerstpakket is daarom een dank je wel voor je inzet van het afgelopen jaar, en een prikkel voor het nieuwe jaar.

Natuurlijk zijn we er nog niet, maar mijn God zeg: Een kerstpakket is toch ook weer niet te veel gevraagd? Maar nee, we moeten het nu met een uitgestoken duim doen: “En bedankt voor jullie inzet.” Al was er maar geld voor een goed doel vrijgemaakt, maar nu, helemaal niets…Zelfs geen kerstbroodje voor bij de koffie.

Het voelt alsof je je het hele jaar in het zweet hebt getraind, werkelijk alles hebt gegeven, er helemaal voor gegaan bent, en in mijn geval: het hele jaar geen dag ziek thuis geweest, en ook nog eens als eerste over de finish bent gekomen…maar uiteindelijk geen beloning krijgt. “Sorry, maar alleen de nummers twee en drie krijgen een medaille, maar toch bedankt (duim omhoog). Goed gedaan!”

Zou God in ons geloven?

De wereld verandert steeds om ons heen. Soms is het lastig om er achter te komen wat nu wel waar is en wat niet. De Kerst komt eraan, maar geloven we nog wel, en wat?



Het blijkt toch verdomd moeilijk te zijn om je verhaal goed uit te leggen, zodat iedereen het in één keer begrijpt. Dus dat je exact weet waarover iets gaat. Dat je gedachten allebei hetzelfde zijn, en de puzzelstukjes precies samenvallen. We moeten steeds kiezen wat waar is, en wat niet waar is. Maar of de waarheid ook ‘altijd’ in het midden ligt...?

Als Yuri van Gelder verklaard dat hij weer cocaïne heeft gebruikt, wordt hij door de KNGU uit de selectie verwijderd. Ook ik dacht: “Zie je wel, hij heeft dus toch gebruikt.” Nu blijkt dat Yuri een valse verklaring heeft afgelegd - niet slim - omdat, hij mentaal en fysiek niet bestand was tegen de druk van het WK.

Vorige week donderdag zegt Keith Bakker dat hij cliënten thuis liet slapen. Het beeld wat John van den Heuvel telkens steeds via de media probeert te verspreiden, is ronduit negatief. Maar wie zijn verhaal geloof je dan: Dat van Keith, dat hij niet over de scheef is gegaan, of John met zijn verhaal over de slachtoffers? Waar rook is, is vuur?

Vorige week werd er door de ANWB een weeralarm afgegeven. Mensen gaan na deze melding meteen handelen. Ze geloven dat het zo is. Ze gaan eerder naar hun werk, of juist niet. Hetzelfde gebeurt als Piet Paulusma zegt dat er veel sneeuw gaat vallen. Een voordeel: De afgelopen keer waren we meteen van onze winterbanden voorraad af.

Toen Corel Powell verklaarde dat Saddam Hoessein vernietingingswapens had, geloofde de hele wereld hem. Dat Lucia de B(erk) een soort spuit elf was, namen iedereen gewoon aan. Je brengt je kindje naar de crèche, en gaat er vanuit dat het veilig is. Dat er vervolgens met je kind wordt gerotzooid, dat kan toch niemand geloven? Zou God in ons geloven?

Wat me opvalt is dat eigenlijk niemand te vertrouwen is, want wie kan ik nou geloven? Je kan er dus niet van uitgaan dat iedereen de waarheid spreekt. In deze wereld leven we dus blijkbaar…Iets wat vanzelfsprekend zou moeten zijn, is dus helemaal niet vanzelfsprekend. Eerlijk gezegd heb ik best wel eens de balen van de wereld waarin we leven, geloof ik.

Klantentevredenheid begint met goede koffie

Als je bij ons thuis een kopje koffie komt drinken, dan krijg je ook echte KOFFIE van echte boontjes. Hiermee zeggen we: We vinden jou belangrijk! XZK for You.


Koffie, koffie, lekker bakkie koffie
Jongens wie lust er een kop
Koffie, koffie, lekker bakkie koffie
Wat knapt de mens daarvan op (Rita Corita)

Rita Corita begreep het heel lang geleden al. Een kopje koffie drinken is voor een hoop mensen een van de belangrijkste geluksmomenten op een dag. Het zorgt voor een wakker gevoel, een lekkere smaak, gezelligheid, maar ook voor een stukje ontspanning. Bij het aanbieden van een bakkie geef je, als het ware, een cadeautje aan een ander: en uiteraard eentje zonder vieze bijsmaak.

Bij uw bezoek aan onze salon krijgt u een heerlijke Grands Crus van Nespresso aangeboden. Koffie samengesteld uit eersteklas Oost-Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse Arabia's voor de finesse en uit een vleugje Robusta voor de intensiteit. De Italiaanse espresso en cappuccino bij uitstek. Wij willen graag dat u zich thuis voelt bij ons in de salon. Kijk zo hoor het: Gelezen op de website van mijn kapper.

Als je wilt dat de klantentevredenheid omhoog gaat, zorg er dan in ieder geval voor dat je een goed vers bakje koffie zet. Eentje die met liefde is gezet, want dat proef je. En als je het niet met de hand kunt zetten, dan in ieder geval een bakkie van een goed (schoon) koffiezetapparaat. Dat is eerste welkomstgeschenk van een bedrijf, en heeft direct een positieve invloed op je klantentevredenheid.
What else!

Kattenvrouwtje in de 'Vrouw'

Naam: Job (8)
Baasje: Vera Vogt-Bijleveld (42)

Bijzonder omdat: “Hij is ontzettend nieuwsgierig, en wil alles weten. Hij kan waanzinnig grote ogen opzetten en er soms ook heel verbaasd bij kijken.”



Beste Eigenschap: “Hij is ongelooflijk trouw, vooral aan mijn vrouw Vera. Dat komt waarschijnlijk omdat zij hem uit het asiel heeft gered, en dat is hij nooit vergeten.”

Slechtste eigenschap: “Hij is eenkennig, maar waarom zou je ook met iedereen een vriend worden? En hij heeft in het verleden wel eens wat plasjes gedaan, maar nu gelukkig niet meer.”

Hobby’s: “Met een muisje gooien vindt hij leuk, dan rent hij er achteraan, en als de open haard niet te warm is, gaat hij er lekker voorliggen.”

Lust graag: “Droge brokjes, rozijntjes, en verse kip.”

Kunstje: “Met zijn pootje eet hij uit zijn voerbak, en hij kijkt de kat uit de boom, terwijl hij zelf niet in een boom kan klimmen.”

Grootste avontuur: “Op Oud Jaar ineens niet meer terug willen komen. Achteraf bleek je echt vlakbij onder een bosje te hebben gezeten.”

Meer publicaties zoals deze: lees de VROUW in de Telegraaf op zaterdag.

Pascal van Vliet en een jaar later

Zo doe je aan waterpolo, en dan ineens niet meer door een acute vorm van Leukemie. De wereld van Pascal van Vliet stortte in 2008 in, maar door zijn sportachtergrond knokte hij zich terug.





Bijna een jaar geleden sprak ik in onze studio met Pascal van Vliet (24) over zijn grote passie waterpolo bij De Otters Het Gooi in Bussum. Of misschien moet ik wel zeggen: deed aan waterpolo. Want sinds twee jaar geleden is hij door een acute Leukemie getroffen, en is zijn grote passie ‘noodgedwongen’ op de achtergrond geraakt, maar gelukkig nooit verdwenen.

Toen Pascal van Vliet met een jonge dame de studio kwam ingelopen, dacht ik in eerste instantie dat hij zijn vriendin had meegenomen. Dat kwam omdat ik meteen een soort verbondenheid tussen die twee voelde. Maar wat bleek? Het was zijn knappe lieve zusje Maaike (19). Zij steunt haar grote broer door dik en dun om door deze moeilijke periode heen te komen.

Pascal knokt zich rot, en doet elke dag kleine stapjes richting een volledige genezing. De weg die hij al heeft afgelegd was lang, en is nog lang. Hij is er dus nog niet. Maar volgens Maaike heeft zijn sportachtergrond wel een positief effect op het herstel van haar broer. “Hij gelooft in zichzelf, en dat hij kan herstellen. En wij steunen hem daarbij.” Verder doet Pascal zijn werk met heel veel plezier en sport hij regelmatig in de sportschool.

Maar de sportschool is niet hetzelfde als bij de zwem- en waterpolovereniging, en het spelen in een team. Dat mist hij dus wel. Het is voor Pascal nog steeds niet mogelijk om bij het team te gaan kijken, omdat de bacteriën van het zwembad invloed hebben op zijn herstel. Als hij zijn medicijnen volledig heeft afgebouwd, dan pas is kijken weer mogelijk. En heel voorzichtig denkt hij ook weer aan spelen.

Pascal houdt de moed erin en hoopt in het nieuwe seizoen van 2011 weer met waterpolo te kunnen beginnen, misschien zelfs iets eerder. Dan is hij drie jaar met zijn ziekte Leukemie onderweg geweest, en kan hij het hopelijk definitief achter zich laten. Het gesprek wat ik met broer en zus van Vliet heb gehad was echt fijn, en heel persoonlijk. Mijn dank is daarom ook heel groot. Net als jij Pascal. Meer...

Luisterfragment Pascal van Vliet

Esther Brakenhoff zonnetje in huis

Vlak voordat Esther Brakenhoff naar de Ironman in Florida zou gaan sprak ik haar, en toen ze terug was, wilde ik haar graag opnieuw spreken. Dus spraken we afgelopen donderdagavond af bij ons in de studio.





Het was buiten -7 graden, maar gelukkig ontmoetten we elkaar binnen in de hal van De Baat: de plek waar ook onze studio van 6FM is gehuisvest. Met haar voeten stampte de sneeuw onder haar schoenen vandaan te krijgen, lekker warm in de winterkleding, zag ik het lichtbruine gezicht van Esther. Welkom thuis, en welkom weer bij ons in de studio.

Esther Brakenhoff straalde weer van mondhoek tot mondhoek over haar Florida ervaring, en ze praatte honderduit over de Ironman. En terecht, want ze heeft een geweldig verhaal. Ik vind het dan ook echt bijzonder om haar opnieuw te mogen interviewen, juist omdat Esther haar ‘passie’ met zoveel enthousiasme kan vertellen. Dit moet je straks op de radio kunnen terughoren.

Dat Fred, de vriend van Esther, haar tijdens het hele Florida project heeft kunnen begeleiden was voor Esther een prettige ervaring. Zeker toen het druk was, wist hij haar altijd weer in de menigte terug te vinden. En volgens mij heeft dat met echte liefde te maken. Hij heeft zo sterk aan haar gedacht, dat hij haar op zijn intuïtie heeft teruggevonden. Mooi is dat toch?

“Zondag is het 5 december, en pakjesavond in Nederland. Wat zou jij het liefste uitpakken?” Het duurde even voordat Esther het antwoord gaf, en toen zij ze heel bescheiden: “Een chocoladeletter vind ik altijd heel lekker.” Dit geeft maar weer eens aan hoe Esther eigenlijk in het leven staat, en dat ze met hele kleine dingen al zo tevreden kan zijn. Dat maakt Esther tot het zonnetje in huis.
Meer...

Luisterfragment van Esther Brakenhoff

Esther werd bij de Ironman Word Championship in Florida 12e in haar categorie.