Wie is die man bij Supercoop Huizen?

Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering.

Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom?

Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt bezoeken een paar euro's van ons krijgt.

Update 12-09-2011 Een uitzending bij Tros Radar over daklozenkrantverkopers.

Reacties

Anoniem zei…

Wie betaalt dan telkens die
bus A-foort naar Huizen ?
Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands;
dit vind ik ook niet echt NL klinken..
Kan wel zijn qua daklozenkrant maar..
ook ik moet LOPEN voor mijn geld..
Sorry maar deze mensen krijgen geen cent
van me..
Ik betaal al genoeg aan overheids-premies
dus..geef al genoeg aan de kassa's ook..

7 april 2010 om 21:40

Anoniem zei…

Ik heb geen idee wie dat is, maar ik stoor mij er ook aan, bij de C1000 staan er af en toe al twee bij ieder ingang, en het ligt er zo dik boven op met het goededag zeggen, ik weet niet hoe het werkt, maar deze mensen hebben toch ook een uitkering?en in plaats van staan voor de deurkunnen zij B.V. de krant of folders gaan lopen, zo kan ik nog veel meer bedenken , en dat geldt net zo goed voor de Nederlanders.

Afz. Nelpaard

8 april 2010 om 09:50

Anoniem zei…

Beste redactie,

Ik weet het ook niet wie het is
maar ik vind het hoogst irritant dat er bij elke winkelwel een mannetje staat met de dakloze krant als er dan ook nog een braderie aan de gang is of zaterdags op de markt in het oude dorp of als er een landelijke collecte word uitgeroepen dan wordt je helemaal gek!!!

Ze duwen een krant onder je neus of een collecte bus of je krijgt ongevraagd een folder in je hand gedrukt 10 meter verder op willen ze even een momentje van uw tijd (heel even maar) dan staan er muziekanten op elke hoek (steeds het zelfde deuntje spelend)
op deze manier vind ik winkelen niet leuk
en natuurlijk geef ik wel eens wat in de collecte bus aan huis maar moet ik het dan ook nog onder m,n neus geschoven krijgen in het dorp. Ik vind het echt niet leuk zo!!
11 apr 2010 om 18:31 •

Groeten, Dimarg

12 april 2010 om 10:09

Medina zei…

Ik ben het eens met de heer Vogt, als hij zegt, dat het toch elke keer medelijden opwekt en een gevoel van schaamte, als je met je boodschapjes langs loopt. Dat is vermoedelijk door onze opvoeding en bijgebrachte "normen en waarden"(om het maar weer eens te citeren)!
Maar....ik ben het ook eens met de inhoud van de reacties op zijn artikel. Ik vraag me ook af waarom men dan helemaal van b.v. A'foort moet reizen naar Huizen om daar te gaan staan.
Zo'n dakloos iemand heeft mij eens vertelt dat het knokken is om een "plek". Er zijn zoveel illegalen die die krant mogen verkopen, maar de plekken bij de supermarkten zijn het meest in trek. Daar zijn wachtlijsten voor. Dikke handel. Deze illegalen mogen niet normaal werken, maar zij mogen ook helemaal niet in Nederland zijn. Bij A.H. stond jarenlang een Greorgiër. Hij was al bijna 7 jaar in Nederland, sprak geen woord Nederlands en was alcoholist, vertelde hij. Hij hoopte op de pardonregeling. Ik heb hem inderdaad na die regeling niet meer gezien. Wat zou hij nu doen? Ik denk een fijne uitkering, een leuk huis en altijd een fles Wodka onder handbereik.
Ik had hem ook een redelijk goede fiets gebracht, want hij zei, elke dag vanuit Utrecht te fietsen. Hij moest alleen een nieuw lampje in de voorlamp plaatsen. Dat kon hij niet, zei hij en hoefde de fiets niet.
Overigens is het woord "dakloos" ook maar betrekkelijk. Zij kunnen meestal gebruik maken van de nachtopvang. Een schoon bed, een douche en vaak ook nog gewassen kleren.
Nederland "barst" bijna van de hulpdiensten.
Wat zou u ervan vinden als al die Roemenen (vaak Roma') hier naar toe zouden komen en mochten blijven? Maar, omdat zij jaren kunnen procederen, kunnen zij gedurende die tijd hier blijven en de krant verkopen.
Ik denk dan ook: "zolang zij die krant staan te verkopen, jatten zij niet". Maar....dat kan ook samengaan.
Nadat dit gezegd te hebben, geef ik toch de vlg. keer weer die euro. Soms probeer ik hen te ontlopen, want je voelt je verplicht om die euro ook elke keer te geven. Ook ik kan soms die euro net niet missen.
Ik heb er een heel dubbel gevoel bij.
Hoe meer men gedoogt, hoe meer er komen!

13 april 2010 om 02:19

Anoniem zei…

Ik zag een tijdje geleden op een Zatradag bij de C1000 een buitenlandse man aan komen, die een van de mensen daar weg haalde en ergens anders naar toe bracht.
Volgens mij is het een georganiseerd iets.
Het zijn in ieder geval buitenlanders.

7 mei 2010 om 14:09

Anoniem zei…

Het verbaast mij dat ze wel mobiel bellen en dat ze roken wie betaald dat? altijd vrouw is ziek moet geld verdienen altijd maar zielig doen deze Roemenen.Erg irritant en storend Super-coop Huizen

17 februari 2011 om 14:44

Populaire posts van deze blog

A Sisters Hope bij Radio 6FM

Huizen - In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos. In de studio Oud zwemster Natasja Bos, Martje Hoekmeijer en Marion van Utteren van de Stichting A Sister's Hope: Alles over de Pink Moon Run & Walk. In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos. Dit jaar lopen wij als gezin spontaan voor de Pink Moon Run & Walk mee en daarom hebben wij op 27 mei de organisatie van A Sister’s Hope bij Radio 6FM uitgenodigd. Deze organisatie verdient het om dit jaar in beeld te komen. Mede oprichtster Martje Hoekmeijer en medewerkster Marion van Utter...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Niet mijn baard doet pijn, maar de woorden erover

Soms laat ik een baard staan. Niet omdat het mode is. Niet om iemand te imponeren. Gewoon omdat ík hem mooi vind. Als ik in de spiegel kijk, zie ik iemand die bij mij past. Ik voel me er prettig bij. Toch zijn er altijd mensen die er iets van vinden. "Je lijkt ouder." "Het prikt." "Scheer het er maar af." Vaak wordt het zomaar gezegd. Zonder dat ik om een mening heb gevraagd. Misschien is het voor de ander maar een opmerking. Iets wat er even uit floept. Maar woorden kunnen blijven hangen. Niet omdat ik onzeker ben over mijn baard, maar omdat het me verdriet doet dat mensen die ik liefheb blijkbaar moeite hebben om mij te accepteren zoals ik ben. Het gaat allang niet meer over gezichtsbeharing. Het gaat over gezien worden. Over jezelf mogen zijn, zonder dat iemand meteen wil vertellen hoe jij eruit zou moeten zien. We denken soms dat eerlijk zijn betekent dat je alles maar moet zeggen. Maar eerlijkheid zonder empathie kan pijn doen. Niet alles wat je denkt...

Televisiepresentator worden?

Huize Bergen - Via de website Vakantieveilingen.nl kwam ik op de website van YIM-Entertainment . Hier werd de cursus “Altijd al een televisiepresentator willen worden?” aangeboden. Na een aantal keren bieden, kwam ik in bezit van de workshop “televisiepresentator worden” in één dag. Op 5 november 2010 was het zo ver, en werden we keurig door Nol Roos en Wilbert van de Water op Landgoed Huize Bergen ontvangen. ‘Natuurlijk is het niet mogelijk om in één dag televisiepresentator te worden, dat gaat natuurlijk niet, ‘ vertelde Nol aan de groep van - volgens mij - 18 vrouwen en 2 heren. ‘Deze dag leren Wilbert en ik jullie een aantal tips en tricks ter voorbereiding voor een televisie screentest.’ Als je goed kunt presenteren, dan kun je alles verkopen. Als je dat voor de camera doet, dan kun je dat op verschillende manieren doen. Een van de manieren kan zijn door met mimiek te werken, zoals Paul de Leeuw dat doet. Het is ook niet vreemd om een aantal stiltes te laten vallen. Nadat er iets...

Het waren twee fantastische dagen

Beekse Bergen is een bekend safaripark en vakantieoord in Nederland. Het is een populaire bestemming voor families en toeristen, waar je wilde dieren van dichtbij kunt observeren terwijl je verblijft in comfortabele vakantiehuisjes. Het leven is niet vanzelfsprekend, en daarom gaan wij bewust met elkaar op stap om mooie herinneringen maken. Leuke dingen ambiëren. Lekker actief blijven. Nieuwsgierigheid nastreven, en niet altijd vertrouwen op wat je al weet of kent… In de Beekse Bergen worden diersoorten beschermd die met uitsterven worden bedreigd. Ze hebben daar zelfs een fok plan voor. Dat is opmerkelijk, want hoe en door wie komt het dat sommige dieren bijna zijn verdwenen? Het waren twee fantastische dagen zo met elkaar. Ik hoop dat mijn schoonvader nog heel lang dit uitstapje zal blijft herinneren. Gelukkig hebben wij de foto’s nog…

