Seks met een onbekende - Mijn vader mag het niet weten

De deur staat al een klein beetje open op het moment dat ik bij haar naar binnen ga. Ik hang mijn jas op aan de kapstok terwijl de geur van vers gemaakte soep mijn neus prikkelt. Het is een warme, uitnodigende geur die meteen mijn zintuigen aanscherpt.

Seks met een onbekende - mijn vader mag het niet weten

Wanneer ik de haldeur dichtdoe, volg ik de geur naar de keuken. Daar staat ze, roerend in een grote pan soep. Zodra ze mijn voetstappen hoort, draait ze zich om en voordat ik het weet, voel ik haar zachte, rode lippen op de mijne. Ze omhelst me stevig en begint me hartstochtelijk te zoenen.

Op datzelfde moment borrelt de soep over de rand van de pan, sissend op het hete fornuis. “Verdomme,” mompelt ze, terwijl ze zich losmaakt uit onze omhelzing en snel naar de pan snelt om de schade te beperken. Ze voegt nog wat gesneden tomaat toe en roert geconcentreerd door, de soep is bijna klaar.

Ik loop naar de huiskamer en werp een blik door het raam naar de tuin. “De tuin ziet er goed uit,” roep ik, in de hoop dat ze het in de keuken hoort. Ze reageert niet direct, maar na een paar minuten komt ze met een dienblad en de dampende soep de woonkamer in. We gaan naast elkaar op de bank zitten en genieten van het heerlijke gerecht.

Na het eten praten we wat over koetjes en kalfjes. Dan, onverwacht, begint ze me opnieuw te zoenen. Haar lippen vinden de weg naar mijn nek, haar tong likt zachtjes aan mijn oor. Het voelt allemaal zo vertrouwd en ik geef me volledig over. Ze gaat op mijn schoot zitten, trekt mijn shirt uit en begint mijn borst te kussen.

Heerlijk. Ik kan me niet herinneren ooit zoveel aandacht tegelijk te hebben gekregen. Haar tong speelt rond mijn navel, het kietelt en ik lach zachtjes terwijl ik haar rode lippen overal strepen zie achterlaten. Ze recht zich, neemt mijn handen en plaatst ze op haar borsten.

“Hoe voelt dat?” vraagt ze, haar stem laag en sensueel. Ik ben sprakeloos. Het voelt geweldig. Terwijl ik langzaam de knoopjes van haar blouse losmaak, verschijnt er een grote roze bh. Mijn handen glijden naar haar rug en na wat gestuntel krijg ik de bandjes los. Haar bh valt weg en twee prachtige borsten worden zichtbaar.

Voorzichtig buigt ze naar voren, haar borsten raken mijn lichaam. Mijn hoofd tolt van opwinding. Dit is waar ik altijd van heb gedroomd. Ze beweegt een beetje omhoog, zodat ik haar nog beter kan voelen. Ik neem haar tepels in mijn mond, eerst de linker, dan de rechter. Ze smaken heerlijk, en ik zie hoe zij geniet, haar ogen half gesloten, zoals een kat die van het eerste zonlicht van de dag geniet.

Plotseling opent ze haar ogen wijd en bestudeert mijn gezicht. Ze trekt het elastiek uit haar haar en laat het langs haar borsten vallen. Ik voel iets drukken achter mijn rits. Ze kust me weer en met een draaiende beweging glijdt haar tong naar binnen. Dan maakt ze mijn riem los en trekt zachtjes aan mijn rits.

Ze schuift een stukje naar achteren en trekt mijn broek uit. De opluchting is groot, want er zat iets klem. Daarna trekt ze mijn boxer uit, en ik lig naakt op mijn sokken na. Ze begint mijn beknelde zaakje te masseren, te likken, en beweegt het heen en weer. Na een tijdje laat ze het even met rust, trekt haar broekrok uit en gaat bovenop me zitten.

Met wat handbewegingen voel ik hoe ik in haar warme lichaam glijd. Langzaam beweegt ze omhoog en omlaag. Ik raak haar borsten weer aan, draai kleine rondjes en zie hoe ze geniet. Haar dikke tepels, als spenen, lijken bijna te trillen van genot.

Ineens kan ik het niet meer houden. Ik probeer aan iets lelijks te denken, maar word als een raket afgeschoten naar een onbekende bestemming. Dit is zo ontzettend lekker. Daarna zitten we beide hijgend na en kleden ons langzaam weer aan. “Hoe kom je aan die blauwe vlinder op je voet?” vraag ik.

