Wanneer het lichaam nee zegt

Ik ben heel benieuwd hoe het komt dat je lichamelijke klachten hebt en dat je niet weet waar het vandaan komt. Ik ben geen wetenschapper, maar wel een fanatieke lezer als het gaat over dit onderwerp. Ik ben nieuwsgierig wat lichaam en geest met elkaar te maken hebben.

Het Brein in Valencia 1 maart 2022

Ze zeggen toch niet voor niets: Luister naar je lichaam/lijf. Het zegt iets tegen jou. Bij elk pijntje stel ik mij dan ook de vraag: Wat wil mijn lichaam tegen mij zeggen? Ik vind dat best een moeilijke vraag, want daar is niet zomaar een antwoord op te geven. Dat is te ingewikkeld.

Als ik zeg: Ik heb zeurende last van mijn knie. Wat zegt mijn knie dan concreet tegen mij? Dat ik misschien niet meer moet gaan hardlopen? Dat ik op andere schoenen moet gaan lopen? Dat ik beter kan gaan wandelen in plaats van hardlopen? Ik zal dus moeten onderzoeken doen hoe ik van de zeurende pijn in mijn knie af kan komen.

Ik had zoveel last van mijn rechterknie tijdens het hardlopen, dat het onmogelijk werd om verder te gaan. Ik dacht als ik zo doorga dan gaat mijn knie onherstelbaar stuk. Ik ben acuut met hardlopen gestopt. De beslissing om te stoppen vond ik al pijnlijk, maar doorrennen was ook geen optie.

Ook speelde er van alles in mijn hoofd af. Zo nam ik aan dat mijn knie geopereerd moest gaan worden. Ik maakte daarom een afspraak met de chirurg. Hij bekeek mijn knie, en liet van beide knieën foto’s maken. Bij het vergelijken kwam hij tot de volgende conclusie: ‘Er is op de foto’s niets te zien. Beide knieën zijn gelijk. Ik ga u niet opereren. U kan gewoon weer gaan hardlopen,’ zei de chirurg tegen mij. ‘Eh, niets te zien? Ik kan gewoon weer gaan hardlopen?’ zei ik op een verbazende, maar ook opgeluchte toon.

Hoe dan? In mijn hoofd was mijn rechterknie verbrijzeld en nam aan dat ik nooit meer zou kunnen hardlopen. Had ik het dan allemaal bedacht? Nee. Ik had echt pijn in mijn knie. Als ik op bed ging liggen en een kniebuiging maakte, dan hoorde ik ook echt het krakende geluid van een pepermolen.

Eerst dacht ik dat er iets aan de hand was, maar de chirurg in de witte jas ontkrachtte het verhaal in mijn hoofd. De ‘defecte knie’ moest met deze uitslag alleen nog uit mijn hoofd verdwijnen. Het heeft maanden geduurd, maar uiteindelijk is de hoax verdwenen en kan ik weer gewoon hardlopen.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Joyce Join verovert het internet met gekke filmpjes

De Amsterdamse vlogger Joyce Join zet met toenemende snelheid persoonlijke filmpjes op YouTube. De filmpjes zijn toe nu toe alleen in de keuken gemaakt en hebben een ontzettend hoog Theo & Thea en een Villa Achterwerk gehalte. De brildragende Joyce vertelt uiterst serieus persoonlijke verhaaltjes aan de mensen via YouTube, terwijl je als kijker als snel denkt: Wat ik nu zie dat kan niet waar zijn, dit meent ze toch niet. Met haar onverzorgde blik in de camera gaan vrijwel meteen je mondhoeken omhoog van het lachen, zelfs tegen het gieren aan. Haar filmpjes zijn zo grappig en geestig om te zien dat ze beslist de moeite waard zijn om naar te kijken en ook helemaal uit te kijken. Wie is Joyce Join? De grote vraag is alleen wie is die Joyce Join? Als je haar filmpjes bekijkt, dan zou Joyce ook nog een man kunnen zijn die heel goed een vrouw naspeelt. Ze heeft het over haar vriend Wilbert en haar kind, maar wie zegt dat het waar is. Ze kan het ook heel goed spelen. Als...

“Blue Zone” in Soesterduinen

Natuurreservaat "Soesterduinen" is een plek in Nederland, bekend om zijn zandduinen en heidevelden. Het is een populaire bestemming voor wandelen, natuurwandelingen en buitenactiviteiten. Een "blue zone" (blauwe zone) verwijst meestal naar een gebied waar mensen opmerkelijk langer leven en een hogere levensverwachting hebben dan elders. Daarom volgen wij vandaag de blauwe paaltjes, een handige manier om de weg te vinden, die ons leidt door de mooie delen van het gebied. En vooral te genieten van al het moois die het gebied te bieden heeft. Het geluid van de wind door de bomen voegt een rustgevende sfeer toe aan de natuurlijke omgeving en draagt bij aan de charme van het wandelen. Het witte zand doet ons denken aan de kust en dat maakt de ervaring nog specialer, zelfs als je niet daadwerkelijk aan de kust bent. De natuur heeft een unieke manier om ons te laten dromen en te genieten van het moment. Blijf genieten van het wandelen in dit prachtige gebied en laat de ...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Pelgrimsverhaal · Camino Portugués Coastal Route · bijna 300 km zonder plan. Over vertrouwen, twijfel en gewoon gaan

Soms ontstaat een reis niet uit een strak plan, maar uit een gevoel. Geen lijstjes. Geen schema's. Geen controle. Alleen een gedachte die blijft hangen: Ik moet gaan. 300 kilometer te voet . 14 dagen onderweg. De eerste stappen De eerste dagen waren onwennig. Mijn lichaam moest wennen aan het ritme. Mijn benen voelden zwaar, stram. Alsof ze zich afvroegen: meen je dit serieus? Mijn hoofd was nog druk. Vol ruis. Gedachten die alle kanten opgingen. Ik liep langs de kust. De zee altijd ergens in de buurt. Soms rustig, kabbelend, soms wild en onvoorspelbaar. Net als ik. Langzaam ontstond er een ritme: lopen, eten, slapen. En weer opnieuw. Eenvoudig, maar allesbehalve makkelijk. Verwachtingen bestaan niet Ik dacht: vandaag wordt een vlakke etappe. Het werd klimmen. Ik dacht: het blijft droog. Het regende uren. Elke dag weer moest ik bijstellen. Het leven volgt geen plan. Je kunt het proberen te sturen, maar uiteindelijk gebeurt wat er gebeurt. De vraag is niet óf het anders loopt, maar ...

Een weekend vol smaak van limoncello tot Dordrecht

Het was mijn dochter die met het idee kwam: “Zullen we samen een limoncello-workshop doen?” Niet zomaar een cadeau, maar een beleving, iets wat we samen konden doen. En dat paste precies bij ons. We zijn niet zo van het geld geven, maar vinden iets samen beleven veel waardevoller Dus trokken we er met z’n vieren op uit: mijn dochter Melissa, haar vriendin Mel, Vera en ik. De bestemming? Koreman’s Limoncello in Breda – een familiebedrijf dat niet voor niets werd uitgeroepen tot beste limoncello ter wereld. Tijdens de workshop leerden we alles over het ambacht achter die goudgele drank. De passie spatte eraf. We roken, proefden, lachten… en natuurlijk namen we ook wat flessen mee naar huis. Of beter gezegd: naar ons hotel, want we besloten er meteen een weekendje weg van te maken. ’s Avonds in Made, waar we bleven slapen, hebben we nog een glaasje (of twee 😉 ) geproefd van onze net aangeschafte flessen. En ik kan je vertellen: het smaakte naar meer. De volgende ochtend waren we ver...

Wokken in Huizen (Update 2011)

Huizen - Een jaar geleden is het grootse wok restaurant in ’t Gooi open gegaan. Vandaag maken wij opnieuw kennis met dit restaurant aan het Plein 2000 in Huizen. We worden keurig netjes bij de ingang ontvangen. Een vriendelijke dame wijst ons de weg naar de kast waar we onze jassen kunnen ophangen. Ik loop meteen naar de pinautomaat om te betalen, maar dat hoeft gelukkig niet meer. Vorig jaar hebben ze dat systeem na twee weken weer afgeschaft, beter, want we gaan tenslotte niet naar de Mac Donalds. Het ruikt weer heerlijk als we het restaurant binnenlopen. Helaas hebben ze nog niets aan de verlichting gedaan, deze is eigenlijk voor Nederlandse normen te fel. En eerlijk is eerlijk: ik zie er ook gewoon beter uit met kaarslicht, gaap, maar dat terzijde. Hoewel er niet veel mensen binnen zijn, het is rond acht uur ’s avonds, is het toch enigszins wat lawaaierig. Dat komt waarschijnlijk door plavuizen vloer en de wat sobere inrichting: het is en blijft natuurlijk wel een Japans restaurant...

Autocentrum Pordon Utrecht | officiële Mercedes-Benz dealer in Midden-Nederland

Autocentrum Pordon voert het Mercedes-Benz en ligt aan de Franciscusdreef 68-70 in Utrecht Pordon Autocentrum aan de Franciscusdreef in Utrecht Service en kwaliteit staan centraal bij onze dienstverlening. De gastvrije en persoonlijke benadering van onze professionele verkoop- en werkplaatsteams versterken het familiegevoel binnen het bedrijf. Wij doen dat - in een ontspannen en ongedwongen sfeer- om alles zo aangenaam mogelijk te maken. Wie heeft er nog foto's van Pordon? allesopvierwielen@outlook.com Gerelateerde berichten 15-03-2010 Toon Hermans Pordon: 40 jaar Mercedes-Benz Utrecht december 2000 - Autobedrijf Pordon is volgens de kronieken van DaimlerChrysler Nederland 40 jaar Mercedes-Benz dealer. Als oprichtdatum van het bedrijf moet het jaartal 1927 worden genoemd, het jaar waarin de vader van Pim en Hans Pordon een algemeen garagebedrijf startte. Een tijd waarin autorijden slechts voor een elite was weggelegd. Pordon Nieuwegein - StergamPordon - Ster...

Liefde is zo krachtig

In het dorp Hilversum, omgeven door heide en bossen, leefde eens mijn opa. Hij was ooit een levendige ziel geweest, vol levenslust en vreugde, maar na het overlijden van zijn geliefde vrouw, verdween de zingeving uit zijn leven. Oma en opa hadden een onverbrekelijke band, een liefde die dieper ging dan woorden ooit konden beschrijven. Ze waren elkaars rot in de branding, hun liefde een gebakken van warmte in een soms koude wereld. Na oma’s dood voelde opa zich verloren. Hij trok zich steeds verder terug, als een schip zonder kompas op de zee van eenzaamheid. Hij vermeed contact met de buitenwereld, zijn hart verzwaard door een onzichtbare laatste. Zijn ogen, die ooit zo helder hadden geschenen, werden getekend door verdriet en eenzaamheid. De dagen werden nachten en de nachten werden dagen voor Opa. Hij stond later op, zijn bed werd een toevluchtsoord van verdriet waardoor hij nooit meer leek te willen vertrekken. Om de pijn te verdoven, greep hij naar de fles. De warmte van de dra...

Dames organiseren discofeest voor A Sisters Hope bij The Spot in Bussum

Bussum - Barbara (in het midden afgebeeld) wil meedoen met de 60km wandeling van de stichting A Sisters Hope. Bianca Hoorn, Barbara Roeten, Ellen Askes -Foto: Gilbert Vogt De organisatie A Sisters Hope probeert zoveel mogelijk geld in te zamelen voor onderzoek naar borstkanker. Daarom organiseert Barbara op 7 september vanaf 20.30 uur een ouderwets lekker swingend discofeest in The Spot in Bussum. Het is negen maanden geleden dat Barbara Roeten werd geconfronteerd door een verschrikkelijke ziekte. Bij het horen van de diagnose ‘borstkanker’ is het leven van Barbara maar ook dat van haar man en kinderen, in één klap verandert en aan het denken gezet. Ze is al jaren lid van het kankerfonds en nu heeft ze er zelf mee te maken gekregen. Het is voor haar dan ook een extra motivatie om zich voor het goede doel in te zetten. Lees meer... Barbara Roeten heeft gevochten als een paard maar de strijd tegen kanker verloren. Op vrijdag 2 mei 2014 is zij overleden. In de weken vooraf...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog