Pelgrimsverhaal · Camino Portugués Coastal Route · bijna 300 km zonder plan. Over vertrouwen, twijfel en gewoon gaan

Soms ontstaat een reis niet uit een strak plan, maar uit een gevoel. Geen lijstjes. Geen schema's. Geen controle. Alleen een gedachte die blijft hangen: Ik moet gaan. 300 kilometer te voet. 14 dagen onderweg.

De eerste stappen

De eerste dagen waren onwennig. Mijn lichaam moest wennen aan het ritme. Mijn benen voelden zwaar, stram. Alsof ze zich afvroegen: meen je dit serieus? Mijn hoofd was nog druk. Vol ruis. Gedachten die alle kanten opgingen.

Ik liep langs de kust. De zee altijd ergens in de buurt. Soms rustig, kabbelend, soms wild en onvoorspelbaar. Net als ik. Langzaam ontstond er een ritme: lopen, eten, slapen. En weer opnieuw. Eenvoudig, maar allesbehalve makkelijk.

Verwachtingen bestaan niet

Ik dacht: vandaag wordt een vlakke etappe. Het werd klimmen. Ik dacht: het blijft droog. Het regende uren. Elke dag weer moest ik bijstellen. Het leven volgt geen plan. Je kunt het proberen te sturen, maar uiteindelijk gebeurt wat er gebeurt. De vraag is niet óf het anders loopt, maar hoe je ermee omgaat.

Regen, bergen en weerstand

Er waren dagen dat het zwaar was. Echt zwaar. Regen die maar bleef vallen. Paden die veranderden in modderige glijbanen. Bergen die zich eindeloos leken uit te strekken. Er was een moment dat ik serieus dacht om te stoppen. Geen drama. Geen groot besluit. Gewoon: dit is genoeg.

Maar iets in mij bleef bewegen. Nog één stap. En nog één. En achteraf, was dat misschien wel de grootste overwinning van allemaal. Regen die maar bleef vallen, paden die glijbanen werden. Het moment dat stoppen reëel leek en ik toch doorliep. Nog één stap. En nog één. De simpelste overwinning.

Het ongemak

Er was een laag ongemak die ik bewust had opgezocht. Niet de regen, niet de pijn in mijn kuiten. Iets anders. Iets wat begon op het moment dat ik incheckte bij een herberg. Een bed in een zaal. Vreemden om me heen. En de wetenschap: er kunnen straks meer reizigers bijkomen. Die ook een plek voor de nacht zoeken. Elke nacht opnieuw

Het gesnurk. Midden in de nacht. Iemand die je niet kent. Niets aan te doen, behalve ermee leren leven. Het licht. Iemand gaat naar de wc. Het licht gaat aan. Of je hoort ze rommelen met hun rugzak. Om drie uur 's nachts. Is er wel plek? Na 20 tot 25 kilometer lopen. Geen reservering mogelijk. Gewoon aankomen en hopen. Elke keer opnieuw.

De controle loslaten en er op vertrouwen dat het wel goed komt. Wat ga ik eten? Is er een supermarkt? Is er iemand die iets over heeft? Soms weet je het pas als je er staat. De wc en douche. Vaak schoon. Soms niet helemaal. Allebei heb ik meegemaakt. De was. Kleding wassen 's avonds. En dan maar hopen dat het de volgende ochtend droog is. Regen beslist anders. Dit was geen bijzaak. Dit was de reis.

Ik had dit ongemak bewust opgezocht. Niet om mezelf te straffen. Maar uit nieuwsgierigheid. Hoe ga ik hiermee om? Dat was de vraag. Elke dag. Elke nacht. Elke keer opnieuw. En het antwoord verschilde. Soms gemakkelijker dan ik dacht. Soms moeilijker. Maar ik zag geen moeilijkheden, alleen mogelijkheden. Of een oplossing. Iemand die hielp. Of gewoon: de volgende ochtend.

Alleen, maar nooit echt alleen

Ik liep veel alleen. Uren achter elkaar. Door bossen, over keien, langs verlaten paden. En toch voelde ik me zelden eenzaam. Dat kwam door de mensen die ik ontmoette. De eerste twee dagen niet hoor. De wilde ik echt de- socialiseren (als dat woord bestaat).

Vader & dochter. Uit Italië: ze leefden vanuit hun hart, elke dag. De 74-jarige Een vrouw uit Frankrijk die de Camino liep met haar hond, gewoon omdat het kon. Simon. Uit België. Bleef doorgaan, ook als het moeilijk ging. Gabriel. Begreep mijn simpele vraag "Why?" meteen, zonder uitleg. De twee zussen. Een paar woorden werden 20 kilometer samen. Lachen, praten, stiltes die klopten. Soms hoef je niets te plannen. Dan gebeurt het gewoon.

De reset

Halverwege de reis gebeurde er iets. Alsof iemand op een knop drukte. Reset. Emoties kwamen los. Onverwacht. Ongefilterd. Ik huilde. Niet omdat het slecht ging, maar omdat alles even binnenkwam. Het voelde als groeien. Van binnen.

Vertrouwen zonder naam

Eén moment staat me nog helder bij. Een taverne. Geen check-in. Geen paspoort. Geen formulier. Alleen een man achter de bar, een sleutel, en een knikje. Dat was genoeg. Ik sliep daar. At daar. Betaalde daar € 41. En de volgende ochtend vertrok ik weer. Ze wisten niet wie ik was. En toch was alles geregeld.

In een wereld waar alles vastgelegd moet worden, bestond hier nog iets anders. Eenvoud. Vertrouwen. Menselijkheid.

De laatste kilometers

Langzaam kwam het einde dichterbij. Nog 100 kilometer. Nog 75. Nog 20. En iets veranderde. Het werd stiller, niet buiten, maar van binnen.

De vraag veranderde. Niet meer: haal ik het? Maar: wat betekent dit voor mij? Elke stap voelde bewuster. Alsof ik wist dat het bijna voorbij was.

Santiago

En toen was het zover. Ik kwam aan in Santiago. 14 dagen. 300 kilometer. Ik stond daar. Trots. Dankbaar. Moe. Maar vooral voldaan. Niet omdat ik iets had bereikt. Maar omdat ik iets had ervaren.

Wat ik meeneem

Je hoeft niet alles te controleren om te weten dat het goed komt. Vertrouwen is vaak sterker dan de beste planning. Doorgaan is niet altijd groots. Het zit in kleine stappen, één voor één. De mooiste momenten ontstaan zonder dat je ze ziet aankomen. Ik ben weer thuis.

Maar een deel van mij loopt nog. Langs de zee. Door de regen. De berg op. Zonder plan. Gewoon gaan. Bedankt voor het meelopen.

Gerelateerde berichten
27-02-2026: Wat er aan vooraf ging

Reacties

Populaire posts van deze blog

Bootcamp is niet voor watjes bedoeld

Blaricum/Huizen - Bootcamp is voor échte kanjers die van buitensporten houden, en voor vrouwen en mannen die tegen een stootje kunnen. Die niet bang zijn voor een regen- of hagelbuitje. Bootcampers zijn doorzetters, want wie gaat er nou voor zijn lol met slecht weer sporten? Een paar jaar geleden heeft mijn vrouw een nieuwe buitensport ont-dekt. Beetje hard-lopen, kikker-sprongen maken, liggend op de grond buikspieren trainen, met een elastiek tussen de benen verplaat-sen, de berg op- en afrennen, 20 x push-ups doen, en als extra bijkomstigheid: Al komt het met bakken uit te lucht, al vriest het dat het kraakt, een Bootcamp les gaat altijd door. Het begint met een rustig loopje naar een opengedeelte in het bos. Daar doe je de warming-up. Als de groep naar een ander gedeelte van het bos jogt, worden opnieuw oefeningen gedaan. Met kikkersprongen gaan ze een bospad af en met touwen om je middel gaan ze weer een berg op. Er worden spieren geraakt, waarvan je het bestaan niet eens ...

Manna Kwak&Frank van Overeem bij 6FM

Huizen - Overdag is hij meester Frank van Overeem op de OBS Bijvanckschool in Blaricum, en zijn grote passie is hardlopen. Manna Kwak is de trainster bij de 'lekker hardlopen.nl club' met ongeveer zestig mensen. De 6FM studio 2 is klein, maar heeft als grote voordeel dat je actief met de sporter(s) achter de microfoon kunt gaan staan. Niet dat we rondjes gaan hardlopen in de studio, dat gaat natuurlijk niet. Maar je kunt er wel wat meer bewegen, en daar gaat het onderwerp van deze week ook over: lekker bewegen, lekker hardlopen. Het leuke is dat ik Frank van Overeem ken als meester Frank van de OBSBijvanck , maar hem misschien nog wel beter heb leren kennen van de vele hardloopwedstrijden bij ons in de regio. Hoewel, in onze regio? We zijn elkaar ook al een keer bij de halve marathon van Hoorn-Medemblik tegengekomen. Manna Kwak ziet er ontzettend goed uit voor haar leeftijd. Ze heeft altijd heel veel met sport gedaan, en ik ben er eigenlijk wel van overtuigd dat ze daardoor oo...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Kroymans was ook mijn jongensdroom

Hilversum - Autobedrijf Kroymans heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht op me gehad. Als kind, tijdens bezoekjes aan mijn grootouders in Hilversum, maakten we regelmatig een wandeling langs Kroymans. Voor velen misschien slechts een voorbijgaand moment, maar voor mij was het iedere keer een magische ervaring. Ik stond daar, als klein jongetje, mijn neus tegen het glas gedrukt, vol bewondering kijkend naar de glimmende bolides in de showroom. Het was alsof ik een blik wierp in een andere wereld – een wereld van snelheid, luxe, en status. Kroymans: Een jongensdroom die In stukken viel De gedachte om ooit deel uit te maken van deze wereld werd een jongensdroom, een verlangen dat in de loop der jaren alleen maar sterker werd. Toen het boekje ‘Mister Ferrari’ verscheen, een hommage aan Frits Kroymans en zijn imperium, kon ik niet anders dan het onmiddellijk aanschaffen. De verhalen in dat boek gaven me een kijkje achter de schermen van een wereld die ik altijd al had bewonderd. Maar...

Wapen van Huizen toen en nu

Toen - Sinds 1913 staat er een café aan de Naarderstraat 2 te Huizen. Toen Izaak Kos in 1990 het café overnam was er in Huizen een discussie gaande over een mogelijk nieuw wapen van Huizen. Het café aan het Prins Bernhardplein- Foto: Huizer Museum Om de herinnering aan het ´oude´ wapen te behouden, noemde Kos zijn café `HetWapen van Huizen´. In 1994 is het café omgedoopt tot Oranjecafé. Het maakte Huizen wereldberoemd tijdens het wereldkampioenschap voetballen in 1994 en trok cameraploegen van heinde en verre. Het café was zelfs op CNN en op de Japanse televisie. Het logo van het café en de beeltenis van het wapen boven de deur van het café verwijst echter ook nu nog naar het echte wapen van Huizen. Bron: Oneindig Noord Holland Nu 2014 - Het Wapen van Huizen aan de Naarderstraat 2 is in andere handen overgegaan. De vorige eigenaar Izaak Kos overleed begin dit jaar en het café werd tijdelijk gesloten. In de maanden daarna waren er diverse geïnteresseerden voor de ...

Leven als een student

Ik ben een rommelkont. Het liefst laat ik alles achter mij aanslingeren. Mijn vrouw noemt mij steevast een student. Ik wil de boel de boel laten. Ik wil niets opruimen. Ik wil lekker vervuilen. Ik wil dat de jus langs het aanrechtkastje loopt. Dat het stinkt naar bier en wijn. Dat het net zo muffig stinkt als vroeger bij mijn oma en opa op zolder. Lekker rommelen en verstoffen in mijn eigen troepjes. Ik had vrijgezel moeten blijven denk ik. Want sinds ik getrouwd ben moet altijd alles opgeruimd worden. Mag er geen stofje meer blijven liggen. Moet ik netjes geschoren zijn. Mijn haartjes naar een kant worden gekamd. Tandjes netjes gepoetst. Allemaal zoals het hurt. Maar van wie dan in godsnaam? Omdat iedereen het doet? Maar zo ben ik niet. Ik ben een rommelkont. Het liefst laat ik mijn baard staan met van die dikke stoppels. “Ik zoen je niet meer met zo’n vieze Maarten van Rossem baard.” “Ok, deed je dat daarvoor wel dan?” “Wat?” “Zoenen?” Ik ben het liefst een rommelkont. Laat mij...

