Figurantenwerk in dramaserie Divorce

Hierden - Figuranten worden vaak als achtergrond personen ingezet. Figuratiewerk is leuk om te doen, je maakt deel uit van de cast, en je kunt precies volgen hoe een scène tot stand komt. Met vandaag acteurs Waldemar Torenstra, Jeroen Spitzenberger en Dirk Zeelenberg voor de dramaserie Divorce…

RTL komt met een nieuwe dramaserie Divorce, die de ‘mannelijke tegenhanger’ van Gooische Vrouwen moet worden, en waarvoor twintig figuranten nodig zijn. De meeste figuranten hebben zich via een castingbureau aangemeld, en een aantal zijn door de Zwaluwhoeve (de filmlocatie vandaag) geselecteerd. De figuranten worden één voor één uitgezocht om een bepaalde scène mee te spelen. Figurantenwerk is soms (lang) wachten totdat je wordt ingezet. Tussen de opnames door krijgen de figuranten – via de eigen catering van Talpa - eten en drinken. Tijdens de opnamedag worden de figuranten verzocht om op dezelfde plek te blijven en geen gebruik van de sauna faciliteiten te maken. Gelukkig mogen de figuranten wel op het terras van het zonnige weer genieten.

Het leuke van figurantenwerk is dat je steeds verschillende mensen ontmoet, en in de loop van de dag ook een bepaalde band met elkaar opbouwt. Tijdens figurantenwerk is het vaak lachen, maar tijdens dé opnames is (bijna) iedereen serieus. Er zijn figuranten bij die zich niet aan het protocol houden - dat is jammer - maar gelukkig hebben de meeste figuranten dezelfde motivatie om dit werk te doen. Ze doen mee omdat ze het leuk vinden, en niet per se omdat ze er een vergoeding voor krijgen. Een draaidag is lang en kan ook nog wel eens uitlopen. Als je naar huis toe gaat neem je afscheid van iedereen en dan is het ook goed zo. Uit het oog uit het hart, en misschien tot een volgende keer. Lees meer...

Reacties

Populaire posts van deze blog

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Herrie is overal, maar waar vind ik nog stilte?

Herrie is overal, maar waar kan je nog stilte krijgen? Ik worstel steeds vaker met deze vraag. Als ik snel nadenk kan ik slechts twee plekken bedenken die echt stil waren. Grote Kerk in Breda - Wat hoor ik nou? Het zijn mijn favoriete eilanden Schiermonnikoog (NL) en Samos (GR) waar ik de afgelopen jaren nog echt verrast werd door de stilte. Het was bijna eng om ineens weer alleen maar wind- en zeegeluiden te horen. Ben ik zo gewend geraakt aan ruis dat ik nauwelijks meer weet wat stilte is? Het leven lijkt steeds vaker alleen op het beeldscherm plaats te vinden. Bijna elke seconden kijken we op ons apparaatje om te volgen wat er in de wereld gebeurt. De prikkelingen gaan de hele dag door. Sommige nemen het apparaatje zelfs mee naar bed. Is dat wel normaal? Maar wat eigenlijk normaal? Of is dat de nieuwe norm? En wie bepaalt die nieuwe norm dan? Als ik door het bos loop, wil ik graag overvallen worden door stilte. Dan weet ik dat dit de goede weg is. Een weg die mij ruimte...

De Figurant: Een dag op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden

Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...

Logeren op de boerderij in Veeningen: Deel 2

Het is een droom van me om ooit op een boerderij te wonen, maar waarom eigenlijk? Wanneer ik op de boerderij ben, voel ik een ongekende vrijheid. Het is vrijstaand, en je moet echt moeite doen om de boerderijen van de buren te kunnen zien. De boerderij waar wij een nachtje verblijven, is authentiek met bijvoorbeeld een echte bedstede. Waar kom je dat tegenwoordig nog tegen? Bedstede op de boerderij in Veeningen Maar het boerderijleven is niet alleen rozengeur en maneschijn. Als je zo'n boerderij bezit, ben je nooit klaar met werken. De boerderij schreeuwt om onderhoud. Of het nu de grote tuin rondom het huis is, of de kozijnen die een nieuwe laag verf nodig hebben, er is altijd iets te doen. Bovendien verbruik je in de winter behoorlijk wat gas om het warm te houden. Goedkoop is het niet. Het is misschien hetzelfde als het rijden in een sportwagen. Het is niet te betalen, maar het is wel leuk om het eens te beleven. We hebben al eens eerder op een boerderij gelogeerd, en de char...

Wapen van Huizen toen en nu

Toen - Sinds 1913 staat er een café aan de Naarderstraat 2 te Huizen. Toen Izaak Kos in 1990 het café overnam was er in Huizen een discussie gaande over een mogelijk nieuw wapen van Huizen. Het café aan het Prins Bernhardplein- Foto: Huizer Museum Om de herinnering aan het ´oude´ wapen te behouden, noemde Kos zijn café `HetWapen van Huizen´. In 1994 is het café omgedoopt tot Oranjecafé. Het maakte Huizen wereldberoemd tijdens het wereldkampioenschap voetballen in 1994 en trok cameraploegen van heinde en verre. Het café was zelfs op CNN en op de Japanse televisie. Het logo van het café en de beeltenis van het wapen boven de deur van het café verwijst echter ook nu nog naar het echte wapen van Huizen. Bron: Oneindig Noord Holland Nu 2014 - Het Wapen van Huizen aan de Naarderstraat 2 is in andere handen overgegaan. De vorige eigenaar Izaak Kos overleed begin dit jaar en het café werd tijdelijk gesloten. In de maanden daarna waren er diverse geïnteresseerden voor de ...

Leven als een student

Ik ben een rommelkont. Het liefst laat ik alles achter mij aanslingeren. Mijn vrouw noemt mij steevast een student. Ik wil de boel de boel laten. Ik wil niets opruimen. Ik wil lekker vervuilen. Ik wil dat de jus langs het aanrechtkastje loopt. Dat het stinkt naar bier en wijn. Dat het net zo muffig stinkt als vroeger bij mijn oma en opa op zolder. Lekker rommelen en verstoffen in mijn eigen troepjes. Ik had vrijgezel moeten blijven denk ik. Want sinds ik getrouwd ben moet altijd alles opgeruimd worden. Mag er geen stofje meer blijven liggen. Moet ik netjes geschoren zijn. Mijn haartjes naar een kant worden gekamd. Tandjes netjes gepoetst. Allemaal zoals het hurt. Maar van wie dan in godsnaam? Omdat iedereen het doet? Maar zo ben ik niet. Ik ben een rommelkont. Het liefst laat ik mijn baard staan met van die dikke stoppels. “Ik zoen je niet meer met zo’n vieze Maarten van Rossem baard.” “Ok, deed je dat daarvoor wel dan?” “Wat?” “Zoenen?” Ik ben het liefst een rommelkont. Laat mij...

Rijden in een Mazda MX-30 maakt rijden geweldig

‘De auto Mazda MX-30 is volgeladen’, staat in het combi-instrument en ik kan 141 kilometer gaan rijden. 141 kilometer rijden? Maar in het boekje staat toch dat ik 200 kilometer kan gaan rijden? Dat heb ik toch in de folder gelezen? Lees ook de update en conclusie onderaan het artikel. Mazda MX-30 - Jan des Bouvrie - Wat wit is moet wit blijven in Naarden De auto waarmee ik ga rijden heeft al zo rond de 1300 kilometer gereden. De auto geeft op basis van de omstandigheden en de eerder gereden kilometers een prognose af. Dat is voor mij 141 kilometer. Het is net alsof je met een half opgeladen mobieltje op stap gaat. Misschien is het een kwestie van wennen? Het rijden in de Mazda MX-30 is een sensatie. Het uitzicht is goed en de stoelverwarming is een cadeautje. Die kan je in verschillende warmtestanden inschakelen. Mazda MX-30 - de vrije weg naar Almere Het over je schouder links en rechts kijken is minder duidelijk. Door de kleine geblindeerde ruitjes is het zicht beperkt. De ...

Joyce Join verovert het internet met gekke filmpjes

De Amsterdamse vlogger Joyce Join zet met toenemende snelheid persoonlijke filmpjes op YouTube. De filmpjes zijn toe nu toe alleen in de keuken gemaakt en hebben een ontzettend hoog Theo & Thea en een Villa Achterwerk gehalte. De brildragende Joyce vertelt uiterst serieus persoonlijke verhaaltjes aan de mensen via YouTube, terwijl je als kijker als snel denkt: Wat ik nu zie dat kan niet waar zijn, dit meent ze toch niet. Met haar onverzorgde blik in de camera gaan vrijwel meteen je mondhoeken omhoog van het lachen, zelfs tegen het gieren aan. Haar filmpjes zijn zo grappig en geestig om te zien dat ze beslist de moeite waard zijn om naar te kijken en ook helemaal uit te kijken. Wie is Joyce Join? De grote vraag is alleen wie is die Joyce Join? Als je haar filmpjes bekijkt, dan zou Joyce ook nog een man kunnen zijn die heel goed een vrouw naspeelt. Ze heeft het over haar vriend Wilbert en haar kind, maar wie zegt dat het waar is. Ze kan het ook heel goed spelen. Als...

Vader-dochter-momentje bij X Factor

Kinderen worden steeds sneller volwassenen en gaan steeds vaker hun eigen leventje leiden. Daar is op zich niks mis mee natuurlijk, en juist daarom koester ik onze kleine momentjes die we nog samen hebben: Zoals het vader-dochter-momentje bij de X Factor. Radio- televisie- en film studio’s, muziek en entertainment hebben altijd al een aantrekkingskracht op mij gehad. Ik voel me thuis in de buurt van een podium, en soms, heel soms, heb ik de neiging om er op te gaan staan. Het is wel het wereldje waarin ik mij zou kunnen thuisvoelen, ook al is dit wereldje vaak niet echt. Televisie presentator worden? Meer... De live uitzending begon om 20:30u en liep tot middennacht door. Ik vind het dan wel bijzonder dat een uitzending uren kan duren, terwijl waar het werkelijk om gaat (zangtalent), slechts een half uurtje duurt. De rest wordt allemaal opgevuld met items over de artiesten, sms reclame, gewone reclame, en Peter van der Vorst ziet sterren. In pauze en na de uitzending konden we voor een...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog