Sommige spullen bewaar je omdat ze nog goed zijn. Andere omdat je er geen afstand van kunt doen. En soms is een voorwerp zoveel meer dan wat het op het eerste gezicht lijkt. Zoals een paar witte schoenen met drie zwarte strepen. Ze vertellen een verhaal dat inmiddels vijftig jaar oud is. Begin jaren zeventig. Mijn ouders zijn nog gelukkig met elkaar. Een gezin zoals zoveel gezinnen. Op het eerste gezicht niets aan de hand. Tot ik acht jaar werd Mijn ouders gaan uit elkaar . Mijn vader komt niet meer thuis. Er blijkt een andere vrouw in het spel te zijn. Mijn toekomstige stiefmoeder. En eerlijk is eerlijk, ik moest in het begin helemaal niets van haar hebben. Ik was acht jaar en mijn vader was ineens niet meer thuis. Dan zit je als kind niet bepaald te wachten op een nieuwe vrouw in zijn leven. Toch liep het anders dan ik toen kon bedenken. Een keer in de veertien dagen kwam ik bij mijn vader en haar thuis. Ik leerde haar vader en moeder kennen. We gingen samen boodschappen ...
Columns over Alzheimer, Reizen & Het Leven