Terschelling - Sommige mensen trekken graag naar een bruisende stad. Anderen zoeken het avontuur op in de bergen. Geef mij maar een eiland.
Ik ben ermee opgegroeid. Als klein jongetje gingen we al naar Terschelling. Ik weet nog hoe bijzonder ik de overtocht met de boot vond. Het voelde alsof je een andere wereld binnenvoer. Een wereld waar alles net iets langzamer ging.
Misschien is daar mijn liefde voor eilanden wel ontstaan. Later bezocht ik alle Nederlandse Waddeneilanden. Sommige één keer, andere meerdere keren. En iedere keer gebeurt er hetzelfde. Zodra de boot loskomt van de wal, laat ik ook een stukje van de drukte achter.
De agenda.
De haast.
De files.
Het gevoel dat alles moet.
Het blijft aan de overkant.
Dit jaar bezocht ik opnieuw Terschelling. Ik was ook op Vlieland en Schiermonnikoog. Drie prachtige eilanden, ieder met een eigen karakter. Toch hebben ze iets gemeen.
Ze brengen rust.
De Waddeneilanden hebben voor mij geen grote attracties nodig. Geen pretparken of winkelboulevards. Hun grootste aantrekkingskracht is juist wat er níét is.
Geen drukte.
Geen toeterende auto's.
Geen haast.
Wel de wind door de duinen.
Het geluid van de meeuwen.
Het ritme van de golven.
En een strand dat nooit lijkt op te houden.
Ik kan uren wandelen zonder op de klok te kijken. Of op de fiets stappen en me laten verrassen door de natuur. Dat gevoel van vrijheid blijft iedere keer bijzonder. Ook buiten Nederland zoek ik eilanden op. We bezochten verschillende eilanden in Spanje en inmiddels ook een flink aantal Griekse eilanden. Ze hebben allemaal hun charme.
Toch blijf ik steeds weer terugkomen bij de Wadden. Misschien omdat daar mijn mooiste jeugdherinneringen liggen. Misschien omdat de natuur er de hoofdrol speelt. Of misschien omdat je er vanzelf een tandje terugschakelt. Op een eiland lijkt niemand haast te hebben.
En misschien is dat wel precies wat ik nodig heb. Even weg van alles. Even opladen. Even voelen dat geluk soms verrassend eenvoudig kan zijn. Misschien zoek ik daarom steeds opnieuw een eiland op. Niet om iets te doen. Maar juist om even niets te hoeven.
Daar, tussen de zee, de wind en de eindeloze horizon, vind ik iets wat in het dagelijks leven soms moeilijk te vinden is.
Rust in mijn hoofd.
06-07-2026 Fimpje


Reacties