Doorgaan naar hoofdcontent

Help, ik kan mijn tollie niet meer zien. Afvallen in twee maanden

Huizen - Drie jaar geleden was ik het helemaal zat met mijn lichaam. Ik besloot om drastisch af te vallen en alle lekkere dingen te laten staan. Dat was moeilijke periode voor me want ik ben een levensgenieter. Toch lukte het mij om in twee maanden 10 kilo af te vallen. Ik ben inmiddels drie jaar verder. Ben ik nog op gewicht, afgevallen of ben ik juist weer aangekomen?

Help, ik kan mijn piemel niet meer zien - Foto: © Gilbert Vogt

Het is hopeloos met me. Ik ben een paar jaar geleden tien kilo (van 95 naar 85 kilo) afvallen, maar het afgelopen jaar ben ik weer van 85 naar 97 kilo (XXL) gegaan. Hoe kan dat nou? Het is wel zo dat ik sinds vorig jaar met waterpolo ben gestopt en in hardlopen ineens geen zin meer had. Doordeweeks drink ik dan geen alcohol meer maar in het weekend ga ik vaak helemaal los. Ik drink bij voorkeur bier, wijn of likeur. Verder schep ik twee keer warm eten op en in het weekend vreet me te barsten aan de chips en de Spaanse worst. Sinds ik weer van voren ben gegroeid ben ik ook geen grens meer. Ik baal van mezelf.
Ik heb een opgeblazen gevoel, wat mij op zich ook logisch lijkt met dit gewicht, en ik verder ben redelijk vaak moe. Er is wel een voordeel als je weer van voren groeit: ik heb het sneller warm. Een verandering van het lichaam die wel vaker voorkomt bij (te) dikke mensen. Ik ben benieuwd of de vermoeidheid iets met mijn overgewicht te maken heeft. Elke dag brood eten schijnt ook niet echt gezond te zijn. Kortom, tijd voor verandering?

Ja dus. Inmiddels ben ik aan de shake om mijn overgewicht weer naar beneden te krijgen. Eigenlijk zou ik met mijn zittende beroep weer moeten bewegen, lees: sporten. Een shake bestaat uit poeder die je kunt aanlengen met melk. De poeder heb je in verschillende smaken, maar echt aangenaam is het spul niet, misschien moet ik er ook even aan wennen.

Dag 1: Normaal gesproken eet ik ‘s morgens een bakje yoghurt met muesli. Nu doe ik twee schepjes poeder in een drinkbeker en meng het aan met water aan. Het smaakt echt niet goed. Tussen de middag neem ik de tweede shake en om vier uur neem ik een appel om dat holle gevoel in mijn buik weg te nemen. ’s Avonds eet ik gelukkig weer normaal warm. Helaas kon ik het niet laten om twee keer op te scheppen. Een ovenschotel smaakt ook zo lekkerder, en zeker als je overdag niets mag eten. Normaal gesproken ben ik een zout eter. De eerste dag is me op zich meegevallen. De druk op mijn buik is afgenomen.

Dag 2: Opnieuw twee poeder schepjes in een drinkbeker gedaan maar nu met melk aangelengd. Zo, dat smaakt een stuk beter. Tussen de middag de poeder met melk gehusseld. Het lijkt er op dat mijn buik inderdaad een stuk minder onaangenaam voelt. Helaas zit mijn riem nog wel strak ;-). Baal moment van de dag: mijn collega gaat een tosti maken nog geen twee meter van mij vandaag, mijn lievelingsgerecht, grrr. Alleen de geur al is zo lekker. Ik zou hem wel een klap op zijn bek willen geven. De kaas loopt langs de boterham op het rooster. De verbrande kaas ruikt nog lekkerder…Ik zou er bijna een moord voor doen. Ik neem nog maar een vers glaasje uitgeperste sinasappels. Ik vraag me af wat het met me doet als ik niet eet... Tegen een uur of drie in de middag heb ik het weer lastig. Ik heb voornamelijk dorst, maar ook ontzettend trek. Ik kan mezelf niet meer met iets afleiden. Ik een maaltijdreep van het Kruidvat. 1 reep = 1 maaltijd 230 kcal wel of niet doen? Mijn maag knort als een gek. Eerst de helft, maar al vrij snel daarna ook de tweede helft. Tegen een uur of zes uur eet ik (eindelijk) een pasta met kaas, joepie. Mijn smaakpupillen staan wagenwijd open. Het smaakt me goed na twee maaltijden sondevoedingen per dag. Na acht uur drink ik een beker thee, zonder honing. Na negen uur begint mijn maag weer te knorren. Ik mis het knabbeltje, dus neem ik maar twee glazen bronwater met bubbels. Het helpt allemaal niets. Dan maar vroeg naar bed.

Dag 3: ’s Morgens weer een shake en om 10.00 uur een appel. Bijna 12.30 uur. Ik loop naar de supermarkt voor een bouillonnetje. Ik heb zin in iets hartigs. Ik weet nou niet of ik me nu beter voel dan normaal gesproken. Wel valt het me nu op dat ik geen opgeblazen gevoel meer heb, wel zo prettig. Mijn stoelgang gaat in ieder geval een stuk beter dan normaal gesproken. Zat ik eerst nog tien minuten op de wc, nu kan het met de helft van de tijd af. Mijn shake is op, maar ik heb nog trek. Ik word zelfs agressief en dreig de eerste de beste klant die iets verkeerd tegen me zegt op zijn bek te slaan. Ik neem gauw een Weight Care – Ga zo door! Je kunt het - Maaltijdreep, de redding voor de eerst volgende klant. En mijn baan, want mijn baas gooit mij er vast uit na een slaande beweging. ’s Avonds opnieuw lekker warm gegeten.

Dag 4: Al voor elf uur al een shake, appel en een Weight Care op. Het wordt steeds lastiger om niet iets tussendoor te gaan eten. Mijn buik voelt verder prima. Tussen de middag neem ik de tweede shake en een glas vers uitgeperste sinasappels. Om 13.30 uur neem ik 1 volle theelepel kippen bouillon in een beker met warm water, slecht 10 kcal. Ik ben een beetje kort af naar mijn omgeving, en ik heb heel weinig geduld. Het iets willen eten gaat maar door mijn hoofd. Waarom ben ik dit met mezelf aangegaan? ’s Avonds neem ik twee koppen soep, en verder neem ik er niets bij. Die smaken verrukkelijk. Ik heb de hele avond geen trek meer, behalve toen ik laat van het concert van Frank Boeijen thuiskwam. Ik heb nog wat noten gekraakt om mijn honger te stillen. De honger in mijn hoofd of vraagt mijn lichaam hier om?

Dag 5: Het ontbijt is zoals eerdere dagen: een shake. Tussen de middag heb ik een bespreking in een Van Der Valk hotel te Zwolle. Daar kon ik het toch niet laten om een tosti met warme brie te nemen. Ik voel me een beetje schuldig, maar het is ook een beetje raar om daar je eigen shake te maken. Verder heb ik niets meer gegeten.

’s Avond eet ik een zelf gemaakte pizza, valt misschien niet goed te praten, maar het is vrijdagavond en het is weekend. In het weekend ga ik weer helemaal los op de kaas, wordt en de witte wijn.

Dag 37: Inmiddels die weken en tientallen shakes verder. Ik weeg ik vandaag 94,2 kg. Een shake helpt dus wel, maar het is heel weinig verschil. Inmiddels heb ik me opgeven voor 30 dagen zonder alcohol. Ik probeer hiermee 5 kg af te vallen.

Gerelateerde berichten
23-02-2014: Kan ik 30 dagen zonder alcohol 2014?
31-05-2011: 10kg afvallen in 2 maanden

Populaire posts van deze blog

A Sisters Hope bij Radio 6FM

Huizen - In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos.    In de studio Oud zwemster Natasja Bos, Martje Hoekmeijer en Marion van Utteren van de Stichting A Sister's Hope: Alles over de Pink Moon Run & Walk.  In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos.  Dit jaar lopen wij als gezin spontaan voor de Pink Moon Run & Walk mee en daarom hebben wij op 27 mei de organisatie van A Sister’s Hope bij Radio 6FM uitgenodigd. Deze organisatie verdient het om dit jaar in beeld te komen. Mede oprichtster Martje Hoekmeijer en medewerkster Marion van Utter...

Familie Vogt loopt voor het goede doel

Wij liepen al eerder meer voor KiKa, Leukemie en Orange Babies. Agenda 2011: link Wij zijn onder de gelukkige omstandigheden dat we gezond zijn en daarom vinden het belangrijk om onze kinderen daarvan bewust te maken. Wij vinden dat alleen geld overmaken of geld in een collectebus stoppen niet voldoende is en daarom lopen we elk jaar mee voor een goede doel. Dit jaar is dat voor A Sister's Hope. Vera, Gilbert, Melissa en Robert-Jan doen op zaterdagavond 3 juli mee aan de PINK MOON Walk & Run, en helpen mee in de strijd tegen borstkanker. Op 3 juli vanaf 20.00 uur gaat de Familie Vogt in beweging komen in de strijd tegen borstkanker. Dit doen wij door 5 kilometer te hardlopen. De start vindt plaats bij het Muiderslot in Muiden. Belangrijk hierbij is dat wij zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het goede doel. De opbrengst van de A Sister's Hope - Pink Moon Walk & Run gebruiken ze voor wetenschappelijk onderzoek naar borstkanker. Informatie over mijn laatste loop en w...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

De Figurant: Een dag op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden

Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...

In het huwelijksbootje 5 mei 2007-2010

Muiden- Dacht dat ik nooit meer opnieuw zou gaan trouwen, maar op een dag vroeg ik haar toch romantisch in het Muiderslot ten huwelijk. We trouwden, hoe kan het ook anders op een boot, in Muiden.De Bonte Koe tussen Lelystad en Enkhuizen 2005. Toen ik het pand onder spanning had verlaten en de kinderen huilend achter moest laten, mocht er in het derde weekend van mijn leventje wel weer iets aan ontspanning gebeuren. Ik ging wat surfen, op internet en vond een boottripje voor vrijgezellen van 30, 40 en 50 jaar. Niet dat ik meteen op een nieuwe relatie zat te wachten, was het wel een bewuste keuze om met niet-gebonden-mensen op pad te gaan. In de Haven van Lelystad was het bij de Bonte Koe al een drukte van jewelste. Allemaal mensen die zich aan elkaar aan het voorstellen waren, ik ook dus. Ik deed een beetje zoals verkopers dat kunnen doen, opschepperig, indruk proberen te maken. Ach, ik ging in september wel een 16 kilometer van Dam tot Dam lopen, wauw. De mensen aan boord kwamen uit he...

Autocentrum Pordon Utrecht | officiële Mercedes-Benz dealer in Midden-Nederland

Autocentrum Pordon voert het Mercedes-Benz en ligt aan de Franciscusdreef 68-70 in Utrecht Pordon Autocentrum aan de Franciscusdreef in Utrecht Service en kwaliteit staan centraal bij onze dienstverlening. De gastvrije en persoonlijke benadering van onze professionele verkoop- en werkplaatsteams versterken het familiegevoel binnen het bedrijf.  Wij doen dat - in een ontspannen en ongedwongen sfeer- om alles zo aangenaam mogelijk te maken. Wie heeft er nog foto's van Pordon? allesopvierwielen@outlook.com Gerelateerde berichten 15-03-2010  Toon Hermans Pordon: 40 jaar Mercedes-Benz Utrecht december 2000 - Autobedrijf Pordon is volgens de kronieken van DaimlerChrysler Nederland 40 jaar Mercedes-Benz dealer. Als oprichtdatum van het bedrijf moet het jaartal 1927 worden genoemd, het jaar waarin de vader van Pim en Hans Pordon een algemeen garagebedrijf startte. Een tijd waarin autorijden slechts voor een elite was weggelegd. Pordon Nieuwegein - StergamPordon - Ster...

Zumbamarathon bij Coronel Sports

Helen Rebel (links) werkt op de receptie, en Sher de Veer is instructrice (rechts) bij Coronel Sports in Huizen. Samen met Monica de Boer (niet afgebeeld) zetten zij zich in voor de Zumbamarathon en Pink Ribbon. Op zondag 31 oktober wordt er tussen 14:00 tot 16:30 uur bij Coronel Sports een tweeënhalfuur durende Zumbamarathon georganiseerd. Het aantal deelneemsters loopt op dit moment zeer voorspoedig, en ligt al zo rond de zestig inschrijvingen. Hiermee zijn bijna alle drie de zalen gevuld. Toch kunnen er nog altijd mensen meedoen, en de verwachting is dat het er uiteindelijk negentig deelneemsters zullen worden ingeschreven. Sher de Veer vertelde bij onze studio wie zij is en dat zij voor de groep Zumba-lessen geeft. Achter de microfoon vond ze het volgens mij wel wat eng om dit interview te doen. Helen Rebel vertelde dat er rondom het sportieve gebeuren een aantal bedrijven diverse artikelen komen verkopen. De opbrengsten daarvan, en het inschrijfgeld van de deelneemsters (12,50 eu...

Kudde schapen kijken tussen Laren en Hilversum

De schapen lopen op de heide tussen Laren en Hilversum. De kudde wordt in de gaten gehouden door een schapenhoedster en haar hond. Kudde schapen op de heide tussen Laren en Hilversum We zitten midden in een pandemie en veel dingen die we ‘normaal’ gesproken doen zijn dicht. Maar de natuur is niet dicht, die staat volledig open. En veel mensen (her)ontdekken weer hoe mooi het is. Het is een frisse dag vandaag. Veel meer mensen dan normaal lopen over de heide en in de bossen. Allemaal even de buitenlucht in. Het immuunsysteem weer even opwaarderen. De schapen grazen over de heide. De wollen beestjes trekken zich niet aan van wat er in de wereld allemaal afspeelt. Ze blijven lekker smikkelen aan de plantjes om hun heen. Een man staat schaapachtig naar de kudde te kijken. Zijn vrouw staat naast hem. Ze trekt aan zijn jas en zegt: “Kom, laten we verder gaan, ik krijg het koud.” Maar de man blijft staan kijken. Hij trekt zich niets aan van wat zijn vrouw tegen hem zegt.  Meer over ...

Het geheim van Robert Schoemacher

Hilversum - Drs. Robert Schoemacher in het kort: Robert is cosmetisch arts en sinds oktober dit jaar verbonden aan Medisch Centrum de Baronie in Breda. Per 1 december opende hij een eigen botoxwinkel ‘Perfect Age Center in Hilversum. De officiële opening vindt plaats in februari 2013. De afgelopen 22 jaar heeft hij 20.000 cliënten behandeld.  Robert Schoemacher en Vera Vogt - Foto: © Gilbert Vogt Bij binnenkomst krijgen we meteen een warme hand van Robert Schoemacher. Hij heet ons welkom en vol trots laat hij zijn nieuwe botoxwinkel zien. Helaas geen koffie, want het apparaat is er nog niet. De champagne houden we tegoed bij de officiële opening. Tijdens de rondleiding langs de behandelkamers betrap ik mezelf er op hoe aardig deze man eigenlijk is, maar wat is nou zijn geheim? De botoxwinkel is een combinatie van een beautysalon en een kliniek. De laagdrempeligheid en de toegankelijkheid staan voorop en daarom is de eerste botoxwinkel ook in het centrum geopend (of eige...

Wie is die man bij Supercoop Huizen?

Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering. Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom? Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt ...