Doorgaan naar hoofdcontent

Seks met een onbekende - Mijn vader mag het niet weten

De deur staat al een klein beetje open op het moment dat ik bij haar naar binnen ga. Ik hang mijn jas op aan de kapstok terwijl de geur van vers gemaakte soep mijn neus prikkelt. Het is een warme, uitnodigende geur die meteen mijn zintuigen aanscherpt.

Seks met een onbekende - Mijn vader mag het niet weten - Tekst en foto van Gilbert Vogt
Seks met een onbekende - mijn vader mag het niet weten 

Wanneer ik de haldeur dichtdoe, volg ik de geur naar de keuken. Daar staat ze, roerend in een grote pan soep. Zodra ze mijn voetstappen hoort, draait ze zich om en voordat ik het weet, voel ik haar zachte, rode lippen op de mijne. Ze omhelst me stevig en begint me hartstochtelijk te zoenen.

Op datzelfde moment borrelt de soep over de rand van de pan, sissend op het hete fornuis. “Verdomme,” mompelt ze, terwijl ze zich losmaakt uit onze omhelzing en snel naar de pan snelt om de schade te beperken. Ze voegt nog wat gesneden tomaat toe en roert geconcentreerd door, de soep is bijna klaar.

Ik loop naar de huiskamer en werp een blik door het raam naar de tuin. “De tuin ziet er goed uit,” roep ik, in de hoop dat ze het in de keuken hoort. Ze reageert niet direct, maar na een paar minuten komt ze met een dienblad en de dampende soep de woonkamer in. We gaan naast elkaar op de bank zitten en genieten van het heerlijke gerecht.

Na het eten praten we wat over koetjes en kalfjes. Dan, onverwacht, begint ze me opnieuw te zoenen. Haar lippen vinden de weg naar mijn nek, haar tong likt zachtjes aan mijn oor. Het voelt allemaal zo vertrouwd en ik geef me volledig over. Ze gaat op mijn schoot zitten, trekt mijn shirt uit en begint mijn borst te kussen.

Heerlijk. Ik kan me niet herinneren ooit zoveel aandacht tegelijk te hebben gekregen. Haar tong speelt rond mijn navel, het kietelt en ik lach zachtjes terwijl ik haar rode lippen overal strepen zie achterlaten. Ze recht zich, neemt mijn handen en plaatst ze op haar borsten.

“Hoe voelt dat?” vraagt ze, haar stem laag en sensueel. Ik ben sprakeloos. Het voelt geweldig. Terwijl ik langzaam de knoopjes van haar blouse losmaak, verschijnt er een grote roze bh. Mijn handen glijden naar haar rug en na wat gestuntel krijg ik de bandjes los. Haar bh valt weg en twee prachtige borsten worden zichtbaar.

Voorzichtig buigt ze naar voren, haar borsten raken mijn lichaam. Mijn hoofd tolt van opwinding. Dit is waar ik altijd van heb gedroomd. Ze beweegt een beetje omhoog, zodat ik haar nog beter kan voelen. Ik neem haar tepels in mijn mond, eerst de linker, dan de rechter. Ze smaken heerlijk, en ik zie hoe zij geniet, haar ogen half gesloten, zoals een kat die van het eerste zonlicht van de dag geniet.

Plotseling opent ze haar ogen wijd en bestudeert mijn gezicht. Ze trekt het elastiek uit haar haar en laat het langs haar borsten vallen. Ik voel iets drukken achter mijn rits. Ze kust me weer en met een draaiende beweging glijdt haar tong naar binnen. Dan maakt ze mijn riem los en trekt zachtjes aan mijn rits.

Ze schuift een stukje naar achteren en trekt mijn broek uit. De opluchting is groot, want er zat iets klem. Daarna trekt ze mijn boxer uit, en ik lig naakt op mijn sokken na. Ze begint mijn beknelde zaakje te masseren, te likken, en beweegt het heen en weer. Na een tijdje laat ze het even met rust, trekt haar broekrok uit en gaat bovenop me zitten.

Met wat handbewegingen voel ik hoe ik in haar warme lichaam glijd. Langzaam beweegt ze omhoog en omlaag. Ik raak haar borsten weer aan, draai kleine rondjes en zie hoe ze geniet. Haar dikke tepels, als spenen, lijken bijna te trillen van genot.

Ineens kan ik het niet meer houden. Ik probeer aan iets lelijks te denken, maar word als een raket afgeschoten naar een onbekende bestemming. Dit is zo ontzettend lekker. Daarna zitten we beide hijgend na en kleden ons langzaam weer aan. “Hoe kom je aan die blauwe vlinder op je voet?” vraag ik.

“Jij wilt ook alles weten hè,” lacht ze. “Je zou nog wel eens bij de krant kunnen werken. Je mag wel alles eten, maar niet alles weten, zei mijn moeder vroeger altijd. Wil je nog wat drinken?” Terwijl ze voor zichzelf een glas witte wijn inschenkt, glimlacht ze ondeugend naar me.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Autocentrum Pordon Utrecht | officiële Mercedes-Benz dealer in Midden-Nederland

Autocentrum Pordon voert het Mercedes-Benz en ligt aan de Franciscusdreef 68-70 in Utrecht Pordon Autocentrum aan de Franciscusdreef in Utrecht Service en kwaliteit staan centraal bij onze dienstverlening. De gastvrije en persoonlijke benadering van onze professionele verkoop- en werkplaatsteams versterken het familiegevoel binnen het bedrijf.  Wij doen dat - in een ontspannen en ongedwongen sfeer- om alles zo aangenaam mogelijk te maken. Wie heeft er nog foto's van Pordon? allesopvierwielen@outlook.com Gerelateerde berichten 15-03-2010  Toon Hermans Pordon: 40 jaar Mercedes-Benz Utrecht december 2000 - Autobedrijf Pordon is volgens de kronieken van DaimlerChrysler Nederland 40 jaar Mercedes-Benz dealer. Als oprichtdatum van het bedrijf moet het jaartal 1927 worden genoemd, het jaar waarin de vader van Pim en Hans Pordon een algemeen garagebedrijf startte. Een tijd waarin autorijden slechts voor een elite was weggelegd. Pordon Nieuwegein - StergamPordon - Ster...

De Figurant: Een dag op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden

Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...

Vijf voor twaalf bij dementie: wanneer beslissen we dat het genoeg is?

Een aantal jaar geleden zei mijn schoonvader aan de keukentafel dat hij nooit wilde leven met dementie. Hij had het bij de notaris vastgelegd. “Als ik ooit zo word als mijn schoonmoeder, dan wil ik dat niet meemaken,” zei hij resoluut. We knikten, enigszins ongemakkelijk. Toen leek het nog iets dat ver weg lag. Maar dat moment is nu. Mijn schoonvader weet niet meer wie hij is. Hij loopt vijf minuten nadat hij van de wc komt alweer richting de deur. We zeggen: “Je bent net geweest.” “O ja, is dat zo?” antwoordt hij verbaasd. Hij herkent onze namen niet meer, maar ergens voelt hij nog dat we goed volk zijn. Gesprekken zijn allang niet meer mogelijk. Vroeger kon hij honderduit praten over voetbal. “Pap,” zei mijn vrouw dan, “je weet toch dat Gilbert niets met voetbal heeft?” Maar hij vroeg toch: “Heb je Ajax–Feyenoord gezien?” Uit beleefdheid zei ik dat het een mooie wedstrijd was. “Hoeveel was het geworden?” vroeg ik daarna voorzichtig. Hij wist het niet meer. Dat waren d...

The Nits hebben nog steeds plezier

Hilversum - Elke week proberen we ergens in het land naar live muziek te gaan kijken en luisteren. Deze week zijn we bij Tros Muziekcafé in de Vorstin voor een optreden van: The Nits. Er wordt wat nieuw materiaal gespeeld van de 25e cd die 'Malpensa' (vernoemd naar het vliegveld in Milaan) heet, maar ook oude klassiekers waaronder ‘Nescio’ ‘In The Dutch Mountains' en 'Adieu Sweet Bahnhof' ontbreken niet. Daarnaast is het bijzonder om te zien dat Henk Hofstede (zie foto) en Rob Kloet nog steeds na al die jaren plezier uitstralen op het podium. Dat heeft ook zijn werking op het publiek dat de echte klassiekers voluit meezingt. Robert-Jan Vogt en Robert-Jan Stips  Een vreemd wondje aan de hand van Robert-Jan Stips (62) is gaan ontsteken en drie weken geleden is hij aan zijn hand geopereerd. Vandaag is hij voor het eerst weer met de band mee, maar helaas is hij niet in staat om te spelen. Hij wordt vervangen door Titia van Krieken. “Een onbekend virus is in ...

Joyce Join verovert het internet met gekke filmpjes

De Amsterdamse vlogger Joyce Join zet met toenemende snelheid persoonlijke filmpjes op YouTube. De filmpjes zijn toe nu toe alleen in de keuken gemaakt en hebben een ontzettend hoog Theo & Thea en een Villa Achterwerk gehalte. De brildragende Joyce vertelt uiterst serieus persoonlijke verhaaltjes aan de mensen via YouTube, terwijl je als kijker als snel denkt: Wat ik nu zie dat kan niet waar zijn, dit meent ze toch niet. Met haar onverzorgde blik in de camera gaan vrijwel meteen je mondhoeken omhoog van het lachen, zelfs tegen het gieren aan. Haar filmpjes zijn zo grappig en geestig om te zien dat ze beslist de moeite waard zijn om naar te kijken en ook helemaal uit te kijken. Wie is Joyce Join? De grote vraag is alleen wie is die Joyce Join? Als je haar filmpjes bekijkt, dan zou Joyce ook nog een man kunnen zijn die heel goed een vrouw naspeelt.  Ze heeft het over haar vriend Wilbert en haar kind, maar wie zegt dat het waar is. Ze kan het ook heel goed spelen. Als...

10 kg afvallen in 2 maanden

Huizen - Lees hier mijn geheim over verantwoordelijk afvallen en de onzin van het Sonja Bakker dieet, Dr. Frank dieet, Montignacen, afslankpillen, boeken en nog meer rotzooi in: “Afslanken Ontmaskerd.” Tien kilo afvallen zonder dieet in twee maanden, kan dat?   Het is nu ruim twee maanden geleden dat ik in een enorme shock terecht kwam. Het leek wel alsof ik mij ineens realiseerde, dat ik de laatste jaren, niet had zitten opletten of zo. En niemand, maar ook daadwerkelijk niemand, leek zich ook maar enigszins te realiseren hoe kwetsend sommige opmerkingen bij mij overkwamen. Het voelde alsof er een bom was ingeslagen: “Wat zie jij er goed uit zeg,” maar eigenlijk bedoelde ze, “Jeeeé, wat ben jij lekker dik geworden zeg!” En op een dag werd ik wakker. Liep naar de badkamerspiegel en ging er eens goed voorstaan. Ik probeerde mijn bierbuik nog een beetje in te houden en dacht: Zo kan het (echt) niet langer! Dit is de grens.  Bijna 100kg   Hoe heeft het toch zo ver heeft kunn...

De ontmoetingen aan de balie: Dagelijks leven van een werkplaatsreceptionist

Als receptionist bij Autobedrijf Freeroad* Mazda en Suzuki dealer Almere ben ik als een vergaarbak van verhalen, zorgen en wensen. Mijn werk draait niet alleen om auto's, maar vooral om de mensen die ze rijden. Elk gesprek, elke ontmoeting begint met een simpel "Goedemorgen!" of "Welkom, waarmee kan ik u helpen?". Maar wat er daarna volgt, is vaak een onvoorspelbare reis door de gedachten en emoties van de persoon aan de andere kant van de balie. Gilbert Vogt (wekplaats) receptionist - Service Adviseur Ik begin mijn dag met een glimlach, want ik weet dat ik die vaak terugkrijg, maar niet altijd. Het leuke van mijn werk is dat ik nooit weet wat of wie er op mij afkomt. Soms is het iemand die zich zorgen maakt over een raar geluid onder de motorkap. Soms is het een klant die net zijn nieuwe auto komt ophalen en straalt van enthousiasme. Maar soms is het iemand met een ingewikkeld probleem, waar ze al dagen van wakker liggen.  Neem bijvoorbeeld de klant die zeker...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Dry January: het moment dat 0.0 mijn hersenen probeerde te foppen

Dry January.  De maand waarin je beter zou slapen, scherper zou zijn en fitter wakker wordt.  Tenminste. Dat zeggen ze.  Dit is het eerlijke, licht chagrijnige en licht humoristische verslag: doe ik het goed, of hou ik mezelf gewoon voor de gek? Ik ben al een paar dagen niet helemaal mezelf. Waar dat door komt? Geen idee. Maar laat ik eerlijk zijn: het zou iets te maken kunnen hebben met het feit dat ik deze maand geen alcohol drink. Want Dry January zou voordelen hebben. Beter slapen. Meer concentratie. Je fitter voelen. Jezelf herontdekken, maar dan zonder kater. Nou. Die dag moet bij mij nog komen. Alles van dat. In plaats daarvan ben ik meer in mezelf gekeerd, heb ik weinig zin om mijn bed uit te komen en voel ik me bepaald niet energieker. En alsof dat nog niet genoeg is, moet ik ook nog eens vijf keer per nacht mijn bed uit om te plassen. Fit word je daar niet van. Is er dan helemaal geen voordeel aan geen alcohol drinken? Toch wel. Mijn vrouw vertelde vanmorgen dat...