Wat zie jij er goed uit!???

Ineens gaat die knop om en voel ik me te dik...Ik dacht dat alleen vrouwen dat hadden? Voorlopig maar even dat flesje wijn in de kelder laten staan.

Wat zie jij er goed uit. Als mensen dat tegen mij zeggen, dan heb ik wel even mijn bedenkingen. Ze bedoelen eigenlijk, ”Jij bent lekker aangekomen.” En inderdaad, afgelopen week ging ik even op de weegschaal staan – en wauw – daar werd ik even niet vrolijk van. Ik loop een beetje hard en doe aan waterpolo, maar op de weegschaal is dat helemaal niet meer terug te vinden, wat nu?

Het zit hem in de drank, tenminste dat moet wel. Ik bedoel dus de alcohol. 's Avonds een glaasje bij het eten, een slaapmutsje voor het slapen gaan. Het vrijdagavond wijntje met mijn favoriete borrelnootjes, het bockbiertje bij de zelfgemaakte pizza, het wijntje bij 'Sterren dansen op het ijs' en alweer het Schipperbittertje voordat de nacht begint. Hoe kom ik toch aan dat afdakje...af? Ik moet dus wat bedenken…In ieder geval het glas half vol laten staan.

Het is toch ook niet normaal dat ze bij Gall en Gall bij mijn voornaam kennen? En dat ik na het weekend altijd in het donker de lege flessen moet weggooien? Tussen de middag naar liefst vijf 'broodjes gezond' weg zit te smikkelen. Maar het meest erger ik me aan die buik...”Ja, wat zie jij er goed uit?” 40 dagen zonder drank dan maar. Ik neem een wijnglas en vul deze met Spa Rood. Ik schep graag op, maar nu geen tweede keer. Ik neem maar geen suiker meer in mijn thee. Ik zal gaan afbouwen met mijn boterhammen met pindakaas...Zucht...Geen drank en borrelnootjes meer, alleen nog Snack a Jacks (Gek op Jack). Nou, dat ziet er goed uit, laat het weekend maar beginnen...

Reacties

Taco zei…

Puur op karakter!!

Grote klasse!
ik heb zo'n beetje hetzelfde gedaan als jij, alleen neem ik elke dag wel 1 of 2 wijntjes.

voor de rest, COMPLIMENTEN!

mvg,

T. van Wijk

16 april 2012 om 20:57

Populaire posts van deze blog

Een nieuw ontmoetingsbankje van Greetje Slotema-Feenstra waar je elkaar niet kunt verstaan in Blaricum

Blaricum heeft een prachtig bankje waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Een mooie plek, bovenop de dijk, met uitzicht op de kruising. Bankje boven op de dijk bij de doorgang van de wijk De Bijvanck naar de Randweg-Oost Alleen heeft niemand blijkbaar rekening gehouden met één klein detail. Het verkeer. 🚗💨😂 Het uitzicht vanaf het bankje naar de lawaaierige kruising Wij probeerden elkaar te verstaan, maar uiteindelijk waren we vooral druk met naar elkaar roepen. Een ontmoetingsbankje dat vooral voor héél veel hilariteit zorgt. Het bankje eert Greetje Slotema-Feenstra en symboliseert de verbinding tussen De Bijvanck en het oude dorp Blaricum Zet het geluid aan, bekijk het filmpje en oordeel zelf. 😄

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

10 kg afvallen in 2 maanden

Huizen - Lees hier mijn geheim over verantwoordelijk afvallen en de onzin van het Sonja Bakker dieet, Dr. Frank dieet, Montignacen, afslankpillen, boeken en nog meer rotzooi in: “Afslanken Ontmaskerd.” Tien kilo afvallen zonder dieet in twee maanden, kan dat? Het is nu ruim twee maanden geleden dat ik in een enorme shock terecht kwam. Het leek wel alsof ik mij ineens realiseerde, dat ik de laatste jaren, niet had zitten opletten of zo. En niemand, maar ook daadwerkelijk niemand, leek zich ook maar enigszins te realiseren hoe kwetsend sommige opmerkingen bij mij overkwamen. Het voelde alsof er een bom was ingeslagen: “Wat zie jij er goed uit zeg,” maar eigenlijk bedoelde ze, “Jeeeé, wat ben jij lekker dik geworden zeg!” En op een dag werd ik wakker. Liep naar de badkamerspiegel en ging er eens goed voorstaan. Ik probeerde mijn bierbuik nog een beetje in te houden en dacht: Zo kan het (echt) niet langer! Dit is de grens. Bijna 100kg Hoe heeft het toch zo ver heeft kunn...

Depressie is een keuze

Nederland behoort tot de top tien rijkste landen ter wereld en scoort hoog in levenskwaliteit. Nederlanders waarderen hun leven met een 7,8, wat hen de vijfde plek in Europa oplevert. Toch kampen ruim een miljoen mensen met depressie en slikken hiervoor medicatie. Daarnaast heeft 1 op de 6 werknemers burn-out klachten. Hoe kan dit? We leven in een vrij land, maar kunnen we hier wel mee omgaan? Help, de blaadjes vallen weer van de bomen Jarenlang heb ik last gehad van donkere wolken in mijn hoofd, maar op een dag was ik er helemaal klaar mee. Ik wilde dat de zon weer zou gaan schijnen, en wat vaker dan tot nu toe het geval was. Ik vind het lastig om erover te praten. Ik wil niet dat mensen in mijn omgeving een ander beeld van mij krijgen. Ik heb namelijk altijd gedaan alsof er niets aan de hand was. Niemand kon er ook iets aan doen, alleen ikzelf. Ik wilde ook mijn partner niet met mijn donkere gevoelens opschepen. Ik heb lang mijn best gedaan om het bij haar weg te houden, maar nooit...

Da Bruno Blaricum over de tong

Veer en ik houden wel van een feestje en anders bedenken we er wel een om iets te vieren. Dit jaar drie jaar getrouwd, dus wij naar Da Bruno. ’s Morgens waren wij al vroeg op om te gaan hardlopen. In de middag hebben we gefietst om lekker op het terras van Restaurant De Lage Vuursche een Hertog Jan te nuttigen. Waar gewerkt wordt, moet ook worden gedronken, zal ik maar zeggen. Maar ons hoogte punt van de Bevrijding/trouwdag was toch wel uit eten bij Da Bruno in Blaricum. Het Italiaans restaurant in Blaricum. De specialiteit van het Primi Piatti is ongetwijfeld de Spaghetti Al Parmigiano Flambati con Whisky. Deze wordt aan je tafel gemaakt en trekt van andere mensen altijd bekijks. Veer had de Risotto al frutti di mareenen ik deTonno alla griglia. Geheel in stijl afgesloten met een Caffè Italiano (con amaretto). De bediening is uiterst vriendelijk en staan echt tot je beschikking is deze ‘huiskamer’. Een glas Prosecco wordt er horizontaal ingeschonken. Je jas wordt helaas niet in de hal...

De Figurant: Een dag op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden

Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...

Kroymans was ook mijn jongensdroom

Hilversum - Autobedrijf Kroymans heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht op me gehad. Als kind, tijdens bezoekjes aan mijn grootouders in Hilversum, maakten we regelmatig een wandeling langs Kroymans. Voor velen misschien slechts een voorbijgaand moment, maar voor mij was het iedere keer een magische ervaring. Ik stond daar, als klein jongetje, mijn neus tegen het glas gedrukt, vol bewondering kijkend naar de glimmende bolides in de showroom. Het was alsof ik een blik wierp in een andere wereld – een wereld van snelheid, luxe, en status. Kroymans: Een jongensdroom die In stukken viel De gedachte om ooit deel uit te maken van deze wereld werd een jongensdroom, een verlangen dat in de loop der jaren alleen maar sterker werd. Toen het boekje ‘Mister Ferrari’ verscheen, een hommage aan Frits Kroymans en zijn imperium, kon ik niet anders dan het onmiddellijk aanschaffen. De verhalen in dat boek gaven me een kijkje achter de schermen van een wereld die ik altijd al had bewonderd. Maar...

Vijf voor twaalf bij dementie: wanneer beslissen we dat het genoeg is?

Een aantal jaar geleden zei mijn schoonvader aan de keukentafel dat hij nooit wilde leven met dementie. Hij had het bij de notaris vastgelegd. “Als ik ooit zo word als mijn schoonmoeder, dan wil ik dat niet meemaken,” zei hij resoluut. We knikten, enigszins ongemakkelijk. Toen leek het nog iets dat ver weg lag. Maar dat moment is nu. Mijn schoonvader weet niet meer wie hij is. Hij loopt vijf minuten nadat hij van de wc komt alweer richting de deur. We zeggen: “Je bent net geweest.” “O ja, is dat zo?” antwoordt hij verbaasd. Hij herkent onze namen niet meer, maar ergens voelt hij nog dat we goed volk zijn. Gesprekken zijn allang niet meer mogelijk. Vroeger kon hij honderduit praten over voetbal. “Pap,” zei mijn vrouw dan, “je weet toch dat Gilbert niets met voetbal heeft?” Maar hij vroeg toch: “Heb je Ajax–Feyenoord gezien?” Uit beleefdheid zei ik dat het een mooie wedstrijd was. “Hoeveel was het geworden?” vroeg ik daarna voorzichtig. Hij wist het niet meer. Dat waren d...

De ontmoetingen aan de balie: Dagelijks leven van een werkplaatsreceptionist

Als receptionist bij Autobedrijf Freeroad* Mazda en Suzuki dealer Almere ben ik als een vergaarbak van verhalen, zorgen en wensen. Mijn werk draait niet alleen om auto's, maar vooral om de mensen die ze rijden. Elk gesprek, elke ontmoeting begint met een simpel "Goedemorgen!" of "Welkom, waarmee kan ik u helpen?". Maar wat er daarna volgt, is vaak een onvoorspelbare reis door de gedachten en emoties van de persoon aan de andere kant van de balie. Gilbert Vogt (wekplaats) receptionist - Service Adviseur Ik begin mijn dag met een glimlach, want ik weet dat ik die vaak terugkrijg, maar niet altijd. Het leuke van mijn werk is dat ik nooit weet wat of wie er op mij afkomt. Soms is het iemand die zich zorgen maakt over een raar geluid onder de motorkap. Soms is het een klant die net zijn nieuwe auto komt ophalen en straalt van enthousiasme. Maar soms is het iemand met een ingewikkeld probleem, waar ze al dagen van wakker liggen. Neem bijvoorbeeld de klant die zeker...

Haantjes gedrag en kippenkorrels

Ze zijn overal en ze komen overal voor, ook bij ons... In onze ren lopen er nou eenmaal meer met haantjes dan kippetjes in het rond, helaas zou ik zeggen, maar dat is niet anders. De ‘kippetjes’ die er wel rondlopen en op de hoogste zitstok posities zitten, staan hun haantje en schieten soms met kippenkorrels in het rond. Ze wapperen wat vreemd met hun vleugeltjes, maar eigenlijk komen ze net iets te kort. Ze krijsen alsof ze zo naar een slachthuis worden afgevoerd. Helaas gaan ze er aan voorbij dat alles mensenwerk is en dat vraag en wederhoor ook bij communicatie hoort, maar dat horen ze helemaal niet. Ze kakelen maar door als een kip zonder kop. Ga dan ook niet zeuren als je straks ergens in een wok terechtkomt. Iedereen in het kippenhok heeft zo zijn eigen belangen en dat zorgt wel eens voor wat botsingen tussen de kippen en de hanen, maar ook tussen hanen onderling. Ik hoef echt niet met elke kip of haan vrienden te zijn, maar ik wil er wel samen uitkomen. Managers, vooral vrouwel...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog