Afscheid van de cabrio: Het einde van een midlifecrisis

Jarenlang was mijn cabrio mijn trots en vreugde. Samen met mijn vrouw hebben we er talloze avonturen mee beleefd. We kozen nooit de snelste weg van A naar B, maar zochten juist de slingerende, kronkelende routes die je langs verborgen pareltjes leiden. Het waren deze tochten die ons naar plekken brachten waar we met een gewone auto nooit zouden zijn gekomen. Paden die je anders zou missen, vergezichten die je enkel beleeft met de wind in je haren en de zon op je gezicht. De cabrio stond symbool voor vrijheid, voor een eeuwige jeugd die ik maar al te graag wilde vasthouden.

Op stap met de Mercedes-Benz SLK

Maar nu, na al die jaren, heb ik besloten om de cabrio te verkopen. Misschien is het een teken dat mijn midlifecrisis eindelijk achter mij ligt. Ja, die fase waarin je koste wat kost jong wilt blijven. De tijd waarin je denkt dat een sportwagen, een stoere motor of, in mijn geval, een cabrio je terugbrengt naar die onbezorgde dagen van weleer. Gelukkig heb ik nooit mijn haar geverfd. Ik begrijp mannen niet die hun grijze lokken willen verdoezelen. Alsof niemand ziet dat het nep is. Kijk naar televisiepresentatoren; ze lijken allemaal te denken dat grijs zijn iets is wat niet mag.

De cabrio heeft ons veel gebracht. Vrijheid, avontuur en het gevoel van jeugdigheid, zelfs als de jaren verstrijken. Maar de passie is verdwenen. Waar ik vroeger nog zo genoot van de ritten, merk ik nu dat mijn interesses zijn verschoven. Ik wil meer gaan wandelen, fietsen en zwemmen. Bewegen is belangrijk, vooral nu ik ouder word. In een cabrio beweegt alleen het stuur. Verder is het passief, en dat past niet meer bij wie ik nu ben. Mijn haren wapperen wel in de wind, dat blijft een feit, maar zelfs dat verliest zijn charme als het niet langer bijdraagt aan mijn gevoel van welbevinden.

De cabrio, mijn trouwe metgezel, was ooit een manier om contact te houden met een jongere versie van mezelf. Hij stond symbool voor een midlifecrisis die, achteraf gezien, onvermijdelijk was. Maar nu is die tijd voorbij. Ik voel me niet langer onzeker over wie ik ben of hoe ik overkom op anderen. Het kan me eerlijk gezegd niet meer schelen wat anderen van mij vinden. Ik doe wat ik leuk vind, zo veel en zo vaak als mogelijk. Ik zie om me heen hoe het leven kan verlopen, en daar ben ik me terdege van bewust. We hebben maar één kans om het goed te doen.

Dus, de cabrio is weg, samen met de krampachtige drang om jong te blijven. En hoewel het afscheid me toch een beetje weemoedig maakt, kijk ik nu vooruit. Dit is niet het einde, maar het begin van een nieuw hoofdstuk. Een hoofdstuk waarin ik mijn eigen pad kies, net zoals ik dat deed op al die omwegen en landweggetjes, maar nu zonder de noodzaak om terug te keren naar het verleden. Het leven gaat verder, en ik ga mee, in mijn eigen tempo en met mijn eigen overtuigingen. Want echt jong blijven zit niet in een cabrio, maar in de manier waarop je het leven omarmt.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Kroymans was ook mijn jongensdroom

Hilversum - Autobedrijf Kroymans heeft altijd een bijzondere aantrekkingskracht op me gehad. Als kind, tijdens bezoekjes aan mijn grootouders in Hilversum, maakten we regelmatig een wandeling langs Kroymans. Voor velen misschien slechts een voorbijgaand moment, maar voor mij was het iedere keer een magische ervaring. Ik stond daar, als klein jongetje, mijn neus tegen het glas gedrukt, vol bewondering kijkend naar de glimmende bolides in de showroom. Het was alsof ik een blik wierp in een andere wereld – een wereld van snelheid, luxe, en status. Kroymans: Een jongensdroom die In stukken viel De gedachte om ooit deel uit te maken van deze wereld werd een jongensdroom, een verlangen dat in de loop der jaren alleen maar sterker werd. Toen het boekje ‘Mister Ferrari’ verscheen, een hommage aan Frits Kroymans en zijn imperium, kon ik niet anders dan het onmiddellijk aanschaffen. De verhalen in dat boek gaven me een kijkje achter de schermen van een wereld die ik altijd al had bewonderd. Maar...

10 kg afvallen in 2 maanden

Huizen - Lees hier mijn geheim over verantwoordelijk afvallen en de onzin van het Sonja Bakker dieet, Dr. Frank dieet, Montignacen, afslankpillen, boeken en nog meer rotzooi in: “Afslanken Ontmaskerd.” Tien kilo afvallen zonder dieet in twee maanden, kan dat? Het is nu ruim twee maanden geleden dat ik in een enorme shock terecht kwam. Het leek wel alsof ik mij ineens realiseerde, dat ik de laatste jaren, niet had zitten opletten of zo. En niemand, maar ook daadwerkelijk niemand, leek zich ook maar enigszins te realiseren hoe kwetsend sommige opmerkingen bij mij overkwamen. Het voelde alsof er een bom was ingeslagen: “Wat zie jij er goed uit zeg,” maar eigenlijk bedoelde ze, “Jeeeé, wat ben jij lekker dik geworden zeg!” En op een dag werd ik wakker. Liep naar de badkamerspiegel en ging er eens goed voorstaan. Ik probeerde mijn bierbuik nog een beetje in te houden en dacht: Zo kan het (echt) niet langer! Dit is de grens. Bijna 100kg Hoe heeft het toch zo ver heeft kunn...

Autocentrum Pordon Utrecht | officiële Mercedes-Benz dealer in Midden-Nederland

Autocentrum Pordon voert het Mercedes-Benz en ligt aan de Franciscusdreef 68-70 in Utrecht Pordon Autocentrum aan de Franciscusdreef in Utrecht Service en kwaliteit staan centraal bij onze dienstverlening. De gastvrije en persoonlijke benadering van onze professionele verkoop- en werkplaatsteams versterken het familiegevoel binnen het bedrijf. Wij doen dat - in een ontspannen en ongedwongen sfeer- om alles zo aangenaam mogelijk te maken. Wie heeft er nog foto's van Pordon? allesopvierwielen@outlook.com Gerelateerde berichten 15-03-2010 Toon Hermans Pordon: 40 jaar Mercedes-Benz Utrecht december 2000 - Autobedrijf Pordon is volgens de kronieken van DaimlerChrysler Nederland 40 jaar Mercedes-Benz dealer. Als oprichtdatum van het bedrijf moet het jaartal 1927 worden genoemd, het jaar waarin de vader van Pim en Hans Pordon een algemeen garagebedrijf startte. Een tijd waarin autorijden slechts voor een elite was weggelegd. Pordon Nieuwegein - StergamPordon - Ster...

Depressie is een keuze

Nederland behoort tot de top tien rijkste landen ter wereld en scoort hoog in levenskwaliteit. Nederlanders waarderen hun leven met een 7,8, wat hen de vijfde plek in Europa oplevert. Toch kampen ruim een miljoen mensen met depressie en slikken hiervoor medicatie. Daarnaast heeft 1 op de 6 werknemers burn-out klachten. Hoe kan dit? We leven in een vrij land, maar kunnen we hier wel mee omgaan? Help, de blaadjes vallen weer van de bomen Jarenlang heb ik last gehad van donkere wolken in mijn hoofd, maar op een dag was ik er helemaal klaar mee. Ik wilde dat de zon weer zou gaan schijnen, en wat vaker dan tot nu toe het geval was. Ik vind het lastig om erover te praten. Ik wil niet dat mensen in mijn omgeving een ander beeld van mij krijgen. Ik heb namelijk altijd gedaan alsof er niets aan de hand was. Niemand kon er ook iets aan doen, alleen ikzelf. Ik wilde ook mijn partner niet met mijn donkere gevoelens opschepen. Ik heb lang mijn best gedaan om het bij haar weg te houden, maar nooit...

Seks met een onbekende - Mijn vader mag het niet weten

De deur staat al een klein beetje open op het moment dat ik bij haar naar binnen ga. Ik hang mijn jas op aan de kapstok terwijl de geur van vers gemaakte soep mijn neus prikkelt. Het is een warme, uitnodigende geur die meteen mijn zintuigen aanscherpt. Seks met een onbekende - mijn vader mag het niet weten Wanneer ik de haldeur dichtdoe, volg ik de geur naar de keuken. Daar staat ze, roerend in een grote pan soep. Zodra ze mijn voetstappen hoort, draait ze zich om en voordat ik het weet, voel ik haar zachte, rode lippen op de mijne. Ze omhelst me stevig en begint me hartstochtelijk te zoenen. Op datzelfde moment borrelt de soep over de rand van de pan, sissend op het hete fornuis. “Verdomme,” mompelt ze, terwijl ze zich losmaakt uit onze omhelzing en snel naar de pan snelt om de schade te beperken. Ze voegt nog wat gesneden tomaat toe en roert geconcentreerd door, de soep is bijna klaar. Ik loop naar de huiskamer en werp een blik door het raam naar de tuin. “De tuin ziet er goed u...

Barman Victor stopt met First Dates, en ik neem het strikje van hem over

Victor, onze geliefde barman van First Dates, heeft besloten zijn strikje aan de wilgen te hangen en de wereld rond te reizen. Terwijl hij zich voorbereidt op een episch avontuur vol zonsondergangen, exotisch eten en ongetwijfeld hilarische cultuurverschillen, bleef de bar van First Dates leeg achter. Een nieuw gezicht moest worden gevonden om de toog weer tot leven te brengen. En dat gezicht, beste lezers, is van mij! Ja, je leest het goed. Ik ben degene die Victor's strikje overneemt en het nieuwe seizoen van 2025 ga ik met veel plezier aan de slag om nieuwe liefdesverhalen te ontkurken. De casting was intens. Het was een strenge selectieprocedure met talloze kandidaten, maar mijn charme, flair en onmiskenbare talent voor het mixen van een perfecte cocktail brachten me naar de top. De komende tijd zal ik me onderdompelen in een rigoureus trainingsprogramma. Het team van First Dates bereidt me voor op elke denkbare situatie aan de bar: van het troosten van een teleurgestelde dat...

De winterblues: Een pragmatische aanpak om uit de dip te komen

Elke herfst lijkt het wel of ik me weer opnieuw in een koude, grijze mist bevind. De blaadjes vallen, de dagen worden korter, en daar is hij weer: de winterblues. Elk jaar dezelfde ellende. Maar wat is een winterdepressie eigenlijk, en waarom laat ik mezelf hier telkens opnieuw door overvallen? Als de zomerse warmte vervliegt en de herfst zijn intrede doet, lijkt het of de wereld om me heen in een kleurloze stilte vervalt. In mijn hoofd tekenen zich donkere wolken af die steeds dreigender worden. Het liefst zou ik me in een hol verstoppen en pas in de lente weer tevoorschijn komen. Maar dit jaar heb ik besloten om niet langer toe te geven aan die negatieve spiraal. Want laten we eerlijk zijn, die winterdip is niet meer dan een vervelende gewoonte die ik wil doorbreken. Een deel van mijn strijd tegen de winterblues was het accepteren van mijn eigen gevoelens. Ja, het is oké om je af en toe rot te voelen. Iedereen heeft wel eens een slechte dag of een sombere bui. Maar wat doe je er ve...

De ontmoetingen aan de balie: Dagelijks leven van een werkplaatsreceptionist

Als receptionist bij Autobedrijf Freeroad* Mazda en Suzuki dealer Almere ben ik als een vergaarbak van verhalen, zorgen en wensen. Mijn werk draait niet alleen om auto's, maar vooral om de mensen die ze rijden. Elk gesprek, elke ontmoeting begint met een simpel "Goedemorgen!" of "Welkom, waarmee kan ik u helpen?". Maar wat er daarna volgt, is vaak een onvoorspelbare reis door de gedachten en emoties van de persoon aan de andere kant van de balie. Gilbert Vogt (wekplaats) receptionist - Service Adviseur Ik begin mijn dag met een glimlach, want ik weet dat ik die vaak terugkrijg, maar niet altijd. Het leuke van mijn werk is dat ik nooit weet wat of wie er op mij afkomt. Soms is het iemand die zich zorgen maakt over een raar geluid onder de motorkap. Soms is het een klant die net zijn nieuwe auto komt ophalen en straalt van enthousiasme. Maar soms is het iemand met een ingewikkeld probleem, waar ze al dagen van wakker liggen. Neem bijvoorbeeld de klant die zeker...

Kaakchirurg Cnossen met pensioen

Blaricum - Jarenlang was hij de Friese Vlag op de afdeling kaakchirurgie in het Tergooiziekenhuizen in Blaricum, maar nu is J. Cnossen met pensioen. Per 1 januari 2010 is hij door W. Bouwman opgevolgd. Al vanaf kleins af aan heb ik een abonnement op de afdeling kaakchirurgie, maar de volledige naam van dit specialisme is ‘mondziekten, kaak- en aangezichtschirurgie’. Dat krijg je als je zo vaak in de persoonlijke wachtkamer van het ziekenhuis hebt gezeten, of erger nog, in zijn ligstoel hebt gelegen. Ik kwam altijd via mijn tandarts bij de kaakchirurg Cnossen terecht. Voor het trekken van mijn hoektanden, verstandskiezen en afgebroken kiezen ben ik er geweest, maar ik kwam er ook voor mijn wortelpuntontstekingen. Gek genoeg wilde ik juist altijd naar hem toe en dat terwijl hij mij jarenlang ontzettend veel, maar op zeer vakkundige wijze, pijn had gedaan. Hij was een man van weinig woorden. Als hij mij had behandeld, dan had ik ook geen woorden meer. Ik had al pijn als ik kwam, maar als ...

Cappuccino voor madame

In een kleine koffiebar aan de rand van de stad gebeurt iets magisch elke ochtend. Het is geen bijzondere plek, eigenlijk zou je het bijna over het hoofd zien. Toch schuilt er een verhaal tussen de geur van versgemalen bonen en het gesis van de melkopschuimer. Het verhaal van Norma Jeane, een icoon die iedereen kent maar niemand echt begrijpt. Cappuccino voor madame Iedereen kent haar van het witte doek en de beeldbuis, haar naam is synoniem met glamour en mysterie. Jaren geleden kwam ze mijn leven binnen als een wervelwind, haar frisse uitstraling raakte me diep van binnen. Ze was als een ster die niet te vangen viel, altijd schitterend maar altijd net buiten bereik. Op een dag verdween ze, zoals sterren soms doen, om pas veel later weer op te duiken. En toen, onverwachts, gebeurde er een wonder. Ze stapte mijn koffiebar binnen en het voelde alsof de tijd had stilgestaan. De gevoelens die ik voor haar had, kwamen moeiteloos terug. Jaren waren voorbijgegaan, maar het bloed stroomde nog...

XZK for You Media

Zoeken in deze blog