Doorgaan naar hoofdcontent

Help, ik kan mijn tollie niet meer zien. Afvallen in twee maanden

Huizen - Drie jaar geleden was ik het helemaal zat met mijn lichaam. Ik besloot om drastisch af te vallen en alle lekkere dingen te laten staan. Dat was moeilijke periode voor me want ik ben een levensgenieter. Toch lukte het mij om in twee maanden 10 kilo af te vallen. Ik ben inmiddels drie jaar verder. Ben ik nog op gewicht, afgevallen of ben ik juist weer aangekomen?

Help, ik kan mijn piemel niet meer zien - Foto: © Gilbert Vogt

Het is hopeloos met me. Ik ben een paar jaar geleden tien kilo (van 95 naar 85 kilo) afvallen, maar het afgelopen jaar ben ik weer van 85 naar 97 kilo (XXL) gegaan. Hoe kan dat nou? Het is wel zo dat ik sinds vorig jaar met waterpolo ben gestopt en in hardlopen ineens geen zin meer had. Doordeweeks drink ik dan geen alcohol meer maar in het weekend ga ik vaak helemaal los. Ik drink bij voorkeur bier, wijn of likeur. Verder schep ik twee keer warm eten op en in het weekend vreet me te barsten aan de chips en de Spaanse worst. Sinds ik weer van voren ben gegroeid ben ik ook geen grens meer. Ik baal van mezelf.
Ik heb een opgeblazen gevoel, wat mij op zich ook logisch lijkt met dit gewicht, en ik verder ben redelijk vaak moe. Er is wel een voordeel als je weer van voren groeit: ik heb het sneller warm. Een verandering van het lichaam die wel vaker voorkomt bij (te) dikke mensen. Ik ben benieuwd of de vermoeidheid iets met mijn overgewicht te maken heeft. Elke dag brood eten schijnt ook niet echt gezond te zijn. Kortom, tijd voor verandering?

Ja dus. Inmiddels ben ik aan de shake om mijn overgewicht weer naar beneden te krijgen. Eigenlijk zou ik met mijn zittende beroep weer moeten bewegen, lees: sporten. Een shake bestaat uit poeder die je kunt aanlengen met melk. De poeder heb je in verschillende smaken, maar echt aangenaam is het spul niet, misschien moet ik er ook even aan wennen.

Dag 1: Normaal gesproken eet ik ‘s morgens een bakje yoghurt met muesli. Nu doe ik twee schepjes poeder in een drinkbeker en meng het aan met water aan. Het smaakt echt niet goed. Tussen de middag neem ik de tweede shake en om vier uur neem ik een appel om dat holle gevoel in mijn buik weg te nemen. ’s Avonds eet ik gelukkig weer normaal warm. Helaas kon ik het niet laten om twee keer op te scheppen. Een ovenschotel smaakt ook zo lekkerder, en zeker als je overdag niets mag eten. Normaal gesproken ben ik een zout eter. De eerste dag is me op zich meegevallen. De druk op mijn buik is afgenomen.

Dag 2: Opnieuw twee poeder schepjes in een drinkbeker gedaan maar nu met melk aangelengd. Zo, dat smaakt een stuk beter. Tussen de middag de poeder met melk gehusseld. Het lijkt er op dat mijn buik inderdaad een stuk minder onaangenaam voelt. Helaas zit mijn riem nog wel strak ;-). Baal moment van de dag: mijn collega gaat een tosti maken nog geen twee meter van mij vandaag, mijn lievelingsgerecht, grrr. Alleen de geur al is zo lekker. Ik zou hem wel een klap op zijn bek willen geven. De kaas loopt langs de boterham op het rooster. De verbrande kaas ruikt nog lekkerder…Ik zou er bijna een moord voor doen. Ik neem nog maar een vers glaasje uitgeperste sinasappels. Ik vraag me af wat het met me doet als ik niet eet... Tegen een uur of drie in de middag heb ik het weer lastig. Ik heb voornamelijk dorst, maar ook ontzettend trek. Ik kan mezelf niet meer met iets afleiden. Ik een maaltijdreep van het Kruidvat. 1 reep = 1 maaltijd 230 kcal wel of niet doen? Mijn maag knort als een gek. Eerst de helft, maar al vrij snel daarna ook de tweede helft. Tegen een uur of zes uur eet ik (eindelijk) een pasta met kaas, joepie. Mijn smaakpupillen staan wagenwijd open. Het smaakt me goed na twee maaltijden sondevoedingen per dag. Na acht uur drink ik een beker thee, zonder honing. Na negen uur begint mijn maag weer te knorren. Ik mis het knabbeltje, dus neem ik maar twee glazen bronwater met bubbels. Het helpt allemaal niets. Dan maar vroeg naar bed.

Dag 3: ’s Morgens weer een shake en om 10.00 uur een appel. Bijna 12.30 uur. Ik loop naar de supermarkt voor een bouillonnetje. Ik heb zin in iets hartigs. Ik weet nou niet of ik me nu beter voel dan normaal gesproken. Wel valt het me nu op dat ik geen opgeblazen gevoel meer heb, wel zo prettig. Mijn stoelgang gaat in ieder geval een stuk beter dan normaal gesproken. Zat ik eerst nog tien minuten op de wc, nu kan het met de helft van de tijd af. Mijn shake is op, maar ik heb nog trek. Ik word zelfs agressief en dreig de eerste de beste klant die iets verkeerd tegen me zegt op zijn bek te slaan. Ik neem gauw een Weight Care – Ga zo door! Je kunt het - Maaltijdreep, de redding voor de eerst volgende klant. En mijn baan, want mijn baas gooit mij er vast uit na een slaande beweging. ’s Avonds opnieuw lekker warm gegeten.

Dag 4: Al voor elf uur al een shake, appel en een Weight Care op. Het wordt steeds lastiger om niet iets tussendoor te gaan eten. Mijn buik voelt verder prima. Tussen de middag neem ik de tweede shake en een glas vers uitgeperste sinasappels. Om 13.30 uur neem ik 1 volle theelepel kippen bouillon in een beker met warm water, slecht 10 kcal. Ik ben een beetje kort af naar mijn omgeving, en ik heb heel weinig geduld. Het iets willen eten gaat maar door mijn hoofd. Waarom ben ik dit met mezelf aangegaan? ’s Avonds neem ik twee koppen soep, en verder neem ik er niets bij. Die smaken verrukkelijk. Ik heb de hele avond geen trek meer, behalve toen ik laat van het concert van Frank Boeijen thuiskwam. Ik heb nog wat noten gekraakt om mijn honger te stillen. De honger in mijn hoofd of vraagt mijn lichaam hier om?

Dag 5: Het ontbijt is zoals eerdere dagen: een shake. Tussen de middag heb ik een bespreking in een Van Der Valk hotel te Zwolle. Daar kon ik het toch niet laten om een tosti met warme brie te nemen. Ik voel me een beetje schuldig, maar het is ook een beetje raar om daar je eigen shake te maken. Verder heb ik niets meer gegeten.

’s Avond eet ik een zelf gemaakte pizza, valt misschien niet goed te praten, maar het is vrijdagavond en het is weekend. In het weekend ga ik weer helemaal los op de kaas, wordt en de witte wijn.

Dag 37: Inmiddels die weken en tientallen shakes verder. Ik weeg ik vandaag 94,2 kg. Een shake helpt dus wel, maar het is heel weinig verschil. Inmiddels heb ik me opgeven voor 30 dagen zonder alcohol. Ik probeer hiermee 5 kg af te vallen.

Gerelateerde berichten
23-02-2014: Kan ik 30 dagen zonder alcohol 2014?
31-05-2011: 10kg afvallen in 2 maanden

Populaire posts van deze blog

Familie Vogt loopt voor het goede doel

Wij liepen al eerder meer voor KiKa, Leukemie en Orange Babies. Agenda 2011: link Wij zijn onder de gelukkige omstandigheden dat we gezond zijn en daarom vinden het belangrijk om onze kinderen daarvan bewust te maken. Wij vinden dat alleen geld overmaken of geld in een collectebus stoppen niet voldoende is en daarom lopen we elk jaar mee voor een goede doel. Dit jaar is dat voor A Sister's Hope. Vera, Gilbert, Melissa en Robert-Jan doen op zaterdagavond 3 juli mee aan de PINK MOON Walk & Run, en helpen mee in de strijd tegen borstkanker. Op 3 juli vanaf 20.00 uur gaat de Familie Vogt in beweging komen in de strijd tegen borstkanker. Dit doen wij door 5 kilometer te hardlopen. De start vindt plaats bij het Muiderslot in Muiden. Belangrijk hierbij is dat wij zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het goede doel. De opbrengst van de A Sister's Hope - Pink Moon Walk & Run gebruiken ze voor wetenschappelijk onderzoek naar borstkanker. Informatie over mijn laatste loop en w...

Heilige Koe totaal loss

Boe - Er zijn toch wel veel mensen die denken dat hun Heilige Koe een Gouden Koets waard is. Dat komt omdat mensen nou eenmaal de neiging hebben om er een bepaalde emotie aan toekennen. "Help, ik heb schade aan mijn auto, wat nu?" Allereerst lopen we even met de klant mee naar de auto. We bekijken de schade en maken onze eerste inschatting. "Wat denkt u, kan de auto nog worden hersteld, en hoeveel gaat het kosten?" “Lastige vraag mevrouw, we kunnen alleen de zichtbare schade zien. Als je delen van de auto gaat demonteren, is er misschien wel meer schade.” Het klinkt misschien allemaal een beetje vaag, maar mensen hebben nou eenmaal de neiging om je ergens aan vast te pinnen. Dus, schadebedragen noemen we daarom maar niet. Hooguit een geschat bedrag voor op het schadeformulier. Met de nadruk op ‘geschat bedrag.’ En soms kun je wel meteen zien (ervaring) dat het herstellen van de auto meer dan de helft van de dagwaarde is (een van de spelregels in autoverzekeringen...

Dementie: Een gesprek dat we niet kúnnen uitstellen

Dementie. Wanneer die diagnose wordt gesteld, voelt het vaak alsof er een onuitgesproken vonnis geveld wordt. Een langzame maar zekere aftakeling van de geest, een weg die leidt naar steeds minder herinneringen, minder woorden, minder "er zijn". Voor mij voelt het alsof er een gesprek gevoerd moet worden – over de dood. Niet omdat ik er klaar voor ben, want dat ben ik zeker niet. Maar ik besef dat we nu nog in de positie zijn om het gesprek te voeren. Straks kan het te laat zijn. Dan is het vijf over twaalf en zijn de mogelijkheden om nog zelf te kiezen verdwenen. Het is een lastige plek om te zitten, aan de rand van dit gesprek. Ik voel niet dat ik degene ben die moet bepalen hoe we deze reis door dementie moeten maken. Maar ik voel wel dat ik er iets over mag zeggen, dat ik het onder de aandacht mag brengen. We leven in een wereld waarin de neiging bestaat om de moeilijkste beslissingen voor ons uit te schuiven, vooral als het gaat om iets ongrijpbaars en pijnlijks als het ...

In het huwelijksbootje 5 mei 2007-2010

Muiden- Dacht dat ik nooit meer opnieuw zou gaan trouwen, maar op een dag vroeg ik haar toch romantisch in het Muiderslot ten huwelijk. We trouwden, hoe kan het ook anders op een boot, in Muiden.De Bonte Koe tussen Lelystad en Enkhuizen 2005. Toen ik het pand onder spanning had verlaten en de kinderen huilend achter moest laten, mocht er in het derde weekend van mijn leventje wel weer iets aan ontspanning gebeuren. Ik ging wat surfen, op internet en vond een boottripje voor vrijgezellen van 30, 40 en 50 jaar. Niet dat ik meteen op een nieuwe relatie zat te wachten, was het wel een bewuste keuze om met niet-gebonden-mensen op pad te gaan. In de Haven van Lelystad was het bij de Bonte Koe al een drukte van jewelste. Allemaal mensen die zich aan elkaar aan het voorstellen waren, ik ook dus. Ik deed een beetje zoals verkopers dat kunnen doen, opschepperig, indruk proberen te maken. Ach, ik ging in september wel een 16 kilometer van Dam tot Dam lopen, wauw. De mensen aan boord kwamen uit he...

Maurizio en Patrizia trouwen in Palermo

Italië - Maurizio is een Italiaanse zakenman en hoofd van een modehuis. Hij is de zoon van acteur en van de oprichter van het bedrijf. Maurizio en Patrizia trouwen in Palermo Als we zo niets vermoedend door de stad lopen komen we plotseling een dikke bak tegen met daarin een bekend stel. Het winkelend publiek is meteen afgeleid en komt spontaan bij het koppeltje kijken. Er wordt gesmoesd. ‘Gaan zij het jawoord aan elkaar geven?’ Oh, spannend… Maurizio en Patrizia trouwen in Palermo En bijzonder datum toch? Ik zou het niet gauw in mijn hoofd halen om op 4 mei te gaan trouwen. Ik zou het een dag later doen 😉 Maar deze dag heeft voor het stel een hele andere betekenis, dat moet haast wel. Hier is het een gewone doordeweekse dag, maar niet voor hun. Het wordt hun trouwdag. Lang Leven de Liefde, proost op jullie huwelijk.

Alles digitaal, wat een feest… toch?

Vroeger lag mijn bureau vol werkbonnen, pennen, krabbels op post-its en een telefoon die altijd deed wat-ie moest doen. Rommelig? Zeker. Maar ik had overzicht. En eerlijk? Het werkte. Tegenwoordig is alles digitaal. Papier is verbannen alsof het besmettelijk is. De computer is mijn maatje. De cloud m’n archiefkast. En internet… tja, da’s zowat m’n levensader geworden. Tot die levensader ineens dichtslibt. Het leek zo’n doodnormale dag: koffie in de hand, een klant die vrolijk binnenloopt, een monteur die een auto de werkplaats inrijdt. Ik neem plaats achter mijn computer, druk op de knop... en toen gebeurde het: helemaal niks. Ik zat daar. In stilte. Met m’n koffie en een glimlach die steeds krampachtiger werd. Want hoe bel ik een klant als ik het nummer niet heb? Hoe weet ik welke auto klaar is als alles vastloopt? Alles wat ik nodig heb, zit opgesloten in een zwart scherm dat niets meer terugzegt. En dan komt die gedachte: “Was het vroeger dan toch beter?” Misschien zit ik in...

Wandelen bij Goois Natuurreservaat in Naarden en Huizen

Huizen Naarden - In de bocht aan de Bestevaer (bij de Huizer Hockey Club) ligt het natuurgebied de Naarder Eng van het Goois Natuurreservaat. Het is een afwisselend natuurgebied dat bestaat uit akkers, eikenbossen en houtwallen. Er zijn veel paden om lekker te kunnen lopen. In het gebied liggen verschillende hoogtepunten die uitzicht bieden over het Gooimeer. Kom met de fiets of wandel naar dit unieke stukje groen. Als je toch met de auto wilt komen? Er is een kleine parkeermogelijkheid aan de (navigeer) Zeeweg in Naarden. In het Naarden Eng gebied worden regelmatig reeën gespot en dat is elke keer een magisch moment. De meeste kans heb je in de vroege ochtend of tegen het schemeren van de avond. Foto: Reeën gespot op een regenachtige ochtend tussen Huizen en Naarden - © Gilbert Vogt

Bloedband en het gebroken glas

Deze bladzijde is om privéredenen leeggemaakt.

Ludovico Einaudi betovert Soestdijk

Einaudi bezorgde het publiek met zijn fluwelen handen een prachtig concert. De bijna 5000 bezoekers hadden vrijdagavond allemaal een zitplaats in de paleistuin. Natuurlijk speelde hij de soundtrack van de speelfilm Intouchables (2011). Het was zijn definitieve doorbraak bij het internationaal publiek. Nog helemaal niet zo lang geleden ontdekte ik de muziek van Einaudi. Door zijn manier van spelen raken sommige nummers mij in het hart. Hij speelt geen drama, waardoor het naar de keel grijpt, maar heel berekend rustig toets voor toets. En juist dat is wat het zo mooi maakt. Einaudi begon ingetogen te werk op zijn piano. Later liet hij zich begeleiden door twee strijkers en een percussionist. In de loop van de avond steeg het tempo en dat was aangenaam. Het publiek mocht alleen tussen de nummers door naar de wc, anders zou het te veel storen. Het was heel fijn om bij dit concert aanwezig te mogen zijn. Ik had hier niet op gerekend. Het was namelijk al heel snel uitverkocht. Ik heb mij...

Ruth Jacott vol energie in Avrotros Muziekcafé te Hilversum

Ruth Jacott was zaterdag 11 oktober te horen in AVROTROS Muziekcafé te Hilversum. Het programma kwam vanuit de Vorstin en was live te horen via NPO Radio 2. Wie zegt dat mensen boven de vijftig zijn uitgeblust heeft het goed mis. Deze dame springt op het podium als een jonge tijger, en met haar mimiek vreet ze nog iedereen op. Ze barst nog van de energie. Ruth Jacott - Foto: © Gilbert Vogt Na acht jaar is er dan eindelijk weer nieuw werk van Ruth Jacott. De eerste single is Verliefd Verwarmd en komt van het nieuwe album Ik Adem Je In. Het album bevat allemaal eerlijke liedjes gezongen vanuit haar hart, en dat voel je als publiek meteen. Ruth Jacott is een warme lieve vrouw, tis dat ik al verkering heb, maar anders wist ik het wel. Ze is ook een beetje mijn leeftijd. Bovendien ken ik haar al jaren, en dat schept ook een band. Ruth Jacott - Foto: © Gilbert Vogt “Jij verandert ook niet hè”, zegt ze tegen mij als we bij de bar staan voor een foto. “Jij wel Ruth, je bent ...