Doorgaan naar hoofdcontent

Schoonvader vermist

Als we om 18.00 uur thuiskomen zien we op de huistelefoon een gemiste oproep van mijn schoonouders. Mijn vrouw belt gelijk terug. Een trillende stem aan de ander kant begint te vertellen dat mijn schoonvader vanmiddag om 15.30 uur met de auto is vertrokken, maar nog steeds niet is thuisgekomen. Hij is met boerenkool van zijn landje naar een kennis gegaan, maar is daar nooit aangekomen. Dan stokt je ademhaling.

Schoonvader vermist
Schoonvader weer gevonden

Laatst vertelde ik nog dat een vrouw mij belde om de afspraak te annuleren. Haar man was onderweg naar ons bedrijf, maar hij belde zijn vrouw op omdat hij niet meer wist hoe hij het bedrijf kon bereiken. Hij was de weg kwijtgeraakt. En het verhaal van de man die bij ons bedrijf is weggereden en op een parkeerplaats een hartstilstand had gekregen. De politie vond hem bij toeval met zijn hoofd op het stuur. Het ging als een film voorbij, en bij mijn vrouw ook.

We stapten in de auto om naar het adres te gaan waar mijn schoonvader naartoe wilde gaan, om daarvanuit naar mijn schoonouders te rijden. In de hoop hem ergens tegen te komen. Halverwege de reis belde mijn schoonmoeder op. Hij was weer thuis. Hij wist niet meer hoe hij het adres van de kennis kon bereiken. Hij was de weg kwijtgeraakt. Hij had uren rondgereden om uiteindelijk een weg te vinden die hij wel herkende. En zo is hij weer veilig naar huis gereden.

Maar wat waren mijn vrouw en ik ons rot geschrokken. Huilende vielen we elkaar in de armen. Het waren tranen van liefde. Wij weten dat het op hoge leeftijd kan gebeuren, maar gelukkig is het niet zo en kunnen we de kerst gelukkig met elkaar vieren.

Update 25-12-2022: Terugkijkend op schoonvader gemist hebben we de angst niet overhand laten nemen. We hielden het hoofd koel en maakten gelijk een plan. Als je paniek raakt kan je niet meer zuiver denken. We zijn meteen in actie gekomen. Gelukkig konden halverwege stoppen. Hij was weer ongedeerd thuisgekomen. 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Een nieuw ontmoetingsbankje van Greetje Slotema-Feenstra waar je elkaar niet kunt verstaan in Blaricum

Blaricum heeft een prachtig bankje waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Een mooie plek, bovenop de dijk, met uitzicht op de kruising. Bankje boven op de dijk bij de doorgang van de wijk De Bijvanck naar de Randweg-Oost Alleen heeft niemand blijkbaar rekening gehouden met één klein detail. Het verkeer. 🚗💨😂 Het uitzicht vanaf het bankje naar de lawaaierige kruising Wij probeerden elkaar te verstaan, maar uiteindelijk waren we vooral druk met naar elkaar roepen. Een ontmoetingsbankje dat vooral voor héél veel hilariteit zorgt. Het bankje eert Greetje Slotema-Feenstra en symboliseert de verbinding tussen De Bijvanck en het oude dorp Blaricum Zet het geluid aan, bekijk het filmpje en oordeel zelf. 😄

Sparen voor later, maar wanneer is later eigenlijk?

Hoe lang blijf je sparen voordat je jezelf toestaat het te besteden?  Ik ben van net na de babyboomgeneratie, maar ik heb wel iets meegekregen van de generatie ervoor: eerst sparen, dan kopen. Mijn vader leerde mij dat je niet zomaar iets kocht omdat je het leuk vond. Nee, daar moest eerst voor gespaard worden. Een nieuwe fiets? Sparen. Een auto? Sparen. Een vakantie? Als het even kon… ook sparen. Mijn vader is geboren in oorlogstijd. Zijn ouders beschikten niet over een ruime financiële buffer waaruit eenvoudig kon worden geput wanneer het leven daarom vroeg. Wat binnenkwam, werd grotendeels besteed aan het noodzakelijke om te overleven. Dat is een realiteit die mijn generatie nauwelijks nog kent. Wij leven in overvloed. Als iets niet in de winkel ligt, bestellen we het online. En als het meezit, staat het de volgende dag voor de deur. Het is inmiddels bijna vanzelfsprekend geworden dat vrijwel alles direct beschikbaar is. En als het geld er niet is? Dan kunnen we lenen. Misschie...

“Hij zegt ja, maar weet hij nog waarom?” | VIDEO documentaire over dementie

Mijn schoonvader woont in een verzorgingshuis en heeft vergevorderde dementie. Ik heb al eerder een documentaire over hem gemaakt. Dit is het vervolg. Hij (hier 80 jaar) zou het nooit vergeten...Een ballonvaart samen mijn zijn dochter We zitten samen op de bank en bladeren door een fotoboek. We komen bij foto's van een ballonvaart die hij maakte voor zijn 80e verjaardag. Hij vond het geweldig. Een herinnering die hij, zo dachten we toen, nooit zou vergeten. Nu weet hij het niet meer. Ook de gesprekken veranderen. Een vraag waarop het antwoord eigenlijk al in de vraag zit, krijgt vaak een overtuigend “ja”. Stel ik een open vraag, dan volgt meestal: “Oh… dat weet ik niet.” En juist daarin zit voor mij het bijzondere van deze film. Niet alleen het verdwijnen van herinneringen, maar de zoektocht naar contact. Wat begrijpt hij nog? Wat voelt hij nog? En hoeveel van de man die hij altijd is geweest, zien we nog terug? Ik heb deze documentaire met veel aandacht en liefde gemaa...

Manna Kwak&Frank van Overeem bij 6FM

Huizen - Overdag is hij meester Frank van Overeem op de OBS Bijvanckschool in Blaricum, en zijn grote passie is hardlopen. Manna Kwak is de trainster bij de 'lekker hardlopen.nl club' met ongeveer zestig mensen. De 6FM studio 2 is klein, maar heeft als grote voordeel dat je actief met de sporter(s) achter de microfoon kunt gaan staan. Niet dat we rondjes gaan hardlopen in de studio, dat gaat natuurlijk niet. Maar je kunt er wel wat meer bewegen, en daar gaat het onderwerp van deze week ook over: lekker bewegen, lekker hardlopen. Het leuke is dat ik Frank van Overeem ken als meester Frank van de OBSBijvanck , maar hem misschien nog wel beter heb leren kennen van de vele hardloopwedstrijden bij ons in de regio. Hoewel, in onze regio? We zijn elkaar ook al een keer bij de halve marathon van Hoorn-Medemblik tegengekomen. Manna Kwak ziet er ontzettend goed uit voor haar leeftijd. Ze heeft altijd heel veel met sport gedaan, en ik ben er eigenlijk wel van overtuigd dat ze daardoor oo...

De Figurant: Een dag op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden

Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...

Toch is dementie niet alleen een verhaal van verlies. Het is ook een verhaal van liefde ❤️

Sommige wandelingen loop je voor jezelf. Andere loop je voor iemand die je lief is. Op 20 september loop ik 40 kilometer. Niet om een persoonlijke prestatie neer te zetten, maar voor twee mannen die mij veel hebben geleerd. Mijn vader en mijn schoonvader. Allebei leven zij met dementie. "Kom op, nog een stukje." Het zijn woorden die mijn vader vroeger tegen mij zei. Bij het leren fietsen. Tijdens een wandeling. Of gewoon als iets niet meteen lukte. Jaren later loop ik opnieuw. Dit keer niet omdat mijn vader naast me loopt, maar omdat dementie steeds meer van hem afneemt. En hij is niet de enige. Ook mijn schoonvader leeft met dementie. Twee mannen die mij ieder op hun eigen manier hebben gevormd. Twee vaders die er altijd waren voor hun gezin. En nu zijn wij er voor hen. Op 20 september 2026 loop ik daarom 40 kilometer tijdens de HerinneringenLoop van Alzheimer Nederland. Niet omdat 40 kilometer bijzonder is. Maar omdat iedere kilometer een herinnering vertegenwoo...

Wandelen door wintermagie: waarom sneeuw me zo gelukkig maakt

Vandaag viel er zoveel sneeuw dat ik er gewoon een wandeling door moest maken! Het plezier, de stilte en die witte wereld om me heen… dat maakt me écht blij. 🌨️💙 Van wandelen word ik oprecht blij Wandelen is voor mij geen sport of doel. Het is ruimte maken in mijn hoofd. En vandaag deed de natuur daar nog een schepje bovenop. Het sneeuwde. Niet zomaar wat vlokken, maar van die sneeuw die je bijna niet meer verwacht. Alles werd stiller. Rustiger. Alsof de wereld even zachter sprak. Een winterwandeling die je voelt, niet uitlegt Ik trok mijn jas aan en liep. Zonder plan. Het enige wat ik hoorde was het knisperen onder mijn voeten en mijn eigen adem in de koude lucht. Dat zijn momenten waarop je niet hoeft na te denken. Je bent er gewoon. En precies dat maakt me zo blij. Waarom sneeuw iets met ons doet Sneeuw vertraagt. Het dempt geluid, maakt lijnen eenvoudiger en nodigt uit om te kijken in plaats van te haasten. Misschien is dat wel waarom wandelen in de sneeuw zoveel me...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Een relatie met een 'Oude Dame' is leven met de dag.

Gaat het weer een beetje, lieve oude dame? Sorry, hoor dat het er zo bij mij zo uitfloept en natuurlijk klinkt het allemaal een beetje onsmakelijk maar de laatste tijd druppel je een beetje van onderen...Natuurlijk is het misschien ook wel je leeftijd...En ik wil je hiermee echt niet kwetsen, maar het valt mij ook op dat je weinig lucht meer kan produceren, behalve van achteren. Als je te weinig hebt gedronken, dan begin je te trillen, soms zelfs te hikken. Ik hou werkelijk mijn hart vast, want ik ben werkelijk doodsbang dat je er een keer in blijft... Wij zijn vorig gaat nog met elkaar op vakantie geweest en ik praat er nu over alsof het morgen misschien niet meer lukt, alsof we dit jaar misschien niet meer met elkaar op vakantie kunnen gaan. Maar je weet het gewoon niet hè, je bent toch een 'Oude Dame' van de dag. Natuurlijk hoop ik nog heel veel jaren met je te kunnen delen, maar ik blijf wel realistisch...pfff...ik krijg het er warm van... Ik hou ontzettend veel van jouw...