Rennspeed organiseert Cars & Coffee in Loosdrecht

Loosdrecht - Zondag 8 maart tussen 10.00 – 12.00 uur organiseerde Rennspeed de eerste Cars & Coffee van het nieuwe seizoen. Doorgaans organiseert het bedrijf in exclusieve auto’s elke tweede zondag van de maand een bijeenkomst.

Rennspeed Cars & Coffee - Foto: © Gilbert Vogt

De eerste zonnige dag van maart zorgde meteen al voor een behoorlijke opkomst. Het terrein aan de Oud-Loosdrechtsedijk 113 was in mum van tijd helemaal vol met allemaal gouden koetsen.

Rennspeed Cars & Coffee - Foto: © Gilbert Vogt

Heerlijk al die mannen die zich vergapen aan een glimmende bolides, druk pratend over Alles Op Vier Wielen. Weer anderen leggen alles vast met hun camera. Het is een drukte van belang, een mooi vader en zoon momentje.

Rennspeed Cars & Coffee - Foto: © Gilbert Vogt

De eerst volgende Cars & Coffee staat gepland op zondag 12 april. Check de website even voordat de auto instapt: Rennspeed.nl

Populaire posts van deze blog

Wadlopen naar Schiermonnikoog: lopen over de bodem van de zee

Sommige reizen maak je niet alleen om ergens aan te komen. Die beleef je stap voor stap. Letterlijk. Wadlopen naar Schiermonnikoog is zo’n ervaring. Het stond al lange tijd op onze planning, maar nu ging het eindelijk gebeuren. Een tocht van drieënhalf uur dwars over het wad, lopend naar het eiland waar we al jaren graag komen. Sinds 2011 eigenlijk al, toen de kinderen nog klein waren. En het bijzondere is: op Schiermonnikoog lijkt de tijd nauwelijks veranderd. Het dorp voelt nog precies zoals in mijn herinnering. Klein, gezellig en ontspannen. Misschien vind ik het zelfs nog knusser dan Vlieland. Tijdens de coronaperiode waren we hier ook eens. Toen was het eiland bijna leeg, op de bewoners na. Een bijzondere ervaring, maar gelukkig ligt die tijd inmiddels ver achter ons. Deze keer begint het avontuur in de haven van Lauwersoog. Niet met de gewone veerboot, maar met een kleinere boot die ons in ongeveer twintig minuten naar Brakzand brengt. Vanaf daar begint het echte werk: lopen...

Dementie in de familie

Dementie binnen de familie roept veel vragen op. Wat gebeurt er in iemands hoofd als ze niet meer weten door welke plaats ze rijden? Als de uitslag van de klassieker tussen Ajax en Feyenoord verdwijnt in een mist van vergeten? Als ze de herinnering aan dat gezellige diner bij de Molen kwijtraken, of de diepgaande gesprekken die we ooit samen voerden? Vader en zoon momentje Hoe voelt het wanneer het leven tussen je vingers wegglijdt? Als je niet meer weet wat je gisteravond hebt gegeten, of wat er tien minuten geleden is gezegd? Wanneer je alleen nog in het heden leeft, terwijl de geschiedenis die je zo vormde langzaam vervaagt? Is het hartverscheurend om te zien hoe alles wat iemand was, langzaam verdwijnt, alsof het nooit heeft bestaan. Maar ergens is er ook een sprankje hoop, een lichtpuntje: ze weten nog steeds wie we zijn, onthouden onze namen, herkennen ons gezicht. Als familie is het verleidelijk om je te fixeren op alles wat verloren is gegaan, op wat iemand niet meer weet of ka...

Joyce Join verovert het internet met gekke filmpjes

De Amsterdamse vlogger Joyce Join zet met toenemende snelheid persoonlijke filmpjes op YouTube. De filmpjes zijn toe nu toe alleen in de keuken gemaakt en hebben een ontzettend hoog Theo & Thea en een Villa Achterwerk gehalte. De brildragende Joyce vertelt uiterst serieus persoonlijke verhaaltjes aan de mensen via YouTube, terwijl je als kijker als snel denkt: Wat ik nu zie dat kan niet waar zijn, dit meent ze toch niet. Met haar onverzorgde blik in de camera gaan vrijwel meteen je mondhoeken omhoog van het lachen, zelfs tegen het gieren aan. Haar filmpjes zijn zo grappig en geestig om te zien dat ze beslist de moeite waard zijn om naar te kijken en ook helemaal uit te kijken. Wie is Joyce Join? De grote vraag is alleen wie is die Joyce Join? Als je haar filmpjes bekijkt, dan zou Joyce ook nog een man kunnen zijn die heel goed een vrouw naspeelt. Ze heeft het over haar vriend Wilbert en haar kind, maar wie zegt dat het waar is. Ze kan het ook heel goed spelen. Als...

Vlieland: vijf dagen vrijheid tussen wind, zee en stilte

Sommige plekken voelen direct vertrouwd. Alsof je er vaker bent geweest, zelfs wanneer je net van de boot stapt. Voor mij hebben de Waddeneilanden dat gevoel. Het geluid van meeuwen, de zilte lucht, de wind die altijd aanwezig is en het tempo dat automatisch lager gaat. Een eiland maakt me gelukkig. Dit jaar beginnen we ons waddenseizoen op Vlieland. Een klein eiland met iets meer dan duizend inwoners, maar jaarlijks bezocht door duizenden mensen die precies zoeken wat ik hier ook vind: rust, ruimte en vrijheid. Zodra de boot aanmeert merk je meteen hoe ontspannen alles hier voelt. Tegenover de haven zitten gezellige terrassen waar reizigers eerst even neerploffen voor koffie of lunch. Nog geen paar minuten lopen verder staan de fietsen al klaar om gehuurd te worden. Op Vlieland lijkt alles dichtbij, overzichtelijk en eenvoudig. Misschien is dat juist de charme. Vanaf de haven wandelen we zo de beroemde Dorpstraat in, het hart van het eiland. Geen grote winkelketens, geen haastige ...

Een weekend vol smaak van limoncello tot Dordrecht

Het was mijn dochter die met het idee kwam: “Zullen we samen een limoncello-workshop doen?” Niet zomaar een cadeau, maar een beleving, iets wat we samen konden doen. En dat paste precies bij ons. We zijn niet zo van het geld geven, maar vinden iets samen beleven veel waardevoller Dus trokken we er met z’n vieren op uit: mijn dochter Melissa, haar vriendin Mel, Vera en ik. De bestemming? Koreman’s Limoncello in Breda – een familiebedrijf dat niet voor niets werd uitgeroepen tot beste limoncello ter wereld. Tijdens de workshop leerden we alles over het ambacht achter die goudgele drank. De passie spatte eraf. We roken, proefden, lachten… en natuurlijk namen we ook wat flessen mee naar huis. Of beter gezegd: naar ons hotel, want we besloten er meteen een weekendje weg van te maken. ’s Avonds in Made, waar we bleven slapen, hebben we nog een glaasje (of twee 😉 ) geproefd van onze net aangeschafte flessen. En ik kan je vertellen: het smaakte naar meer. De volgende ochtend waren we ver...

Reiger Kees te gast bij visspeciaalzaak in Hoorn

Hoorn - Wij waren best een beetje verrast toen we reiger Kees op straat tegen kwamen. De omgeving niet blijkbaar, want de vogel blijkt een vaste gast te zijn bij visspeciaalzaak Wormsbecher aan de Wijdebrugsteeg in Hoorn. Reiger stapt viszaak binnen in Hoorn Het was vandaag een heerlijk zonnige dag als we reiger Kees tegenkomen. Althans, we begrijpen dat hij Kees heet als we met iemand bij van de vishandel aan de praat raken. Het schijnt dat ook bij minder weer de reiger een bezoek brengt aan de speciaalzaak. Bezoekers vinden de vogel allemaal wel grappig. Sommige gooien een stukje vis naar de vogel toe. Het zou best eens kunnen dat Kees zo heel wat vis bij elkaar smokkelt. Een blauwe reiger wordt gemiddeld 5 oud.

Ludovico Einaudi betovert Soestdijk

Einaudi bezorgde het publiek met zijn fluwelen handen een prachtig concert. De bijna 5000 bezoekers hadden vrijdagavond allemaal een zitplaats in de paleistuin. Natuurlijk speelde hij de soundtrack van de speelfilm Intouchables (2011). Het was zijn definitieve doorbraak bij het internationaal publiek. Nog helemaal niet zo lang geleden ontdekte ik de muziek van Einaudi. Door zijn manier van spelen raken sommige nummers mij in het hart. Hij speelt geen drama, waardoor het naar de keel grijpt, maar heel berekend rustig toets voor toets. En juist dat is wat het zo mooi maakt. Einaudi begon ingetogen te werk op zijn piano. Later liet hij zich begeleiden door twee strijkers en een percussionist. In de loop van de avond steeg het tempo en dat was aangenaam. Het publiek mocht alleen tussen de nummers door naar de wc, anders zou het te veel storen. Het was heel fijn om bij dit concert aanwezig te mogen zijn. Ik had hier niet op gerekend. Het was namelijk al heel snel uitverkocht. Ik heb mij...

Ouder worden en de kunst van loslaten

Ik zit hier, met mijn gedachten dobberend tussen herinneringen aan mijn achttiende verjaardag en het besef dat ik geen tiener meer ben. Het lichaam, dat ooit zonder veel moeite een avondje stevig door kon zakken, fluistert me nu toe dat die tijden voorbij zijn. Een dag van herstel na een wilde avond is veranderd in twee, soms zelfs meer. Sportieve hoogtepunten hebben ook een transformatie ondergaan. Meer dan dertig jaar lang was waterpolo mijn passie, maar op een dag voelden mijn armen als verroeste scharnieren. Het was tijd voor iets nieuws. Hardlopen werd mijn uitlaatklep, niet meer in teamverband, maar solo, waar ik niemand anders in mijn ritme hoefde te passen. Vanaf morgen, echter, ruil ik mijn hardloopschoenen in voor wandelschoenen. Het is tijd voor een nieuw avontuur, een rustiger tempo. Elke dag koester ik het feit dat ik nog hier ben, dat ik de vrijheid heb om te rijden waar ik wil. Maar ergens in mijn achterhoofd fluistert een stem dat zelfs deze vrijheid niet eeuwig za...

Autocentrum Pordon Utrecht | officiële Mercedes-Benz dealer in Midden-Nederland

Autocentrum Pordon voert het Mercedes-Benz en ligt aan de Franciscusdreef 68-70 in Utrecht Pordon Autocentrum aan de Franciscusdreef in Utrecht Service en kwaliteit staan centraal bij onze dienstverlening. De gastvrije en persoonlijke benadering van onze professionele verkoop- en werkplaatsteams versterken het familiegevoel binnen het bedrijf. Wij doen dat - in een ontspannen en ongedwongen sfeer- om alles zo aangenaam mogelijk te maken. Wie heeft er nog foto's van Pordon? allesopvierwielen@outlook.com Gerelateerde berichten 15-03-2010 Toon Hermans Pordon: 40 jaar Mercedes-Benz Utrecht december 2000 - Autobedrijf Pordon is volgens de kronieken van DaimlerChrysler Nederland 40 jaar Mercedes-Benz dealer. Als oprichtdatum van het bedrijf moet het jaartal 1927 worden genoemd, het jaar waarin de vader van Pim en Hans Pordon een algemeen garagebedrijf startte. Een tijd waarin autorijden slechts voor een elite was weggelegd. Pordon Nieuwegein - StergamPordon - Ster...

Pelgrimsverhaal · Camino Portugués Coastal Route · bijna 300 km zonder plan. Over vertrouwen, twijfel en gewoon gaan

Soms ontstaat een reis niet uit een strak plan, maar uit een gevoel. Geen lijstjes. Geen schema's. Geen controle. Alleen een gedachte die blijft hangen: Ik moet gaan. 300 kilometer te voet . 14 dagen onderweg. De eerste stappen De eerste dagen waren onwennig. Mijn lichaam moest wennen aan het ritme. Mijn benen voelden zwaar, stram. Alsof ze zich afvroegen: meen je dit serieus? Mijn hoofd was nog druk. Vol ruis. Gedachten die alle kanten opgingen. Ik liep langs de kust. De zee altijd ergens in de buurt. Soms rustig, kabbelend, soms wild en onvoorspelbaar. Net als ik. Langzaam ontstond er een ritme: lopen, eten, slapen. En weer opnieuw. Eenvoudig, maar allesbehalve makkelijk. Verwachtingen bestaan niet Ik dacht: vandaag wordt een vlakke etappe. Het werd klimmen. Ik dacht: het blijft droog. Het regende uren. Elke dag weer moest ik bijstellen. Het leven volgt geen plan. Je kunt het proberen te sturen, maar uiteindelijk gebeurt wat er gebeurt. De vraag is niet óf het anders loopt, maar ...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog