Doorgaan naar hoofdcontent

De winterblues: Een pragmatische aanpak om uit de dip te komen

Elke herfst lijkt het wel of ik me weer opnieuw in een koude, grijze mist bevind. De blaadjes vallen, de dagen worden korter, en daar is hij weer: de winterblues. Elk jaar dezelfde ellende. Maar wat is een winterdepressie eigenlijk, en waarom laat ik mezelf hier telkens opnieuw door overvallen?

Als de zomerse warmte vervliegt en de herfst zijn intrede doet, lijkt het of de wereld om me heen in een kleurloze stilte vervalt. In mijn hoofd tekenen zich donkere wolken af die steeds dreigender worden. Het liefst zou ik me in een hol verstoppen en pas in de lente weer tevoorschijn komen. Maar dit jaar heb ik besloten om niet langer toe te geven aan die negatieve spiraal. Want laten we eerlijk zijn, die winterdip is niet meer dan een vervelende gewoonte die ik wil doorbreken.

Een deel van mijn strijd tegen de winterblues was het accepteren van mijn eigen gevoelens. Ja, het is oké om je af en toe rot te voelen. Iedereen heeft wel eens een slechte dag of een sombere bui. Maar wat doe je er vervolgens mee? Ga je je erin wentelen of neem je de touwtjes in handen? Ik koos voor het laatste.

Dus, wat heb ik gedaan om het licht weer te zien? Ten eerste ben ik gaan sporten. Niet omdat ik nu ineens een marathon wil lopen, maar omdat beweging letterlijk je stemming kan verlichten. Daarnaast ben ik tijdens mijn lunchpauzes gaan wandelen. Even naar buiten, frisse lucht inademen, en mijn gedachten ordenen. Ook mijn voeding heb ik aangepakt; want ja, wat je eet kan invloed hebben op hoe je je voelt. En ja, ik heb ook af en toe de zonnebank opgezocht. Een beetje kunstmatig zonlicht doet wonderen voor je humeur.

Het allerbelangrijkste? Praten. Ik ben met anderen gaan praten over mijn gevoelens. Het uit de taboesfeer halen van mentale gezondheid is een stap die we allemaal moeten zetten. We hebben het immers allemaal wel eens zwaar. En het delen van je worstelingen kan enorm opluchten.

Muziek bleek ook een magische uitweg. Lekker meeblèren met feest- en kroegmuziek, gewoon omdat het kan. Het is een simpele, maar effectieve manier om je stemming te verbeteren. En dan is er nog het nieuws en sociale media. Ik heb besloten daar minder mee bezig te zijn. Het constant consumeren van negativiteit via het nieuws of het eindeloze vergelijken op platforms als Facebook is simpelweg niet bevorderlijk voor je gemoedstoestand. Die tijd en ruimte gebruik ik nu om mijn kledingkast op te ruimen. Het weggooien van oude spullen geeft me een gevoel van bevrijding en maakt ruimte voor iets nieuws.

Uiteindelijk komt het allemaal neer op zelfliefde. Leef je mooiste leven, ook als de dagen donker zijn en de nachten lang. Want ja, je bent het waard.

Gerelateerde berichten
22-11-2020 Help, de blaadjes vallen

Reacties

Populaire posts van deze blog

Sparen voor later, maar wanneer is later eigenlijk?

Hoe lang blijf je sparen voordat je jezelf toestaat het te besteden?  Ik ben van net na de babyboomgeneratie, maar ik heb wel iets meegekregen van de generatie ervoor: eerst sparen, dan kopen. Mijn vader leerde mij dat je niet zomaar iets kocht omdat je het leuk vond. Nee, daar moest eerst voor gespaard worden. Een nieuwe fiets? Sparen. Een auto? Sparen. Een vakantie? Als het even kon… ook sparen. Mijn vader is geboren in oorlogstijd. Zijn ouders beschikten niet over een ruime financiële buffer waaruit eenvoudig kon worden geput wanneer het leven daarom vroeg. Wat binnenkwam, werd grotendeels besteed aan het noodzakelijke om te overleven. Dat is een realiteit die mijn generatie nauwelijks nog kent. Wij leven in overvloed. Als iets niet in de winkel ligt, bestellen we het online. En als het meezit, staat het de volgende dag voor de deur. Het is inmiddels bijna vanzelfsprekend geworden dat vrijwel alles direct beschikbaar is. En als het geld er niet is? Dan kunnen we lenen. Misschie...

Toon Hermans en zijn twee sterren

Bos en Duin - Het is alweer tien jaar geleden dat Toon Hermans is overleden. Ik weet nog als de dag van gisteren onze eerste en laatste ontmoeting. Toon Hermans - Mercedes Benz - Gerard Mulder en Gilbert Vogt - Autocentrum Pordon Utrecht In 1998 werkte ik voor Mercedes Benz dealer Pordon. Dit bedrijf was gelegen op de Autoboulevard in Utrecht. Het bijzondere van het bedrijf was de laagdrempeligheid. Dit kwam door het eenvoudige gebouw en de gastvrije toegankelijkheid van het personeel. We hadden Mercedes Benz in huis, maar wij waren zo gewoon gebleven. Iedereen was daar altijd van harte welkom. In september 1997 kregen wij de opdracht om de Mercedes Benz 500 SEC van Toon Hermans te mogen restaureren. Tot het moment van ophalen, stond de auto 'een beetje afgedankt groen' onder de carport van zijn tuin. Toch had deze steropmotorkap-grill een bijzondere waarde voor hem. In deze auto reed hij namelijk altijd samen met zijn Rietje 'zijn ster' alle theaters van Neder...

Toch is dementie niet alleen een verhaal van verlies. Het is ook een verhaal van liefde ❤️

Sommige wandelingen loop je voor jezelf. Andere loop je voor iemand die je lief is. Op 20 september loop ik 40 kilometer. Niet om een persoonlijke prestatie neer te zetten, maar voor twee mannen die mij veel hebben geleerd. Mijn vader en mijn schoonvader. Allebei leven zij met dementie. "Kom op, nog een stukje." Het zijn woorden die mijn vader vroeger tegen mij zei. Bij het leren fietsen. Tijdens een wandeling. Of gewoon als iets niet meteen lukte. Jaren later loop ik opnieuw. Dit keer niet omdat mijn vader naast me loopt, maar omdat dementie steeds meer van hem afneemt. En hij is niet de enige. Ook mijn schoonvader leeft met dementie. Twee mannen die mij ieder op hun eigen manier hebben gevormd. Twee vaders die er altijd waren voor hun gezin. En nu zijn wij er voor hen. Op 20 september 2026 loop ik daarom 40 kilometer tijdens de HerinneringenLoop van Alzheimer Nederland. Niet omdat 40 kilometer bijzonder is. Maar omdat iedere kilometer een herinnering vertegenwoo...

Wie is die man bij Supercoop Huizen?

Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering. Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom? Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt ...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Wanneer het lichaam nee zegt

Ik ben heel benieuwd hoe het komt dat je lichamelijke klachten hebt en dat je niet weet waar het vandaan komt. Ik ben geen wetenschapper, maar wel een fanatieke lezer als het gaat over dit onderwerp. Ik ben nieuwsgierig wat lichaam en geest met elkaar te maken hebben. Het Brein in Valencia 1 maart 2022 Ze zeggen toch niet voor niets: Luister naar je lichaam/lijf. Het zegt iets tegen jou. Bij elk pijntje stel ik mij dan ook de vraag: Wat wil mijn lichaam tegen mij zeggen? Ik vind dat best een moeilijke vraag, want daar is niet zomaar een antwoord op te geven. Dat is te ingewikkeld. Als ik zeg: Ik heb zeurende last van mijn knie. Wat zegt mijn knie dan concreet tegen mij? Dat ik misschien niet meer moet gaan hardlopen? Dat ik op andere schoenen moet gaan lopen? Dat ik beter kan gaan wandelen in plaats van hardlopen? Ik zal dus moeten onderzoeken doen hoe ik van de zeurende pijn in mijn knie af kan komen. Ik had zoveel last van mijn rechterknie tijdens het hardlopen, dat het onmogel...

De Otters het Gooi 4 - De Amstel 2 (5-7)

Bussum - We hebben afgelopen zaterdag opnieuw verloren. De grote vraag is hoe dat nou precies kwam, waar is het misgegaan? Natuurlijk hebben als mens allemaal de neiging om iemand aan te wijzen, dat zit nou eenmaal in ons. Vorig seizoen waren we nog in heel goed doen. De meeste waterpolomaatjes kwamen elke week op de training, en kon je een keertje niet, dan gaf je eventjes een belletje. De wedstrijden verliepen in de eerste periode ook bijzonder goed, en we gingen zelfs als winterkampioen de winterstop in. Maar helaas. In de tweede helft van de competitie ging het toch mis. We verloren enkele wedstrijden, en gingen toch koppie onder: we werden geen kampioen. Dit seizoen zijn we veel minder gemotiveerd aan de wedstrijden begonnen, dan een jaar geleden. Sommige komen bij een wedstrijd niet opdagen, geen belletje niets, en andere zitten er met hun koppie niet bij. Hoe komt dat dan? We hebben een nieuwe keeper Gijs, en hij doet ontzettend zijn best, maar hij komt qua niveau niet eens in ...

Gebouw van het voormalige hotel-restaurant De Gooische Boer verloedert in Bussum

Sinds januari 2018 staat voormalig Herberg/hotel-restaurant De Gooische Boer en later autobedrijf Van Kooy aan de kruising Amersfoortsestraatweg 43/ Huizerweg  leeg, en het pand holt achteruit - de ziel is verdwenen. Herberg/hotel-restaurant De Gooische Boer  Een supermarkt heeft in 2020 een gooi gedaan om het pand te betrekken. Echter staken de omwonenden daar een stokje voor en ging het hele plan niet door. Herberg/hotel-restaurant De Gooische Boer  Als je nog even wacht kan je niet veel meer met het pand doen, behalve platgooien. Herberg/hotel-restaurant De Gooische Boer  Kijk er niet gek van op als er straks een appartementencomplex wordt gebouwd met uitgebreide faciliteiten voor de bewoners. Bij de ingang staat een bord: De Gooische Boer 😊 Gerelateerde berichten 01-07-2007:  Mercedes-Benz dealer Van Kooy Bussum 16-07-2017:  Mercedes-Benz Van Kooy dealer 10 jaar later - zie filmpje hieronder

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Nissan Pixo hoog brandstofverbruik?

Utrecht - 1:18 in plaats van 1:22. Help, mijn nieuwe Nissan Pixo, de kleinste telg van de familie, is een drinkerbroeder. Een slobberaar onder ons gezegd, maar wat nu? "Dat heb ik nou altijd, koop ik iets nieuws, doet het niet precies zoals in de brochure staat vermeld. Had ik ook met mijn vorige auto, die moest ook telkens terug naar de garage omdat het niet klopte en uiteindelijk hebben ze hem na een jaar teruggenomen. Het is natuurlijk belachelijk dat deze nieuwe Nissan Pixo zoveel verbruikt." "Wij hebben de auto voor u uitgelezen en de waarde is precies hetzelfde zoals de fabriek het heeft bedoeld. De bandenspanning, het gebruik van de airco, bergje op, gas geven en stoppen in de stad, meerdere mensen in de auto hebben allemaal invloed op uw brandstofverbruik." De brochure vermeldt niet onder welke omstandigheden er een op tweeëntwintig gereden kan worden. Waarschijnlijk wordt hier ook uitgegaan van de meest gunstige omstandigheden bij een constante snelheid van...