Doorgaan naar hoofdcontent

Help, ik kan mijn tollie niet meer zien. Afvallen in twee maanden

Huizen - Drie jaar geleden was ik het helemaal zat met mijn lichaam. Ik besloot om drastisch af te vallen en alle lekkere dingen te laten staan. Dat was moeilijke periode voor me want ik ben een levensgenieter. Toch lukte het mij om in twee maanden 10 kilo af te vallen. Ik ben inmiddels drie jaar verder. Ben ik nog op gewicht, afgevallen of ben ik juist weer aangekomen?

Help, ik kan mijn piemel niet meer zien - Foto: © Gilbert Vogt

Het is hopeloos met me. Ik ben een paar jaar geleden tien kilo (van 95 naar 85 kilo) afvallen, maar het afgelopen jaar ben ik weer van 85 naar 97 kilo (XXL) gegaan. Hoe kan dat nou? Het is wel zo dat ik sinds vorig jaar met waterpolo ben gestopt en in hardlopen ineens geen zin meer had. Doordeweeks drink ik dan geen alcohol meer maar in het weekend ga ik vaak helemaal los. Ik drink bij voorkeur bier, wijn of likeur. Verder schep ik twee keer warm eten op en in het weekend vreet me te barsten aan de chips en de Spaanse worst. Sinds ik weer van voren ben gegroeid ben ik ook geen grens meer. Ik baal van mezelf.
Ik heb een opgeblazen gevoel, wat mij op zich ook logisch lijkt met dit gewicht, en ik verder ben redelijk vaak moe. Er is wel een voordeel als je weer van voren groeit: ik heb het sneller warm. Een verandering van het lichaam die wel vaker voorkomt bij (te) dikke mensen. Ik ben benieuwd of de vermoeidheid iets met mijn overgewicht te maken heeft. Elke dag brood eten schijnt ook niet echt gezond te zijn. Kortom, tijd voor verandering?

Ja dus. Inmiddels ben ik aan de shake om mijn overgewicht weer naar beneden te krijgen. Eigenlijk zou ik met mijn zittende beroep weer moeten bewegen, lees: sporten. Een shake bestaat uit poeder die je kunt aanlengen met melk. De poeder heb je in verschillende smaken, maar echt aangenaam is het spul niet, misschien moet ik er ook even aan wennen.

Dag 1: Normaal gesproken eet ik ‘s morgens een bakje yoghurt met muesli. Nu doe ik twee schepjes poeder in een drinkbeker en meng het aan met water aan. Het smaakt echt niet goed. Tussen de middag neem ik de tweede shake en om vier uur neem ik een appel om dat holle gevoel in mijn buik weg te nemen. ’s Avonds eet ik gelukkig weer normaal warm. Helaas kon ik het niet laten om twee keer op te scheppen. Een ovenschotel smaakt ook zo lekkerder, en zeker als je overdag niets mag eten. Normaal gesproken ben ik een zout eter. De eerste dag is me op zich meegevallen. De druk op mijn buik is afgenomen.

Dag 2: Opnieuw twee poeder schepjes in een drinkbeker gedaan maar nu met melk aangelengd. Zo, dat smaakt een stuk beter. Tussen de middag de poeder met melk gehusseld. Het lijkt er op dat mijn buik inderdaad een stuk minder onaangenaam voelt. Helaas zit mijn riem nog wel strak ;-). Baal moment van de dag: mijn collega gaat een tosti maken nog geen twee meter van mij vandaag, mijn lievelingsgerecht, grrr. Alleen de geur al is zo lekker. Ik zou hem wel een klap op zijn bek willen geven. De kaas loopt langs de boterham op het rooster. De verbrande kaas ruikt nog lekkerder…Ik zou er bijna een moord voor doen. Ik neem nog maar een vers glaasje uitgeperste sinasappels. Ik vraag me af wat het met me doet als ik niet eet... Tegen een uur of drie in de middag heb ik het weer lastig. Ik heb voornamelijk dorst, maar ook ontzettend trek. Ik kan mezelf niet meer met iets afleiden. Ik een maaltijdreep van het Kruidvat. 1 reep = 1 maaltijd 230 kcal wel of niet doen? Mijn maag knort als een gek. Eerst de helft, maar al vrij snel daarna ook de tweede helft. Tegen een uur of zes uur eet ik (eindelijk) een pasta met kaas, joepie. Mijn smaakpupillen staan wagenwijd open. Het smaakt me goed na twee maaltijden sondevoedingen per dag. Na acht uur drink ik een beker thee, zonder honing. Na negen uur begint mijn maag weer te knorren. Ik mis het knabbeltje, dus neem ik maar twee glazen bronwater met bubbels. Het helpt allemaal niets. Dan maar vroeg naar bed.

Dag 3: ’s Morgens weer een shake en om 10.00 uur een appel. Bijna 12.30 uur. Ik loop naar de supermarkt voor een bouillonnetje. Ik heb zin in iets hartigs. Ik weet nou niet of ik me nu beter voel dan normaal gesproken. Wel valt het me nu op dat ik geen opgeblazen gevoel meer heb, wel zo prettig. Mijn stoelgang gaat in ieder geval een stuk beter dan normaal gesproken. Zat ik eerst nog tien minuten op de wc, nu kan het met de helft van de tijd af. Mijn shake is op, maar ik heb nog trek. Ik word zelfs agressief en dreig de eerste de beste klant die iets verkeerd tegen me zegt op zijn bek te slaan. Ik neem gauw een Weight Care – Ga zo door! Je kunt het - Maaltijdreep, de redding voor de eerst volgende klant. En mijn baan, want mijn baas gooit mij er vast uit na een slaande beweging. ’s Avonds opnieuw lekker warm gegeten.

Dag 4: Al voor elf uur al een shake, appel en een Weight Care op. Het wordt steeds lastiger om niet iets tussendoor te gaan eten. Mijn buik voelt verder prima. Tussen de middag neem ik de tweede shake en een glas vers uitgeperste sinasappels. Om 13.30 uur neem ik 1 volle theelepel kippen bouillon in een beker met warm water, slecht 10 kcal. Ik ben een beetje kort af naar mijn omgeving, en ik heb heel weinig geduld. Het iets willen eten gaat maar door mijn hoofd. Waarom ben ik dit met mezelf aangegaan? ’s Avonds neem ik twee koppen soep, en verder neem ik er niets bij. Die smaken verrukkelijk. Ik heb de hele avond geen trek meer, behalve toen ik laat van het concert van Frank Boeijen thuiskwam. Ik heb nog wat noten gekraakt om mijn honger te stillen. De honger in mijn hoofd of vraagt mijn lichaam hier om?

Dag 5: Het ontbijt is zoals eerdere dagen: een shake. Tussen de middag heb ik een bespreking in een Van Der Valk hotel te Zwolle. Daar kon ik het toch niet laten om een tosti met warme brie te nemen. Ik voel me een beetje schuldig, maar het is ook een beetje raar om daar je eigen shake te maken. Verder heb ik niets meer gegeten.

’s Avond eet ik een zelf gemaakte pizza, valt misschien niet goed te praten, maar het is vrijdagavond en het is weekend. In het weekend ga ik weer helemaal los op de kaas, wordt en de witte wijn.

Dag 37: Inmiddels die weken en tientallen shakes verder. Ik weeg ik vandaag 94,2 kg. Een shake helpt dus wel, maar het is heel weinig verschil. Inmiddels heb ik me opgeven voor 30 dagen zonder alcohol. Ik probeer hiermee 5 kg af te vallen.

Gerelateerde berichten
23-02-2014: Kan ik 30 dagen zonder alcohol 2014?
31-05-2011: 10kg afvallen in 2 maanden

Populaire posts van deze blog

Kreijne opent BYD-dealer in Harderwijk: nieuwe stap in elektrisch rijden

Harderwijk – Autobedrijf Kreijne heeft een nieuwe BYD-vestiging geopend in Harderwijk. Met de komst van het automerk BYD breidt Kreijne zijn aanwezigheid in de automotivebranche verder uit. De opening werd gevierd met een bijeenkomst op de nieuwe locatie. XZK for You Media was erbij en maakte een video-impressie van deze bijzondere avond.                       Nieuwe BYD-vestiging in Harderwijk Nieuwe BYD-vestiging in Harderwijk De nieuwe vestiging biedt automobilisten in Harderwijk en omgeving de mogelijkheid om kennis te maken met BYD. Het merk staat bekend om zijn focus op elektrische en geëlektrificeerde auto's en speelt daarmee in op de veranderende mobiliteitsmarkt. Voor Kreijne betekent de opening een nieuwe stap in de verdere ontwikkeling van het autobedrijf. De automotive branche is volop in beweging en elektrisch rijden krijgt daarin een steeds belangrijkere plaats. Een kijkje bij de opening Tijdens de opening ...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

René Froger treedt op in Tros Muziekcafé te Hilversum

Hilversum - Zaterdag 27 april trad René Froger (53) op in de Vorstin te Hilversum. Hij was een uur lang te horen in Tros Muziekcafé, en live te volgen via Radio 2 – de muziek zegt alles. René en Danny Froger - Foto: © Gilbert Vogt Danny Froger, de oudste zoon van René, zong ook 2 nummers tijdens de uitzending. Danny is goed bezig is, maar heeft de unieke stem van zijn papa nog niet bereikt. Danny heeft wel mazzel, want tijdens de aankomende concerten van de Toppers mag hij ook komen zingen. René tijdens de uitzending: ‘Beginnende zangers starten allemaal heel klein, net als ik in het café van mijn vader, maar Danny begint meteen al voor 50.000 mensen per avond in de ArenA te zingen. Dat is eigenlijk de verkeerde volgorde.’ In de Vorstin treedt René Froger een uur lang op. Als René begint te zingen, begint hij ook meteen te zweten. ‘Godsamme, wat is het hier warm,’ zegt hij op zijn Amsterdams. Je hoort de zaal een beetje lachen. De volkszanger, woont in Blaricum, en zit inmiddels...

De Figurant: Een dag op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden

Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...

'Gaat het weer een beetje, meneer Vogt?'

Huizen - In de Telegraaf van vandaag staat weer een artikel over skimmen. Iets meer dan een jaar geleden, tijdens onze vakantie, overkwam het ons ook. Bussum/Huizen 29 juli 2009, 10:15 De buitengewone opsporingsambtenaar van de Politie Bussum wist het ook niet precies tijdens het opmaken van het proces-verbaal. Was het nou skimmen of geskimmed? Hoe is het toch mogelijk dat ik ineens niet meer kon pinnen tijdens onze vakantie in Frankrijk? Als een dwaas liep ik van de ene- naar de andere pinautomaat om geld op te nemen, maar telkens stond er dat ik het maximum had bereikt. In eerste instantie dacht ik nog heel blond, natuurlijk ik werk in de autobranche, ik zit zo aan mijn limiet. Maar nee, dat was het helemaal niet. De hele vakantie had ik het tot toen nog niet zo warm gehad, als dat ene telefoontje naar mijn bank in Nederland. ‘Hebt u een gezellige vakantie in Bulgarije?’ vraagt een dame aan de andere kant van de lijn. ‘Stoort mijn mobiel of zo. Vakantie in Bulgarije? Mens wij zitten ...

Wie is die man bij Supercoop Huizen?

Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering. Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom? Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt ...

Uitnodiging voor Radio 6FM Sport

De sportredactie van Radio 6FM is elke week weer op zoek naar enthousiaste sporters uit Het Gooi. Elke donderdagavond nemen wij interviews van ongeveer 25 minuten op, waarvan 5 tot 8 minuten in het programma Gooi en Eemland Actueel (iedere zaterdag) tussen 16:00 - 18:00 uur wordt uitgezonden. Iedereen is welkom om over zijn sport, of onderwerpen die verbonden zijn aan de sport, te komen praten. Gilbert Vogt is op locatie voor Radio 6FM Gooi en Eemland Actueel, en in gesprek met Erica Terpstra: "Sport is fantastisch, en bewegen houd je gezond." Jan van Galen: "Het belangrijkste is de sporter zelf. Wat is je motovatie om deze sport te doen, en vooral: hoe bereik je dat?" Brian de Leeuwe: "Hij/zij is het middelpunt van ons sportitem. Wij vragen je iets te vertellen over de vereniging en willen achter het verhaal van jou als sporter zien te komen." De 6FM sportitems worden bij het programma Gooi en Eemland Actueel, iedere zaterdag tussen 16:00-18:00 uur, uitg...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Paul de Leeuw wordt ambassadeur van de Stichting Kinder Intensive Care (SKIC)

Almere - SKIC – de Stichting Kinder Intensive Care – zet zich in voor het kind, dat levensbedreigend ziek is en op een kinder intensive care afdeling vecht voor zijn leven. Paul de Leeuw - Foto: © Gilbert Vogt De zoon van Paul de Leeuw is ook te vroeg geboren, al met 27 weken. Het gaat allemaal uitstekend met hem, maar hij heeft ook op een intensive care in Amerika gelegen. Paul de Leeuw wordt daarom graag ambassadeur van Stichting Kinder Intensive Care (SKIC), zegt hij in zijn eigen programma ‘Langs de Leeuw’. In de komende programma’s gaat Paul de Leeuw meer aandacht besteden aan SKIC, en hoe is het als je kind te vroeg geboren wordt? Luc Frijns is kinderarts van een kinder intensive care. Daar komen de aller ziekste kinderen van alle leeftijden terecht. Peuters, kleuters en tieners, van 0 tot 18 jaar. “Als ze een levensbedreigende ziekte hebben dan komen ze bij ons terecht. Wij kunnen ze door een moeilijke fase van hun heen helpen. Door de goede opvang is het...

Pim Jalvingh en de 6FM spiegel

Pim Jalvingh is een gelukkig mens en voorzitter van Base- en Softbalvereniging Zuidvogels in Huizen. Het blijft toch lastig om binnen vijf minuten te interviewen, een goed beeld van iemand te krijgen en deze persoon het beste over zichzelf te laten vertellen. Toch is Pim wel iemand die makkelijk dingen kan vertellen, misschien soms zoveel, dat ik zijn enthousiasme enigszins moest afremmen. Je gooit er een Euro in en hij gaat ervoor. Het leukste van Pim is dat hij zo gedreven is voor zijn club. Hij noemt het zelfs een familie bij de Zuidvogels. Iemand die dat zegt is echt voorzitterwaardig en een uitstekende ambassadeur van zijn club, hulde voor hem. Alleen bij het voorhouden van een spiegel twijfelde hij even. Ineens moest hij over deze vraag gaan nadenken: “Wie ben ik en wat wil ik?” Een spiegel is confronterend en dwingt je bijna om na te denken over je leven. Pim blijkt een tevreden mens te zijn en hij verwacht over vijf jaar nog lekker in dit ritme te zijn door gegaan. Het is iema...