Doorgaan naar hoofdcontent

Iedereen wil gezien worden - De mens achter de receptie

Kreijne Automotive is in de loop der jaren uitgegroeid tot een bekende naam binnen de automotive, met vestigingen in Zwolle, Harderwijk, Hilversum, Hoogland, Amersfoort en Almere. Ondanks de groei probeert het familiebedrijf vast te houden aan iets wat volgens serviceadviseur Gilbert Vogt misschien wel het belangrijkste is: persoonlijke aandacht.

(Gilbert Vogt en Jacqueline Dessens)

Al heel wat jaren geleden begon voor mij het avontuur in de autobranche. Niet direct aan de receptie, maar achter de schermen als administratief medewerker. Toch merkte ik al snel dat mijn hart ergens anders lag. Niet tussen stapels papier of alleen achter een computer, maar juist tussen de mensen. Het contact. Het welkom heten. Het luisteren. Dat bracht me uiteindelijk bij de receptie van verschillende autodealers in Midden-Nederland.

In al die jaren ontdekte ik ook waar mijn voorkeur ligt: het familiebedrijf. Daar zijn de lijnen vaak korter. Je kent elkaar. Er ontstaat sneller een gevoel van saamhorigheid. Natuurlijk moeten overal cijfers gehaald worden, maar in een familiebedrijf voelt het vaak alsof de mens nog vóór de spreadsheet komt. En juist die sfeer, de persoonlijke omgang met collega’s en klanten, is voor mij één van de belangrijkste redenen om ergens met plezier te werken.

Voordat Kreijne Automotive het bedrijf anderhalf jaar geleden overnam, werkte ik al jaren bij Freeroad in Almere. Klanten vragen nog regelmatig: “Is er veel veranderd?”
Mijn antwoord is eerlijk: ja, de lijnen zijn iets langer geworden. Dat merk je nu eenmaal wanneer een organisatie groter wordt. Maar de persoonlijke sfeer is gebleven. En uiteindelijk draait alles om vertrouwen. Dat is de basis van iedere relatie, ook in de autobranche.

Bij ons werken we al jarenlang met de merken Suzuki en Mazda. Sterke merken met een goede reputatie. Dat merk je ook in de werkplaats. Veel van het onderhoud dat wij uitvoeren is preventief onderhoud. Geen eindeloze grote problemen, maar vooral zorgen dat mensen veilig en zorgeloos onderweg blijven.

Achter die zekerheid staat een hecht team van vijf monteurs die met ziel en zaligheid aan auto’s werken. Het mooie is dat zij niet alleen technisch sterk zijn, maar ook begrijpen dat een auto voor klanten vaak méér is dan alleen een vervoermiddel. Er wordt daarom zorgvuldig met iedere auto omgegaan. Sleutels verdwijnen na binnenkomst veilig in de kluis en ondertussen draait de werkplaats op een bijna geoliede routine.

Auto 036 Magazine

We hebben geen groot magazijn vol onderdelen, maar werken met tussentijdse leveringen gedurende de dag. Daardoor kunnen de meeste auto’s tóch nog dezelfde dag gereed worden gemaakt. Dat waarderen klanten enorm. Alle monteurs beschikken bovendien over hun APK-certificering. Vakmanschap vinden wij belangrijk. Net als blijven leren, want de techniek in auto’s verandert razendsnel.

Ook onze verkopers blijven continu op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen. Of iemand nu een auto wil kopen, inruilen of leasen: er wordt altijd gekeken naar wat bij die persoon past. Geen standaardverhaal, maar persoonlijk advies. Want uiteindelijk koop je niet alleen een auto, je koopt ook vertrouwen.

Maar techniek alleen maakt een autobedrijf niet bijzonder. Het begint voor mij al bij het ontvangst. Mensen welkom heten. Hen helpen bij het ontzorgen van hun auto. Tegenwoordig geven auto’s allerlei meldingen op displays waar klanten soms geen raad mee weten. Dan bellen ze ons op of komen even langs.

En eerlijk gezegd: dat mag altijd. Ook als de auto niet bij ons gekocht is.

De telefoon gaat soms wel honderd keer per dag. In tachtig procent van de gevallen gaat het over de werkplaats. Mensen met vragen, twijfels of zorgen. Dat kan iets kleins zijn, maar voor de klant voelt het vaak groot. Juist dan probeer ik zonder oordeel te luisteren. Soms moet iemand vooral gerustgesteld worden.

Ik herinner me nog een klant die overtuigd was dat zijn achteruitrijlichten niet goed werkten. Hij bleef volhouden dat het niet klopte. Uiteindelijk liepen we samen naar een auto in de showroom om het te vergelijken. Het probleem bleek geen technisch mankement, maar onzekerheid. En eigenlijk zit daar precies de kern van mijn werk: mensen helpen om hun zorgen los te laten.

Samen met mijn collega Jacqueline vorm ik al jaren een vaste eenheid aan de receptie. We voelen elkaar goed aan en houden klanten tussendoor op de hoogte van de werkzaamheden. Maar misschien nog belangrijker: we zijn ook een luisterend oor. Soms gaat het gesprek helemaal niet over een auto.

Mensen vertellen over hun dag. Over een vakantie. Over zorgen thuis. Over verlies. Of juist over iets moois dat ze hebben meegemaakt. En daar nemen wij de tijd voor. We lopen mee met klanten, schenken koffie of thee in en bieden zelfs de mogelijkheid om rustig in een apart kantoor te werken terwijl hun auto wordt onderhouden.

Auto 036 Magazine

Veel klanten hebben behoefte aan dat persoonlijke contact. Je merkt dat mensen gezien willen worden. Niet als ordernummer, maar als mens. Wij proberen daar iedere dag invulling aan te geven.

Ik merk vaak al aan iemand hoe hij binnenkomt. Een frons. Opgetrokken schouders. Een zucht nog voordat er iets gezegd wordt. Dan schakel ik automatisch in de oplossingsmodus. Soms klopt dat gevoel direct, soms totaal niet. Dat maakt het werk juist mooi. Geen dag is hetzelfde. Geen mens is hetzelfde.

Misschien komt dat invoelingsvermogen ook wel door wie ik buiten mijn werk ben. Wandelen is voor mij belangrijk. Onlangs liep ik een pelgrimstocht, bewust buiten mijn comfortzone. Niet alleen fysiek, maar vooral mentaal. Hoe ga je om met weerstand? Met vermoeidheid? Met twijfel? Je leert onderweg dat je vaak sterker bent dan je denkt. Maar ook dat luisteren, naar jezelf en naar anderen, is misschien wel het belangrijkste wat er bestaat.

Daarnaast probeer ik zoveel mogelijk tijd door te brengen met familie. Zeker met mijn vader en schoonvader, die allebei dementie hebben. Waar ik kan helpen, help ik. Die ziekte maakt je extra bewust van hoe belangrijk aandacht en geduld zijn. Soms zit waarde niet in grote oplossingen, maar gewoon in aanwezig zijn.

Ook doe ik vrijwilligerswerk op een zorgboerderij, waar mensen komen voor dagbeleving. Daar zie ik iedere keer opnieuw hoe belangrijk het is dat mensen zich veilig, gehoord en welkom voelen. Eigenlijk verschilt dat minder van mijn werk aan de receptie dan je misschien zou denken. Ook daar draait het om aandacht. Om echt contact maken.

Zelf ben ik eigenlijk heel simpel in het vak gerold. Ik ben gek op emotie. En een auto brengt emotie met zich mee. Voor de één is het vrijheid. Voor de ander trots. Soms herinneringen. Soms noodzaak. Maar bijna iedereen heeft wel een verhaal bij zijn auto.

En soms levert dat ook prachtige momenten op.

Eén van de grappigste dingen die ik ooit heb meegemaakt, was een klant die bezorgd binnenkwam omdat er een oranje lampje op het dashboard brandde. Er stond een ballonnetje bij afgebeeld. Het bleek het airbaglampje te zijn.

De klant keek me bloedserieus aan en zei: “Maar hoe kan dat nou? Ik gebruik die airbag helemaal niet.”

Dat zijn de momenten waarop je even moet glimlachen. Juist dát maakt werken in de autobranche zo mooi. Achter iedere auto zit een mens. En achter ieder mens zit een verhaal.

Gerelateerde berichten:

Reacties

Populaire posts van deze blog

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Gebouw van het voormalige hotel-restaurant De Gooische Boer verloedert in Bussum

Sinds januari 2018 staat voormalig Herberg/hotel-restaurant De Gooische Boer en later autobedrijf Van Kooy aan de kruising Amersfoortsestraatweg 43/ Huizerweg  leeg, en het pand holt achteruit - de ziel is verdwenen. Herberg/hotel-restaurant De Gooische Boer  Een supermarkt heeft in 2020 een gooi gedaan om het pand te betrekken. Echter staken de omwonenden daar een stokje voor en ging het hele plan niet door. Herberg/hotel-restaurant De Gooische Boer  Als je nog even wacht kan je niet veel meer met het pand doen, behalve platgooien. Herberg/hotel-restaurant De Gooische Boer  Kijk er niet gek van op als er straks een appartementencomplex wordt gebouwd met uitgebreide faciliteiten voor de bewoners. Bij de ingang staat een bord: De Gooische Boer 😊 Gerelateerde berichten 01-07-2007:  Mercedes-Benz dealer Van Kooy Bussum 16-07-2017:  Mercedes-Benz Van Kooy dealer 10 jaar later - zie filmpje hieronder

Wandelen door wintermagie: waarom sneeuw me zo gelukkig maakt

Vandaag viel er zoveel sneeuw dat ik er gewoon een wandeling door moest maken! Het plezier, de stilte en die witte wereld om me heen… dat maakt me écht blij. 🌨️💙 Van wandelen word ik oprecht blij Wandelen is voor mij geen sport of doel. Het is ruimte maken in mijn hoofd. En vandaag deed de natuur daar nog een schepje bovenop. Het sneeuwde. Niet zomaar wat vlokken, maar van die sneeuw die je bijna niet meer verwacht. Alles werd stiller. Rustiger. Alsof de wereld even zachter sprak. Een winterwandeling die je voelt, niet uitlegt Ik trok mijn jas aan en liep. Zonder plan. Het enige wat ik hoorde was het knisperen onder mijn voeten en mijn eigen adem in de koude lucht. Dat zijn momenten waarop je niet hoeft na te denken. Je bent er gewoon. En precies dat maakt me zo blij. Waarom sneeuw iets met ons doet Sneeuw vertraagt. Het dempt geluid, maakt lijnen eenvoudiger en nodigt uit om te kijken in plaats van te haasten. Misschien is dat wel waarom wandelen in de sneeuw zoveel me...

Rennspeed organiseert Cars & Coffee in Loosdrecht

Loosdrecht - Zondag 8 maart tussen 10.00 – 12.00 uur organiseerde Rennspeed de eerste Cars & Coffee van het nieuwe seizoen. Doorgaans organiseert het bedrijf in exclusieve auto’s elke tweede zondag van de maand een bijeenkomst.  Rennspeed Cars & Coffee - Foto: © Gilbert Vogt De eerste zonnige dag van maart zorgde meteen al voor een behoorlijke opkomst. Het terrein aan de Oud-Loosdrechtsedijk 113 was in mum van tijd helemaal vol met allemaal gouden koetsen. Rennspeed Cars & Coffee - Foto: © Gilbert Vogt Heerlijk al die mannen die zich vergapen aan een glimmende bolides, druk pratend over Alles Op Vier Wielen. Weer anderen leggen alles vast met hun camera. Het is een drukte van belang, een mooi vader en zoon momentje.  Rennspeed Cars & Coffee - Foto: © Gilbert Vogt De eerst volgende Cars & Coffee staat gepland op zondag 12 april. Check de website even voordat de auto instapt:  Rennspeed.nl

Joyce Join verovert het internet met gekke filmpjes

De Amsterdamse vlogger Joyce Join zet met toenemende snelheid persoonlijke filmpjes op YouTube. De filmpjes zijn toe nu toe alleen in de keuken gemaakt en hebben een ontzettend hoog Theo & Thea en een Villa Achterwerk gehalte. De brildragende Joyce vertelt uiterst serieus persoonlijke verhaaltjes aan de mensen via YouTube, terwijl je als kijker als snel denkt: Wat ik nu zie dat kan niet waar zijn, dit meent ze toch niet. Met haar onverzorgde blik in de camera gaan vrijwel meteen je mondhoeken omhoog van het lachen, zelfs tegen het gieren aan. Haar filmpjes zijn zo grappig en geestig om te zien dat ze beslist de moeite waard zijn om naar te kijken en ook helemaal uit te kijken. Wie is Joyce Join? De grote vraag is alleen wie is die Joyce Join? Als je haar filmpjes bekijkt, dan zou Joyce ook nog een man kunnen zijn die heel goed een vrouw naspeelt.  Ze heeft het over haar vriend Wilbert en haar kind, maar wie zegt dat het waar is. Ze kan het ook heel goed spelen. Als...

Wadlopen naar Schiermonnikoog: lopen over de bodem van de zee

Sommige reizen maak je niet alleen om ergens aan te komen. Die beleef je stap voor stap. Letterlijk. Wadlopen naar Schiermonnikoog is zo’n ervaring.  Het stond al lange tijd op onze planning, maar nu ging het eindelijk gebeuren. Een tocht van drieënhalf uur dwars over het wad, lopend naar het eiland waar we al jaren graag komen. Sinds 2011 eigenlijk al, toen de kinderen nog klein waren. En het bijzondere is: op Schiermonnikoog lijkt de tijd nauwelijks veranderd. Het dorp voelt nog precies zoals in mijn herinnering. Klein, gezellig en ontspannen. Misschien vind ik het zelfs nog knusser dan Vlieland. Tijdens de coronaperiode waren we hier ook eens. Toen was het eiland bijna leeg, op de bewoners na. Een bijzondere ervaring, maar gelukkig ligt die tijd inmiddels ver achter ons. Deze keer begint het avontuur in de haven van Lauwersoog. Niet met de gewone veerboot, maar met een kleinere boot die ons in ongeveer twintig minuten naar Brakzand brengt. Vanaf daar begint het echte werk: lopen...

Kroymans was ook mijn jongensdroom

Hilversum - Autobedrijf Kroymans heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht op me gehad. Als kind, tijdens bezoekjes aan mijn grootouders in Hilversum, maakten we regelmatig een wandeling langs Kroymans. Voor velen misschien slechts een voorbijgaand moment, maar voor mij was het iedere keer een magische ervaring. Ik stond daar, als klein jongetje, mijn neus tegen het glas gedrukt, vol bewondering kijkend naar de glimmende bolides in de showroom. Het was alsof ik een blik wierp in een andere wereld – een wereld van snelheid, luxe, en status. Kroymans: Een jongensdroom die In stukken viel De gedachte om ooit deel uit te maken van deze wereld werd een jongensdroom, een verlangen dat in de loop der jaren alleen maar sterker werd. Toen het boekje ‘Mister Ferrari’ verscheen, een hommage aan Frits Kroymans en zijn imperium, kon ik niet anders dan het onmiddellijk aanschaffen. De verhalen in dat boek gaven me een kijkje achter de schermen van een wereld die ik altijd al had bewonderd. Maar...

De ontmoetingen aan de balie: Dagelijks leven van een werkplaatsreceptionist

Als receptionist bij Autobedrijf Freeroad* Mazda en Suzuki dealer Almere ben ik als een vergaarbak van verhalen, zorgen en wensen. Mijn werk draait niet alleen om auto's, maar vooral om de mensen die ze rijden. Elk gesprek, elke ontmoeting begint met een simpel "Goedemorgen!" of "Welkom, waarmee kan ik u helpen?". Maar wat er daarna volgt, is vaak een onvoorspelbare reis door de gedachten en emoties van de persoon aan de andere kant van de balie. Gilbert Vogt (wekplaats) receptionist - Service Adviseur Ik begin mijn dag met een glimlach, want ik weet dat ik die vaak terugkrijg, maar niet altijd. Het leuke van mijn werk is dat ik nooit weet wat of wie er op mij afkomt. Soms is het iemand die zich zorgen maakt over een raar geluid onder de motorkap. Soms is het een klant die net zijn nieuwe auto komt ophalen en straalt van enthousiasme. Maar soms is het iemand met een ingewikkeld probleem, waar ze al dagen van wakker liggen.  Neem bijvoorbeeld de klant die zeker...

Muziek die verbindt – Jan Vayne, N’Joy en een moment met mijn vader

Eemnes- Er zijn van die middagen die in je geheugen blijven hangen. Zondag 2 november was er zo één. Ik had twee kaartjes gekocht voor een prachtig concert in het Huis van Eemnes : Jan Vayne samen met het geweldige koor N’Joy . Een middag vol muziek, emotie en herinneringen, maar vooral een middag samen met mijn vader. De zaal was tot de nok gevuld en vanaf de eerste noot wist Jan Vayne iedereen te raken. Zijn doorleefde improvisaties gingen naadloos over in de heldere, vrolijke klanken van het koor. Wat het extra bijzonder maakte: het publiek mocht verzoekjes doen. Ik kon het niet laten om aan Jan te vragen of hij iets van Ludovico Einaudi wilde spelen. En jawel, even later vulde de zaal zich met die herkenbare melancholische klanken. Slechts een minuut, maar precies lang genoeg om kippenvel te krijgen en om vast te leggen in de video hieronder. Het mooiste van de middag was niet eens de muziek zelf, maar dat ik hier samen met mijn vader zat . Mijn paps, die leeft met dementie, m...