Doorgaan naar hoofdcontent

Help, ik kan mijn tollie niet meer zien. Afvallen in twee maanden

Huizen - Drie jaar geleden was ik het helemaal zat met mijn lichaam. Ik besloot om drastisch af te vallen en alle lekkere dingen te laten staan. Dat was moeilijke periode voor me want ik ben een levensgenieter. Toch lukte het mij om in twee maanden 10 kilo af te vallen. Ik ben inmiddels drie jaar verder. Ben ik nog op gewicht, afgevallen of ben ik juist weer aangekomen?

Help, ik kan mijn piemel niet meer zien - Foto: © Gilbert Vogt

Het is hopeloos met me. Ik ben een paar jaar geleden tien kilo (van 95 naar 85 kilo) afvallen, maar het afgelopen jaar ben ik weer van 85 naar 97 kilo (XXL) gegaan. Hoe kan dat nou? Het is wel zo dat ik sinds vorig jaar met waterpolo ben gestopt en in hardlopen ineens geen zin meer had. Doordeweeks drink ik dan geen alcohol meer maar in het weekend ga ik vaak helemaal los. Ik drink bij voorkeur bier, wijn of likeur. Verder schep ik twee keer warm eten op en in het weekend vreet me te barsten aan de chips en de Spaanse worst. Sinds ik weer van voren ben gegroeid ben ik ook geen grens meer. Ik baal van mezelf.
Ik heb een opgeblazen gevoel, wat mij op zich ook logisch lijkt met dit gewicht, en ik verder ben redelijk vaak moe. Er is wel een voordeel als je weer van voren groeit: ik heb het sneller warm. Een verandering van het lichaam die wel vaker voorkomt bij (te) dikke mensen. Ik ben benieuwd of de vermoeidheid iets met mijn overgewicht te maken heeft. Elke dag brood eten schijnt ook niet echt gezond te zijn. Kortom, tijd voor verandering?

Ja dus. Inmiddels ben ik aan de shake om mijn overgewicht weer naar beneden te krijgen. Eigenlijk zou ik met mijn zittende beroep weer moeten bewegen, lees: sporten. Een shake bestaat uit poeder die je kunt aanlengen met melk. De poeder heb je in verschillende smaken, maar echt aangenaam is het spul niet, misschien moet ik er ook even aan wennen.

Dag 1: Normaal gesproken eet ik ‘s morgens een bakje yoghurt met muesli. Nu doe ik twee schepjes poeder in een drinkbeker en meng het aan met water aan. Het smaakt echt niet goed. Tussen de middag neem ik de tweede shake en om vier uur neem ik een appel om dat holle gevoel in mijn buik weg te nemen. ’s Avonds eet ik gelukkig weer normaal warm. Helaas kon ik het niet laten om twee keer op te scheppen. Een ovenschotel smaakt ook zo lekkerder, en zeker als je overdag niets mag eten. Normaal gesproken ben ik een zout eter. De eerste dag is me op zich meegevallen. De druk op mijn buik is afgenomen.

Dag 2: Opnieuw twee poeder schepjes in een drinkbeker gedaan maar nu met melk aangelengd. Zo, dat smaakt een stuk beter. Tussen de middag de poeder met melk gehusseld. Het lijkt er op dat mijn buik inderdaad een stuk minder onaangenaam voelt. Helaas zit mijn riem nog wel strak ;-). Baal moment van de dag: mijn collega gaat een tosti maken nog geen twee meter van mij vandaag, mijn lievelingsgerecht, grrr. Alleen de geur al is zo lekker. Ik zou hem wel een klap op zijn bek willen geven. De kaas loopt langs de boterham op het rooster. De verbrande kaas ruikt nog lekkerder…Ik zou er bijna een moord voor doen. Ik neem nog maar een vers glaasje uitgeperste sinasappels. Ik vraag me af wat het met me doet als ik niet eet... Tegen een uur of drie in de middag heb ik het weer lastig. Ik heb voornamelijk dorst, maar ook ontzettend trek. Ik kan mezelf niet meer met iets afleiden. Ik een maaltijdreep van het Kruidvat. 1 reep = 1 maaltijd 230 kcal wel of niet doen? Mijn maag knort als een gek. Eerst de helft, maar al vrij snel daarna ook de tweede helft. Tegen een uur of zes uur eet ik (eindelijk) een pasta met kaas, joepie. Mijn smaakpupillen staan wagenwijd open. Het smaakt me goed na twee maaltijden sondevoedingen per dag. Na acht uur drink ik een beker thee, zonder honing. Na negen uur begint mijn maag weer te knorren. Ik mis het knabbeltje, dus neem ik maar twee glazen bronwater met bubbels. Het helpt allemaal niets. Dan maar vroeg naar bed.

Dag 3: ’s Morgens weer een shake en om 10.00 uur een appel. Bijna 12.30 uur. Ik loop naar de supermarkt voor een bouillonnetje. Ik heb zin in iets hartigs. Ik weet nou niet of ik me nu beter voel dan normaal gesproken. Wel valt het me nu op dat ik geen opgeblazen gevoel meer heb, wel zo prettig. Mijn stoelgang gaat in ieder geval een stuk beter dan normaal gesproken. Zat ik eerst nog tien minuten op de wc, nu kan het met de helft van de tijd af. Mijn shake is op, maar ik heb nog trek. Ik word zelfs agressief en dreig de eerste de beste klant die iets verkeerd tegen me zegt op zijn bek te slaan. Ik neem gauw een Weight Care – Ga zo door! Je kunt het - Maaltijdreep, de redding voor de eerst volgende klant. En mijn baan, want mijn baas gooit mij er vast uit na een slaande beweging. ’s Avonds opnieuw lekker warm gegeten.

Dag 4: Al voor elf uur al een shake, appel en een Weight Care op. Het wordt steeds lastiger om niet iets tussendoor te gaan eten. Mijn buik voelt verder prima. Tussen de middag neem ik de tweede shake en een glas vers uitgeperste sinasappels. Om 13.30 uur neem ik 1 volle theelepel kippen bouillon in een beker met warm water, slecht 10 kcal. Ik ben een beetje kort af naar mijn omgeving, en ik heb heel weinig geduld. Het iets willen eten gaat maar door mijn hoofd. Waarom ben ik dit met mezelf aangegaan? ’s Avonds neem ik twee koppen soep, en verder neem ik er niets bij. Die smaken verrukkelijk. Ik heb de hele avond geen trek meer, behalve toen ik laat van het concert van Frank Boeijen thuiskwam. Ik heb nog wat noten gekraakt om mijn honger te stillen. De honger in mijn hoofd of vraagt mijn lichaam hier om?

Dag 5: Het ontbijt is zoals eerdere dagen: een shake. Tussen de middag heb ik een bespreking in een Van Der Valk hotel te Zwolle. Daar kon ik het toch niet laten om een tosti met warme brie te nemen. Ik voel me een beetje schuldig, maar het is ook een beetje raar om daar je eigen shake te maken. Verder heb ik niets meer gegeten.

’s Avond eet ik een zelf gemaakte pizza, valt misschien niet goed te praten, maar het is vrijdagavond en het is weekend. In het weekend ga ik weer helemaal los op de kaas, wordt en de witte wijn.

Dag 37: Inmiddels die weken en tientallen shakes verder. Ik weeg ik vandaag 94,2 kg. Een shake helpt dus wel, maar het is heel weinig verschil. Inmiddels heb ik me opgeven voor 30 dagen zonder alcohol. Ik probeer hiermee 5 kg af te vallen.

Gerelateerde berichten
23-02-2014: Kan ik 30 dagen zonder alcohol 2014?
31-05-2011: 10kg afvallen in 2 maanden

Populaire posts van deze blog

Olympos: het bergdorp waar Karpathos zijn tradities laat zien

In het uiterste noorden van Karpathos ligt Olympos, een traditioneel bergdorp dat tegen de helling van de bergen is gebouwd. Smalle straatjes, kleurrijke huizen, kleine winkeltjes en de geur van Griekse koffie en baklava. Olympos is een plek waar je vooral rustig moet rondlopen en goed om je heen moet kijken. Vrouw op de uitkijk Wij besloten vanuit Karpathos-stad de auto te pakken en naar het noorden te rijden. De weg naar Olympos Vanaf Karpathos-stad is het ongeveer een uur rijden naar Olympos. De route voert je steeds verder de bergen in en slingert zich door het ruige landschap van het eiland. De wegen waren tijdens onze rit over het algemeen goed. Wel kwamen we onderweg zo nu en dan een steen op de weg tegen. Een kwestie van goed opletten en er netjes omheen rijden. Je wilt tenslotte niet halverwege je vakantie met een lekke band langs de kant van de weg staan. Eenmaal aangekomen bij Olympos konden we onze auto vrij gemakkelijk parkeren. En dan begint eigenlijk meteen het bijzonder...

Wie is die man bij Supercoop Huizen?

Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering. Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom? Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt ...

Moord op oudejaarsavond

Huizen - Het is oudejaarsavond 2010. Typische een avond om met het gezin een spelletje te spelen, hapje te eten, wijntje te drinken, en het openhaardje aan te doen, als we plotseling door een moord worden opgeschrikt. Op oudejaarsavond hebben we al een paar jaar een traditie met het gezin. We spelen spelletjes Rummikub, en gaan we sjoelen. We gaan er echt helemaal op los, ieder jaar weer. En van spelen krijg je honger, dus ontbreken de oliebollen en appelflappen ook dit jaar weer niet. Als het mijn beurt is om te sjoelen kijk ik nog even half door het raam naar buiten. Ik zie nog net iemand aan de overkant van het donkere straatje over wat ijsresten lopen. Dit jaar was mijn zoon (13) goed op dreef, hij won bijna alles. Het is gewoon niet meer leuk om tegen hem te moeten spelen. De televisie staat aan voor de klok, en om precies twaalf uur gaan de glazen omhoog: “Gelukkig Nieuwjaar.” ’s Middags hadden we vuurwerk gekocht en mijn zoon was niet meer te houden. Toen we buiten stonden, bego...

Jenifer & Remco leefden nog lang...

'Alleen nog een Man' is alweer een tijdje aan de gang en wordt elke zondagavond op Net5 uitgezonden. Het gaat nu nog om twee vrijgezellen mannen die strijden om één vrouw. Een van de twee mannen is Remco, mijn waterpolomaatje bij De Otters Het Gooi, en hij is nog in de race voor Jenifer. Er zijn maar weinig programma's die me boeien, maar nu Remco meedoet, sla ik geen uitzending van 'Alleen nog een Man' meer over. In dit programma slooft Remco zich uit om Jenifer voor hem te winnen, en dat lijkt ook nog te lukken ook. Terecht, want de vonken vliegen er vanaf tussen die twee. En je hoeft geen verstand van de liefde te hebben om te zien dat het wel goed zit tussen dit stel. Laat ik het zo zeggen: bij de andere stellen heb ik "dit" nog geen een keer gezien. Remco is een beste vent hoor, maar hij mist een beetje lef om echt door te zetten in het programma. Dat is jammer, want aan Jenifer heeft hij echt een hele leuke vrouw. Dus Remco, na de laatste uitzending...

A Sisters Hope bij Radio 6FM

Huizen - In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos.    In de studio Oud zwemster Natasja Bos, Martje Hoekmeijer en Marion van Utteren van de Stichting A Sister's Hope: Alles over de Pink Moon Run & Walk.  In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos.  Dit jaar lopen wij als gezin spontaan voor de Pink Moon Run & Walk mee en daarom hebben wij op 27 mei de organisatie van A Sister’s Hope bij Radio 6FM uitgenodigd. Deze organisatie verdient het om dit jaar in beeld te komen. Mede oprichtster Martje Hoekmeijer en medewerkster Marion van Utter...

Waarom ik niet huilde bij de crematie van mijn oom

Mijn oom is overleden. Na een lang ziektebed kwam er een einde aan zijn leven. Ik kende hem vooral uit mijn jeugd. Daarna raakte de familieband op de een of andere manier uit elkaar. Het leven ging verder en iedereen ging zijn eigen weg. Toch stond ik er. Niet zozeer omdat ik mijn oom door de jaren heen heel dichtbij had meegemaakt, maar omdat ik er wilde zijn voor mijn familie. Om mijn moeder, mijn zus en anderen te steunen op een moment waarop afscheid nemen nooit gemakkelijk is. En toch gebeurde er iets met mij waar ik de afgelopen dagen over ben blijven nadenken. Ik huilde niet. Ik had ook niet het gevoel dat ik moest huilen. Ik stond daar, ik luisterde, ik keek naar de mensen om mij heen en probeerde vooral sterk te zijn. De sterke broer. De sterke zoon. Ik kan dit wel aan, dacht ik. Maar kan een mens eigenlijk alles aan wat het leven op zijn pad brengt? Dat is een vraag die steeds vaker door mijn hoofd gaat. Want de afgelopen jaren heb ik van dichtbij gezien dat mense...

Televisiepresentator worden?

Huize Bergen - Via de website Vakantieveilingen.nl kwam ik op de website van YIM-Entertainment . Hier werd de cursus “Altijd al een televisiepresentator willen worden?” aangeboden. Na een aantal keren bieden, kwam ik in bezit van de workshop “televisiepresentator worden” in één dag. Op 5 november 2010 was het zo ver, en werden we keurig door Nol Roos en Wilbert van de Water op Landgoed Huize Bergen ontvangen. ‘Natuurlijk is het niet mogelijk om in één dag televisiepresentator te worden, dat gaat natuurlijk niet, ‘ vertelde Nol aan de groep van - volgens mij - 18 vrouwen en 2 heren. ‘Deze dag leren Wilbert en ik jullie een aantal tips en tricks ter voorbereiding voor een televisie screentest.’ Als je goed kunt presenteren, dan kun je alles verkopen. Als je dat voor de camera doet, dan kun je dat op verschillende manieren doen. Een van de manieren kan zijn door met mimiek te werken, zoals Paul de Leeuw dat doet. Het is ook niet vreemd om een aantal stiltes te laten vallen. Nadat er iets...

Mensen denken dat ik helderziend ben

De hele dag zijn er mensen in mijn buurt die mij proberen te verleiden om uitspraken te doen. Meestal zijn dat mensen die de schuld van iets in mijn schoenen willen schuiven. Het werken als service adviseur is veel omvattend, maar één van de dingen die ik in ieder geval moet weten, zijn de in en outs van een auto. Ik vind het dan ook niet vreemd om regelmatig voor service advies te worden gebeld. De naam service adviseur komt toch ergens vandaan. Alleen door de telefoon is niet alles op te lossen. Zo werd ik vanmiddag door een vrouw gebeld met de vraag, “Mijn stuurbekrachtiging doet het niet meer, wat zou er aan de hand zijn? “ Denk: Meten is weten…ik kan niet op afstand zien wat er met de auto aan de hand is. Als ik helderziend zou zijn, dan ging ik mijn geld wel ergens anders verdienen. “Sorry mevrouw, maar als u meer over de storing van uw auto te weten wilt komen, dan is het handig om met de auto naar de garage te komen, ik kan u namelijk telefonisch niet helpen.” “Ik wil alleen ma...

Jazz Wakker Eemnes

Het is er niet al te groot, maar er heerst een sfeer van heb ik jou daar, echt helemaal geweldig. Aan de Wakkerendijk in Eemnes staat een pittoresk café met een sfeer zoals je die kent van een gezellig en leuk ingerichte woonkamer. Het is er heel laagdrempelig en bij binnenkomst voelt je je er meteen thuis. Tegen een uur of vier gaan de gordijnen dicht, wat de sfeer daarmee nog eens extra versterkt. Daarna gaan de spotlights op het 'podium' aan en kan het feestje beginnen. Het is er elke zondagmiddag druk en er is geen plekje meer over, zelfs geen kruk. De bittergarnituur en het bokbier smaken uitstekend en met de live nummers van Paul Paulissen en de speciale gast Donna Lynton was het alweer een compleet weekendgevoel. Het leuke van jazz is de improvisatie en dat je als luisteraar toch het gevoel hebt dat alles helemaal klopt. Je loopt altijd de kans dat er 'talentvolle mensen' uit de zaal ineens gaan zingen of ineens op een instrument gaan meespelen. Paul Paulissen l...

De charme van ongemak: Waarom 'B&B Vol Liefde' zo verslavend is

Eerst wilde ik er helemaal niets over vertellen, maar ik kan het toch niet laten. 'B&B Vol Liefde' is mijn favoriete serie op televisie. De charme van ongemak, daar draait het allemaal om. Net zoals bij 'Boer Zoekt Vrouw', waar boeren soms zo stroef met anderen communiceren dat we er smullen van genieten. Het ongemak is het zout in de pap. Bij 'B&B Vol Liefde' zie je hetzelfde: een nieuwe gast arriveert en plots verandert de dynamiek. De deelnemers zitten op hete kolen, en wij genieten mee. Foto: RTL B&B Vol Liefde Malgosia Neem nou de Poolse Malgosia. Toen ik haar voor het eerst zag, wist ik werkelijk niet waar ik moest kijken. Met zulke grote longen probeerde ze Albert zichtbaar te verleiden. "Jij bent een mooie man," hoorde ik haar zeggen, terwijl ik dacht: 'Jij hebt de schaapje op het droge, Amigos. Ik wil graag bij je intrekken.’ Is zij de meest geschikte kandidaat voor hem? Waarschijnlijk niet. Het is iemand waar je even leuk mee ...