Eemnes- Er zijn van die middagen die in je geheugen blijven hangen. Zondag 2 november was er zo één. Ik had twee kaartjes gekocht voor een prachtig concert in het Huis van Eemnes: Jan Vayne samen met het geweldige koor N’Joy. Een middag vol muziek, emotie en herinneringen, maar vooral een middag samen met mijn vader.
De zaal was tot de nok gevuld en vanaf de eerste noot wist Jan Vayne iedereen te raken. Zijn doorleefde improvisaties gingen naadloos over in de heldere, vrolijke klanken van het koor. Wat het extra bijzonder maakte: het publiek mocht verzoekjes doen.
Ik kon het niet laten om aan Jan te vragen of hij iets van Ludovico Einaudi wilde spelen. En jawel, even later vulde de zaal zich met die herkenbare melancholische klanken. Slechts een minuut, maar precies lang genoeg om kippenvel te krijgen en om vast te leggen in de video hieronder.
Het mooiste van de middag was niet eens de muziek zelf, maar dat ik hier samen met mijn vader zat. Mijn paps, die leeft met dementie, maar die die middag alles even leek te vergeten. De muziek voerde de boventoon en dat was precies wat we nodig hadden.
Na het concert dronken we samen nog een biertje in het café ernaast, waar toevallig ook een liveband speelde. Nederlandse liedjes, en tot mijn verrassing zong mijn vader zachtjes mee.
Het was één van die momenten waarop ik dacht: dit is goud waard.
Reacties