Wereldster Madeline Bell in klein Eemnes

Eemnes - Het is donderdagavond 26 mei 2011, typisch een avond om lekker naar Wakker in Eemnes te gaan. En dit keer niet zo maar een optreden. Neeeé. Dit keer een exclusief optreden, en alleen voor een select groepje jazz liefhebbers, met niemand minder dan: Madeline Bell.

Tijdens het diner is er al live muziek van de blinde Amerikaanse piano entertainer Ted Robinson te horen. Dit is een prima opwarmertje voor het hoofdoptreden van de avond. Deze pianist is overigens bijna elke dag live bij Wakker te horen. Soms iets te hoog met zijn uithalen, maar verder beslist heel aangenaam om naar te luisteren.

Na het diner treedt het trio van Dolf de Vries (piano) Harry Emmery (bas) en Ton op ’t Hof (drums) op. Allemaal zeer getalenteerde en bekende muzikanten. Madeline Bell staat bij de deuropening met een soort sjaal om haar heen gelagen en luistert naar het trio.

Als je haar niet zou (her)kennen, dan zou je denken dat het een hardloopster is. Totdat Madeline zich omkleedt, en daarna haar donkere stemgeluid geluid ten gehore brengt. WAUW! Je merkt dat Madeline tijdens haar optreden Dolf een beetje probeert te verleiden, maar Dolf lijkt hier helemaal niet gevoelig voor te zijn. Hij blijft heer en serieus naar zijn muziekblad kijken.

Toch is er wel degelijk een chemie tussen de boomlange pianist en de zangeres merkbaar. Alleen de klik zit hem dan voornamelijk in de muziek zelf. Dolf en Madeline hebben al veel concerten gedaan tijdens gala’s, in theaters en concertzalen en op radio & TV. Madeline is bezig met het schrijven van een boek. Madeline is de pensioen leeftijd al al gepasseerd, maar ze staat nog te springen als een vrouw van veertig. Ze kan nog behoorlijk wat gekke bekken trekken en breeduit van oor tot oor lachen. Ze heeft er nog echt lol in en vooral de energie om de wereld over te trekken, echt geweldig.

Regelmatig vraagt ze aan het publiek om met haar mee te klappen. Allemaal heel aangenaam jazz, vooral haar prachtige stem, ongelofelijk mooi. Een zeer bruisend avondje Wakker dus. Dank aan Veer voor het verjaardagscadeautje.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Da Bruno Blaricum over de tong

Veer en ik houden wel van een feestje en anders bedenken we er wel een om iets te vieren. Dit jaar drie jaar getrouwd, dus wij naar Da Bruno. ’s Morgens waren wij al vroeg op om te gaan hardlopen. In de middag hebben we gefietst om lekker op het terras van Restaurant De Lage Vuursche een Hertog Jan te nuttigen. Waar gewerkt wordt, moet ook worden gedronken, zal ik maar zeggen. Maar ons hoogte punt van de Bevrijding/trouwdag was toch wel uit eten bij Da Bruno in Blaricum. Het Italiaans restaurant in Blaricum. De specialiteit van het Primi Piatti is ongetwijfeld de Spaghetti Al Parmigiano Flambati con Whisky. Deze wordt aan je tafel gemaakt en trekt van andere mensen altijd bekijks. Veer had de Risotto al frutti di mareenen ik deTonno alla griglia. Geheel in stijl afgesloten met een Caffè Italiano (con amaretto). De bediening is uiterst vriendelijk en staan echt tot je beschikking is deze ‘huiskamer’. Een glas Prosecco wordt er horizontaal ingeschonken. Je jas wordt helaas niet in de hal...

A Sisters Hope bij Radio 6FM

Huizen - In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos. In de studio Oud zwemster Natasja Bos, Martje Hoekmeijer en Marion van Utteren van de Stichting A Sister's Hope: Alles over de Pink Moon Run & Walk. In onze jeugd hielden we ons altijd al met wedstrijdzwemmen bezig. Later zijn we elkaar uit het oog verloren, maar het gevoel is nooit uit mijn hart verdwenen, want na ruim vijfentwintig jaar zagen we elkaar weer voor het eerst: Hartelijk welkom Natasja Bos. Dit jaar lopen wij als gezin spontaan voor de Pink Moon Run & Walk mee en daarom hebben wij op 27 mei de organisatie van A Sister’s Hope bij Radio 6FM uitgenodigd. Deze organisatie verdient het om dit jaar in beeld te komen. Mede oprichtster Martje Hoekmeijer en medewerkster Marion van Utter...

Lampje brandt niet bij berijder

Utrecht - Indien je twee oliebeurten overslaat…dan kan het gebeuren dat een motor van je auto vastloopt. En dan nog zijn er nog steeds klanten die raar opkijken dat dit anno 2011 kan gebeuren, blijkbaar…Ja! Een berijder (een passant klant) heeft een leaseauto met een zwaar geluid, bij de eerste start, in de motor. Bij de tweede start is een tikkend geluid hoorbaar. De werkplaats chef loopt naar de auto toe en luistert naar de motor. Tevens kijkt hij naar het laatst uitgevoerde onderhoud van de auto. De auto is 40 000km over zijn beurt heen (heeft normaal een interval van 20 000km) en het onderhoud had dus 20 000km geleden al moeten worden uitgevoerd. Het olielampje geeft aan dat er te weinig olie in de motor zit. Dit signaal moet al enige tijd branden, want zelfs met een liter olie bijvullen gaat het olielampje nog niet uit. De motor maakt een bijgeluid, en het vermoeden bestaat dat de drijfstanglagers (onvoldoende smering) defect zijn geraakt. Om het zeker te weten, moet de motor uit...

Heilige Koe totaal loss

Boe - Er zijn toch wel veel mensen die denken dat hun Heilige Koe een Gouden Koets waard is. Dat komt omdat mensen nou eenmaal de neiging hebben om er een bepaalde emotie aan toekennen. "Help, ik heb schade aan mijn auto, wat nu?" Allereerst lopen we even met de klant mee naar de auto. We bekijken de schade en maken onze eerste inschatting. "Wat denkt u, kan de auto nog worden hersteld, en hoeveel gaat het kosten?" “Lastige vraag mevrouw, we kunnen alleen de zichtbare schade zien. Als je delen van de auto gaat demonteren, is er misschien wel meer schade.” Het klinkt misschien allemaal een beetje vaag, maar mensen hebben nou eenmaal de neiging om je ergens aan vast te pinnen. Dus, schadebedragen noemen we daarom maar niet. Hooguit een geschat bedrag voor op het schadeformulier. Met de nadruk op ‘geschat bedrag.’ En soms kun je wel meteen zien (ervaring) dat het herstellen van de auto meer dan de helft van de dagwaarde is (een van de spelregels in autoverzekeringen...

De ontmoetingen aan de balie: Dagelijks leven van een werkplaatsreceptionist

Als receptionist bij Autobedrijf Freeroad* Mazda en Suzuki dealer Almere ben ik als een vergaarbak van verhalen, zorgen en wensen. Mijn werk draait niet alleen om auto's, maar vooral om de mensen die ze rijden. Elk gesprek, elke ontmoeting begint met een simpel "Goedemorgen!" of "Welkom, waarmee kan ik u helpen?". Maar wat er daarna volgt, is vaak een onvoorspelbare reis door de gedachten en emoties van de persoon aan de andere kant van de balie. Gilbert Vogt (wekplaats) receptionist - Service Adviseur Ik begin mijn dag met een glimlach, want ik weet dat ik die vaak terugkrijg, maar niet altijd. Het leuke van mijn werk is dat ik nooit weet wat of wie er op mij afkomt. Soms is het iemand die zich zorgen maakt over een raar geluid onder de motorkap. Soms is het een klant die net zijn nieuwe auto komt ophalen en straalt van enthousiasme. Maar soms is het iemand met een ingewikkeld probleem, waar ze al dagen van wakker liggen. Neem bijvoorbeeld de klant die zeker...

Die achterlijke ziekte

Aan het strand - In het leven is altijd al landjepik geweest. Maar doen we dat nu dan nog steeds, of omdat iedereen dat doet? Het maakt niet zoveel uit waar je bent, het komt bij elke zwembad en strand voor. En hoe kom je er dan aan, of liever gezegd, hoe kom je er "misschien" weer vanaf...van die achterlijke ziekte? Het zit ook wel een beetje in ieder mens vermoed ik. Gelukkig hoef ik mezelf niet meer af te remmen om met die kuddedieren mee te doen, want ik wil 'het' gewoon niet oplopen...die achterlijke ziekte. Maar wie krijgt die...achterlijke ziekte dan wel? Dat zijn die mensen die voor acht uur 's morgens al een handdoekje over een ligbed gooien. Die zich daarmee al een plaatsje toe-eigenen, en dan vrolijk gaan ontbijten en dan nog uren wegblijven...die achterlijke ziekte!

Haantjes gedrag en kippenkorrels

Ze zijn overal en ze komen overal voor, ook bij ons... In onze ren lopen er nou eenmaal meer met haantjes dan kippetjes in het rond, helaas zou ik zeggen, maar dat is niet anders. De ‘kippetjes’ die er wel rondlopen en op de hoogste zitstok posities zitten, staan hun haantje en schieten soms met kippenkorrels in het rond. Ze wapperen wat vreemd met hun vleugeltjes, maar eigenlijk komen ze net iets te kort. Ze krijsen alsof ze zo naar een slachthuis worden afgevoerd. Helaas gaan ze er aan voorbij dat alles mensenwerk is en dat vraag en wederhoor ook bij communicatie hoort, maar dat horen ze helemaal niet. Ze kakelen maar door als een kip zonder kop. Ga dan ook niet zeuren als je straks ergens in een wok terechtkomt. Iedereen in het kippenhok heeft zo zijn eigen belangen en dat zorgt wel eens voor wat botsingen tussen de kippen en de hanen, maar ook tussen hanen onderling. Ik hoef echt niet met elke kip of haan vrienden te zijn, maar ik wil er wel samen uitkomen. Managers, vooral vrouwel...

Moord op oudejaarsavond

Huizen - Het is oudejaarsavond 2010. Typische een avond om met het gezin een spelletje te spelen, hapje te eten, wijntje te drinken, en het openhaardje aan te doen, als we plotseling door een moord worden opgeschrikt. Op oudejaarsavond hebben we al een paar jaar een traditie met het gezin. We spelen spelletjes Rummikub, en gaan we sjoelen. We gaan er echt helemaal op los, ieder jaar weer. En van spelen krijg je honger, dus ontbreken de oliebollen en appelflappen ook dit jaar weer niet. Als het mijn beurt is om te sjoelen kijk ik nog even half door het raam naar buiten. Ik zie nog net iemand aan de overkant van het donkere straatje over wat ijsresten lopen. Dit jaar was mijn zoon (13) goed op dreef, hij won bijna alles. Het is gewoon niet meer leuk om tegen hem te moeten spelen. De televisie staat aan voor de klok, en om precies twaalf uur gaan de glazen omhoog: “Gelukkig Nieuwjaar.” ’s Middags hadden we vuurwerk gekocht en mijn zoon was niet meer te houden. Toen we buiten stonden, bego...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog