Doorgaan naar hoofdcontent

Op avontuur op de filmset: een rol in het onbekende

Een zwarte broek, een vleugje mysterie, en een dosis onvoorspelbaarheid. Dat is wat mijn dagen vullen wanneer ik me bevind op de sets van filmopnames en reclamespotjes. Waar ik precies terechtkom is altijd een verrassing, en ik omarm het als een avontuur dat zich ontvouwt voor mijn ogen.

Gilbert Vogt in de Jumbo reclame 2024
Jumbo reclame over kaas 2024

Herinner je je die reclame van de Staatsloterij met de swingende bewaker in het museum? Dat is mijn ultieme droom - geen tekst, maar toch een prominente rol. Een dagelijkse glimp van het ongewone, en ik wil het. Zoals de band Toontje jaren geleden zong: "Net als in de film, ik wil het."

Wat me aantrekt in deze wereld is niet alleen de glans van opgemaakt worden als een filmster, maar ook de uitdaging om mijn rol tot in perfectie uit te voeren. Het komt zelden voor dat een scène er in één keer op staat. Herhaalde pogingen, nieuwe hoeken, en vooral, het schijnbaar eindeloze vermogen om te schakelen tussen scenario's. Flexibiliteit is mijn metgezel.

De onbekende locaties en onvoorziene situaties dagen mijn flexibiliteit uit, maar ook mijn vermogen om snel een connectie te maken met nieuwe gezichten. Na een dag op de set ken ik soms mijn medespelers beter dan mijn dagelijkse collega's met wie ik al jaren werk. Er ontstaat een verbondenheid door gedeelde ervaringen.

Het is als een training om mijn verlegenheid te doen verdwijnen. Ik omarm de nieuwe situaties, loop graag door het beeld heen als de regisseur dat van me verwacht. Wat ooit irritant aanvoelde, is nu mijn moment om uit mijn schulp te komen en het podium te pakken.

Natuurlijk kost een dag op de set energie. Alles is nieuw, geen routine om op te leunen. Maar het ongemakkelijke gevoel verdwijnt omdat ik weet dat ik mijn best doe voor de rol, en dat voelt geweldig. Het is niet alleen een creatieve uitlaatklep; het is een reis van zelfontplooiing en groei.

Dus, hier sta ik, met een zwarte broek*, klaar voor het onbekende, en met een glimlach. Want wie weet waar de volgende opname me naartoe brengt. Het is niet alleen een rol in een film, het is mijn rol in het onvoorspelbare spektakel van het leven op een filmset. En ik geniet er met volle teugen van.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Grand’Italia organiseert Grand’Amici Diner in Amsterdam

Amsterdam - Grand’Italia organiseerde vandaag het Grand’Amici Diner in het Westerpark. Lekker Italiaans eten bij Grand'Italia - Foto: © Gilbert Vogt In Italië zijn lekker eten een goed glas wijn de beste manier om samen met vrienden een avond door te brengen en Grand’Italia   wil Nederlandse vrienden nu dan ook inspireren met ‘The Italian way of live’. Grand’Italia voerde een onderzoek uit onder meer dan 1000 Nederlanders, waaruit naar voren is gekomen dat 83% zijn vrienden liever vaker ‘in het echt’ wilt ontmoeten. Via de  Facebook pagina van Grand’Italia maakten vrienden kans om op een van de 300 plaatsen aan de tafel van het Grand’Americi Diner. Om kans te maken kon je voor 24 augustus via de Facebook app een aantal vrienden uitnodigen met wie je graag zou willen eten. Je hoefde alleen een foto van jou en je vrienden te uploaden en een uitnodiging via Facebook versturen. Mijn vrouw deed mee, en zo zaten wij vandaag met ons gezin aan een deliziosa cena. Dit even...

Joyce Join verovert het internet met gekke filmpjes

De Amsterdamse vlogger Joyce Join zet met toenemende snelheid persoonlijke filmpjes op YouTube. De filmpjes zijn toe nu toe alleen in de keuken gemaakt en hebben een ontzettend hoog Theo & Thea en een Villa Achterwerk gehalte. De brildragende Joyce vertelt uiterst serieus persoonlijke verhaaltjes aan de mensen via YouTube, terwijl je als kijker als snel denkt: Wat ik nu zie dat kan niet waar zijn, dit meent ze toch niet. Met haar onverzorgde blik in de camera gaan vrijwel meteen je mondhoeken omhoog van het lachen, zelfs tegen het gieren aan. Haar filmpjes zijn zo grappig en geestig om te zien dat ze beslist de moeite waard zijn om naar te kijken en ook helemaal uit te kijken. Wie is Joyce Join? De grote vraag is alleen wie is die Joyce Join? Als je haar filmpjes bekijkt, dan zou Joyce ook nog een man kunnen zijn die heel goed een vrouw naspeelt.  Ze heeft het over haar vriend Wilbert en haar kind, maar wie zegt dat het waar is. Ze kan het ook heel goed spelen. Als...

Ik wacht niet op een televisieprogramma – ik loop mijn eigen Camino

Mijn Camino komt steeds dichterbij. In april vlieg ik naar Porto om van daaruit langs de kust naar Santiago de Compostela te wandelen . Alleen. Met mijn rugzak. Mijn gedachten. En een verlangen dat al een tijdje onder mijn huid zit. Ik ben niet nerveus. Nou ja, misschien een klein beetje over mijn rugzak. Hij valt net iets buiten de toegestane handbagage-afmetingen van KLM . Dat zijn van die details waar je dan ’s nachts ineens aan denkt. Zie ik mezelf al staan bij de gate. “Meneer, deze moet toch het ruim in.” Gelukkig stelde een stewardess uit de familie me gerust: meestal zijn ze niet zo streng. Ik vertrouw daar maar op. Vorig jaar was ik in Porto met mijn vrouw Vera. We vonden het een geweldige stad. De kleuren, de sfeer, de straatjes. Dit keer ga ik alleen terug. Met een ander doel. Niet om te slenteren, maar om te vertrekken. Vanaf Porto volg ik de kust richting Spanje. De oceaan links van mij. Mijn gedachten rechts. Ik ben benieuwd wat er gebeurt als je ruim twee weken alle...

Een weekend vol smaak van limoncello tot Dordrecht

Het was mijn dochter die met het idee kwam: “Zullen we samen een limoncello-workshop doen?” Niet zomaar een cadeau, maar een beleving, iets wat we samen konden doen. En dat paste precies bij ons. We zijn niet zo van het geld geven, maar vinden iets samen beleven veel waardevoller Dus trokken we er met z’n vieren op uit: mijn dochter Melissa, haar vriendin Mel, Vera en ik. De bestemming? Koreman’s Limoncello in Breda – een familiebedrijf dat niet voor niets werd uitgeroepen tot beste limoncello ter wereld. Tijdens de workshop leerden we alles over het ambacht achter die goudgele drank. De passie spatte eraf. We roken, proefden, lachten… en natuurlijk namen we ook wat flessen mee naar huis. Of beter gezegd: naar ons hotel, want we besloten er meteen een weekendje weg van te maken.  ’s Avonds in Made, waar we bleven slapen, hebben we nog een glaasje (of twee 😉 ) geproefd van onze net aangeschafte flessen. En ik kan je vertellen: het smaakte naar meer. De volgende ochtend waren we ver...

10 kg afvallen in 2 maanden

Huizen - Lees hier mijn geheim over verantwoordelijk afvallen en de onzin van het Sonja Bakker dieet, Dr. Frank dieet, Montignacen, afslankpillen, boeken en nog meer rotzooi in: “Afslanken Ontmaskerd.” Tien kilo afvallen zonder dieet in twee maanden, kan dat?   Het is nu ruim twee maanden geleden dat ik in een enorme shock terecht kwam. Het leek wel alsof ik mij ineens realiseerde, dat ik de laatste jaren, niet had zitten opletten of zo. En niemand, maar ook daadwerkelijk niemand, leek zich ook maar enigszins te realiseren hoe kwetsend sommige opmerkingen bij mij overkwamen. Het voelde alsof er een bom was ingeslagen: “Wat zie jij er goed uit zeg,” maar eigenlijk bedoelde ze, “Jeeeé, wat ben jij lekker dik geworden zeg!” En op een dag werd ik wakker. Liep naar de badkamerspiegel en ging er eens goed voorstaan. Ik probeerde mijn bierbuik nog een beetje in te houden en dacht: Zo kan het (echt) niet langer! Dit is de grens.  Bijna 100kg   Hoe heeft het toch zo ver heeft kunn...

Wim Hof Methode workshop bij Coronel Sports in Huizen

Huizen - Het kwam voorbij en voordat ik het wist had ik mij ingeschreven voor een workshop volgens de Wim Hof Methode. Ik ga in een ijsbad van 4 graden bij Coronel Sports in Huizen. Wim Hof methode bij Coronel Sports in Huizen Wie is Wim Hof? Wim Hof, ook wel bekend als The Iceman, is een wereldberoemde extreme sporter. Hij heeft 26 internationale records op zijn naam staan, waarvan 21 in het Guinness Book of Records. Uit pure nieuwsgierigheid ga ik dit experiment aan. Kan ik dit ook? Ben ik sterker dan mijn angst voor koud water? Ben ik bang tussen mijn oren? Kan ik op mezelf vertrouwen? We komen met een gemengd groepje van tien bij elkaar in het restaurant. Daarna lopen we naar boven om vervolgens in het donker te gaan liggen en te luisteren naar de instructies van de begeleider. De muziek gaat aan en we gaan ontspannen. Hierbij gaan we diep in en uitademen. Wat is de Wim Hof methode? De Wim Hof methode is een wetenschappelijk erkende ademhalingstechniek, geïnspireerd op de ...

Rijden in een Mazda MX-30 maakt rijden geweldig

‘De auto Mazda MX-30 is volgeladen’, staat in het combi-instrument en ik kan 141 kilometer gaan rijden. 141 kilometer rijden? Maar in het boekje staat toch dat ik 200 kilometer kan gaan rijden? Dat heb ik toch in de folder gelezen? Lees ook de update en conclusie onderaan het artikel. Mazda MX-30 - Jan des Bouvrie - Wat wit is moet wit blijven in Naarden De auto waarmee ik ga rijden heeft al zo rond de 1300 kilometer gereden. De auto geeft op basis van de omstandigheden en de eerder gereden kilometers een prognose af. Dat is voor mij 141 kilometer. Het is net alsof je met een half opgeladen mobieltje op stap gaat. Misschien is het een kwestie van wennen? Het rijden in de Mazda MX-30 is een sensatie. Het uitzicht is goed en de stoelverwarming is een cadeautje. Die kan je in verschillende warmtestanden inschakelen. Mazda MX-30 - de vrije weg naar Almere Het over je schouder links en rechts kijken is minder duidelijk. Door de kleine geblindeerde ruitjes is het zicht beperkt. De ...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Ivo Niehe ontvangt Robert ten Brink in de TV Show

Hilversum - In de studio ontvangt Ivo Niehe: De enige echte Dokter Love, Robert ten Brink. Hij laat ons zijn favoriete hoogtepunten zien uit ruim twintig jaar All You Need Is Love.  Ivo Niehe en Robert ten Brink - Foto: © Gilbert Vogt De TROS TV SHOW staat al jaren aan de top van best bekeken talkshows in Nederland. Schuchter begonnen in 1981 begint de TROS TV SHOW nu het 30ste seizoen. Tijdens de uitzending van zondagavond zien we onder andere een fragment van een stel, waarvan de man ernstig ziek is. Ze trouwen in Venetië, en de speciale gast van de avond is niemand minder dan Marco Borsato. Tijdens het indrukwekkende filmpje is het publiek muisstil, en ook Robert te Brink is zichtbaar emotioneel. Dit jaar gaat Robert ten Brink ook weer op pad voor de liefde. Per 12 januari is All You Need Is Love weer terug met een goednieuwe serie, waarbij de vonken er weer vanaf zullen springen! De uitzending van Ivo Niehe met Robert ten Brink in de TV Show is op zondagavond 13 janu...

Dry January en de leugen die ik gezelligheid noemde

Ik ben al jaren alcoholist. Dat woord schrijf ik nu pas hardop op. Niet het stereotype beeld. Geen parkbank. Geen afglijden. Ik ben een functionerende , gezellige, onzichtbare drinker. Ik drink omdat het normaal is. Omdat het hoort. Omdat een feestje pas begint na de koffieronde. Op borrels tel ik geen glazen, maar momenten. Het moment dat er wijn komt. Het moment dat iemand zegt: “Zullen we er nog één nemen?” Ik heb last van bodemdrift. Het glas moet leeg. Maar ook de fles, want die is toch al open. Als ik voor een ander inschenk, nip ik alvast in de keuken. Niet omdat ik moet. Maar omdat het kan. En omdat ik mezelf al jaren wijsmaak dat het onschuldig is. Zaterdagen en zondagen lig ik regelmatig uitgeschakeld in bed. Maagzuur is mijn vaste metgezel. Maar stoppen? Nee joh. Ik functioneer toch? Tot nu. Dry January. Geen uitdaging. Geen stoer voornemen. Maar een pauze. Het is zondagochtend, zes uur. Het heeft gesneeuwd. Ik zit beneden te typen. Mijn hoofd is ...