Mijn zoon en ik krijgen de kans om via de Facebook winactie van EC-Rent Leiden een middagje gratis te sturen in een BMW i8. Hoewel de auto alweer een paar jaar rijdt, is het absoluut geen straf om achter het stuur te kruipen.
Porsche Centrum Leusden
Je moet toch nog wel redelijk sportief zijn achter het stuur plaats te nemen. De automaat is eenvoudig te bedienen. Het advies is om te gaan rijden, dus met de verbrandingsmotor erbij. Dat advies volgen we op. Het rijden voelt niet vreemd. De auto is niet gevoelig en reageert meteen op elke stuurbeweging. De navigatie is op het scherm onduidelijk maar in de voorruit prima te volgen, net als de snelheidsmeter.
Porsche Centrum Leusden
We hadden van te voren al besloten om naar het Pon Leusden te rijden. Een mooi ritje van 75 kilometer. Waarom Pon? We wilden graag in de showroom van Lamborghini en in de showroom van Porsche kijken. In de eerste showroom mochten we helaas geen foto’s maken, bij Porsche wel. Hoewel we niets kochten, kregen we wel heel gastvrij een kopje echte koffie aangeboden.
Porsche Centrum Leusden
Na het bezoek aan de showroom wilde mijn zoon rijden naar Eemnes. Nou vooruit dan maar. En het ging uitstekend. De auto voelt goed en veilig aan. De witte auto heeft veel bekijks. In de polder gaat het gas er even op. De auto doet precies wat je wilt en blijft kaarsrecht gaan. Als je het gas loslaat voel je dat de motor afremt. Bij het optrekken laat je een andere auto snel achter je.
Porsche Centrum Leusden
Hoe meer je aan de auto gaat wennen, hoe harder je gaat rijden. Echter zijn de mogelijkheden om hard te rijden beperkt. Overal staan flitspalen en 100 kilometer bordjes langs de weg. Eigenlijk hadden we achteraf naar Duitsland moeten rijden. Dan hadden we echt los kunnen gaan. In de auto zitten speakers die het motorgeluid versterken. Dat maakt BMW i8 rijden echt geweldig.
Wij liepen al eerder meer voor KiKa, Leukemie en Orange Babies. Agenda 2011: link Wij zijn onder de gelukkige omstandigheden dat we gezond zijn en daarom vinden het belangrijk om onze kinderen daarvan bewust te maken. Wij vinden dat alleen geld overmaken of geld in een collectebus stoppen niet voldoende is en daarom lopen we elk jaar mee voor een goede doel. Dit jaar is dat voor A Sister's Hope. Vera, Gilbert, Melissa en Robert-Jan doen op zaterdagavond 3 juli mee aan de PINK MOON Walk & Run, en helpen mee in de strijd tegen borstkanker. Op 3 juli vanaf 20.00 uur gaat de Familie Vogt in beweging komen in de strijd tegen borstkanker. Dit doen wij door 5 kilometer te hardlopen. De start vindt plaats bij het Muiderslot in Muiden. Belangrijk hierbij is dat wij zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het goede doel. De opbrengst van de A Sister's Hope - Pink Moon Walk & Run gebruiken ze voor wetenschappelijk onderzoek naar borstkanker. Informatie over mijn laatste loop en w...
Boe - Er zijn toch wel veel mensen die denken dat hun Heilige Koe een Gouden Koets waard is. Dat komt omdat mensen nou eenmaal de neiging hebben om er een bepaalde emotie aan toekennen. "Help, ik heb schade aan mijn auto, wat nu?" Allereerst lopen we even met de klant mee naar de auto. We bekijken de schade en maken onze eerste inschatting. "Wat denkt u, kan de auto nog worden hersteld, en hoeveel gaat het kosten?" “Lastige vraag mevrouw, we kunnen alleen de zichtbare schade zien. Als je delen van de auto gaat demonteren, is er misschien wel meer schade.” Het klinkt misschien allemaal een beetje vaag, maar mensen hebben nou eenmaal de neiging om je ergens aan vast te pinnen. Dus, schadebedragen noemen we daarom maar niet. Hooguit een geschat bedrag voor op het schadeformulier. Met de nadruk op ‘geschat bedrag.’ En soms kun je wel meteen zien (ervaring) dat het herstellen van de auto meer dan de helft van de dagwaarde is (een van de spelregels in autoverzekeringen...
Dementie. Wanneer die diagnose wordt gesteld, voelt het vaak alsof er een onuitgesproken vonnis geveld wordt. Een langzame maar zekere aftakeling van de geest, een weg die leidt naar steeds minder herinneringen, minder woorden, minder "er zijn". Voor mij voelt het alsof er een gesprek gevoerd moet worden – over de dood. Niet omdat ik er klaar voor ben, want dat ben ik zeker niet. Maar ik besef dat we nu nog in de positie zijn om het gesprek te voeren. Straks kan het te laat zijn. Dan is het vijf over twaalf en zijn de mogelijkheden om nog zelf te kiezen verdwenen. Het is een lastige plek om te zitten, aan de rand van dit gesprek. Ik voel niet dat ik degene ben die moet bepalen hoe we deze reis door dementie moeten maken. Maar ik voel wel dat ik er iets over mag zeggen, dat ik het onder de aandacht mag brengen. We leven in een wereld waarin de neiging bestaat om de moeilijkste beslissingen voor ons uit te schuiven, vooral als het gaat om iets ongrijpbaars en pijnlijks als het ...
Muiden- Dacht dat ik nooit meer opnieuw zou gaan trouwen, maar op een dag vroeg ik haar toch romantisch in het Muiderslot ten huwelijk. We trouwden, hoe kan het ook anders op een boot, in Muiden.De Bonte Koe tussen Lelystad en Enkhuizen 2005. Toen ik het pand onder spanning had verlaten en de kinderen huilend achter moest laten, mocht er in het derde weekend van mijn leventje wel weer iets aan ontspanning gebeuren. Ik ging wat surfen, op internet en vond een boottripje voor vrijgezellen van 30, 40 en 50 jaar. Niet dat ik meteen op een nieuwe relatie zat te wachten, was het wel een bewuste keuze om met niet-gebonden-mensen op pad te gaan. In de Haven van Lelystad was het bij de Bonte Koe al een drukte van jewelste. Allemaal mensen die zich aan elkaar aan het voorstellen waren, ik ook dus. Ik deed een beetje zoals verkopers dat kunnen doen, opschepperig, indruk proberen te maken. Ach, ik ging in september wel een 16 kilometer van Dam tot Dam lopen, wauw. De mensen aan boord kwamen uit he...
Italië - Maurizio is een Italiaanse zakenman en hoofd van een modehuis. Hij is de zoon van acteur en van de oprichter van het bedrijf. Maurizio en Patrizia trouwen in Palermo Als we zo niets vermoedend door de stad lopen komen we plotseling een dikke bak tegen met daarin een bekend stel. Het winkelend publiek is meteen afgeleid en komt spontaan bij het koppeltje kijken. Er wordt gesmoesd. ‘Gaan zij het jawoord aan elkaar geven?’ Oh, spannend… Maurizio en Patrizia trouwen in Palermo En bijzonder datum toch? Ik zou het niet gauw in mijn hoofd halen om op 4 mei te gaan trouwen. Ik zou het een dag later doen 😉 Maar deze dag heeft voor het stel een hele andere betekenis, dat moet haast wel. Hier is het een gewone doordeweekse dag, maar niet voor hun. Het wordt hun trouwdag. Lang Leven de Liefde, proost op jullie huwelijk.
Vroeger lag mijn bureau vol werkbonnen, pennen, krabbels op post-its en een telefoon die altijd deed wat-ie moest doen. Rommelig? Zeker. Maar ik had overzicht. En eerlijk? Het werkte. Tegenwoordig is alles digitaal. Papier is verbannen alsof het besmettelijk is. De computer is mijn maatje. De cloud m’n archiefkast. En internet… tja, da’s zowat m’n levensader geworden. Tot die levensader ineens dichtslibt. Het leek zo’n doodnormale dag: koffie in de hand, een klant die vrolijk binnenloopt, een monteur die een auto de werkplaats inrijdt. Ik neem plaats achter mijn computer, druk op de knop... en toen gebeurde het: helemaal niks. Ik zat daar. In stilte. Met m’n koffie en een glimlach die steeds krampachtiger werd. Want hoe bel ik een klant als ik het nummer niet heb? Hoe weet ik welke auto klaar is als alles vastloopt? Alles wat ik nodig heb, zit opgesloten in een zwart scherm dat niets meer terugzegt. En dan komt die gedachte: “Was het vroeger dan toch beter?” Misschien zit ik in...
Vlak voordat Esther Brakenhoff naar de Ironman in Florida zou gaan sprak ik haar, en toen ze terug was, wilde ik haar graag opnieuw spreken. Dus spraken we afgelopen donderdagavond af bij ons in de studio. Het was buiten -7 graden, maar gelukkig ontmoetten we elkaar binnen in de hal van De Baat: de plek waar ook onze studio van 6FM is gehuisvest. Met haar voeten stampte de sneeuw onder haar schoenen vandaan te krijgen, lekker warm in de winterkleding, zag ik het lichtbruine gezicht van Esther. Welkom thuis, en welkom weer bij ons in de studio. Esther Brakenhoff straalde weer van mondhoek tot mondhoek over haar Florida ervaring, en ze praatte honderduit over de Ironman. En terecht, want ze heeft een geweldig verhaal. Ik vind het dan ook echt bijzonder om haar opnieuw te mogen interviewen, juist omdat Esther haar ‘passie’ met zoveel enthousiasme kan vertellen. Dit moet je straks op de radio kunnen terughoren. Dat Fred, de vriend van Esther, haar tijdens het hele Florida project heeft ku...
Einaudi bezorgde het publiek met zijn fluwelen handen een prachtig concert. De bijna 5000 bezoekers hadden vrijdagavond allemaal een zitplaats in de paleistuin. Natuurlijk speelde hij de soundtrack van de speelfilm Intouchables (2011). Het was zijn definitieve doorbraak bij het internationaal publiek. Nog helemaal niet zo lang geleden ontdekte ik de muziek van Einaudi. Door zijn manier van spelen raken sommige nummers mij in het hart. Hij speelt geen drama, waardoor het naar de keel grijpt, maar heel berekend rustig toets voor toets. En juist dat is wat het zo mooi maakt. Einaudi begon ingetogen te werk op zijn piano. Later liet hij zich begeleiden door twee strijkers en een percussionist. In de loop van de avond steeg het tempo en dat was aangenaam. Het publiek mocht alleen tussen de nummers door naar de wc, anders zou het te veel storen. Het was heel fijn om bij dit concert aanwezig te mogen zijn. Ik had hier niet op gerekend. Het was namelijk al heel snel uitverkocht. Ik heb mij...
Reacties