Over een roze veldbloem, de vrouw die er altijd was voor mijn vader en de liefde die blijft. Soms loop je zomaar ergens. Geen doel, geen plan. Gewoon even naar buiten, de natuur in. Je hoofd leegmaken, voor zover dat tegenwoordig nog lukt. Want sommige gedachten wandelen gewoon met je mee. Vandaag zag ik een roze veldbloem. Tussen al het groen stond ze daar. Ik bleef even staan en maakte een foto. En terwijl ik naar die bloem keek, dacht ik aan mijn stiefmoeder. Het is bijzonder hoe iets kleins je ineens bij iemand kan brengen die je zo lief is. De vrouw die er altijd was Ze maakt al tientallen jaren deel uit van mijn leven. Ze kwam in het leven van mijn vader toen ik nog jong was. Inmiddels is ze voor mij veel meer dan alleen mijn stiefmoeder. Mijn vader heeft dementie. De man die hij was, verandert steeds verder. En al die tijd was zij er voor hem. Als partner, als steun en als mantelzorger. Zorgen voor iemand van wie je houdt, zit vaak in de kleine dingen. Steeds opnieuw...
Columns over Alzheimer, Reizen & Het Leven