Mijn zoon en ik krijgen de kans om via de Facebook winactie van EC-Rent Leiden een middagje gratis te sturen in een BMW i8. Hoewel de auto alweer een paar jaar rijdt, is het absoluut geen straf om achter het stuur te kruipen.
Porsche Centrum Leusden
Je moet toch nog wel redelijk sportief zijn achter het stuur plaats te nemen. De automaat is eenvoudig te bedienen. Het advies is om te gaan rijden, dus met de verbrandingsmotor erbij. Dat advies volgen we op. Het rijden voelt niet vreemd. De auto is niet gevoelig en reageert meteen op elke stuurbeweging. De navigatie is op het scherm onduidelijk maar in de voorruit prima te volgen, net als de snelheidsmeter.
Porsche Centrum Leusden
We hadden van te voren al besloten om naar het Pon Leusden te rijden. Een mooi ritje van 75 kilometer. Waarom Pon? We wilden graag in de showroom van Lamborghini en in de showroom van Porsche kijken. In de eerste showroom mochten we helaas geen foto’s maken, bij Porsche wel. Hoewel we niets kochten, kregen we wel heel gastvrij een kopje echte koffie aangeboden.
Porsche Centrum Leusden
Na het bezoek aan de showroom wilde mijn zoon rijden naar Eemnes. Nou vooruit dan maar. En het ging uitstekend. De auto voelt goed en veilig aan. De witte auto heeft veel bekijks. In de polder gaat het gas er even op. De auto doet precies wat je wilt en blijft kaarsrecht gaan. Als je het gas loslaat voel je dat de motor afremt. Bij het optrekken laat je een andere auto snel achter je.
Porsche Centrum Leusden
Hoe meer je aan de auto gaat wennen, hoe harder je gaat rijden. Echter zijn de mogelijkheden om hard te rijden beperkt. Overal staan flitspalen en 100 kilometer bordjes langs de weg. Eigenlijk hadden we achteraf naar Duitsland moeten rijden. Dan hadden we echt los kunnen gaan. In de auto zitten speakers die het motorgeluid versterken. Dat maakt BMW i8 rijden echt geweldig.
Huizen - In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos. In de studio Oud zwemster Natasja Bos, Martje Hoekmeijer en Marion van Utteren van de Stichting A Sister's Hope: Alles over de Pink Moon Run & Walk. In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos. Dit jaar lopen wij als gezin spontaan voor de Pink Moon Run & Walk mee en daarom hebben wij op 27 mei de organisatie van A Sister’s Hope bij Radio 6FM uitgenodigd. Deze organisatie verdient het om dit jaar in beeld te komen. Mede oprichtster Martje Hoekmeijer en medewerkster Marion van Utter...
Wij liepen al eerder meer voor KiKa, Leukemie en Orange Babies. Agenda 2011: link Wij zijn onder de gelukkige omstandigheden dat we gezond zijn en daarom vinden het belangrijk om onze kinderen daarvan bewust te maken. Wij vinden dat alleen geld overmaken of geld in een collectebus stoppen niet voldoende is en daarom lopen we elk jaar mee voor een goede doel. Dit jaar is dat voor A Sister's Hope. Vera, Gilbert, Melissa en Robert-Jan doen op zaterdagavond 3 juli mee aan de PINK MOON Walk & Run, en helpen mee in de strijd tegen borstkanker. Op 3 juli vanaf 20.00 uur gaat de Familie Vogt in beweging komen in de strijd tegen borstkanker. Dit doen wij door 5 kilometer te hardlopen. De start vindt plaats bij het Muiderslot in Muiden. Belangrijk hierbij is dat wij zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het goede doel. De opbrengst van de A Sister's Hope - Pink Moon Walk & Run gebruiken ze voor wetenschappelijk onderzoek naar borstkanker. Informatie over mijn laatste loop en w...
Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...
Helen Rebel (links) werkt op de receptie, en Sher de Veer is instructrice (rechts) bij Coronel Sports in Huizen. Samen met Monica de Boer (niet afgebeeld) zetten zij zich in voor de Zumbamarathon en Pink Ribbon. Op zondag 31 oktober wordt er tussen 14:00 tot 16:30 uur bij Coronel Sports een tweeënhalfuur durende Zumbamarathon georganiseerd. Het aantal deelneemsters loopt op dit moment zeer voorspoedig, en ligt al zo rond de zestig inschrijvingen. Hiermee zijn bijna alle drie de zalen gevuld. Toch kunnen er nog altijd mensen meedoen, en de verwachting is dat het er uiteindelijk negentig deelneemsters zullen worden ingeschreven. Sher de Veer vertelde bij onze studio wie zij is en dat zij voor de groep Zumba-lessen geeft. Achter de microfoon vond ze het volgens mij wel wat eng om dit interview te doen. Helen Rebel vertelde dat er rondom het sportieve gebeuren een aantal bedrijven diverse artikelen komen verkopen. De opbrengsten daarvan, en het inschrijfgeld van de deelneemsters (12,50 eu...
Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...
Muiden- Dacht dat ik nooit meer opnieuw zou gaan trouwen, maar op een dag vroeg ik haar toch romantisch in het Muiderslot ten huwelijk. We trouwden, hoe kan het ook anders op een boot, in Muiden.De Bonte Koe tussen Lelystad en Enkhuizen 2005. Toen ik het pand onder spanning had verlaten en de kinderen huilend achter moest laten, mocht er in het derde weekend van mijn leventje wel weer iets aan ontspanning gebeuren. Ik ging wat surfen, op internet en vond een boottripje voor vrijgezellen van 30, 40 en 50 jaar. Niet dat ik meteen op een nieuwe relatie zat te wachten, was het wel een bewuste keuze om met niet-gebonden-mensen op pad te gaan. In de Haven van Lelystad was het bij de Bonte Koe al een drukte van jewelste. Allemaal mensen die zich aan elkaar aan het voorstellen waren, ik ook dus. Ik deed een beetje zoals verkopers dat kunnen doen, opschepperig, indruk proberen te maken. Ach, ik ging in september wel een 16 kilometer van Dam tot Dam lopen, wauw. De mensen aan boord kwamen uit he...
De schapen lopen op de heide tussen Laren en Hilversum. De kudde wordt in de gaten gehouden door een schapenhoedster en haar hond. Kudde schapen op de heide tussen Laren en Hilversum We zitten midden in een pandemie en veel dingen die we ‘normaal’ gesproken doen zijn dicht. Maar de natuur is niet dicht, die staat volledig open. En veel mensen (her)ontdekken weer hoe mooi het is. Het is een frisse dag vandaag. Veel meer mensen dan normaal lopen over de heide en in de bossen. Allemaal even de buitenlucht in. Het immuunsysteem weer even opwaarderen. De schapen grazen over de heide. De wollen beestjes trekken zich niet aan van wat er in de wereld allemaal afspeelt. Ze blijven lekker smikkelen aan de plantjes om hun heen. Een man staat schaapachtig naar de kudde te kijken. Zijn vrouw staat naast hem. Ze trekt aan zijn jas en zegt: “Kom, laten we verder gaan, ik krijg het koud.” Maar de man blijft staan kijken. Hij trekt zich niets aan van wat zijn vrouw tegen hem zegt. Meer over ...
Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering. Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom? Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt ...
Laren - Deze week gaat het over de Wandelvierdaagse Het Gooi. We hadden al vroeg een afspraak met de Clé Bosman en Martin de Graaf van de organisatie en als speciale gast hadden wij Willeke Alberti aan de telefoon. Elke week maakt de sportredactie van 6FM twee sportitems voor het programma Gooi en Eemland Actueel. “Ik dacht dat je om 11:00 uur zou bellen”, zegt Willeke Albert aan de andere kant van de lijn. “Ojee, ik bel je toch niet uit je bed op dit moment?” “Nee hoor”, zegt een vriendelijke stem aan de andere kant van de lijn. Haar stem is hartverwarmend en puur. Als je haar niet zou kennen, dan heb je toch al meteen het gevoel met een warm persoon te spreken. De routes die worden gelopen gaan zo min mogelijk over de verharde weg. Ze zijn zorgvuldig uitgekozen in bos- en heiderijke gebieden die niet voor de hand liggen. Vooral in ’s-Graveland kunnen de mensen iets moois verwachten. Volgens Clé Bosman kom je op plekjes waar je het bestaan niet van wist. Behalve het goede doel...
Reacties