Doorgaan naar hoofdcontent

Hoe krijgen wij (weer) klanten naar de autoshowroom?

Parijs - De laatste jaren is het steeds stiller geworden in de traditionele autoshowroom. Is onze huidige showroom nog wel aantrekkelijk of kan je nu net zo goed vanuit een loods verkopen? Wat is de toegevoegde waarde van het autobedrijf in 2016?

Beleving van Peugeot in Parijs
Begin maart brachten wij een bezoek aan de Champs-Elysées in Parijs, op zoek naar de ultieme merkbeleving in de showroom.

Merkbeleving van Peugeot in Parijs
Peugeot is een dergelijke winkel waar ik van kan smullen. Mijn bloed gaat is de showroom meteen sneller kloppen, terwijl ik helemaal niet van dit Franse merk hoef te houden. Het is het totaal plaatje wat emotie bij me los maakt.

Merkbeleving van Peugeot in Parijs
Bij Renault gaan ze nog een stap verder. Boven de showroom is een restaurant café gevestigd. Het voelt alsof je in een museum bent waar je ook nog iets kan eten en drinken. Misschien kan je het wel vergelijken met een dagje uit.

Merkbeleving van Renault in Parijs
Maak een café en zorg dat er goede koffie aanwezig is. Maak een ontbijtje voor de klant. Zorg voor sfeer. Het draait niet alleen om de auto meer als een klant nog naar de showroom komt.

Restaurant bar bij Renault in parijs
In de showroom van Mercedes-Benz staat een A Klasse, de kleinste van dit merk. Toch staat de auto zo gepositioneerd dat de uitstraling heel sterk op mij overkomt.

Mercedes A Klasse in Parijs
Het is nu de kunst om het de klant naar de zin te maken. De sfeer in de showroom creëren, zodat het kopen van een auto weer vanzelfsprekend wordt. Het is iets wat IKEA al jaren doet. Je voelt je in deze winkel thuis, het concept spreekt veel mensen aan. Je gaat vanzelf over tot een aankoop van hun producten.

Showroom van Mecedes-Benz in Parijs

Populaire posts van deze blog

Kroymans was ook mijn jongensdroom

Hilversum - Autobedrijf Kroymans heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht op me gehad. Als kind, tijdens bezoekjes aan mijn grootouders in Hilversum, maakten we regelmatig een wandeling langs Kroymans. Voor velen misschien slechts een voorbijgaand moment, maar voor mij was het iedere keer een magische ervaring. Ik stond daar, als klein jongetje, mijn neus tegen het glas gedrukt, vol bewondering kijkend naar de glimmende bolides in de showroom. Het was alsof ik een blik wierp in een andere wereld – een wereld van snelheid, luxe, en status. Kroymans: Een jongensdroom die In stukken viel De gedachte om ooit deel uit te maken van deze wereld werd een jongensdroom, een verlangen dat in de loop der jaren alleen maar sterker werd. Toen het boekje ‘Mister Ferrari’ verscheen, een hommage aan Frits Kroymans en zijn imperium, kon ik niet anders dan het onmiddellijk aanschaffen. De verhalen in dat boek gaven me een kijkje achter de schermen van een wereld die ik altijd al had bewonderd. Maar...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Ik wacht niet op een televisieprogramma – ik loop mijn eigen Camino

Mijn Camino komt steeds dichterbij. In april vlieg ik naar Porto om van daaruit langs de kust naar Santiago de Compostela te wandelen . Alleen. Met mijn rugzak. Mijn gedachten. En een verlangen dat al een tijdje onder mijn huid zit. Ik ben niet nerveus. Nou ja, misschien een klein beetje over mijn rugzak. Hij valt net iets buiten de toegestane handbagage-afmetingen van KLM . Dat zijn van die details waar je dan ’s nachts ineens aan denkt. Zie ik mezelf al staan bij de gate. “Meneer, deze moet toch het ruim in.” Gelukkig stelde een stewardess uit de familie me gerust: meestal zijn ze niet zo streng. Ik vertrouw daar maar op. Vorig jaar was ik in Porto met mijn vrouw Vera. We vonden het een geweldige stad. De kleuren, de sfeer, de straatjes. Dit keer ga ik alleen terug. Met een ander doel. Niet om te slenteren, maar om te vertrekken. Vanaf Porto volg ik de kust richting Spanje. De oceaan links van mij. Mijn gedachten rechts. Ik ben benieuwd wat er gebeurt als je ruim twee weken alle...

Joyce Join verovert het internet met gekke filmpjes

De Amsterdamse vlogger Joyce Join zet met toenemende snelheid persoonlijke filmpjes op YouTube. De filmpjes zijn toe nu toe alleen in de keuken gemaakt en hebben een ontzettend hoog Theo & Thea en een Villa Achterwerk gehalte. De brildragende Joyce vertelt uiterst serieus persoonlijke verhaaltjes aan de mensen via YouTube, terwijl je als kijker als snel denkt: Wat ik nu zie dat kan niet waar zijn, dit meent ze toch niet. Met haar onverzorgde blik in de camera gaan vrijwel meteen je mondhoeken omhoog van het lachen, zelfs tegen het gieren aan. Haar filmpjes zijn zo grappig en geestig om te zien dat ze beslist de moeite waard zijn om naar te kijken en ook helemaal uit te kijken. Wie is Joyce Join? De grote vraag is alleen wie is die Joyce Join? Als je haar filmpjes bekijkt, dan zou Joyce ook nog een man kunnen zijn die heel goed een vrouw naspeelt.  Ze heeft het over haar vriend Wilbert en haar kind, maar wie zegt dat het waar is. Ze kan het ook heel goed spelen. Als...

Dry January en de leugen die ik gezelligheid noemde

Ik ben al jaren alcoholist. Dat woord schrijf ik nu pas hardop op. Niet het stereotype beeld. Geen parkbank. Geen afglijden. Ik ben een functionerende , gezellige, onzichtbare drinker. Ik drink omdat het normaal is. Omdat het hoort. Omdat een feestje pas begint na de koffieronde. Op borrels tel ik geen glazen, maar momenten. Het moment dat er wijn komt. Het moment dat iemand zegt: “Zullen we er nog één nemen?” Ik heb last van bodemdrift. Het glas moet leeg. Maar ook de fles, want die is toch al open. Als ik voor een ander inschenk, nip ik alvast in de keuken. Niet omdat ik moet. Maar omdat het kan. En omdat ik mezelf al jaren wijsmaak dat het onschuldig is. Zaterdagen en zondagen lig ik regelmatig uitgeschakeld in bed. Maagzuur is mijn vaste metgezel. Maar stoppen? Nee joh. Ik functioneer toch? Tot nu. Dry January. Geen uitdaging. Geen stoer voornemen. Maar een pauze. Het is zondagochtend, zes uur. Het heeft gesneeuwd. Ik zit beneden te typen. Mijn hoofd is ...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Rijden in een Mazda MX-30 maakt rijden geweldig

‘De auto Mazda MX-30 is volgeladen’, staat in het combi-instrument en ik kan 141 kilometer gaan rijden. 141 kilometer rijden? Maar in het boekje staat toch dat ik 200 kilometer kan gaan rijden? Dat heb ik toch in de folder gelezen? Lees ook de update en conclusie onderaan het artikel. Mazda MX-30 - Jan des Bouvrie - Wat wit is moet wit blijven in Naarden De auto waarmee ik ga rijden heeft al zo rond de 1300 kilometer gereden. De auto geeft op basis van de omstandigheden en de eerder gereden kilometers een prognose af. Dat is voor mij 141 kilometer. Het is net alsof je met een half opgeladen mobieltje op stap gaat. Misschien is het een kwestie van wennen? Het rijden in de Mazda MX-30 is een sensatie. Het uitzicht is goed en de stoelverwarming is een cadeautje. Die kan je in verschillende warmtestanden inschakelen. Mazda MX-30 - de vrije weg naar Almere Het over je schouder links en rechts kijken is minder duidelijk. Door de kleine geblindeerde ruitjes is het zicht beperkt. De ...

Grand’Italia organiseert Grand’Amici Diner in Amsterdam

Amsterdam - Grand’Italia organiseerde vandaag het Grand’Amici Diner in het Westerpark. Lekker Italiaans eten bij Grand'Italia - Foto: © Gilbert Vogt In Italië zijn lekker eten een goed glas wijn de beste manier om samen met vrienden een avond door te brengen en Grand’Italia   wil Nederlandse vrienden nu dan ook inspireren met ‘The Italian way of live’. Grand’Italia voerde een onderzoek uit onder meer dan 1000 Nederlanders, waaruit naar voren is gekomen dat 83% zijn vrienden liever vaker ‘in het echt’ wilt ontmoeten. Via de  Facebook pagina van Grand’Italia maakten vrienden kans om op een van de 300 plaatsen aan de tafel van het Grand’Americi Diner. Om kans te maken kon je voor 24 augustus via de Facebook app een aantal vrienden uitnodigen met wie je graag zou willen eten. Je hoefde alleen een foto van jou en je vrienden te uploaden en een uitnodiging via Facebook versturen. Mijn vrouw deed mee, en zo zaten wij vandaag met ons gezin aan een deliziosa cena. Dit even...

Dry January: het moment dat 0.0 mijn hersenen probeerde te foppen

Dry January.  De maand waarin je beter zou slapen, scherper zou zijn en fitter wakker wordt.  Tenminste. Dat zeggen ze.  Dit is het eerlijke, licht chagrijnige en licht humoristische verslag: doe ik het goed, of hou ik mezelf gewoon voor de gek? Ik ben al een paar dagen niet helemaal mezelf. Waar dat door komt? Geen idee. Maar laat ik eerlijk zijn: het zou iets te maken kunnen hebben met het feit dat ik deze maand geen alcohol drink. Want Dry January zou voordelen hebben. Beter slapen. Meer concentratie. Je fitter voelen. Jezelf herontdekken, maar dan zonder kater. Nou. Die dag moet bij mij nog komen. Alles van dat. In plaats daarvan ben ik meer in mezelf gekeerd, heb ik weinig zin om mijn bed uit te komen en voel ik me bepaald niet energieker. En alsof dat nog niet genoeg is, moet ik ook nog eens vijf keer per nacht mijn bed uit om te plassen. Fit word je daar niet van. Is er dan helemaal geen voordeel aan geen alcohol drinken? Toch wel. Mijn vrouw vertelde vanmorgen dat...

Een weekend vol smaak van limoncello tot Dordrecht

Het was mijn dochter die met het idee kwam: “Zullen we samen een limoncello-workshop doen?” Niet zomaar een cadeau, maar een beleving, iets wat we samen konden doen. En dat paste precies bij ons. We zijn niet zo van het geld geven, maar vinden iets samen beleven veel waardevoller Dus trokken we er met z’n vieren op uit: mijn dochter Melissa, haar vriendin Mel, Vera en ik. De bestemming? Koreman’s Limoncello in Breda – een familiebedrijf dat niet voor niets werd uitgeroepen tot beste limoncello ter wereld. Tijdens de workshop leerden we alles over het ambacht achter die goudgele drank. De passie spatte eraf. We roken, proefden, lachten… en natuurlijk namen we ook wat flessen mee naar huis. Of beter gezegd: naar ons hotel, want we besloten er meteen een weekendje weg van te maken.  ’s Avonds in Made, waar we bleven slapen, hebben we nog een glaasje (of twee 😉 ) geproefd van onze net aangeschafte flessen. En ik kan je vertellen: het smaakte naar meer. De volgende ochtend waren we ver...