Zandsculptuur van VI Oranje bij het Kurhaus

Den Haag – Nederland is in de ban van het EK in Polen en Oekraïne en van VI Oranje bij het Kurhaus in Scheveningen. Elke avond zo rond de klok van 22.30 uur is er een live voetbalprogramma op RTL4 te zien. VI Oranje in Scheveningen Het succes van het programma VI Oranje is in handen de vaste crew Wilfred Genee, René van der Gijp en Johan Derksen. Het programma wordt vanuit een soort huiskamer (opzet zoals bij de DWDD) met publiek gepresenteerd. Elke dag schuiven er één of twee gasten bij aan tafel en dat maakt het programma ook leuk. Bovendien is het grappig om te zien hoeveel je kunt lullen over een balletje. Danny Vera verzorgt de muziek in het programma van VI Oranje. Danny hebben we al eerder leren kennen via het programma Tros Muziekcafé. Voor het Kurhaus hebben ze de presentatoren van zandsculptuur gemaakt, wat veel bekijks trekt.

Autocentrum Pordon Utrecht | officiële Mercedes-Benz dealer in Midden-Nederland

Autocentrum Pordon voert het Mercedes-Benz en ligt aan de Franciscusdreef 68-70 in Utrecht Pordon Autocentrum aan de Franciscusdreef in Utrecht Service en kwaliteit staan centraal bij onze dienstverlening. De gastvrije en persoonlijke benadering van onze professionele verkoop- en werkplaatsteams versterken het familiegevoel binnen het bedrijf. Wij doen dat - in een ontspannen en ongedwongen sfeer- om alles zo aangenaam mogelijk te maken. Wie heeft er nog foto's van Pordon? allesopvierwielen@outlook.com Gerelateerde berichten 15-03-2010 Toon Hermans Pordon: 40 jaar Mercedes-Benz Utrecht december 2000 - Autobedrijf Pordon is volgens de kronieken van DaimlerChrysler Nederland 40 jaar Mercedes-Benz dealer. Als oprichtdatum van het bedrijf moet het jaartal 1927 worden genoemd, het jaar waarin de vader van Pim en Hans Pordon een algemeen garagebedrijf startte. Een tijd waarin autorijden slechts voor een elite was weggelegd. Pordon Nieuwegein - StergamPordon - Ster...

10 kg afvallen in 2 maanden

Huizen - Lees hier mijn geheim over verantwoordelijk afvallen en de onzin van het Sonja Bakker dieet, Dr. Frank dieet, Montignacen, afslankpillen, boeken en nog meer rotzooi in: “Afslanken Ontmaskerd.” Tien kilo afvallen zonder dieet in twee maanden, kan dat? Het is nu ruim twee maanden geleden dat ik in een enorme shock terecht kwam. Het leek wel alsof ik mij ineens realiseerde, dat ik de laatste jaren, niet had zitten opletten of zo. En niemand, maar ook daadwerkelijk niemand, leek zich ook maar enigszins te realiseren hoe kwetsend sommige opmerkingen bij mij overkwamen. Het voelde alsof er een bom was ingeslagen: “Wat zie jij er goed uit zeg,” maar eigenlijk bedoelde ze, “Jeeeé, wat ben jij lekker dik geworden zeg!” En op een dag werd ik wakker. Liep naar de badkamerspiegel en ging er eens goed voorstaan. Ik probeerde mijn bierbuik nog een beetje in te houden en dacht: Zo kan het (echt) niet langer! Dit is de grens. Bijna 100kg Hoe heeft het toch zo ver heeft kunn...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog