Doorgaan naar hoofdcontent

Gilbert Vogt is makelaar in GTST

Duivendrecht - Toen ik vorige week door het castingbureau werd gebeld om een gastrolletje (als makelaar) in ‘Goede Tijden Slechte Tijden’ te komen spelen, moest ik er even over nadenken. Ik ken namelijk nauwelijks iemand van de serie. Maar uit nieuwsgierigheid voor de mensen en de studio’s heb ik teruggebeld en – ja – gezegd.

Studio waar GTST wordt opgenomen
De Endemol Studio’s liggen net achter de Arena (Amsterdam-Zuidoost). Parkeren bij de voetbalvelden zoals stond aangegeven in de beschrijving vind ik geen optie. Dus gewoon de parkeergarage onder het gebouw van de Endemol in gereden. Bij de receptie word ik keurig netjes ontvangen en naar de lange gang aan de zijkant van het immense gebouw gewezen. Daar wacht ik totdat ik word opgehaald. Als iemand de deur opendoet mag ik achter de persoon aanlopen en gaan we met de lift omhoog. Ik heb mijn trouwpak aan en dat vinden ze goed. Daarna gaan we naar de regiekamer en wacht ik een uur (het leven van figurant valt niet mee). Tussendoor word ik nog opgehaald om te schminken.

Gilbert Vogt met Lorena Gonzalez in GTST
Als er een set is geweest lopen de acteurs door de regiekamer langs me heen. Misschien stom om te zeggen, maar de meeste acteurs zeggen mij helemaal niets (en dat is natuurlijk wederzijds). Op zich vind ik dat ook wel heel prettig. Ik kijk tegen niemand op, want het zijn voor mij ook maar ‘gewoon’ mensen. Dan maak ik mijn opwachting op de set. In een leeg huis (het lijkt wel een poppenkast) ben ik ‘de makelaar’ en Gigi Ravelli en Mark van Eeuwen zijn de twee personen die het huis bekijken. Mark komt bij het spelen wat nonchalant over, maar hij is bijzonder aardig. Dat kan ook niet anders, want ik ben natuurlijk zijn makelaar. En Gigi Ravelli is de vriendin van Mark. Een aantal keren repeteren we, meteen gevolgd door een echte opname. Samen spelen we drie scènes. Heel ingewikkeld is het allemaal niet. Op de set zijn er drie camera’s, twee geluidsmannen, iemand voor het licht en nog iemand die regisseert. Hoewel mijn tekst helaas beperkt is, want ik praat toch altijd graag, vind ik dit werk leuk om te doen. Ook weer meegemaakt, op naar de volgende klus.

Helaas mogen er op de set geen foto’s worden gemaakt, dus moet ik maar wachten op de televisiebeelden. De scènes waar ik aan meedoe worden 16 en 17 februari 2012 uitgezonden.

Meer in de uitzending van 15-02 en 16-02-2012

Populaire posts van deze blog

Olympos: het bergdorp waar Karpathos zijn tradities laat zien

In het uiterste noorden van Karpathos ligt Olympos, een traditioneel bergdorp dat tegen de helling van de bergen is gebouwd. Smalle straatjes, kleurrijke huizen, kleine winkeltjes en de geur van Griekse koffie en baklava. Olympos is een plek waar je vooral rustig moet rondlopen en goed om je heen moet kijken. Vrouw op de uitkijk Wij besloten vanuit Karpathos-stad de auto te pakken en naar het noorden te rijden. De weg naar Olympos Vanaf Karpathos-stad is het ongeveer een uur rijden naar Olympos. De route voert je steeds verder de bergen in en slingert zich door het ruige landschap van het eiland. De wegen waren tijdens onze rit over het algemeen goed. Wel kwamen we onderweg zo nu en dan een steen op de weg tegen. Een kwestie van goed opletten en er netjes omheen rijden. Je wilt tenslotte niet halverwege je vakantie met een lekke band langs de kant van de weg staan. Eenmaal aangekomen bij Olympos konden we onze auto vrij gemakkelijk parkeren. En dan begint eigenlijk meteen het bijzonder...

Wie is die man bij Supercoop Huizen?

Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering. Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom? Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt ...

Moord op oudejaarsavond

Huizen - Het is oudejaarsavond 2010. Typische een avond om met het gezin een spelletje te spelen, hapje te eten, wijntje te drinken, en het openhaardje aan te doen, als we plotseling door een moord worden opgeschrikt. Op oudejaarsavond hebben we al een paar jaar een traditie met het gezin. We spelen spelletjes Rummikub, en gaan we sjoelen. We gaan er echt helemaal op los, ieder jaar weer. En van spelen krijg je honger, dus ontbreken de oliebollen en appelflappen ook dit jaar weer niet. Als het mijn beurt is om te sjoelen kijk ik nog even half door het raam naar buiten. Ik zie nog net iemand aan de overkant van het donkere straatje over wat ijsresten lopen. Dit jaar was mijn zoon (13) goed op dreef, hij won bijna alles. Het is gewoon niet meer leuk om tegen hem te moeten spelen. De televisie staat aan voor de klok, en om precies twaalf uur gaan de glazen omhoog: “Gelukkig Nieuwjaar.” ’s Middags hadden we vuurwerk gekocht en mijn zoon was niet meer te houden. Toen we buiten stonden, bego...

A Sisters Hope bij Radio 6FM

Huizen - In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos.    In de studio Oud zwemster Natasja Bos, Martje Hoekmeijer en Marion van Utteren van de Stichting A Sister's Hope: Alles over de Pink Moon Run & Walk.  In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos.  Dit jaar lopen wij als gezin spontaan voor de Pink Moon Run & Walk mee en daarom hebben wij op 27 mei de organisatie van A Sister’s Hope bij Radio 6FM uitgenodigd. Deze organisatie verdient het om dit jaar in beeld te komen. Mede oprichtster Martje Hoekmeijer en medewerkster Marion van Utter...

Karpathos: Oh, wat is de zee blauw

Ik zit hier op Karpathos, een van de Griekse eilanden die we inmiddels meerdere keren hebben opgezocht voor onze vakanties. Griekenland blijft ons trekken. Misschien omdat de zee, de wind en het strand me doen denken aan Bonaire en Curaçao. Natuurlijk zijn er verschillen, maar dat gevoel van vrijheid herken ik. Strand bij Karpathos Stad Alleen is Karpathos geen feest-eiland.  Gelukkig maar. Als ik geluid wil, zet ik wel muziek op mijn hoofd. Ik kom hier juist voor de rust. Karpathos voelt anders dan veel andere vakantiebestemmingen. Het eiland is ruig, de bergen zijn indrukwekkend en je vindt er prachtige stranden en kleine baaien. Er is toerisme, natuurlijk, maar het voelt niet alsof alles hier om toeristen draait. En dat vind ik fijn. We hebben inmiddels verschillende stranden bezocht. Kleine, knusse baaitjes. Hartstikke mooi hoor. Maar ik kom er steeds meer achter dat ik helemaal niet zo van knus ben. Ik hou van ruimte. Geef mij maar een lang strand. Een grote baai. ...

De nieuwe Suzuki SX4 S-Cross staat in onze showroom! - Freeroad Almere

ALMERE - Het is zover. De nieuwe SX4 S-Cross staat vanaf nu bij ons in de showroom aan de Zandzuigerstraat 6 te Almere.  De nieuwe Suzuki SX4 S-Cross 2022 Nog net voor het einde van het nieuwe jaar introduceert Suzuki een nieuw model, de SX-4 S-Cross (2022). Half december staat de S-Cross bij alle dealers in Nederland. Achterop staat weliswaar SX4 S-Cross, de uit Hongarije, waar de productiestart vorige maand al van start ging, afkomstige Suzuki heet in de volksmond S-Cross. Het is een aanduiding die alweer jaren mee gaat. De nieuwe SX4 S-Cross 2022 De term SX-4 gaat zelfs nog langer mee en wordt inmiddels op twee modelgeneraties gevoerd. Waar de ‘cross’ benaming tot op heden nadrukkelijk verwees naar het crossover-concept van het Suzuki-model, daar is de nieuweling overduidelijk een SUV. Het instapmodel begint vanaf € 26.875,-. Het is geen concurrent van de Vitara, maar een aanvulling. Suzuki SX4 S-Cross 2022 Wie is de schrijver van dit verhaal? Mijn naam is Gilbert en al meer...

Help, ik kan mijn tollie niet meer zien. Afvallen in twee maanden

Huizen - Drie jaar geleden was ik het helemaal zat met mijn lichaam. Ik besloot om drastisch af te vallen en alle lekkere dingen te laten staan. Dat was moeilijke periode voor me want ik ben een levensgenieter. Toch lukte het mij om in twee maanden 10 kilo af te vallen. Ik ben inmiddels drie jaar verder. Ben ik nog op gewicht, afgevallen of ben ik juist weer aangekomen? Help, ik kan mijn piemel niet meer zien - Foto: © Gilbert Vogt Het is hopeloos met me. Ik ben een paar jaar geleden tien kilo (van 95 naar 85 kilo) afvallen, maar het afgelopen jaar ben ik weer van 85 naar 97 kilo (XXL) gegaan. Hoe kan dat nou? Het is wel zo dat ik sinds vorig jaar met waterpolo ben gestopt en in hardlopen ineens geen zin meer had. Doordeweeks drink ik dan geen alcohol meer maar in het weekend ga ik vaak helemaal los. Ik drink bij voorkeur bier, wijn of likeur. Verder schep ik twee keer warm eten op en in het weekend vreet me te barsten aan de chips en de Spaanse worst. Sinds ik weer van voren be...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Waarom ik niet huilde bij de crematie van mijn oom

Mijn oom is overleden. Na een lang ziektebed kwam er een einde aan zijn leven. Ik kende hem vooral uit mijn jeugd. Daarna raakte de familieband op de een of andere manier uit elkaar. Het leven ging verder en iedereen ging zijn eigen weg. Toch stond ik er. Niet zozeer omdat ik mijn oom door de jaren heen heel dichtbij had meegemaakt, maar omdat ik er wilde zijn voor mijn familie. Om mijn moeder, mijn zus en anderen te steunen op een moment waarop afscheid nemen nooit gemakkelijk is. En toch gebeurde er iets met mij waar ik de afgelopen dagen over ben blijven nadenken. Ik huilde niet. Ik had ook niet het gevoel dat ik moest huilen. Ik stond daar, ik luisterde, ik keek naar de mensen om mij heen en probeerde vooral sterk te zijn. De sterke broer. De sterke zoon. Ik kan dit wel aan, dacht ik. Maar kan een mens eigenlijk alles aan wat het leven op zijn pad brengt? Dat is een vraag die steeds vaker door mijn hoofd gaat. Want de afgelopen jaren heb ik van dichtbij gezien dat mense...

Jenifer & Remco leefden nog lang...

'Alleen nog een Man' is alweer een tijdje aan de gang en wordt elke zondagavond op Net5 uitgezonden. Het gaat nu nog om twee vrijgezellen mannen die strijden om één vrouw. Een van de twee mannen is Remco, mijn waterpolomaatje bij De Otters Het Gooi, en hij is nog in de race voor Jenifer. Er zijn maar weinig programma's die me boeien, maar nu Remco meedoet, sla ik geen uitzending van 'Alleen nog een Man' meer over. In dit programma slooft Remco zich uit om Jenifer voor hem te winnen, en dat lijkt ook nog te lukken ook. Terecht, want de vonken vliegen er vanaf tussen die twee. En je hoeft geen verstand van de liefde te hebben om te zien dat het wel goed zit tussen dit stel. Laat ik het zo zeggen: bij de andere stellen heb ik "dit" nog geen een keer gezien. Remco is een beste vent hoor, maar hij mist een beetje lef om echt door te zetten in het programma. Dat is jammer, want aan Jenifer heeft hij echt een hele leuke vrouw. Dus Remco, na de laatste uitzending...