Stiekem trouwen: de glimlach achter de bruiloft

Soms zijn de mooiste bruiloften diegene waar je het niet aankondigt, maar voelt. In dit verhaal neem ik je mee naar het moment waarop liefde zich uit in een glimlach, stilletjes, maar krachtig. Ik neem plaats tegenover een vrouw die ik nog nooit heb gezien. Zij gaat straks op de foto. Mijn taak? Haar aan het lachen krijgen. Simpel, zou je denken. Maar wat zeg je dan? “Je weet het misschien niet,” begin ik, “maar ik was vroeger al verliefd op je. Op de lagere school. Jij zat altijd bij het raam en ik... ik keek alleen maar.” Ze schiet al een beetje in de lach. Mooi. “En nu,” zeg ik met een zucht, “wil ik met je trouwen?” Ze kijkt verbaasd, maar geamuseerd. “Maar ik heb een vriend,” zegt ze. “Geeft niks,” fluister ik samenzweerderig. “We trouwen gewoon stiekem. Niemand hoeft het te weten. Toch?” Ze lacht. Hardop. Missie geslaagd. En dát is precies de bedoeling. Niet de liefde verklaren, hoewel het goed werkt, maar die glimlach vangen. Want ik figureer. Mijn gezicht mag dan niet op de v...

Jenifer & Remco leefden nog lang...

'Alleen nog een Man' is alweer een tijdje aan de gang en wordt elke zondagavond op Net5 uitgezonden. Het gaat nu nog om twee vrijgezellen mannen die strijden om één vrouw. Een van de twee mannen is Remco, mijn waterpolomaatje bij De Otters Het Gooi, en hij is nog in de race voor Jenifer. Er zijn maar weinig programma's die me boeien, maar nu Remco meedoet, sla ik geen uitzending van 'Alleen nog een Man' meer over. In dit programma slooft Remco zich uit om Jenifer voor hem te winnen, en dat lijkt ook nog te lukken ook. Terecht, want de vonken vliegen er vanaf tussen die twee. En je hoeft geen verstand van de liefde te hebben om te zien dat het wel goed zit tussen dit stel. Laat ik het zo zeggen: bij de andere stellen heb ik "dit" nog geen een keer gezien. Remco is een beste vent hoor, maar hij mist een beetje lef om echt door te zetten in het programma. Dat is jammer, want aan Jenifer heeft hij echt een hele leuke vrouw. Dus Remco, na de laatste uitzending...

De Otters het Gooi 4 - De Amstel 2 (5-7)

Bussum - We hebben afgelopen zaterdag opnieuw verloren. De grote vraag is hoe dat nou precies kwam, waar is het misgegaan? Natuurlijk hebben als mens allemaal de neiging om iemand aan te wijzen, dat zit nou eenmaal in ons. Vorig seizoen waren we nog in heel goed doen. De meeste waterpolomaatjes kwamen elke week op de training, en kon je een keertje niet, dan gaf je eventjes een belletje. De wedstrijden verliepen in de eerste periode ook bijzonder goed, en we gingen zelfs als winterkampioen de winterstop in. Maar helaas. In de tweede helft van de competitie ging het toch mis. We verloren enkele wedstrijden, en gingen toch koppie onder: we werden geen kampioen. Dit seizoen zijn we veel minder gemotiveerd aan de wedstrijden begonnen, dan een jaar geleden. Sommige komen bij een wedstrijd niet opdagen, geen belletje niets, en andere zitten er met hun koppie niet bij. Hoe komt dat dan? We hebben een nieuwe keeper Gijs, en hij doet ontzettend zijn best, maar hij komt qua niveau niet eens in ...

Moord op oudejaarsavond

Huizen - Het is oudejaarsavond 2010. Typische een avond om met het gezin een spelletje te spelen, hapje te eten, wijntje te drinken, en het openhaardje aan te doen, als we plotseling door een moord worden opgeschrikt. Op oudejaarsavond hebben we al een paar jaar een traditie met het gezin. We spelen spelletjes Rummikub, en gaan we sjoelen. We gaan er echt helemaal op los, ieder jaar weer. En van spelen krijg je honger, dus ontbreken de oliebollen en appelflappen ook dit jaar weer niet. Als het mijn beurt is om te sjoelen kijk ik nog even half door het raam naar buiten. Ik zie nog net iemand aan de overkant van het donkere straatje over wat ijsresten lopen. Dit jaar was mijn zoon (13) goed op dreef, hij won bijna alles. Het is gewoon niet meer leuk om tegen hem te moeten spelen. De televisie staat aan voor de klok, en om precies twaalf uur gaan de glazen omhoog: “Gelukkig Nieuwjaar.” ’s Middags hadden we vuurwerk gekocht en mijn zoon was niet meer te houden. Toen we buiten stonden, bego...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog