Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd.
Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen.
Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ik weg ging, dan had ik nog meer pijn. Elk nadeel had zo ook zijn voordeel: de dames achter de balie waren altijd zo super aardig.
“Tot de volgende keer meneer Vogt.”
“Nou liever niet, ik kan geen spuit meer zien!”
Mijn kaakchirurg loopt op gympjes
Op de achtergrond hoor ik Classic FM, terwijl ik door zijn assistente word toegedekt om niet in de velle operatielampen te hoeven kijken, maar het voelt meer alsof de lijkzak wordt dichtgeritst. This is it Jackson, bedankt dag lieve vrouw, dag lieve kinderen, het gaat jullie allemaal ontzettend goed in de toekomst.
Na de vieze spuiten en met een dubbele tong slikken, ging de tang naar mijn linker onder kies. Na wat heen een weer wrikken kwam de bouwval uit zijn voegen, de boom met wortels uit de grond. "Zo meneer Vogt, ontsteking weg, pijn weg, spoelen maar. Hier hebt u twee pijnstillers, een voor nu en een voor morgenochtend en wat aspirientjes, alstublieft van de zaak." Ja, dat is nog eens service van de zaak, dacht ik nog versuft.
Ik kon helemaal niets meer uitbrengen, ik voelde me weer zo geskimmed, ik was zojuist door Regilio Tuur zelf neergeslagen. One honderd and eighty, alles duizelde me, zo confuust. Ik krabbelde weer overeind en keek nu bij toeval naar de gekleurde gympjes van de veroorzaker. Peter R HELP! Los deze zaak wel op. Mijn kaakchirurg heeft zijn werk koelbloedig op gymschoenen gedaan, wat een Joram zeg. Eenmaal buiten kon ik wel janken, janken van de pijn, maar ook van geluk, ik was er nog, ik heb het overleefd.
Het gaat je nog heel veel jaren goed Cnossen!
Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ik weg ging, dan had ik nog meer pijn. Elk nadeel had zo ook zijn voordeel: de dames achter de balie waren altijd zo super aardig.
“Tot de volgende keer meneer Vogt.”
“Nou liever niet, ik kan geen spuit meer zien!”
Mijn kaakchirurg loopt op gympjes
Op de achtergrond hoor ik Classic FM, terwijl ik door zijn assistente word toegedekt om niet in de velle operatielampen te hoeven kijken, maar het voelt meer alsof de lijkzak wordt dichtgeritst. This is it Jackson, bedankt dag lieve vrouw, dag lieve kinderen, het gaat jullie allemaal ontzettend goed in de toekomst.
Na de vieze spuiten en met een dubbele tong slikken, ging de tang naar mijn linker onder kies. Na wat heen een weer wrikken kwam de bouwval uit zijn voegen, de boom met wortels uit de grond. "Zo meneer Vogt, ontsteking weg, pijn weg, spoelen maar. Hier hebt u twee pijnstillers, een voor nu en een voor morgenochtend en wat aspirientjes, alstublieft van de zaak." Ja, dat is nog eens service van de zaak, dacht ik nog versuft.
Ik kon helemaal niets meer uitbrengen, ik voelde me weer zo geskimmed, ik was zojuist door Regilio Tuur zelf neergeslagen. One honderd and eighty, alles duizelde me, zo confuust. Ik krabbelde weer overeind en keek nu bij toeval naar de gekleurde gympjes van de veroorzaker. Peter R HELP! Los deze zaak wel op. Mijn kaakchirurg heeft zijn werk koelbloedig op gymschoenen gedaan, wat een Joram zeg. Eenmaal buiten kon ik wel janken, janken van de pijn, maar ook van geluk, ik was er nog, ik heb het overleefd.
Het gaat je nog heel veel jaren goed Cnossen!
Reacties