Mijn schoonvader woont in een verzorgingshuis en heeft vergevorderde dementie. Ik heb al eerder een documentaire over hem gemaakt. Dit is het vervolg.
We zitten samen op de bank en bladeren door een fotoboek. We komen bij foto's van een ballonvaart die hij maakte voor zijn 80e verjaardag. Hij vond het geweldig. Een herinnering die hij, zo dachten we toen, nooit zou vergeten.
Nu weet hij het niet meer.
Ook de gesprekken veranderen. Een vraag waarop het antwoord eigenlijk al in de vraag zit, krijgt vaak een overtuigend “ja”. Stel ik een open vraag, dan volgt meestal: “Oh… dat weet ik niet.”
En juist daarin zit voor mij het bijzondere van deze film. Niet alleen het verdwijnen van herinneringen, maar de zoektocht naar contact. Wat begrijpt hij nog? Wat voelt hij nog? En hoeveel van de man die hij altijd is geweest, zien we nog terug?
Ik heb deze documentaire met veel aandacht en liefde gemaakt. En eerlijk gezegd ben ik er als maker best trots op.
Bekijk de video en kijk mee naar een stukje uit het leven van mijn schoonvader.
Want als de herinneringen verdwijnen, blijft de mens erachter.
Reacties