Het weekend van Racoon in AvroTros Muziekcafé

Hilversum - Zaterdag 28 februari trad de Zeeuwse band Racoon op in AvroTros Muziekcafé te Hilversum. Deze maand hebben zij een nieuw album gelanceerd.

Racoon in de Vorstin - Foto: © Gilbert Vogt

Al ruim voordat de deuren van de Vorstin opengingen stond er al een dikke rij met muziekliefhebbers voor de deur. Allemaal kwamen ze voor maar één band: Racoon.

De aanwezige fotografen mochten tijdens het optreden van de band alleen bij de eerste drie nummers foto’s en filmpjes maken. Daarna moest het beeld op zwart. Bart van der Weide is altijd heel bescheiden tijdens zijn optreden. Als Bart even niet hoeft te zingen tijdens de nummers, dan loopt hij steevast een paar stappen achteruit.

De band Racoon is in Nederland onwijs populair. Echter in het buitenland willen ze nog niet doorbrekend. Tijdens het interview met Daniël Dekker vertelde Bart dat hij hoopt dat het op een dag toch gaat lukken. “Als je goed bent, dan kom je vanzelf wel een keer bovendrijven.”

Gerelateerde berichten
25-02-2015: Gratis mini-concert van Racoon in de Vorstin - Dichtbij.nl
20-04-2013: Racoon in Tros Muziekcafé
23-04-2012: Racoon overtreft ieders verwachtingen

Populaire posts van deze blog

Een nieuw ontmoetingsbankje van Greetje Slotema-Feenstra waar je elkaar niet kunt verstaan in Blaricum

Blaricum heeft een prachtig bankje waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Een mooie plek, bovenop de dijk, met uitzicht op de kruising. Bankje boven op de dijk bij de doorgang van de wijk De Bijvanck naar de Randweg-Oost Alleen heeft niemand blijkbaar rekening gehouden met één klein detail. Het verkeer. 🚗💨😂 Het uitzicht vanaf het bankje naar de lawaaierige kruising Wij probeerden elkaar te verstaan, maar uiteindelijk waren we vooral druk met naar elkaar roepen. Een ontmoetingsbankje dat vooral voor héél veel hilariteit zorgt. Het bankje eert Greetje Slotema-Feenstra en symboliseert de verbinding tussen De Bijvanck en het oude dorp Blaricum Zet het geluid aan, bekijk het filmpje en oordeel zelf. 😄

“Hij zegt ja, maar weet hij nog waarom?” | VIDEO documentaire over dementie

Mijn schoonvader woont in een verzorgingshuis en heeft vergevorderde dementie. Ik heb al eerder een documentaire over hem gemaakt. Dit is het vervolg. Hij (hier 80 jaar) zou het nooit vergeten...Een ballonvaart samen mijn zijn dochter We zitten samen op de bank en bladeren door een fotoboek. We komen bij foto's van een ballonvaart die hij maakte voor zijn 80e verjaardag. Hij vond het geweldig. Een herinnering die hij, zo dachten we toen, nooit zou vergeten. Nu weet hij het niet meer. Ook de gesprekken veranderen. Een vraag waarop het antwoord eigenlijk al in de vraag zit, krijgt vaak een overtuigend “ja”. Stel ik een open vraag, dan volgt meestal: “Oh… dat weet ik niet.” En juist daarin zit voor mij het bijzondere van deze film. Niet alleen het verdwijnen van herinneringen, maar de zoektocht naar contact. Wat begrijpt hij nog? Wat voelt hij nog? En hoeveel van de man die hij altijd is geweest, zien we nog terug? Ik heb deze documentaire met veel aandacht en liefde gemaa...

Sparen voor later, maar wanneer is later eigenlijk?

Hoe lang blijf je sparen voordat je jezelf toestaat het te besteden? Ik ben van net na de babyboomgeneratie, maar ik heb wel iets meegekregen van de generatie ervoor: eerst sparen, dan kopen. Mijn vader leerde mij dat je niet zomaar iets kocht omdat je het leuk vond. Nee, daar moest eerst voor gespaard worden. Een nieuwe fiets? Sparen. Een auto? Sparen. Een vakantie? Als het even kon… ook sparen. Mijn vader is geboren in oorlogstijd. Zijn ouders beschikten niet over een ruime financiële buffer waaruit eenvoudig kon worden geput wanneer het leven daarom vroeg. Wat binnenkwam, werd grotendeels besteed aan het noodzakelijke om te overleven. Dat is een realiteit die mijn generatie nauwelijks nog kent. Wij leven in overvloed. Als iets niet in de winkel ligt, bestellen we het online. En als het meezit, staat het de volgende dag voor de deur. Het is inmiddels bijna vanzelfsprekend geworden dat vrijwel alles direct beschikbaar is. En als het geld er niet is? Dan kunnen we lenen. Misschie...

De Figurant: Een dag op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden

Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...

Televisiepresentator worden?

Huize Bergen - Via de website Vakantieveilingen.nl kwam ik op de website van YIM-Entertainment . Hier werd de cursus “Altijd al een televisiepresentator willen worden?” aangeboden. Na een aantal keren bieden, kwam ik in bezit van de workshop “televisiepresentator worden” in één dag. Op 5 november 2010 was het zo ver, en werden we keurig door Nol Roos en Wilbert van de Water op Landgoed Huize Bergen ontvangen. ‘Natuurlijk is het niet mogelijk om in één dag televisiepresentator te worden, dat gaat natuurlijk niet, ‘ vertelde Nol aan de groep van - volgens mij - 18 vrouwen en 2 heren. ‘Deze dag leren Wilbert en ik jullie een aantal tips en tricks ter voorbereiding voor een televisie screentest.’ Als je goed kunt presenteren, dan kun je alles verkopen. Als je dat voor de camera doet, dan kun je dat op verschillende manieren doen. Een van de manieren kan zijn door met mimiek te werken, zoals Paul de Leeuw dat doet. Het is ook niet vreemd om een aantal stiltes te laten vallen. Nadat er iets...

Bram heeft een eigenzinnige ziel

In een rustig straatje, omgeven door knusse huizen en bloeiende tuinen, leefde een bijzondere kat genaamd Bram. Bram is geen gewone kat; hij heeft een persoonlijkheid die net zo complex is als het labyrint van geuren en geluiden dat zijn buurt vormde. Bram de kat Bram is een echte einzelgänger, een kat met een eigenzinnige ziel. Er is slechts is één persoon voor wie Bram alles opzij zet: het vrouwtje. Zijn liefde voor haar is zo sterk dat het lijkt alsof alle andere gevoelens naar de achtergrond heeft geduwd. Hij volgt haar door het huis, zijn staart omhoog als een trotse vaandel. Als zij thuiskomt, staat hij al bij de deur te wachten, zijn kopje tegen haar hand duwend ter begroeting. Als Bram wordt opgetild, omarmt hij haar als een mens. Er is een schaduw die over Bram's hart lijkt te hangen - een schaduw van verlatingsangst. Als het vrouwtje de deur achter zich dichtdoet, kan Bram's blik veranderen van verlangen naar onzekerheid. Hij miauwt keihard, alsof hij haar smeekt om...

Dementie in de familie

Dementie binnen de familie roept veel vragen op. Wat gebeurt er in iemands hoofd als ze niet meer weten door welke plaats ze rijden? Als de uitslag van de klassieker tussen Ajax en Feyenoord verdwijnt in een mist van vergeten? Als ze de herinnering aan dat gezellige diner bij de Molen kwijtraken, of de diepgaande gesprekken die we ooit samen voerden? Vader en zoon momentje Hoe voelt het wanneer het leven tussen je vingers wegglijdt? Als je niet meer weet wat je gisteravond hebt gegeten, of wat er tien minuten geleden is gezegd? Wanneer je alleen nog in het heden leeft, terwijl de geschiedenis die je zo vormde langzaam vervaagt? Is het hartverscheurend om te zien hoe alles wat iemand was, langzaam verdwijnt, alsof het nooit heeft bestaan. Maar ergens is er ook een sprankje hoop, een lichtpuntje: ze weten nog steeds wie we zijn, onthouden onze namen, herkennen ons gezicht. Als familie is het verleidelijk om je te fixeren op alles wat verloren is gegaan, op wat iemand niet meer weet of ka...

Autocoureur zoekt Vrouw - Daan Stots en Tom Coronel

Vanmiddag waren tussen 12.00 – 14.00 uur initiatiefnemer Daan Stots, van Autocoureur zoekt Vrouw, en coureur Tom Coronel te gast in het radioprogramma Spijkers Met Koppen te Utrecht. Daan Stots, Tom Coronel en zoon Rocco Coronel Het is alweer een tijdje geleden dat we mochten genieten van de tulpenbollen van Boer Tom, de vrouwen van boer Geert en niet te vergeten van de labradoodle van Yvon Jaspers. De boerenkneuterigheid maakt plaats voor ronkende motoren, rubber op het asfalt en olie aan bonkige mannenknuisten, er is een nieuwe groep mannen die aan de vrouw gebracht moet worden, namelijk de autocoureur. Tom maakt selfie met zoon Rocco Volgens de initiatiefnemer Daan Stots is het lastig voor een autocoureur om aan de vrouw te komen, en daarom zoeken ze deze week voor: Wiel van der Wielen een vrouw. Wiel is 23, drie jaar actief in autosport en woont in Tiel. Hij is spontaan, fanatiek en gaat altijd voor het beste. Wil je met Wiel op date? Mail jouw brief + foto naar info...

Niet mijn baard doet pijn, maar de woorden erover

Soms laat ik een baard staan. Niet omdat het mode is. Niet om iemand te imponeren. Gewoon omdat ík hem mooi vind. Als ik in de spiegel kijk, zie ik iemand die bij mij past. Ik voel me er prettig bij. Toch zijn er altijd mensen die er iets van vinden. "Je lijkt ouder." "Het prikt." "Scheer het er maar af." Vaak wordt het zomaar gezegd. Zonder dat ik om een mening heb gevraagd. Misschien is het voor de ander maar een opmerking. Iets wat er even uit floept. Maar woorden kunnen blijven hangen. Niet omdat ik onzeker ben over mijn baard, maar omdat het me verdriet doet dat mensen die ik liefheb blijkbaar moeite hebben om mij te accepteren zoals ik ben. Het gaat allang niet meer over gezichtsbeharing. Het gaat over gezien worden. Over jezelf mogen zijn, zonder dat iemand meteen wil vertellen hoe jij eruit zou moeten zien. We denken soms dat eerlijk zijn betekent dat je alles maar moet zeggen. Maar eerlijkheid zonder empathie kan pijn doen. Niet alles wat je denkt...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog