Doorgaan naar hoofdcontent

Wat zie jij er goed uit!???

Ineens gaat die knop om en voel ik me te dik...Ik dacht dat alleen vrouwen dat hadden? Voorlopig maar even dat flesje wijn in de kelder laten staan.

Wat zie jij er goed uit. Als mensen dat tegen mij zeggen, dan heb ik wel even mijn bedenkingen. Ze bedoelen eigenlijk, ”Jij bent lekker aangekomen.” En inderdaad, afgelopen week ging ik even op de weegschaal staan – en wauw – daar werd ik even niet vrolijk van. Ik loop een beetje hard en doe aan waterpolo, maar op de weegschaal is dat helemaal niet meer terug te vinden, wat nu?

Het zit hem in de drank, tenminste dat moet wel. Ik bedoel dus de alcohol. 's Avonds een glaasje bij het eten, een slaapmutsje voor het slapen gaan. Het vrijdagavond wijntje met mijn favoriete borrelnootjes, het bockbiertje bij de zelfgemaakte pizza, het wijntje bij 'Sterren dansen op het ijs' en alweer het Schipperbittertje voordat de nacht begint. Hoe kom ik toch aan dat afdakje...af? Ik moet dus wat bedenken…In ieder geval het glas half vol laten staan.

Het is toch ook niet normaal dat ze bij Gall en Gall bij mijn voornaam kennen? En dat ik na het weekend altijd in het donker de lege flessen moet weggooien? Tussen de middag naar liefst vijf 'broodjes gezond' weg zit te smikkelen. Maar het meest erger ik me aan die buik...”Ja, wat zie jij er goed uit?” 40 dagen zonder drank dan maar. Ik neem een wijnglas en vul deze met Spa Rood. Ik schep graag op, maar nu geen tweede keer. Ik neem maar geen suiker meer in mijn thee. Ik zal gaan afbouwen met mijn boterhammen met pindakaas...Zucht...Geen drank en borrelnootjes meer, alleen nog Snack a Jacks (Gek op Jack). Nou, dat ziet er goed uit, laat het weekend maar beginnen...

Reacties

Taco zei…
Puur op karakter!!

Grote klasse!
ik heb zo'n beetje hetzelfde gedaan als jij, alleen neem ik elke dag wel 1 of 2 wijntjes.

voor de rest, COMPLIMENTEN!

mvg,

T. van Wijk

Populaire posts van deze blog

Olympos: het bergdorp waar Karpathos zijn tradities laat zien

In het uiterste noorden van Karpathos ligt Olympos, een traditioneel bergdorp dat tegen de helling van de bergen is gebouwd. Smalle straatjes, kleurrijke huizen, kleine winkeltjes en de geur van Griekse koffie en baklava. Olympos is een plek waar je vooral rustig moet rondlopen en goed om je heen moet kijken. Vrouw op de uitkijk Wij besloten vanuit Karpathos-stad de auto te pakken en naar het noorden te rijden. De weg naar Olympos Vanaf Karpathos-stad is het ongeveer een uur rijden naar Olympos. De route voert je steeds verder de bergen in en slingert zich door het ruige landschap van het eiland. De wegen waren tijdens onze rit over het algemeen goed. Wel kwamen we onderweg zo nu en dan een steen op de weg tegen. Een kwestie van goed opletten en er netjes omheen rijden. Je wilt tenslotte niet halverwege je vakantie met een lekke band langs de kant van de weg staan. Eenmaal aangekomen bij Olympos konden we onze auto vrij gemakkelijk parkeren. En dan begint eigenlijk meteen het bijzonder...

Wie is die man bij Supercoop Huizen?

Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering. Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom? Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt ...

Een wasstraat in Utrecht geeft geen service, waarom wij wel?

Er komt een vrouw bij ons in de showroom met een losse kentekenplaat en houder. De borstels van de wasstraat waren iets te agressief en hebben een schade aan haar auto veroorzaakt. De reparatiekosten, 25 Euro. Uiteraard adviseren wij haar om de rekening zelf in te dienen bij de veroorzaker, maar de ondernemer wil onder zijn onder verantwoordelijkheid uitkomen door een bordje op te hangen, waarop staat dat hij niet aansprakelijk is. Het Nederlandse recht zegt in het algemeen: ‘wie eist bewijst”. Als u van mening mening bent dat u recht heeft op schadevergoeding, dan moet u kunnen aantonen dat u schade heeft geleden door het toedoen van een ander. Daarnaast dient u aan te geven hoe hoog de schade is. Pas dan is de ander verplicht de schade te vergoeden. Het is in elke geval verstandig om, als er onverhoopt wat mis gaat, altijd direct ter plekke vast te stellen wat er gebeurd is. (eventuele getuigen aan te spreken) en dit op papier te zetten waarna het door beide partijen wordt ondertek...

Moord op oudejaarsavond

Huizen - Het is oudejaarsavond 2010. Typische een avond om met het gezin een spelletje te spelen, hapje te eten, wijntje te drinken, en het openhaardje aan te doen, als we plotseling door een moord worden opgeschrikt. Op oudejaarsavond hebben we al een paar jaar een traditie met het gezin. We spelen spelletjes Rummikub, en gaan we sjoelen. We gaan er echt helemaal op los, ieder jaar weer. En van spelen krijg je honger, dus ontbreken de oliebollen en appelflappen ook dit jaar weer niet. Als het mijn beurt is om te sjoelen kijk ik nog even half door het raam naar buiten. Ik zie nog net iemand aan de overkant van het donkere straatje over wat ijsresten lopen. Dit jaar was mijn zoon (13) goed op dreef, hij won bijna alles. Het is gewoon niet meer leuk om tegen hem te moeten spelen. De televisie staat aan voor de klok, en om precies twaalf uur gaan de glazen omhoog: “Gelukkig Nieuwjaar.” ’s Middags hadden we vuurwerk gekocht en mijn zoon was niet meer te houden. Toen we buiten stonden, bego...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

A Sisters Hope bij Radio 6FM

Huizen - In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos.    In de studio Oud zwemster Natasja Bos, Martje Hoekmeijer en Marion van Utteren van de Stichting A Sister's Hope: Alles over de Pink Moon Run & Walk.  In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos.  Dit jaar lopen wij als gezin spontaan voor de Pink Moon Run & Walk mee en daarom hebben wij op 27 mei de organisatie van A Sister’s Hope bij Radio 6FM uitgenodigd. Deze organisatie verdient het om dit jaar in beeld te komen. Mede oprichtster Martje Hoekmeijer en medewerkster Marion van Utter...

Heilige Koe totaal loss

Boe - Er zijn toch wel veel mensen die denken dat hun Heilige Koe een Gouden Koets waard is. Dat komt omdat mensen nou eenmaal de neiging hebben om er een bepaalde emotie aan toekennen. "Help, ik heb schade aan mijn auto, wat nu?" Allereerst lopen we even met de klant mee naar de auto. We bekijken de schade en maken onze eerste inschatting. "Wat denkt u, kan de auto nog worden hersteld, en hoeveel gaat het kosten?" “Lastige vraag mevrouw, we kunnen alleen de zichtbare schade zien. Als je delen van de auto gaat demonteren, is er misschien wel meer schade.” Het klinkt misschien allemaal een beetje vaag, maar mensen hebben nou eenmaal de neiging om je ergens aan vast te pinnen. Dus, schadebedragen noemen we daarom maar niet. Hooguit een geschat bedrag voor op het schadeformulier. Met de nadruk op ‘geschat bedrag.’ En soms kun je wel meteen zien (ervaring) dat het herstellen van de auto meer dan de helft van de dagwaarde is (een van de spelregels in autoverzekeringen...

Help, ik kan mijn tollie niet meer zien. Afvallen in twee maanden

Huizen - Drie jaar geleden was ik het helemaal zat met mijn lichaam. Ik besloot om drastisch af te vallen en alle lekkere dingen te laten staan. Dat was moeilijke periode voor me want ik ben een levensgenieter. Toch lukte het mij om in twee maanden 10 kilo af te vallen. Ik ben inmiddels drie jaar verder. Ben ik nog op gewicht, afgevallen of ben ik juist weer aangekomen? Help, ik kan mijn piemel niet meer zien - Foto: © Gilbert Vogt Het is hopeloos met me. Ik ben een paar jaar geleden tien kilo (van 95 naar 85 kilo) afvallen, maar het afgelopen jaar ben ik weer van 85 naar 97 kilo (XXL) gegaan. Hoe kan dat nou? Het is wel zo dat ik sinds vorig jaar met waterpolo ben gestopt en in hardlopen ineens geen zin meer had. Doordeweeks drink ik dan geen alcohol meer maar in het weekend ga ik vaak helemaal los. Ik drink bij voorkeur bier, wijn of likeur. Verder schep ik twee keer warm eten op en in het weekend vreet me te barsten aan de chips en de Spaanse worst. Sinds ik weer van voren be...

Karpathos: Oh, wat is de zee blauw

Ik zit hier op Karpathos, een van de Griekse eilanden die we inmiddels meerdere keren hebben opgezocht voor onze vakanties. Griekenland blijft ons trekken. Misschien omdat de zee, de wind en het strand me doen denken aan Bonaire en Curaçao. Natuurlijk zijn er verschillen, maar dat gevoel van vrijheid herken ik. Strand bij Karpathos Stad Alleen is Karpathos geen feest-eiland.  Gelukkig maar. Als ik geluid wil, zet ik wel muziek op mijn hoofd. Ik kom hier juist voor de rust. Karpathos voelt anders dan veel andere vakantiebestemmingen. Het eiland is ruig, de bergen zijn indrukwekkend en je vindt er prachtige stranden en kleine baaien. Er is toerisme, natuurlijk, maar het voelt niet alsof alles hier om toeristen draait. En dat vind ik fijn. We hebben inmiddels verschillende stranden bezocht. Kleine, knusse baaitjes. Hartstikke mooi hoor. Maar ik kom er steeds meer achter dat ik helemaal niet zo van knus ben. Ik hou van ruimte. Geef mij maar een lang strand. Een grote baai. ...

Familie Vogt loopt voor het goede doel

Wij liepen al eerder meer voor KiKa, Leukemie en Orange Babies. Agenda 2011: link Wij zijn onder de gelukkige omstandigheden dat we gezond zijn en daarom vinden het belangrijk om onze kinderen daarvan bewust te maken. Wij vinden dat alleen geld overmaken of geld in een collectebus stoppen niet voldoende is en daarom lopen we elk jaar mee voor een goede doel. Dit jaar is dat voor A Sister's Hope. Vera, Gilbert, Melissa en Robert-Jan doen op zaterdagavond 3 juli mee aan de PINK MOON Walk & Run, en helpen mee in de strijd tegen borstkanker. Op 3 juli vanaf 20.00 uur gaat de Familie Vogt in beweging komen in de strijd tegen borstkanker. Dit doen wij door 5 kilometer te hardlopen. De start vindt plaats bij het Muiderslot in Muiden. Belangrijk hierbij is dat wij zoveel mogelijk geld in te zamelen voor het goede doel. De opbrengst van de A Sister's Hope - Pink Moon Walk & Run gebruiken ze voor wetenschappelijk onderzoek naar borstkanker. Informatie over mijn laatste loop en w...