“Jij wilt ook alles weten hè,” lacht ze. “Je zou nog wel eens bij de krant kunnen werken. Je mag wel alles eten, maar niet alles weten, zei mijn moeder vroeger altijd. Wil je nog wat drinken?” Terwijl ze voor zichzelf een glas witte wijn inschenkt, glimlacht ze ondeugend naar me.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Kroymans was ook mijn jongensdroom

Hilversum - Autobedrijf Kroymans heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht op me gehad. Als kind, tijdens bezoekjes aan mijn grootouders in Hilversum, maakten we regelmatig een wandeling langs Kroymans. Voor velen misschien slechts een voorbijgaand moment, maar voor mij was het iedere keer een magische ervaring. Ik stond daar, als klein jongetje, mijn neus tegen het glas gedrukt, vol bewondering kijkend naar de glimmende bolides in de showroom. Het was alsof ik een blik wierp in een andere wereld – een wereld van snelheid, luxe, en status. Kroymans: Een jongensdroom die In stukken viel De gedachte om ooit deel uit te maken van deze wereld werd een jongensdroom, een verlangen dat in de loop der jaren alleen maar sterker werd. Toen het boekje ‘Mister Ferrari’ verscheen, een hommage aan Frits Kroymans en zijn imperium, kon ik niet anders dan het onmiddellijk aanschaffen. De verhalen in dat boek gaven me een kijkje achter de schermen van een wereld die ik altijd al had bewonderd. Maar...

De bielzenmars van verandering over menselijkheid, veerkracht en het tempo van organisaties

Soms voelt verandering op je werk als een bielzenmars. Zwaar, oncomfortabel, en precies bedoeld om te testen of je nog samen loopt. Wie weleens Kamp Van Koningsbrugge kijkt, kent die mars. Een houten balk op je schouders, altijd net te zwaar, net te lang, net te ver. Je komt nooit echt “uit” met je passen, en dat is precies de bedoeling. Het gaat niet om spierkracht, maar om veerkracht. Om samenwerken, vertrouwen en karakter. Soms lijkt werken in een veranderende organisatie precies zo’n bielzenmars. Ik heb dat ooit van dichtbij meegemaakt. Een warm familiebedrijf waar ik met trots werkte, veranderde langzaam van koers. Wat ooit begon met korte lijntjes, humor en besluiten aan de koffietafel, werd steeds formeler en afstandelijker. Er kwamen lagen, regels, protocollen. De spontaniteit verdween, het vertrouwen brokkelde af. Het voelde alsof iemand anders het tempo bepaalde, en wij alleen nog maar meeliepen. Zoals bij de bielzenmars: je probeert bij te blijven, maar er...

Depressie is een keuze

Nederland behoort tot de top tien rijkste landen ter wereld en scoort hoog in levenskwaliteit. Nederlanders waarderen hun leven met een 7,8, wat hen de vijfde plek in Europa oplevert. Toch kampen ruim een miljoen mensen met depressie en slikken hiervoor medicatie. Daarnaast heeft 1 op de 6 werknemers burn-out klachten. Hoe kan dit? We leven in een vrij land, maar kunnen we hier wel mee omgaan? Help, de blaadjes vallen weer van de bomen Jarenlang heb ik last gehad van donkere wolken in mijn hoofd, maar op een dag was ik er helemaal klaar mee. Ik wilde dat de zon weer zou gaan schijnen, en wat vaker dan tot nu toe het geval was. Ik vind het lastig om erover te praten. Ik wil niet dat mensen in mijn omgeving een ander beeld van mij krijgen. Ik heb namelijk altijd gedaan alsof er niets aan de hand was. Niemand kon er ook iets aan doen, alleen ikzelf. Ik wilde ook mijn partner niet met mijn donkere gevoelens opschepen. Ik heb lang mijn best gedaan om het bij haar weg te houden, maar nooit...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Heilige Koe totaal loss

Boe - Er zijn toch wel veel mensen die denken dat hun Heilige Koe een Gouden Koets waard is. Dat komt omdat mensen nou eenmaal de neiging hebben om er een bepaalde emotie aan toekennen. "Help, ik heb schade aan mijn auto, wat nu?" Allereerst lopen we even met de klant mee naar de auto. We bekijken de schade en maken onze eerste inschatting. "Wat denkt u, kan de auto nog worden hersteld, en hoeveel gaat het kosten?" “Lastige vraag mevrouw, we kunnen alleen de zichtbare schade zien. Als je delen van de auto gaat demonteren, is er misschien wel meer schade.” Het klinkt misschien allemaal een beetje vaag, maar mensen hebben nou eenmaal de neiging om je ergens aan vast te pinnen. Dus, schadebedragen noemen we daarom maar niet. Hooguit een geschat bedrag voor op het schadeformulier. Met de nadruk op ‘geschat bedrag.’ En soms kun je wel meteen zien (ervaring) dat het herstellen van de auto meer dan de helft van de dagwaarde is (een van de spelregels in autoverzekeringen...

Barman Victor stopt met First Dates, en ik neem het strikje van hem over

Victor, onze geliefde barman van First Dates, heeft besloten zijn strikje aan de wilgen te hangen en de wereld rond te reizen. Terwijl hij zich voorbereidt op een episch avontuur vol zonsondergangen, exotisch eten en ongetwijfeld hilarische cultuurverschillen, bleef de bar van First Dates leeg achter. Een nieuw gezicht moest worden gevonden om de toog weer tot leven te brengen. En dat gezicht, beste lezers, is van mij! Ja, je leest het goed. Ik ben degene die Victor's strikje overneemt en het nieuwe seizoen van 2025 ga ik met veel plezier aan de slag om nieuwe liefdesverhalen te ontkurken. De casting was intens. Het was een strenge selectieprocedure met talloze kandidaten, maar mijn charme, flair en onmiskenbare talent voor het mixen van een perfecte cocktail brachten me naar de top. De komende tijd zal ik me onderdompelen in een rigoureus trainingsprogramma. Het team van First Dates bereidt me voor op elke denkbare situatie aan de bar: van het troosten van een teleurgestelde dat...

LA The Voices verrast Tros Muziekcafé

Hilversum – In het begin riep ik nog wel eens mensen op om ook naar het Tros Muziekcafé te gaan. En blijkbaar heb ik dat niet tegen dovemansoren gezegd, want een uur voordat de uitzending (om 16.00 uur) begint staat er al een dikke rij met mensen voor de Vorstin. Vandaag in de live uitzending via Radio 2 – New Cool Collective – Nicole Bus (nieuw talent) – Ray Klaassen met zijn band – Los Angeles The Voices. Eindelijk een perfecte plek gevonden om foto's te maken in de Vorstin. Achterin op een verhoogde bank, en net voor de mensen van de techniek. De voorgaande keren zat ik eigenlijk te dicht op het podium, of net aan de zijkant bij de bar. Dat laatste was alleen makkelijk om wat te drinken te halen. Als we met het gezin op de bank zitten vraagt een man of hij naast mij mag plaatsnemen. Als ik net “ja” heb gezegd, verontschuldigt hij zich voor zijn knoflooklucht -heb ik dat?- . Maar het blijkt een alleraardigste man te zijn die zich voorstelt met de naam Frank Muyser, uitgesproken a...

Voor mijn oma en Stichting Leukemie

Hilversum - Het is 2 april 2008 als mijn oma komt te overlijden aan Leukemie...Bijna tegelijkertijd loop ik voor mijn oma en Stichting Leukemie. Al eerder had ik mij bedacht om speciaal voor mijn oma een T-shirt met een opdruk “Ik loop voor mijn oma” en op de achterkant de “Stichting Leukemie” te laten maken. Ik bestelde een T-shirt via internet en motiveerde reden waarom ik dit deed. Ik maakte het geld over en kreeg een paar weken later het pakje bezorgd. Toen ik het T-shirt uitpakte zat er een briefje bij met de volgende tekst: “Wij vinden het zo super dat je voor je oma gaat hardlopen, wij schenken jou het T-shirt cadeau.” In het pakje hadden ze het geld weer teruggegeven. Ik had meteen besloten om het geld aan Stichting Leukemie te schenken. De maandagavond was ik bij mijn oma in het ziekenhuis en liet mijn T-shirt aan haar zien. Ik zag aan haar dat ze onder de indruk was. De aankomende zondag zou ik het T-shirt speciaal voor haar aantrekken om aandacht te trekken voor die klote zi...

De Figurant: Een dag op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden

Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog