Seks met een onbekende - Mijn vader mag het niet weten

De deur staat al een klein beetje open op het moment dat ik bij haar naar binnen ga. Ik hang mijn jas op aan de kapstok terwijl de geur van vers gemaakte soep mijn neus prikkelt. Het is een warme, uitnodigende geur die meteen mijn zintuigen aanscherpt.

Seks met een onbekende - mijn vader mag het niet weten

Wanneer ik de haldeur dichtdoe, volg ik de geur naar de keuken. Daar staat ze, roerend in een grote pan soep. Zodra ze mijn voetstappen hoort, draait ze zich om en voordat ik het weet, voel ik haar zachte, rode lippen op de mijne. Ze omhelst me stevig en begint me hartstochtelijk te zoenen.

Op datzelfde moment borrelt de soep over de rand van de pan, sissend op het hete fornuis. “Verdomme,” mompelt ze, terwijl ze zich losmaakt uit onze omhelzing en snel naar de pan snelt om de schade te beperken. Ze voegt nog wat gesneden tomaat toe en roert geconcentreerd door, de soep is bijna klaar.

Ik loop naar de huiskamer en werp een blik door het raam naar de tuin. “De tuin ziet er goed uit,” roep ik, in de hoop dat ze het in de keuken hoort. Ze reageert niet direct, maar na een paar minuten komt ze met een dienblad en de dampende soep de woonkamer in. We gaan naast elkaar op de bank zitten en genieten van het heerlijke gerecht.

Na het eten praten we wat over koetjes en kalfjes. Dan, onverwacht, begint ze me opnieuw te zoenen. Haar lippen vinden de weg naar mijn nek, haar tong likt zachtjes aan mijn oor. Het voelt allemaal zo vertrouwd en ik geef me volledig over. Ze gaat op mijn schoot zitten, trekt mijn shirt uit en begint mijn borst te kussen.

Heerlijk. Ik kan me niet herinneren ooit zoveel aandacht tegelijk te hebben gekregen. Haar tong speelt rond mijn navel, het kietelt en ik lach zachtjes terwijl ik haar rode lippen overal strepen zie achterlaten. Ze recht zich, neemt mijn handen en plaatst ze op haar borsten.

“Hoe voelt dat?” vraagt ze, haar stem laag en sensueel. Ik ben sprakeloos. Het voelt geweldig. Terwijl ik langzaam de knoopjes van haar blouse losmaak, verschijnt er een grote roze bh. Mijn handen glijden naar haar rug en na wat gestuntel krijg ik de bandjes los. Haar bh valt weg en twee prachtige borsten worden zichtbaar.

Voorzichtig buigt ze naar voren, haar borsten raken mijn lichaam. Mijn hoofd tolt van opwinding. Dit is waar ik altijd van heb gedroomd. Ze beweegt een beetje omhoog, zodat ik haar nog beter kan voelen. Ik neem haar tepels in mijn mond, eerst de linker, dan de rechter. Ze smaken heerlijk, en ik zie hoe zij geniet, haar ogen half gesloten, zoals een kat die van het eerste zonlicht van de dag geniet.

Plotseling opent ze haar ogen wijd en bestudeert mijn gezicht. Ze trekt het elastiek uit haar haar en laat het langs haar borsten vallen. Ik voel iets drukken achter mijn rits. Ze kust me weer en met een draaiende beweging glijdt haar tong naar binnen. Dan maakt ze mijn riem los en trekt zachtjes aan mijn rits.

Ze schuift een stukje naar achteren en trekt mijn broek uit. De opluchting is groot, want er zat iets klem. Daarna trekt ze mijn boxer uit, en ik lig naakt op mijn sokken na. Ze begint mijn beknelde zaakje te masseren, te likken, en beweegt het heen en weer. Na een tijdje laat ze het even met rust, trekt haar broekrok uit en gaat bovenop me zitten.

Met wat handbewegingen voel ik hoe ik in haar warme lichaam glijd. Langzaam beweegt ze omhoog en omlaag. Ik raak haar borsten weer aan, draai kleine rondjes en zie hoe ze geniet. Haar dikke tepels, als spenen, lijken bijna te trillen van genot.

Ineens kan ik het niet meer houden. Ik probeer aan iets lelijks te denken, maar word als een raket afgeschoten naar een onbekende bestemming. Dit is zo ontzettend lekker. Daarna zitten we beide hijgend na en kleden ons langzaam weer aan. “Hoe kom je aan die blauwe vlinder op je voet?” vraag ik.

“Jij wilt ook alles weten hè,” lacht ze. “Je zou nog wel eens bij de krant kunnen werken. Je mag wel alles eten, maar niet alles weten, zei mijn moeder vroeger altijd. Wil je nog wat drinken?” Terwijl ze voor zichzelf een glas witte wijn inschenkt, glimlacht ze ondeugend naar me.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Wie is die man bij Supercoop Huizen?

Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering. Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom? Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt ...

A Sisters Hope bij Radio 6FM

Huizen - In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos. In de studio Oud zwemster Natasja Bos, Martje Hoekmeijer en Marion van Utteren van de Stichting A Sister's Hope: Alles over de Pink Moon Run & Walk. In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos. Dit jaar lopen wij als gezin spontaan voor de Pink Moon Run & Walk mee en daarom hebben wij op 27 mei de organisatie van A Sister’s Hope bij Radio 6FM uitgenodigd. Deze organisatie verdient het om dit jaar in beeld te komen. Mede oprichtster Martje Hoekmeijer en medewerkster Marion van Utter...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Niet mijn baard doet pijn, maar de woorden erover

Soms laat ik een baard staan. Niet omdat het mode is. Niet om iemand te imponeren. Gewoon omdat ík hem mooi vind. Als ik in de spiegel kijk, zie ik iemand die bij mij past. Ik voel me er prettig bij. Toch zijn er altijd mensen die er iets van vinden. "Je lijkt ouder." "Het prikt." "Scheer het er maar af." Vaak wordt het zomaar gezegd. Zonder dat ik om een mening heb gevraagd. Misschien is het voor de ander maar een opmerking. Iets wat er even uit floept. Maar woorden kunnen blijven hangen. Niet omdat ik onzeker ben over mijn baard, maar omdat het me verdriet doet dat mensen die ik liefheb blijkbaar moeite hebben om mij te accepteren zoals ik ben. Het gaat allang niet meer over gezichtsbeharing. Het gaat over gezien worden. Over jezelf mogen zijn, zonder dat iemand meteen wil vertellen hoe jij eruit zou moeten zien. We denken soms dat eerlijk zijn betekent dat je alles maar moet zeggen. Maar eerlijkheid zonder empathie kan pijn doen. Niet alles wat je denkt...

Televisiepresentator worden?

Huize Bergen - Via de website Vakantieveilingen.nl kwam ik op de website van YIM-Entertainment . Hier werd de cursus “Altijd al een televisiepresentator willen worden?” aangeboden. Na een aantal keren bieden, kwam ik in bezit van de workshop “televisiepresentator worden” in één dag. Op 5 november 2010 was het zo ver, en werden we keurig door Nol Roos en Wilbert van de Water op Landgoed Huize Bergen ontvangen. ‘Natuurlijk is het niet mogelijk om in één dag televisiepresentator te worden, dat gaat natuurlijk niet, ‘ vertelde Nol aan de groep van - volgens mij - 18 vrouwen en 2 heren. ‘Deze dag leren Wilbert en ik jullie een aantal tips en tricks ter voorbereiding voor een televisie screentest.’ Als je goed kunt presenteren, dan kun je alles verkopen. Als je dat voor de camera doet, dan kun je dat op verschillende manieren doen. Een van de manieren kan zijn door met mimiek te werken, zoals Paul de Leeuw dat doet. Het is ook niet vreemd om een aantal stiltes te laten vallen. Nadat er iets...

Het waren twee fantastische dagen

Beekse Bergen is een bekend safaripark en vakantieoord in Nederland. Het is een populaire bestemming voor families en toeristen, waar je wilde dieren van dichtbij kunt observeren terwijl je verblijft in comfortabele vakantiehuisjes. Het leven is niet vanzelfsprekend, en daarom gaan wij bewust met elkaar op stap om mooie herinneringen maken. Leuke dingen ambiëren. Lekker actief blijven. Nieuwsgierigheid nastreven, en niet altijd vertrouwen op wat je al weet of kent… In de Beekse Bergen worden diersoorten beschermd die met uitsterven worden bedreigd. Ze hebben daar zelfs een fok plan voor. Dat is opmerkelijk, want hoe en door wie komt het dat sommige dieren bijna zijn verdwenen? Het waren twee fantastische dagen zo met elkaar. Ik hoop dat mijn schoonvader nog heel lang dit uitstapje zal blijft herinneren. Gelukkig hebben wij de foto’s nog…

Stiekem trouwen: de glimlach achter de bruiloft

Soms zijn de mooiste bruiloften diegene waar je het niet aankondigt, maar voelt. In dit verhaal neem ik je mee naar het moment waarop liefde zich uit in een glimlach, stilletjes, maar krachtig. Ik neem plaats tegenover een vrouw die ik nog nooit heb gezien. Zij gaat straks op de foto. Mijn taak? Haar aan het lachen krijgen. Simpel, zou je denken. Maar wat zeg je dan? “Je weet het misschien niet,” begin ik, “maar ik was vroeger al verliefd op je. Op de lagere school. Jij zat altijd bij het raam en ik... ik keek alleen maar.” Ze schiet al een beetje in de lach. Mooi. “En nu,” zeg ik met een zucht, “wil ik met je trouwen?” Ze kijkt verbaasd, maar geamuseerd. “Maar ik heb een vriend,” zegt ze. “Geeft niks,” fluister ik samenzweerderig. “We trouwen gewoon stiekem. Niemand hoeft het te weten. Toch?” Ze lacht. Hardop. Missie geslaagd. En dát is precies de bedoeling. Niet de liefde verklaren, hoewel het goed werkt, maar die glimlach vangen. Want ik figureer. Mijn gezicht mag dan niet op de v...

Jenifer & Remco leefden nog lang...

'Alleen nog een Man' is alweer een tijdje aan de gang en wordt elke zondagavond op Net5 uitgezonden. Het gaat nu nog om twee vrijgezellen mannen die strijden om één vrouw. Een van de twee mannen is Remco, mijn waterpolomaatje bij De Otters Het Gooi, en hij is nog in de race voor Jenifer. Er zijn maar weinig programma's die me boeien, maar nu Remco meedoet, sla ik geen uitzending van 'Alleen nog een Man' meer over. In dit programma slooft Remco zich uit om Jenifer voor hem te winnen, en dat lijkt ook nog te lukken ook. Terecht, want de vonken vliegen er vanaf tussen die twee. En je hoeft geen verstand van de liefde te hebben om te zien dat het wel goed zit tussen dit stel. Laat ik het zo zeggen: bij de andere stellen heb ik "dit" nog geen een keer gezien. Remco is een beste vent hoor, maar hij mist een beetje lef om echt door te zetten in het programma. Dat is jammer, want aan Jenifer heeft hij echt een hele leuke vrouw. Dus Remco, na de laatste uitzending...

De Otters het Gooi 4 - De Amstel 2 (5-7)

Bussum - We hebben afgelopen zaterdag opnieuw verloren. De grote vraag is hoe dat nou precies kwam, waar is het misgegaan? Natuurlijk hebben als mens allemaal de neiging om iemand aan te wijzen, dat zit nou eenmaal in ons. Vorig seizoen waren we nog in heel goed doen. De meeste waterpolomaatjes kwamen elke week op de training, en kon je een keertje niet, dan gaf je eventjes een belletje. De wedstrijden verliepen in de eerste periode ook bijzonder goed, en we gingen zelfs als winterkampioen de winterstop in. Maar helaas. In de tweede helft van de competitie ging het toch mis. We verloren enkele wedstrijden, en gingen toch koppie onder: we werden geen kampioen. Dit seizoen zijn we veel minder gemotiveerd aan de wedstrijden begonnen, dan een jaar geleden. Sommige komen bij een wedstrijd niet opdagen, geen belletje niets, en andere zitten er met hun koppie niet bij. Hoe komt dat dan? We hebben een nieuwe keeper Gijs, en hij doet ontzettend zijn best, maar hij komt qua niveau niet eens in ...

Moord op oudejaarsavond

Huizen - Het is oudejaarsavond 2010. Typische een avond om met het gezin een spelletje te spelen, hapje te eten, wijntje te drinken, en het openhaardje aan te doen, als we plotseling door een moord worden opgeschrikt. Op oudejaarsavond hebben we al een paar jaar een traditie met het gezin. We spelen spelletjes Rummikub, en gaan we sjoelen. We gaan er echt helemaal op los, ieder jaar weer. En van spelen krijg je honger, dus ontbreken de oliebollen en appelflappen ook dit jaar weer niet. Als het mijn beurt is om te sjoelen kijk ik nog even half door het raam naar buiten. Ik zie nog net iemand aan de overkant van het donkere straatje over wat ijsresten lopen. Dit jaar was mijn zoon (13) goed op dreef, hij won bijna alles. Het is gewoon niet meer leuk om tegen hem te moeten spelen. De televisie staat aan voor de klok, en om precies twaalf uur gaan de glazen omhoog: “Gelukkig Nieuwjaar.” ’s Middags hadden we vuurwerk gekocht en mijn zoon was niet meer te houden. Toen we buiten stonden, bego...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog