Er is iets bijzonders aan autoritten samen: het geluid van de motor, gesprekken die vanzelf ontstaan, stilte die vertrouwd wordt. In deze rit met de Jimny nemen we je mee langs wegen, verhalen en verbonden momenten tussen vader en zoon.
Ik ben niet zo van het geld geven voor verjaardagen. Ik ben meer van het beleven. Samen iets doen. Als ik geld voor mijn verjaardag krijg, dan weet ik al heel snel niet meer wat ik ermee heb gedaan. Maar samen met mijn kind wakker worden in een vouwtent met uitzicht over het water? Dat is onvergetelijk.
De Ardennen dan? Dat is 3,5 uur sturen. Nee joh, net even te
ver voor een weekend. Dus ik hield het dichterbij: de Beekse Bergen. Geen berg
te zien, maar wel gezellig tussen de dieren. En eigenlijk ging het mij erom dat
we gewoon even samen weg waren. Alleen vader en zoon momentje. En niet per se
met modder tot aan de buitenspiegels.
Bij aankomst zijn we eerst gaan wandelen. Daarna reden we een rondje met de 4x4 door het safaripark. Robert bleek een dierentuin fan te zijn. Dat wist ik niet. Na zoveel jaar ontdek ik nog steeds nieuwe dingen over mijn kind.
Aan het eind van de dag reden we door naar een camping in Raalte. Een familiecamping, maar wél met een XL-plek aan het water. De Jimny heeft een uitklapbare tent op het dak die met een compressor binnen vijf minuten omhoog staat. Normaal gesproken ben ik geen kampeerder. Doe mij maar een hotel met een ontbijtje. Maar goed… slapen met mijn zoon op het dak van een auto? Dat maken we niet elke dag mee.
Robert wordt binnenkort vader. Dus dit was misschien wel onze laatste mannenavond voordat de luiers zich aandienen. Ik had koud bier in een koeltas meegenomen. We speelden een spelletje, kletsten wat en zaten lekker aan het water. Gewoon met z’n tweeën. Heerlijk.
We hadden zelfs een privé wc en douche op de plek. Pure luxe. Want ik zag mezelf al lopen met zo’n wc-rol in de hand, midden in de nacht, op zoek naar een hokje… nee bedankt.
De nacht? Ging prima. Oké, m’n rug vond er wat van. En de buren dachten dat iedereen wilde meegenieten van hun avondgesprek. Maar ach, hoort erbij. Kamperen is toch ook gewoon... alles horen wat je niet hoeft te weten?
De volgende ochtend een vers broodje en een croissantje bij de campingwinkel gehaald. En na het eten hebben we de tent weer ingeklapt. Echt een handig systeem. Met de auto zijn we naar Amersfoort gegaan. In de binnenstad hebben we op het terras het weekend afgesloten met een lunch. Geen haast, geen gedoe. Gewoon samen.
Het was geen grote expeditie. Geen grensverleggend avontuur. Maar wel een weekend om nooit te vergeten. Vader en zoon momentje nu hij zelf bijna vader wordt van een zoon.
Dank je wel, Robert. Voor het rijden, je gezelschap, en voor wie je bent. Ik hou van je.
Reacties