Doorgaan naar hoofdcontent

Help, ik kan mijn tollie niet meer zien. Afvallen in twee maanden

Huizen - Drie jaar geleden was ik het helemaal zat met mijn lichaam. Ik besloot om drastisch af te vallen en alle lekkere dingen te laten staan. Dat was moeilijke periode voor me want ik ben een levensgenieter. Toch lukte het mij om in twee maanden 10 kilo af te vallen. Ik ben inmiddels drie jaar verder. Ben ik nog op gewicht, afgevallen of ben ik juist weer aangekomen?

Help, ik kan mijn piemel niet meer zien - Foto: © Gilbert Vogt

Het is hopeloos met me. Ik ben een paar jaar geleden tien kilo (van 95 naar 85 kilo) afvallen, maar het afgelopen jaar ben ik weer van 85 naar 97 kilo (XXL) gegaan. Hoe kan dat nou? Het is wel zo dat ik sinds vorig jaar met waterpolo ben gestopt en in hardlopen ineens geen zin meer had. Doordeweeks drink ik dan geen alcohol meer maar in het weekend ga ik vaak helemaal los. Ik drink bij voorkeur bier, wijn of likeur. Verder schep ik twee keer warm eten op en in het weekend vreet me te barsten aan de chips en de Spaanse worst. Sinds ik weer van voren ben gegroeid ben ik ook geen grens meer. Ik baal van mezelf.
Ik heb een opgeblazen gevoel, wat mij op zich ook logisch lijkt met dit gewicht, en ik verder ben redelijk vaak moe. Er is wel een voordeel als je weer van voren groeit: ik heb het sneller warm. Een verandering van het lichaam die wel vaker voorkomt bij (te) dikke mensen. Ik ben benieuwd of de vermoeidheid iets met mijn overgewicht te maken heeft. Elke dag brood eten schijnt ook niet echt gezond te zijn. Kortom, tijd voor verandering?

Ja dus. Inmiddels ben ik aan de shake om mijn overgewicht weer naar beneden te krijgen. Eigenlijk zou ik met mijn zittende beroep weer moeten bewegen, lees: sporten. Een shake bestaat uit poeder die je kunt aanlengen met melk. De poeder heb je in verschillende smaken, maar echt aangenaam is het spul niet, misschien moet ik er ook even aan wennen.

Dag 1: Normaal gesproken eet ik ‘s morgens een bakje yoghurt met muesli. Nu doe ik twee schepjes poeder in een drinkbeker en meng het aan met water aan. Het smaakt echt niet goed. Tussen de middag neem ik de tweede shake en om vier uur neem ik een appel om dat holle gevoel in mijn buik weg te nemen. ’s Avonds eet ik gelukkig weer normaal warm. Helaas kon ik het niet laten om twee keer op te scheppen. Een ovenschotel smaakt ook zo lekkerder, en zeker als je overdag niets mag eten. Normaal gesproken ben ik een zout eter. De eerste dag is me op zich meegevallen. De druk op mijn buik is afgenomen.

Dag 2: Opnieuw twee poeder schepjes in een drinkbeker gedaan maar nu met melk aangelengd. Zo, dat smaakt een stuk beter. Tussen de middag de poeder met melk gehusseld. Het lijkt er op dat mijn buik inderdaad een stuk minder onaangenaam voelt. Helaas zit mijn riem nog wel strak ;-). Baal moment van de dag: mijn collega gaat een tosti maken nog geen twee meter van mij vandaag, mijn lievelingsgerecht, grrr. Alleen de geur al is zo lekker. Ik zou hem wel een klap op zijn bek willen geven. De kaas loopt langs de boterham op het rooster. De verbrande kaas ruikt nog lekkerder…Ik zou er bijna een moord voor doen. Ik neem nog maar een vers glaasje uitgeperste sinasappels. Ik vraag me af wat het met me doet als ik niet eet... Tegen een uur of drie in de middag heb ik het weer lastig. Ik heb voornamelijk dorst, maar ook ontzettend trek. Ik kan mezelf niet meer met iets afleiden. Ik een maaltijdreep van het Kruidvat. 1 reep = 1 maaltijd 230 kcal wel of niet doen? Mijn maag knort als een gek. Eerst de helft, maar al vrij snel daarna ook de tweede helft. Tegen een uur of zes uur eet ik (eindelijk) een pasta met kaas, joepie. Mijn smaakpupillen staan wagenwijd open. Het smaakt me goed na twee maaltijden sondevoedingen per dag. Na acht uur drink ik een beker thee, zonder honing. Na negen uur begint mijn maag weer te knorren. Ik mis het knabbeltje, dus neem ik maar twee glazen bronwater met bubbels. Het helpt allemaal niets. Dan maar vroeg naar bed.

Dag 3: ’s Morgens weer een shake en om 10.00 uur een appel. Bijna 12.30 uur. Ik loop naar de supermarkt voor een bouillonnetje. Ik heb zin in iets hartigs. Ik weet nou niet of ik me nu beter voel dan normaal gesproken. Wel valt het me nu op dat ik geen opgeblazen gevoel meer heb, wel zo prettig. Mijn stoelgang gaat in ieder geval een stuk beter dan normaal gesproken. Zat ik eerst nog tien minuten op de wc, nu kan het met de helft van de tijd af. Mijn shake is op, maar ik heb nog trek. Ik word zelfs agressief en dreig de eerste de beste klant die iets verkeerd tegen me zegt op zijn bek te slaan. Ik neem gauw een Weight Care – Ga zo door! Je kunt het - Maaltijdreep, de redding voor de eerst volgende klant. En mijn baan, want mijn baas gooit mij er vast uit na een slaande beweging. ’s Avonds opnieuw lekker warm gegeten.

Dag 4: Al voor elf uur al een shake, appel en een Weight Care op. Het wordt steeds lastiger om niet iets tussendoor te gaan eten. Mijn buik voelt verder prima. Tussen de middag neem ik de tweede shake en een glas vers uitgeperste sinasappels. Om 13.30 uur neem ik 1 volle theelepel kippen bouillon in een beker met warm water, slecht 10 kcal. Ik ben een beetje kort af naar mijn omgeving, en ik heb heel weinig geduld. Het iets willen eten gaat maar door mijn hoofd. Waarom ben ik dit met mezelf aangegaan? ’s Avonds neem ik twee koppen soep, en verder neem ik er niets bij. Die smaken verrukkelijk. Ik heb de hele avond geen trek meer, behalve toen ik laat van het concert van Frank Boeijen thuiskwam. Ik heb nog wat noten gekraakt om mijn honger te stillen. De honger in mijn hoofd of vraagt mijn lichaam hier om?

Dag 5: Het ontbijt is zoals eerdere dagen: een shake. Tussen de middag heb ik een bespreking in een Van Der Valk hotel te Zwolle. Daar kon ik het toch niet laten om een tosti met warme brie te nemen. Ik voel me een beetje schuldig, maar het is ook een beetje raar om daar je eigen shake te maken. Verder heb ik niets meer gegeten.

’s Avond eet ik een zelf gemaakte pizza, valt misschien niet goed te praten, maar het is vrijdagavond en het is weekend. In het weekend ga ik weer helemaal los op de kaas, wordt en de witte wijn.

Dag 37: Inmiddels die weken en tientallen shakes verder. Ik weeg ik vandaag 94,2 kg. Een shake helpt dus wel, maar het is heel weinig verschil. Inmiddels heb ik me opgeven voor 30 dagen zonder alcohol. Ik probeer hiermee 5 kg af te vallen.

Gerelateerde berichten
23-02-2014: Kan ik 30 dagen zonder alcohol 2014?
31-05-2011: 10kg afvallen in 2 maanden

Populaire posts van deze blog

Bootcamp is niet voor watjes bedoeld

Blaricum/Huizen - Bootcamp is voor échte kanjers die van buitensporten houden, en voor vrouwen en mannen die tegen een stootje kunnen. Die niet bang zijn voor een regen- of hagelbuitje. Bootcampers zijn doorzetters, want wie gaat er nou voor zijn lol met slecht weer sporten? Een paar jaar geleden heeft mijn vrouw een nieuwe buitensport ont-dekt. Beetje hard-lopen, kikker-sprongen maken, liggend op de grond buikspieren trainen, met een elastiek tussen de benen verplaat-sen, de berg op- en afrennen, 20 x push-ups doen, en als extra bijkomstigheid: Al komt het met bakken uit te lucht, al vriest het dat het kraakt, een Bootcamp les gaat altijd door. Het begint met een rustig loopje naar een opengedeelte in het bos. Daar doe je de warming-up. Als de groep naar een ander gedeelte van het bos jogt, worden opnieuw oefeningen gedaan. Met kikkersprongen gaan ze een bospad af en met touwen om je middel gaan ze weer een berg op. Er worden spieren geraakt, waarvan je het bestaan niet eens ...

Manna Kwak&Frank van Overeem bij 6FM

Huizen - Overdag is hij meester Frank van Overeem op de OBS Bijvanckschool in Blaricum, en zijn grote passie is hardlopen. Manna Kwak is de trainster bij de 'lekker hardlopen.nl club' met ongeveer zestig mensen. De 6FM studio 2 is klein, maar heeft als grote voordeel dat je actief met de sporter(s) achter de microfoon kunt gaan staan. Niet dat we rondjes gaan hardlopen in de studio, dat gaat natuurlijk niet. Maar je kunt er wel wat meer bewegen, en daar gaat het onderwerp van deze week ook over: lekker bewegen, lekker hardlopen. Het leuke is dat ik Frank van Overeem ken als meester Frank van de OBSBijvanck , maar hem misschien nog wel beter heb leren kennen van de vele hardloopwedstrijden bij ons in de regio. Hoewel, in onze regio? We zijn elkaar ook al een keer bij de halve marathon van Hoorn-Medemblik tegengekomen. Manna Kwak ziet er ontzettend goed uit voor haar leeftijd. Ze heeft altijd heel veel met sport gedaan, en ik ben er eigenlijk wel van overtuigd dat ze daardoor oo...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Wapen van Huizen toen en nu

Toen - Sinds 1913 staat er een café aan de Naarderstraat 2 te Huizen. Toen Izaak Kos in 1990 het café overnam was er in Huizen een discussie gaande over een mogelijk nieuw wapen van Huizen. Het café aan het Prins Bernhardplein- Foto: Huizer Museum   Om de herinnering aan het ´oude´ wapen te behouden, noemde Kos zijn café `HetWapen van Huizen´. In 1994 is het café omgedoopt tot Oranjecafé. Het maakte Huizen wereldberoemd tijdens het wereldkampioenschap voetballen in 1994 en trok cameraploegen van heinde en verre. Het café was zelfs op CNN en op de Japanse televisie. Het logo van het café en de beeltenis van het wapen boven de deur van het café verwijst echter ook nu nog naar het echte wapen van Huizen. Bron: Oneindig Noord Holland Nu 2014 - Het Wapen van Huizen aan de Naarderstraat 2 is in andere handen overgegaan. De vorige eigenaar Izaak Kos overleed begin dit jaar en het café werd tijdelijk gesloten. In de maanden daarna waren er diverse geïnteresseerden voor de ...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

10 kg afvallen in 2 maanden

Huizen - Lees hier mijn geheim over verantwoordelijk afvallen en de onzin van het Sonja Bakker dieet, Dr. Frank dieet, Montignacen, afslankpillen, boeken en nog meer rotzooi in: “Afslanken Ontmaskerd.” Tien kilo afvallen zonder dieet in twee maanden, kan dat?   Het is nu ruim twee maanden geleden dat ik in een enorme shock terecht kwam. Het leek wel alsof ik mij ineens realiseerde, dat ik de laatste jaren, niet had zitten opletten of zo. En niemand, maar ook daadwerkelijk niemand, leek zich ook maar enigszins te realiseren hoe kwetsend sommige opmerkingen bij mij overkwamen. Het voelde alsof er een bom was ingeslagen: “Wat zie jij er goed uit zeg,” maar eigenlijk bedoelde ze, “Jeeeé, wat ben jij lekker dik geworden zeg!” En op een dag werd ik wakker. Liep naar de badkamerspiegel en ging er eens goed voorstaan. Ik probeerde mijn bierbuik nog een beetje in te houden en dacht: Zo kan het (echt) niet langer! Dit is de grens.  Bijna 100kg   Hoe heeft het toch zo ver heeft kunn...

Waarom het ene artikel wel scoort en het andere niet?

Ik blijf me erover verbazen: waarom het ene artikel massaal wordt gelezen en het andere een stuk minder. Ik probeer altijd vanuit mijn hart te schrijven. Het is eerlijk, het is persoonlijk, en toch… kennelijk komt het ene beter binnen dan het ander. Kijk op mijn  Linked-In pagina Soms denk ik: dit wordt een knaller. En dan blijft het stil. Niet spannend. En soms tik ik iets neer waarvan ik niet verwacht dat het indruk maakt, en ineens is het boem: tienduizenden lezers. Vorig jaar bijvoorbeeld. Ik schreef een bericht waarin ik de opvolger van Victor van First Dates zou worden. Ik kreeg honderden felicitaties in mijn inbox. Het was een grap, maar wat een bereik: meer dan 50.000 lezers. En dan de berichten over dementie. Dat onderwerp raakt me diep. Mijn vader en schoonvader hebben het. Als ik daarover schrijf, doe ik dat met aandacht en emotie. Het wordt goed gelezen, dat zeker, maar nooit komt het in de buurt van die 50.000. Terwijl dat juist de teksten zijn die ik het meest voe...

Cappuccino voor madame

In een kleine koffiebar aan de rand van de stad gebeurt iets magisch elke ochtend. Het is geen bijzondere plek, eigenlijk zou je het bijna over het hoofd zien. Toch schuilt er een verhaal tussen de geur van versgemalen bonen en het gesis van de melkopschuimer. Het verhaal van Norma Jeane, een icoon die iedereen kent maar niemand echt begrijpt. Cappuccino voor madame Iedereen kent haar van het witte doek en de beeldbuis, haar naam is synoniem met glamour en mysterie. Jaren geleden kwam ze mijn leven binnen als een wervelwind, haar frisse uitstraling raakte me diep van binnen. Ze was als een ster die niet te vangen viel, altijd schitterend maar altijd net buiten bereik. Op een dag verdween ze, zoals sterren soms doen, om pas veel later weer op te duiken. En toen, onverwachts, gebeurde er een wonder. Ze stapte mijn koffiebar binnen en het voelde alsof de tijd had stilgestaan. De gevoelens die ik voor haar had, kwamen moeiteloos terug. Jaren waren voorbijgegaan, maar het bloed stroomde nog...

Zandsculptuur van VI Oranje bij het Kurhaus

Den Haag – Nederland is in de ban van het EK in Polen en Oekraïne en van VI Oranje bij het Kurhaus in Scheveningen. Elke avond zo rond de klok van 22.30 uur is er een live voetbalprogramma op RTL4 te zien. VI Oranje in Scheveningen Het succes van het programma VI Oranje is in handen de vaste crew Wilfred Genee, René van der Gijp   en Johan Derksen. Het programma wordt vanuit een soort huiskamer (opzet zoals bij de DWDD) met publiek gepresenteerd.  Elke dag schuiven er één of twee gasten bij aan tafel en dat maakt het programma ook leuk. Bovendien is het grappig om te zien hoeveel je kunt lullen over een balletje.  Danny Vera verzorgt de muziek in het programma van VI Oranje. Danny hebben we al eerder leren kennen via het programma Tros Muziekcafé. Voor het Kurhaus hebben ze de presentatoren van zandsculptuur gemaakt, wat veel bekijks trekt.

Barman Victor stopt met First Dates, en ik neem het strikje van hem over

Victor, onze geliefde barman van First Dates, heeft besloten zijn strikje aan de wilgen te hangen en de wereld rond te reizen. Terwijl hij zich voorbereidt op een episch avontuur vol zonsondergangen, exotisch eten en ongetwijfeld hilarische cultuurverschillen, bleef de bar van First Dates leeg achter. Een nieuw gezicht moest worden gevonden om de toog weer tot leven te brengen. En dat gezicht, beste lezers, is van mij! Ja, je leest het goed. Ik ben degene die Victor's strikje overneemt en het nieuwe seizoen van 2025 ga ik met veel plezier aan de slag om nieuwe liefdesverhalen te ontkurken. De casting was intens. Het was een strenge selectieprocedure met talloze kandidaten, maar mijn charme, flair en onmiskenbare talent voor het mixen van een perfecte cocktail brachten me naar de top. De komende tijd zal ik me onderdompelen in een rigoureus trainingsprogramma. Het team van First Dates bereidt me voor op elke denkbare situatie aan de bar: van het troosten van een teleurgestelde dat...