Gilbert Vogt is makelaar in GTST

Duivendrecht - Toen ik vorige week door het castingbureau werd gebeld om een gastrolletje (als makelaar) in ‘Goede Tijden Slechte Tijden’ te komen spelen, moest ik er even over nadenken. Ik ken namelijk nauwelijks iemand van de serie. Maar uit nieuwsgierigheid voor de mensen en de studio’s heb ik teruggebeld en – ja – gezegd.

Studio waar GTST wordt opgenomen

De Endemol Studio’s liggen net achter de Arena (Amsterdam-Zuidoost). Parkeren bij de voetbalvelden zoals stond aangegeven in de beschrijving vind ik geen optie. Dus gewoon de parkeergarage onder het gebouw van de Endemol in gereden. Bij de receptie word ik keurig netjes ontvangen en naar de lange gang aan de zijkant van het immense gebouw gewezen. Daar wacht ik totdat ik word opgehaald. Als iemand de deur opendoet mag ik achter de persoon aanlopen en gaan we met de lift omhoog. Ik heb mijn trouwpak aan en dat vinden ze goed. Daarna gaan we naar de regiekamer en wacht ik een uur (het leven van figurant valt niet mee). Tussendoor word ik nog opgehaald om te schminken.

Gilbert Vogt met Lorena Gonzalez in GTST

Als er een set is geweest lopen de acteurs door de regiekamer langs me heen. Misschien stom om te zeggen, maar de meeste acteurs zeggen mij helemaal niets (en dat is natuurlijk wederzijds). Op zich vind ik dat ook wel heel prettig. Ik kijk tegen niemand op, want het zijn voor mij ook maar ‘gewoon’ mensen. Dan maak ik mijn opwachting op de set. In een leeg huis (het lijkt wel een poppenkast) ben ik ‘de makelaar’ en Gigi Ravelli en Mark van Eeuwen zijn de twee personen die het huis bekijken. Mark komt bij het spelen wat nonchalant over, maar hij is bijzonder aardig. Dat kan ook niet anders, want ik ben natuurlijk zijn makelaar. En Gigi Ravelli is de vriendin van Mark. Een aantal keren repeteren we, meteen gevolgd door een echte opname. Samen spelen we drie scènes. Heel ingewikkeld is het allemaal niet. Op de set zijn er drie camera’s, twee geluidsmannen, iemand voor het licht en nog iemand die regisseert. Hoewel mijn tekst helaas beperkt is, want ik praat toch altijd graag, vind ik dit werk leuk om te doen. Ook weer meegemaakt, op naar de volgende klus.

Helaas mogen er op de set geen foto’s worden gemaakt, dus moet ik maar wachten op de televisiebeelden. De scènes waar ik aan meedoe worden 16 en 17 februari 2012 uitgezonden.

Meer in de uitzending van 15-02 en 16-02-2012

Populaire posts van deze blog

Een nieuw ontmoetingsbankje van Greetje Slotema-Feenstra waar je elkaar niet kunt verstaan in Blaricum

Blaricum heeft een prachtig bankje waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Een mooie plek, bovenop de dijk, met uitzicht op de kruising. Bankje boven op de dijk bij de doorgang van de wijk De Bijvanck naar de Randweg-Oost Alleen heeft niemand blijkbaar rekening gehouden met één klein detail. Het verkeer. 🚗💨😂 Het uitzicht vanaf het bankje naar de lawaaierige kruising Wij probeerden elkaar te verstaan, maar uiteindelijk waren we vooral druk met naar elkaar roepen. Een ontmoetingsbankje dat vooral voor héél veel hilariteit zorgt. Het bankje eert Greetje Slotema-Feenstra en symboliseert de verbinding tussen De Bijvanck en het oude dorp Blaricum Zet het geluid aan, bekijk het filmpje en oordeel zelf. 😄

Depressie is een keuze

Nederland behoort tot de top tien rijkste landen ter wereld en scoort hoog in levenskwaliteit. Nederlanders waarderen hun leven met een 7,8, wat hen de vijfde plek in Europa oplevert. Toch kampen ruim een miljoen mensen met depressie en slikken hiervoor medicatie. Daarnaast heeft 1 op de 6 werknemers burn-out klachten. Hoe kan dit? We leven in een vrij land, maar kunnen we hier wel mee omgaan? Help, de blaadjes vallen weer van de bomen Jarenlang heb ik last gehad van donkere wolken in mijn hoofd, maar op een dag was ik er helemaal klaar mee. Ik wilde dat de zon weer zou gaan schijnen, en wat vaker dan tot nu toe het geval was. Ik vind het lastig om erover te praten. Ik wil niet dat mensen in mijn omgeving een ander beeld van mij krijgen. Ik heb namelijk altijd gedaan alsof er niets aan de hand was. Niemand kon er ook iets aan doen, alleen ikzelf. Ik wilde ook mijn partner niet met mijn donkere gevoelens opschepen. Ik heb lang mijn best gedaan om het bij haar weg te houden, maar nooit...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

10 kg afvallen in 2 maanden

Huizen - Lees hier mijn geheim over verantwoordelijk afvallen en de onzin van het Sonja Bakker dieet, Dr. Frank dieet, Montignacen, afslankpillen, boeken en nog meer rotzooi in: “Afslanken Ontmaskerd.” Tien kilo afvallen zonder dieet in twee maanden, kan dat? Het is nu ruim twee maanden geleden dat ik in een enorme shock terecht kwam. Het leek wel alsof ik mij ineens realiseerde, dat ik de laatste jaren, niet had zitten opletten of zo. En niemand, maar ook daadwerkelijk niemand, leek zich ook maar enigszins te realiseren hoe kwetsend sommige opmerkingen bij mij overkwamen. Het voelde alsof er een bom was ingeslagen: “Wat zie jij er goed uit zeg,” maar eigenlijk bedoelde ze, “Jeeeé, wat ben jij lekker dik geworden zeg!” En op een dag werd ik wakker. Liep naar de badkamerspiegel en ging er eens goed voorstaan. Ik probeerde mijn bierbuik nog een beetje in te houden en dacht: Zo kan het (echt) niet langer! Dit is de grens. Bijna 100kg Hoe heeft het toch zo ver heeft kunn...

Da Bruno Blaricum over de tong

Veer en ik houden wel van een feestje en anders bedenken we er wel een om iets te vieren. Dit jaar drie jaar getrouwd, dus wij naar Da Bruno. ’s Morgens waren wij al vroeg op om te gaan hardlopen. In de middag hebben we gefietst om lekker op het terras van Restaurant De Lage Vuursche een Hertog Jan te nuttigen. Waar gewerkt wordt, moet ook worden gedronken, zal ik maar zeggen. Maar ons hoogte punt van de Bevrijding/trouwdag was toch wel uit eten bij Da Bruno in Blaricum. Het Italiaans restaurant in Blaricum. De specialiteit van het Primi Piatti is ongetwijfeld de Spaghetti Al Parmigiano Flambati con Whisky. Deze wordt aan je tafel gemaakt en trekt van andere mensen altijd bekijks. Veer had de Risotto al frutti di mareenen ik deTonno alla griglia. Geheel in stijl afgesloten met een Caffè Italiano (con amaretto). De bediening is uiterst vriendelijk en staan echt tot je beschikking is deze ‘huiskamer’. Een glas Prosecco wordt er horizontaal ingeschonken. Je jas wordt helaas niet in de hal...

Heilige Koe totaal loss

Boe - Er zijn toch wel veel mensen die denken dat hun Heilige Koe een Gouden Koets waard is. Dat komt omdat mensen nou eenmaal de neiging hebben om er een bepaalde emotie aan toekennen. "Help, ik heb schade aan mijn auto, wat nu?" Allereerst lopen we even met de klant mee naar de auto. We bekijken de schade en maken onze eerste inschatting. "Wat denkt u, kan de auto nog worden hersteld, en hoeveel gaat het kosten?" “Lastige vraag mevrouw, we kunnen alleen de zichtbare schade zien. Als je delen van de auto gaat demonteren, is er misschien wel meer schade.” Het klinkt misschien allemaal een beetje vaag, maar mensen hebben nou eenmaal de neiging om je ergens aan vast te pinnen. Dus, schadebedragen noemen we daarom maar niet. Hooguit een geschat bedrag voor op het schadeformulier. Met de nadruk op ‘geschat bedrag.’ En soms kun je wel meteen zien (ervaring) dat het herstellen van de auto meer dan de helft van de dagwaarde is (een van de spelregels in autoverzekeringen...

De Figurant: Een dag op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden

Amsterdam - Op een koele voorjaarsmorgen in Amsterdam, waar de zon nog besluiteloos scheen en de stad langzaam ontwaakte, begon mijn avontuur. Het was niet zomaar een dag; het was de dag dat ik terugkeerde naar de set van "Goede Tijden, Slechte Tijden", een plek waar ik jaren geleden als figurant een klein rolletje had gespeeld. Toen was ik de makelaar , een voorbijganger in het snelle leven van soapsterren, maar vandaag zou ik iets anders zijn. Wat? Dat moest nog blijken. Gedeelte van de regiekamer in de keuken bij GTST Ik arriveerde vroeg bij de studio, gewapend met drie verschillende outfits, zorgvuldig gekozen om aan de strikte kledingvoorschriften te voldoen. Geen logo's, geen strepen of stippen, en zeker geen zwart. De kleding werd snel goedgekeurd, en ik werd naar een wachtkamer geleid waar andere figuranten al druk in gesprek waren. Het was een bont gezelschap van enthousiaste mensen die, net als ik, genoten van de kans om deel uit te maken van deze iconische Ne...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Kroymans was ook mijn jongensdroom

Hilversum - Autobedrijf Kroymans heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht op me gehad. Als kind, tijdens bezoekjes aan mijn grootouders in Hilversum, maakten we regelmatig een wandeling langs Kroymans. Voor velen misschien slechts een voorbijgaand moment, maar voor mij was het iedere keer een magische ervaring. Ik stond daar, als klein jongetje, mijn neus tegen het glas gedrukt, vol bewondering kijkend naar de glimmende bolides in de showroom. Het was alsof ik een blik wierp in een andere wereld – een wereld van snelheid, luxe, en status. Kroymans: Een jongensdroom die In stukken viel De gedachte om ooit deel uit te maken van deze wereld werd een jongensdroom, een verlangen dat in de loop der jaren alleen maar sterker werd. Toen het boekje ‘Mister Ferrari’ verscheen, een hommage aan Frits Kroymans en zijn imperium, kon ik niet anders dan het onmiddellijk aanschaffen. De verhalen in dat boek gaven me een kijkje achter de schermen van een wereld die ik altijd al had bewonderd. Maar...

Waarom het ene artikel wel scoort en het andere niet?

Ik blijf me erover verbazen: waarom het ene artikel massaal wordt gelezen en het andere een stuk minder. Ik probeer altijd vanuit mijn hart te schrijven. Het is eerlijk, het is persoonlijk, en toch… kennelijk komt het ene beter binnen dan het ander. Kijk op mijn Linked-In pagina Soms denk ik: dit wordt een knaller. En dan blijft het stil. Niet spannend. En soms tik ik iets neer waarvan ik niet verwacht dat het indruk maakt, en ineens is het boem: tienduizenden lezers. Vorig jaar bijvoorbeeld. Ik schreef een bericht waarin ik de opvolger van Victor van First Dates zou worden. Ik kreeg honderden felicitaties in mijn inbox. Het was een grap, maar wat een bereik: meer dan 50.000 lezers. En dan de berichten over dementie. Dat onderwerp raakt me diep. Mijn vader en schoonvader hebben het. Als ik daarover schrijf, doe ik dat met aandacht en emotie. Het wordt goed gelezen, dat zeker, maar nooit komt het in de buurt van die 50.000. Terwijl dat juist de teksten zijn die ik het meest voe...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog