Kerstgala bij Dance-Point met Jacqueline en Alex Glijn

Huizen - Op zaterdagavond 17 december houdt dansschool Dance-Point voor de tweede keer een kerstgala. Naast eigen optredens zijn er ook drie speciale acts op de avond te verwachten, waaronder een demonstratie rolstoeldans van Jacqueline en Alex Glijn. Dit bijzondere danskoppel deed vorig jaar nog mee aan Holland’s Got Talent.

Eigenaresse Meerthe van der Voort van der Kleij is razend enthousiast als ik haar spreek. Dance-Point Dance Masters is inmiddels aan zijn tweede seizoen bezig en niet zonder succes. Het aantal leden groeit nog steeds, want dansen is (weer) in. Dit wordt mede veroorzaakt door televisieprogramma’s zoals Dancing with the Stars en So you think you can dance: mensen worden geprikkeld om te gaan dansen. De dansschool fluctueert ook, omdat Meerthe zo ongelofelijk veel hulp van familie en vrienden heeft.

Een van de meest opvallende acts tijdens het aankomende Kerstgala is ongetwijfeld een optreden van Jacqueline en Alex Glijn, een geweldig danspaar Zij hebben vorig jaar met Holland’s Got Talent meegedaan. Jacqueline heeft SLE en is aangewezen op een rolstoel. Samen met haar Alex doen zij aan combi rolstoel dansen. Bij het zien van het programma was ik zo onder de indruk (en toch ook van Gordon) dat bij mij de wens is ontstaan om ze persoonlijk te ontmoeten. Allereerst om ze in het echt te zien optreden, maar ook om ze te mogen interviewen voor Radio 6FM.

Door de goede verhalen over Dance-Point kwam ik in aanraking met Meerthe. Zij is er super content mee dat Jacqueline en Alex bij hun dansschool een demonstratie rolstoeldans komen geven. Meerthe houdt dit jaar voor de tweede keer een kerstgala voor de leden van de dansschool, maar mensen van buitenaf zijn ook van harte welkom. De kaartverkoop is uitsluitend via de dansschool te regelen en het liefst aan het eind van een les. Het kerstgala is op zaterdag 17 december 2011 en begint om 20:00 uur.

‘Waar een wil is is een dans.’
Bekijk video van Holland's got talent 2010 - Jacqueline en Alex

In de pers 10-12-2011 - Radio 6FM - Interview met Meerthe van der Voort op zaterdag 10 december 2011 bij Radio 6FM

In de pers 12-12-2011 - Dichtbij.nl - Kerstgala van het jaar bij Dance-Point

In de pers 17-12-2011 - Radio 6FM - Interview met Jacqueline en Alex Glijn op zaterdag 17 december bij Radio 6FM

Ook geschreven: Alex en Jacqueline ontoert publiek

Ook geschreven: Alex en Jacqueline Glijn bij Radio 6FM

Laatste update: 19-11-2011

Reacties

Karin Kleis zei…

Super leuk bericht! Meerthe is een geweldig lieve en enthousiaste vrouw en enorm gedreven in het dansvak! Vorig jaar heeft ze gezorgd voor een geweldige demonstratie en dit jaar dus weer. Dat wordt dus vast weer een mooi feestje in Huizen.

24 november 2011 om 12:11

Populaire posts van deze blog

Sparen voor later, maar wanneer is later eigenlijk?

Hoe lang blijf je sparen voordat je jezelf toestaat het te besteden? Ik ben van net na de babyboomgeneratie, maar ik heb wel iets meegekregen van de generatie ervoor: eerst sparen, dan kopen. Mijn vader leerde mij dat je niet zomaar iets kocht omdat je het leuk vond. Nee, daar moest eerst voor gespaard worden. Een nieuwe fiets? Sparen. Een auto? Sparen. Een vakantie? Als het even kon… ook sparen. Mijn vader is geboren in oorlogstijd. Zijn ouders beschikten niet over een ruime financiële buffer waaruit eenvoudig kon worden geput wanneer het leven daarom vroeg. Wat binnenkwam, werd grotendeels besteed aan het noodzakelijke om te overleven. Dat is een realiteit die mijn generatie nauwelijks nog kent. Wij leven in overvloed. Als iets niet in de winkel ligt, bestellen we het online. En als het meezit, staat het de volgende dag voor de deur. Het is inmiddels bijna vanzelfsprekend geworden dat vrijwel alles direct beschikbaar is. En als het geld er niet is? Dan kunnen we lenen. Misschie...

Mercedes-Benz dealer Van Kooy | officiële website | Een wereld in beweging

Van Kooy Bussum - Hoofdvestiging Leo Knijn is geboren op 12 maart 1939 te Amsterdam. Na het doorlopen van de HBS en de militaire dienst, nam hij op 1 juli 1961 samen met zijn vader en broer een stallingsbedrijf over op het Scheldeplein te Amsterdam. Op 1 januari 1962 verkregen zij het dealerschap van het merk NSU en was de basis gelegd voor een carrière in de autobranche. In 1975 werd de familie Knijn aandeelhouder in het Van Kooy bedrijf. Naast alle werkzaamheden voor de VKG is Leo ook extern altijd actief geweest; zo was hij oprichter van de NDA (afdeling van de BOVAG). In 2005 is hij lid van de Raad van Commissarissen van Auto Recycling Nederland, lid van het hoofdbestuur van de Europese dealervereniging van Mercedes-Benz en bondspenningmeester bij de BOVAG. Binnen de VKG vervult hij vooral een adviserende rol. Hoe het allemaal begon - geschiedenis Op 22 mei 1922 start de oude Jan van Kooy zijn eerste autobedrijf in Den Dolder. Hij doet in fietsen en motorfiet...

Toon Hermans en zijn twee sterren

Bos en Duin - Het is alweer tien jaar geleden dat Toon Hermans is overleden. Ik weet nog als de dag van gisteren onze eerste en laatste ontmoeting. Toon Hermans - Mercedes Benz - Gerard Mulder en Gilbert Vogt - Autocentrum Pordon Utrecht In 1998 werkte ik voor Mercedes Benz dealer Pordon. Dit bedrijf was gelegen op de Autoboulevard in Utrecht. Het bijzondere van het bedrijf was de laagdrempeligheid. Dit kwam door het eenvoudige gebouw en de gastvrije toegankelijkheid van het personeel. We hadden Mercedes Benz in huis, maar wij waren zo gewoon gebleven. Iedereen was daar altijd van harte welkom. In september 1997 kregen wij de opdracht om de Mercedes Benz 500 SEC van Toon Hermans te mogen restaureren. Tot het moment van ophalen, stond de auto 'een beetje afgedankt groen' onder de carport van zijn tuin. Toch had deze steropmotorkap-grill een bijzondere waarde voor hem. In deze auto reed hij namelijk altijd samen met zijn Rietje 'zijn ster' alle theaters van Neder...

Toch is dementie niet alleen een verhaal van verlies. Het is ook een verhaal van liefde ❤️

Sommige wandelingen loop je voor jezelf. Andere loop je voor iemand die je lief is. Op 20 september loop ik 40 kilometer. Niet om een persoonlijke prestatie neer te zetten, maar voor twee mannen die mij veel hebben geleerd. Mijn vader en mijn schoonvader. Allebei leven zij met dementie. "Kom op, nog een stukje." Het zijn woorden die mijn vader vroeger tegen mij zei. Bij het leren fietsen. Tijdens een wandeling. Of gewoon als iets niet meteen lukte. Jaren later loop ik opnieuw. Dit keer niet omdat mijn vader naast me loopt, maar omdat dementie steeds meer van hem afneemt. En hij is niet de enige. Ook mijn schoonvader leeft met dementie. Twee mannen die mij ieder op hun eigen manier hebben gevormd. Twee vaders die er altijd waren voor hun gezin. En nu zijn wij er voor hen. Op 20 september 2026 loop ik daarom 40 kilometer tijdens de HerinneringenLoop van Alzheimer Nederland. Niet omdat 40 kilometer bijzonder is. Maar omdat iedere kilometer een herinnering vertegenwoo...

Wanneer het lichaam nee zegt

Ik ben heel benieuwd hoe het komt dat je lichamelijke klachten hebt en dat je niet weet waar het vandaan komt. Ik ben geen wetenschapper, maar wel een fanatieke lezer als het gaat over dit onderwerp. Ik ben nieuwsgierig wat lichaam en geest met elkaar te maken hebben. Het Brein in Valencia 1 maart 2022 Ze zeggen toch niet voor niets: Luister naar je lichaam/lijf. Het zegt iets tegen jou. Bij elk pijntje stel ik mij dan ook de vraag: Wat wil mijn lichaam tegen mij zeggen? Ik vind dat best een moeilijke vraag, want daar is niet zomaar een antwoord op te geven. Dat is te ingewikkeld. Als ik zeg: Ik heb zeurende last van mijn knie. Wat zegt mijn knie dan concreet tegen mij? Dat ik misschien niet meer moet gaan hardlopen? Dat ik op andere schoenen moet gaan lopen? Dat ik beter kan gaan wandelen in plaats van hardlopen? Ik zal dus moeten onderzoeken doen hoe ik van de zeurende pijn in mijn knie af kan komen. Ik had zoveel last van mijn rechterknie tijdens het hardlopen, dat het onmogel...

Wie is die man bij Supercoop Huizen?

Eerlijk gezegd zou het bedelen met een daklozenkrantjes in zo'n welvarend land als Nederland helemaal niet mogen. Net als een Voedselbank vind ik het de grootste armoede van onze Regering. Je gaat boodschappen doen en komt ze tegenwoordig bijna bij elke ingang van een supermarkt tegen, de daklozen. Maar wat bezielt deze mensen toch om de hele dag met een daklozenkrantjes bij een supermarkt te gaan staan? Waarom doen die mensen dat, zijn ze wel dakloos en waar komen ze vandaan, vieren zij ook Pasen, hebben ze kinderen, of heet dat simpelweg bedelen...waarom waarom? Bij de ingang van de Supercoop aan de Phohistraat 10 in Huizen staat ook regelmatig een uiterst en vriendelijke Roemeen Mihai. Hoewel hij spreekt geen woord Nederlands, maar ik heb wel van hem begrepen dat hij met de bus van Amersfoort naar Huizen komt om daar zijn daklozenkrantjes te verkopen. Het gekke is dat die goedlachse man toch op een of andere manier een soort medelijden opwerkt en elke keer als wij de supermarkt ...

Kroymans was ook mijn jongensdroom

Hilversum - Autobedrijf Kroymans heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht op me gehad. Als kind, tijdens bezoekjes aan mijn grootouders in Hilversum, maakten we regelmatig een wandeling langs Kroymans. Voor velen misschien slechts een voorbijgaand moment, maar voor mij was het iedere keer een magische ervaring. Ik stond daar, als klein jongetje, mijn neus tegen het glas gedrukt, vol bewondering kijkend naar de glimmende bolides in de showroom. Het was alsof ik een blik wierp in een andere wereld – een wereld van snelheid, luxe, en status. Kroymans: Een jongensdroom die In stukken viel De gedachte om ooit deel uit te maken van deze wereld werd een jongensdroom, een verlangen dat in de loop der jaren alleen maar sterker werd. Toen het boekje ‘Mister Ferrari’ verscheen, een hommage aan Frits Kroymans en zijn imperium, kon ik niet anders dan het onmiddellijk aanschaffen. De verhalen in dat boek gaven me een kijkje achter de schermen van een wereld die ik altijd al had bewonderd. Maar...

Marcel van der Plas trainer IJsselmeer

Huizen - Toen ik zaterdagochtend om 9:30 uur kwam binnenlopen was de zwemtraining al volop aan de gang. Ik zag één iemand aan de kant van het bad staan, dus dat moest Marcel van der Plas zijn. Ik maakte kennis met hem en samen met mijn zoon Robert-Jan namen wij op de tribune plaats. Veel mannen, maar ook vrouwen lagen in zes verschillende banen hun zwemactiviteiten te doen. Aan de startblokken hing een plankje met het zwemschema van die dag. Marcel is trainer van de zwemafdeling die onder andere sporters begeleidt naar een triatlon. Hij is bijna 65 jaar, al met pensioen en kan zich drie keer per week op de zwemtrainingen richten. Nadat de vorige trainer er een aantal jaren geleden mee stopte, voelde Marcel zich geroepen om de nieuwe trainer van IJsselmeer te geworden. Een zwemtraining geven kost hem oogwaarschijnlijk weinig moeite, hij heeft het overzicht en hij komt heel relaxed over op de groep. Hij geeft de training met heel veel plezier. Er was duidelijk een aantal keren een ...

De ontmoetingen aan de balie: Dagelijks leven van een werkplaatsreceptionist

Als receptionist bij Autobedrijf Freeroad* Mazda en Suzuki dealer Almere ben ik als een vergaarbak van verhalen, zorgen en wensen. Mijn werk draait niet alleen om auto's, maar vooral om de mensen die ze rijden. Elk gesprek, elke ontmoeting begint met een simpel "Goedemorgen!" of "Welkom, waarmee kan ik u helpen?". Maar wat er daarna volgt, is vaak een onvoorspelbare reis door de gedachten en emoties van de persoon aan de andere kant van de balie. Gilbert Vogt (wekplaats) receptionist - Service Adviseur Ik begin mijn dag met een glimlach, want ik weet dat ik die vaak terugkrijg, maar niet altijd. Het leuke van mijn werk is dat ik nooit weet wat of wie er op mij afkomt. Soms is het iemand die zich zorgen maakt over een raar geluid onder de motorkap. Soms is het een klant die net zijn nieuwe auto komt ophalen en straalt van enthousiasme. Maar soms is het iemand met een ingewikkeld probleem, waar ze al dagen van wakker liggen. Neem bijvoorbeeld de klant die zeker...

Muziek die verbindt – Jan Vayne, N’Joy en een moment met mijn vader

Eemnes- Er zijn van die middagen die in je geheugen blijven hangen. Zondag 2 november was er zo één. Ik had twee kaartjes gekocht voor een prachtig concert in het Huis van Eemnes : Jan Vayne samen met het geweldige koor N’Joy . Een middag vol muziek, emotie en herinneringen, maar vooral een middag samen met mijn vader. De zaal was tot de nok gevuld en vanaf de eerste noot wist Jan Vayne iedereen te raken. Zijn doorleefde improvisaties gingen naadloos over in de heldere, vrolijke klanken van het koor. Wat het extra bijzonder maakte: het publiek mocht verzoekjes doen. Ik kon het niet laten om aan Jan te vragen of hij iets van Ludovico Einaudi wilde spelen. En jawel, even later vulde de zaal zich met die herkenbare melancholische klanken. Slechts een minuut, maar precies lang genoeg om kippenvel te krijgen en om vast te leggen in de video hieronder. Het mooiste van de middag was niet eens de muziek zelf, maar dat ik hier samen met mijn vader zat . Mijn paps, die leeft met dementie, m...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog